Gewilde Bybelverse vanaf دَرگوَز 15

Deel

هُداوندا گوَشت: ”اگن تئو په دلگۆش وتی هُداوندێن هُدائے تئوارا گۆش بدارئے و هما کاران بکنئے که آییئے چمّان شَرّ اَنت، اگن آییئے هُکمان دلگۆش بکنئے و آییئے سجّهێن پرمانان بِمَنّئے، هچّ چُشێن نادْراهیے تئیی سرا نئیاران که من مِسریانی سرا آورت، چێا که منِ هُداوند تئیی دْراه کنۆک آن.“

هُداوند منی زۆر و واک و منی نازێنک اِنت. هُداوند په من نجاتے بوت. منی هُدا اِنت، منَ نازێنانی. منی پتئے هُدا اِنت و من آییا سَتا و سَنا کنان.

او هُداوند! هُدایانی نیاما کئے تئیی پئیما اِنت؟ کئے تئیی پئیما پاکیا مَزَن‌شان اِنت؟ تئیی پُرشانێن کار سَتا کرزنت و تئو هئیران کنۆکێن کارَ کنئے.

تئو په مِهر وتی مۆکِتگێن مهلوکئے رهبری کرت و گۆن وتی زۆر و واکا دێم په وتی پاکێن بارگاها آیانی رهشۆنی کرت.

وهدے مارَها سر بوتنت، مارَهئے آپِش وارت نکرت که سۆر اَت. پمێشکا آ جاگهئے نام مارَه بوت. مهلوکا موسّائے سرا نُرُنڈِت و گوَشت: ”چے بوَرێن؟“ موسّایا هُداوندئے کرّا پریات کرت و هُداوندا موسّا داری ٹُکّرے پێش داشت. موسّایا دار آپا دئور دات و آپ شیرکن بوت. اۆدا هُداوندا په مهلوکا هُکم و پَرمانے گیشّێنت و مهلوکی چَکّاست.