Gewilde Bybelverse vanaf دَرگوَز 16

Deel

اِسراییلیان گوَشت: ”دْرێگتا ما مِسرا هُداوندئے دستا بمُرتێنێن. اۆدا وَه ما گۆشتئے دێگانی کِرّا نِشتگ‌اَتێن و دِلئے سێرا نانَ وارت. بله شما مارا اے گیابانا آورت که اے سجّهێن مهلوکا چه شُدا بکُشێت.“ هُداوندا گۆن موسّایا گوَشت: ”بچار، من چه آسمانا په شما نگنَ گوارێنان. مهلوک هر رۆچ ڈنّا در بیئیت و وتی هما رۆچئے کِساسا نگن مُچّ بکنت و بزوریت. اے پئیما آیانَ چکّاسان که بارێن منی شَریَتئے راها رئونت یا نه.

گیابانا، اِسراییلئے سجّهێن مهلوک موسّا و هارونئے سرا نُرُنڈگا لگّت.

موسّایا گوَشت: ”هُداوند شمارا په ورگا بێگاها گۆشت و سُهبا نگنَ دنت، لاپئے سێرا، چێا که هُداوندا شمئے هما نُرُنڈگ اِشکتگ‌اَنت که شما آییئے سرا کرتگ‌اَنت. ما چے اێن؟ شما مئے سرا نُرُنڈگا نه‌اێت، هُداوندئے سرا نُرُنڈگا اێت.“

”من اِسراییلیانی نُرُنڈگ اِشکتگ‌اَنت. آیان بگوَش: ’بێگاها گۆشت و سُهبا نگنَ ورێت، لاپئے سێرا. گڑا شما زانێت که من هُداوند آن، شمئے هُدا.‘“