Gewilde Bybelverse vanaf Lii Lolo dhu Uru Tèka 32

Deel

Hèia mone ne lii hari, aku nèngu na, “Èu ngara heka Yakob. Te ngaa mulai nèti deo neꞌe ne, dhèu paroa èu, Israꞌel, lula èu labꞌa le dhèu rai-haha dènge Ama Lamatua, ka èu segi.” (Ngara Israꞌel sasoa na ‘dhu palèka dènge Ama Lamatua’.)

Hèia mone ne lii, aku nèngu na, “Patabuli jaꞌa, te ciki hari, lodꞌo rea kèna.” Te ngaa, aku Yakob na, “Èu hia jaꞌa mèngi-nale, heka jaꞌa patabuli èu kèna!”

Te ngaa Yakob pea ka mesa-mesa ètu èèna. Hèia dhèu mone èci mai, ka dua ra palèka dꞌai oe mèu.

Ka Yakob padhai lii, aku nèngu na, “Jaꞌa kèdhi le Ama Lamatua madha dènge madha, te ngaa jaꞌa mamuri era.” Nèti èèna ka, Yakob pangare era èèna, Peniel, dhu sasoa na, ‘Rèhu Lamatua’.

Ropa mone ne neꞌa na nèngu segi boe Yakob, ka na kalabhe mi kolo keja Yakob, ka gage na tabodꞌa eele nèti era na.

Ka mone ne karèi ne, “Ngara èu ne, cee?” Na dhaa, peka na, “Yakob.”

Ka Yakob karèi ne, “Èu peka ku ngara èu la.” Te ngaa mone ne peka na, “Èu neo meꞌa ngara jaꞌa, tao ngaa?” Hèia na hia mèngi-nale mi Yakob ètu era èèna.

Jaꞌa ne madhutu mola-mola na, bisa boe abhu sasue dènge mamako Lamatua. Uru èèna, lodꞌo jaꞌa pège loko Yarden, jaꞌa kèti dhoka tatea di. Te ngaa limuri ne, jaꞌa lèpa kèti dènge dhèu dua nau, aa dènge badha-manu ae.

Nèti èèna ka, toke dꞌai sange neꞌe, dhèu Israꞌel raꞌa boe sisi isi lasona, lula Lamatua kalabhe patabodꞌa eele gage bèi-baki ra Yakob.

Hèia Yakob manèngi-mangajꞌi, aku nèngu na, “Ama Lamatua! Èu jꞌajꞌi Lamatua nèti baki jaꞌa Abraham, aa nèti ama ku Isak. Nanene ku lii manèngi jaꞌa la! Uru èèna, Lamatua ka dhu hia jaꞌa lèpa asa aꞌari jaꞌa, ètu kabarai neꞌe. Lamatua ka dhu moa tèke, peka na pe Lamatua uri pamola jꞌara.

Jaꞌa mangingi, mage dhoka aꞌa jaꞌa Esau, mai pare pamadhe jiꞌi aaꞌi-aaꞌi mi. De jaꞌa manèngi sèna ka Ama Lamatua hia mamuri mi jaꞌa, dènge ana-dhèu èmu-kamali aaꞌi-aaꞌi mi.