สุภาษิต 16:21-23 - Compare All Versions

แบ่งปัน

คนมีปัญญาเรียกได้ว่าเป็นคนมีความเข้าใจ และวาจาอ่อนหวานเพิ่มอำนาจการสั่งสอน ปัญญาเป็นน้ำพุแห่งชีวิตแก่ผู้เป็นเจ้าของ แต่ความโง่เป็นการลงโทษแก่คนโง่ ใจของคนมีปัญญาทำให้วาจาของเขาสุขุม และเพิ่มอำนาจการสั่งสอนแก่ปากของเขา

คนใจฉลาดเรียกว่าเป็นคนมีความพินิจ และวาจาแช่มชื่นเพิ่มอำนาจ การสั่งสอน ปัญญาเป็นน้ำพุแห่งชีวิต แก่ผู้ที่มีปัญญา แต่ความโง่เป็นการลงโทษแก่คนโง่ ใจของปราชญ์กระทำให้วาจาของเขาสุขุม และเพิ่มอำนาจในการสั่งสอนแก่ริมฝีปากของเขา

คนจิตใจฉลาดได้ชื่อว่า “สุขุมมองการณ์ไกล” และคำพูดที่อ่อนหวานเพิ่มความน่าเชื่อถือ ความสุขุมรอบคอบเป็นน้ำพุแห่งชีวิตสำหรับผู้เป็นเจ้าของ แต่ความโง่เขลานำโทษทัณฑ์มาให้คนโง่ ใจของคนฉลาดทำให้เขาระวังปาก และริมฝีปากของเขาส่งเสริมการสั่งสอน

คนฉลาด​ได้​ชื่อ​ว่า​เป็น​คน​หัวไว คำพูด​ที่​น่าฟัง​ทำ​ให้​คน​เรียนรู้​มาก​ขึ้น การ​รู้จักคิด​เป็น​แหล่ง​น้ำ​แห่ง​ชีวิต​แก่​เจ้า​ของ​มัน แต่​โทษ​ของ​คนโง่​คือ​การ​เป็น​คนโง่​นั่นเอง คนฉลาด​คิด​ก่อน​พูด และ​การ​พูด​ของ​เขา​ทำ​ให้​คน​เรียนรู้​มากขึ้น

ผู้​มี​สติ​ปัญญา​เป็น​ที่ตั้ง เรียก​ได้​ว่า เป็น​ผู้​หยั่งรู้ และ​คำ​พูด​ที่​ไพเราะ​โน้มน้าว​จิตใจ​ได้​มาก​ขึ้น คน​ที่​มี​ความ​เข้าใจ​เปรียบ​ได้​กับ​การ​มี​น้ำพุ​แห่ง​ชีวิต แต่​ความ​โง่​จะ​ลง​โทษ​คน​โง่​เอง ใจ​ของ​ผู้​มี​สติ​ปัญญา​แสดง​ผ่าน​ทาง​คำ​พูด และ​ริม​ฝีปาก​ของ​เขา​โน้มน้าว​จิตใจ​ได้​มาก​ขึ้น

คนใจฉลาดเรียกว่าเป็นคนมีความพิ​นิจ และความหวานแห่งริมฝีปากเพิ่มความเรียนรู้ ความเข้าใจเป็นน้ำพุ​แห่​งชีวิตแก่​ผู้​ที่​มี​ความเข้าใจ แต่​คำสั่งสอนของคนโง่เป็นความโง่​เขลา ใจของปราชญ์กระทำให้ปากของเขาสุ​ขุม และเพิ่มการเรียนรู้​แก่​ริมฝีปากของเขา