ลูกา 2:22-52 - Compare All Versions

แบ่งปัน

เมื่อถึงเวลาทำพิธีชำระตัวตามธรรมบัญญัติของโมเสส บิดามารดาจึงนำพระกุมารไปยังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า ตามที่เขียนไว้แล้วในธรรมบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้า ว่า “บุตรชายหัวปีทุกคนจะต้องเป็นบุตรที่ถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า” แล้วพวกเขาก็ถวายเครื่องบูชาตามที่ตรัสสั่งไว้แล้วในธรรมบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้า คือ นกเขาคู่หนึ่ง หรือนกพิราบหนุ่มสองตัว มีชายคนหนึ่งในกรุงเยรูซาเล็มชื่อสิเมโอน เป็นคนชอบธรรมและยำเกรงพระเจ้า ท่านคอยเวลาที่พวกอิสราเอลจะได้รับการปลอบโยนใจ และพระวิญญาณบริสุทธิ์ก็สถิตกับท่าน พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงสำแดงแก่ท่านว่าท่านจะไม่ตายจนกว่าจะได้เห็นพระคริสต์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อสิเมโอนเข้าไปในบริเวณพระวิหารโดยการทรงนำของพระวิญญาณ และขณะที่บิดามารดานำพระกุมารเยซูเข้าไปเพื่อจะทำต่อพระกุมารตามธรรมเนียมของธรรมบัญญัตินั้น สิเมโอนเข้าไปอุ้มพระกุมาร และสรรเสริญพระเจ้าว่า “ข้าแต่องค์เจ้านาย บัดนี้ขอทรงให้ทาสของพระองค์ไปเป็นสุข ตามพระดำรัสของพระองค์ เพราะว่าตาของข้าพระองค์ได้เห็นความรอดของพระองค์แล้ว ซึ่งพระองค์ทรงจัดเตรียมไว้ต่อหน้าชนชาติทั้งหลาย เป็นความสว่างที่ส่องแก่คนต่างชาติ และเป็นศักดิ์ศรีของพวกอิสราเอลชนชาติของพระองค์” ส่วนบิดามารดาของพระกุมารนั้นก็ประหลาดใจเพราะถ้อยคำที่ท่านกล่าวถึงพระกุมาร แล้วสิเมโอนก็อวยพรเขา แล้วกล่าวแก่นางมารีย์มารดาพระกุมารนั้นว่า “นี่แน่ะ พระกุมารนี้ได้รับการเลือกสรรเพื่อเป็นเหตุให้หลายคนในพวกอิสราเอลล้มลงหรือลุกขึ้น และจะเป็นหมายสำคัญที่คนจะปฏิเสธ เพื่อที่ว่าความคิดในใจของคนจำนวนมากจะปรากฏแจ้ง ถึงหัวใจของท่านเองก็จะถูกดาบแทงทะลุด้วย” มีผู้เผยพระวจนะหญิงคนหนึ่งชื่ออันนา เป็นบุตรีของฟานูเอลในเผ่าอาเชอร์ นางชรามากแล้ว นางอยู่กับสามีได้เพียงเจ็ดปีหลังจากแต่งงาน แล้วก็เป็นม่ายมาจนถึงอายุแปดสิบสี่ปี นางไม่เคยออกไปจากบริเวณพระวิหารเลย แต่อยู่นมัสการถืออดอาหารและอธิษฐานทั้งกลางวันกลางคืน ในขณะนั้น ผู้หญิงคนนี้ก็เข้ามาขอบพระคุณพระเจ้าและกล่าวถึงพระกุมารให้คนทั้งหลายที่คอยการทรงไถ่กรุงเยรูซาเล็มฟัง เมื่อโยเซฟกับนางมารีย์ทำสิ่งต่างๆ ตามธรรมบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้าเสร็จแล้ว จึงกลับไปยังนาซาเร็ธเมืองของตนในแคว้นกาลิลี พระกุมารนั้นก็เจริญวัยแข็งแรงขึ้น เต็มเปี่ยมด้วยสติปัญญา และพระคุณของพระเจ้าอยู่กับท่าน บิดามารดานั้นเคยขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มในเทศกาลปัสกาทุกๆ ปี ดังนั้นเมื่อพระกุมารมีอายุได้สิบสองปี พวกเขาก็ขึ้นไปร่วมเทศกาลนั้นตามธรรมเนียม หลังจากครบกำหนดวันเทศกาลแล้ว ขณะกำลังเดินทางกลับ พระกุมารเยซูยังคงค้างอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม แต่บิดามารดาไม่รู้ เพราะเขาทั้งสองคิดว่าพระกุมารอยู่ในหมู่คนที่มาด้วยกัน เขาจึงเดินทางต่อไปได้วันหนึ่งแล้วก็เริ่มหาพระกุมารในหมู่ญาติพี่น้องและพวกคนที่รู้จักกัน เมื่อไม่พบจึงกลับไปตามหาที่กรุงเยรูซาเล็ม เมื่อหาได้สามวันแล้ว ก็พบพระกุมารนั่งอยู่ในพระวิหารท่ามกลางพวกอาจารย์ กำลังฟังและไต่ถามอาจารย์เหล่านั้นอยู่ คนทั้งหลายที่ได้ยินต่างประหลาดใจในสติปัญญาและคำตอบของพระกุมารนั้น ส่วนบิดามารดาเมื่อเห็นแล้วก็ประหลาดใจ มารดากล่าวว่า “ลูกเอ๋ย ทำไมถึงทำกับเราอย่างนี้ ดูซิ พ่อกับแม่เที่ยวตามหาลูกด้วยความทุกข์ใจ” พระเยซูตอบว่า “พ่อกับแม่ตามหาลูกทำไม? พ่อกับแม่ไม่รู้หรือว่าลูกต้องอยู่ในพระนิเวศของพระบิดา?” แต่บิดามารดาไม่เข้าใจคำที่พระเยซูกล่าวกับเขาทั้งสอง แล้วพระกุมารก็ลงไปกับบิดามารดา ยังเมืองนาซาเร็ธ และยอมเชื่อฟังเขาทั้งสอง ส่วนมารดาเก็บเรื่องราวทั้งหมดนั้นไว้ในใจ พระเยซูเจริญขึ้นในด้านสติปัญญาและด้านร่างกาย เป็นที่ชอบต่อพระพักตร์พระเจ้าและต่อหน้าคนทั้งหลายด้วย

เมื่อถึงเวลาทำพิธีชำระตัวตามธรรมบัญญัติของโมเสส เขาจึงนำพระกุมารไปยังกรุงเยรูซาเล็มจะถวายแด่พระเป็นเจ้า ตามที่เขียนไว้แล้วในธรรมบัญญัติของพระเป็นเจ้าว่า <<บุตรชายทุกคนที่เบิกครรภ์ครั้งแรก จะได้เรียกว่าเป็นบุตรที่ถวายแด่พระเจ้า>> และถวายของบูชาตามที่ได้ตรัสสั่งไว้แล้ว ในธรรมบัญญัติของพระเป็นเจ้า คือ นกเขาคู่หนึ่ง หรือนกพิราบหนุ่มสองตัว นี่แน่ะ มีชายคนหนึ่งในกรุงเยรูซาเล็มชื่อสิเมโอน เป็นคนชอบธรรมและเกรงกลัวพระเจ้า และคอยเวลาซึ่งพวกอิสราเอลจะได้รับความบรรเทาทุกข์ และพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงสถิตกับท่าน พระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ทรงสำแดงแก่ท่านว่า ท่านจะไม่ตายจนกว่าจะได้เห็นพระคริสต์ของพระเป็นเจ้า สิเมโอนเข้าไปในบริเวณพระวิหาร โดยพระวิญญาณทรงนำ และเมื่อบิดามารดาได้นำพระกุมารเยซูเข้าไป เพื่อจะกระทำแก่พระกุมารตามธรรมเนียมแห่งธรรมบัญญัติ สิเมโอนจึงอุ้มพระกุมาร และสรรเสริญพระเจ้าว่า <<ข้าแต่พระเจ้า บัดนี้พระองค์ทรงให้ทาสของพระองค์ไปเป็นสุข ตามพระดำรัสของพระองค์ เพราะว่าตาของข้าพระองค์ได้เห็นความรอดของพระองค์แล้ว ซึ่งพระองค์ได้ทรงจัดเตรียมไว้ต่อหน้าบรรดาชนชาติทั้งหลาย เป็นสว่างส่องแสงแก่คนต่างชาติ และเป็นศักดิ์ศรีของพวกอิสราเอลชนชาติของพระองค์>> ฝ่ายบิดามารดาของพระกุมารก็ประหลาดใจ เพราะถ้อยคำซึ่งท่านได้กล่าวถึงพระกุมารนั้น แล้วสิเมโอนก็อวยพรแก่เขา แล้วกล่าวแก่นางมารีย์มารดาพระกุมารนั้นว่า <<ดูก่อน ท่านทรงตั้งพระกุมารนี้ไว้ เป็นเหตุให้หลายคนในพวกอิสราเอลล้มลงหรือยกตั้งขึ้น และจะเป็นหมายสำคัญซึ่งคนปฏิเสธ เพื่อความคิดในใจของคนเป็นอันมากจะได้ปรากฏแจ้ง ถึงหัวใจของท่านเองก็ยังจะถูกดาบแทงทะลุด้วย>> ยังมีผู้เผยพระวจนะหญิงคนหนึ่งชื่ออันนา บุตรีฟานูเอลในเผ่าอาเชอร์ นางเป็นคนชรามากแล้ว มีสามีตั้งแต่สาวๆและอยู่ด้วยกันเจ็ดปี แล้วก็เป็นม่ายมาจนถึงแปดสิบสี่ปี นางมิได้ไปจากบริเวณพระวิหารเลย อยู่นมัสการถืออดอาหารและอธิษฐานทั้งกลางวันกลางคืน ในขณะนั้นผู้หญิงคนนี้ก็เข้ามาโมทนาพระเจ้า และกล่าวถึงพระกุมารให้คนทั้งปวงที่คอยการทรงไถ่กรุงเยรูซาเล็มฟัง ครั้นโยเซฟกับนางมารีย์ได้กระทำการทั้งปวง ตามธรรมบัญญัติของพระเป็นเจ้าเสร็จแล้ว จึงกลับไปถึงนาซาเร็ธเมืองของตนในแคว้นกาลิลี พระกุมารนั้นก็เจริญวัยแข็งแรงขึ้น ประกอบด้วยสติปัญญาและพระคุณของพระเจ้าอยู่กับท่าน ฝ่ายบิดามารดาเคยขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม ในเทศกาลปัสกาทุกปีๆ เมื่อพระกุมารมีพระชนม์สิบสองพรรษา เขาทั้งหลายก็ขึ้นไปตามธรรมเนียมในเทศกาลนั้น เมื่อครบกำหนดวันเลี้ยงกันแล้ว ขณะเขากำลังกลับไป พระกุมารเยซูยังค้างอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม ฝ่ายบิดากับมารดาก็ไม่รู้ แต่เพราะเขาทั้งสองคิดว่า พระกุมารนั้นอยู่ในหมู่คนที่มาด้วยกัน เขาจึงเดินทางไปได้วันหนึ่ง แล้วเริ่มหาพระกุมารในหมู่ญาติพี่น้องและพวกคนที่รู้จักกัน เมื่อไม่พบจึงกลับไปเที่ยวหาที่กรุงเยรูซาเล็ม ครั้นหามาได้สามวันแล้ว จึงพบพระกุมารนั่งอยู่ในพระวิหารท่ามกลางพวกอาจารย์ ฟังและไต่ถามพวกอาจารย์เหล่านั้นอยู่ คนทั้งปวงที่ได้ยินก็ประหลาดใจในสติปัญญาและคำตอบของพระกุมารนั้น ฝ่ายบิดามารดาเมื่อเห็นแล้วก็ประหลาดใจ มารดาจึงว่า <<ลูกเอ๋ย ทำไมจึงทำแก่เราอย่างนี้ ดูเถิด พ่อกับแม่แสวงหาเป็นทุกข์นัก>> พระเยซูจึงตอบว่า <<ท่านเที่ยวหาฉันทำไม ท่านไม่ทราบหรือว่า ฉันต้องอยู่ในพระนิเวศแห่งพระบิดาของฉัน>> ฝ่ายบิดามารดาก็ไม่เข้าใจคำซึ่งท่านกล่าวแก่เขา แล้วพระกุมารก็ลงไปกับเขา ไปยังเมืองนาซาเร็ธ อยู่ใต้การปกครองของเขา มารดาก็เก็บเรื่องราวทั้งหมดนั้นไว้ในใจ พระเยซูก็ได้จำเริญขึ้นในด้านสติปัญญา ในด้านร่างกาย และเป็นที่ชอบจำเพาะพระเจ้า และต่อหน้าคนทั้งปวงด้วย

เมื่อครบกำหนดเวลาการชำระตัวของมารีย์ตามบทบัญญัติของโมเสสแล้ว โยเซฟกับมารีย์ก็นำพระกุมารมายังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า (ตามที่มีเขียนไว้ในหนังสือบทบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “บุตรชายหัวปีทุกคนต้องถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า”) และถวายเครื่องบูชาตามที่กล่าวไว้ในหนังสือบทบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้าคือ “นกเขาหรือนกพิราบรุ่นสองตัว” มีชายคนหนึ่งในกรุงเยรูซาเล็มชื่อสิเมโอน เขาเป็นคนชอบธรรมและยำเกรงพระเจ้า เขากำลังรอคอยเวลาที่ชนอิสราเอลจะได้รับการปลอบประโลมและพระวิญญาณบริสุทธิ์สถิตกับเขา พระวิญญาณได้ทรงสำแดงแก่เขาว่าเขาจะได้เห็นพระคริสต์ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าส่งมาก่อนที่เขาจะตาย พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงนำเขามายังลานพระวิหาร เมื่อบิดามารดานำพระกุมารเยซูมาประกอบพิธีให้แก่พระองค์ตามธรรมเนียมที่บทบัญญัติกำหนดไว้ สิเมโอนก็อุ้มพระกุมารและสรรเสริญพระเจ้าว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เจ้าชีวิต ดังที่พระองค์ได้ทรงสัญญาไว้ บัดนี้พระองค์ทรงให้ผู้รับใช้ของพระองค์ไปอย่างเป็นสุข เพราะตาของข้าพระองค์ได้เห็นความรอดของพระองค์ ความรอดซึ่งพระองค์ได้ทรงจัดเตรียมไว้ต่อหน้าประชากรทั้งปวง เป็นแสงสว่างเพื่อสำแดงแก่คนต่างชาติ และเพื่อเป็นศักดิ์ศรีแก่อิสราเอลประชากรของพระองค์” บิดามารดาของพระกุมารก็ประหลาดใจในถ้อยคำที่เขากล่าวเกี่ยวกับพระกุมาร จากนั้นสิเมโอนอวยพรพวกเขาและกล่าวกับมารีย์มารดาของพระองค์ว่า “พระกุมารนี้ถูกกำหนดไว้ให้เป็นสาเหตุของการล้มลงหรือลุกขึ้นของชาวอิสราเอลจำนวนมากและถูกกำหนดให้เป็นหมายสำคัญที่จะถูกต่อต้าน เพื่อความคิดในใจของคนเป็นอันมากจะถูกเปิดเผยและดาบจะแทงทะลุจิตใจของท่านเองด้วย” ยังมีผู้เผยพระวจนะหญิงคนหนึ่งชื่ออันนา บุตรีฟานูเอลตระกูลอาเชอร์ นางชรามาก นางอยู่กินกับสามีได้เจ็ดปี แล้วเป็นม่ายมาจนถึงอายุ 84 ปี นางไม่เคยออกจากพระวิหารเลยทุกวันคืน เฝ้านมัสการ อดอาหาร และอธิษฐาน ขณะนั้นนางเข้ามาหาพวกเขาแล้วขอบพระคุณพระเจ้าและกล่าวถึงพระกุมารให้บรรดาผู้ที่รอคอยการไถ่กรุงเยรูซาเล็มฟัง เมื่อโยเซฟกับมารีย์ได้ทำทุกอย่างครบถ้วนตามที่กำหนดไว้ในหนังสือบทบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว เขาทั้งสองก็กลับมายังนาซาเร็ธเมืองของตนในแคว้นกาลิลี และพระกุมารทรงเติบโตแข็งแรง เปี่ยมด้วยสติปัญญา และพระคุณของพระเจ้าอยู่เหนือพระองค์ บิดามารดาของพระองค์จะไปกรุงเยรูซาเล็มทุกปีเพื่อร่วมเทศกาลปัสกา เมื่อพระองค์ทรงมีพระชนมายุสิบสองพรรษา พวกเขาก็มาร่วมเทศกาลตามธรรมเนียม เมื่อเทศกาลสิ้นสุดลงแล้ว ขณะบิดามารดาของพระองค์กำลังเดินทางกลับบ้านพระกุมารเยซูยังอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม แต่พวกเขาไม่รู้ คิดว่าทรงอยู่ในกลุ่มคนที่มาด้วยกัน เมื่อเดินทางมาได้หนึ่งวันเขาก็เริ่มหาพระกุมารในหมู่ญาติมิตร เมื่อไม่พบพระองค์ พวกเขาก็กลับไปค้นหาที่กรุงเยรูซาเล็ม สามวันต่อมาจึงพบพระกุมารที่ลานพระวิหาร พระองค์ทรงนั่งอยู่ในหมู่อาจารย์ กำลังฟังและซักถามอาจารย์เหล่านั้น ทุกคนที่ได้ฟังพระองค์ล้วนประหลาดใจในความเข้าใจและคำตอบของพระองค์ เมื่อบิดามารดาเห็นพระองค์ก็ประหลาดใจ มารดาจึงกล่าวแก่พระองค์ว่า “ลูกเอ๋ย ทำไมทำกับเราอย่างนี้? พ่อกับแม่ร้อนใจเที่ยวตามหาลูกอยู่” พระกุมารตรัสว่า “ตามหาเราทำไม? ไม่รู้หรือว่าเราต้องอยู่ในพระนิเวศของพระบิดาของเรา?” แต่พวกเขาไม่เข้าใจสิ่งที่พระองค์ตรัสกับพวกเขา แล้วพระกุมารก็กลับมายังเมืองนาซาเร็ธกับพวกเขาและทรงอยู่ในโอวาทของพวกเขา ส่วนมารดาเก็บเรื่องทั้งหมดนี้ไว้ในใจ และพระเยซูทรงเติบโตขึ้นทั้งในด้านสติปัญญาและด้านร่างกายและทรงเป็นที่ชื่นชมทั้งของพระเจ้าและของคนทั้งหลาย

ตาม​กฎ​ของ​โมเสส​คน​ที่​เพิ่ง​คลอด​ลูก​จะ​มี​เวลา​สี่สิบ​วัน​สำหรับ​ชำระ​ตัว​ให้​สะอาด​ตาม​หลัก​ศาสนา เมื่อ​ครบ​กำหนดนี้​แล้ว พวก​เขา​ก็​ได้​พา​พระเยซู​ไป​ที่​เมือง​เยรูซาเล็ม เพื่อ​ถวาย​พระเยซู​ให้​กับ​องค์​เจ้า​ชีวิต เพราะ​กฎ​ของ​องค์​เจ้า​ชีวิต​บอก​ว่า “ถ้า​ลูก​คน​แรก​เป็น​ผู้ชาย จะ​ต้อง​ยก​เด็ก​คน​นั้น​ให้​องค์​เจ้า​ชีวิต” แล้ว​พวก​เขา​ถวาย​เครื่อง​บูชา​ตาม​กฎ​ของ​องค์​เจ้า​ชีวิต​คือ นกเขา​สอง​ตัว​หรือ​นกพิราบ​หนุ่ม​สอง​ตัว มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​สิเมโอน​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม เขา​เป็น​คน​ที่​ทำ​ตามใจ​พระเจ้า​และ​เคร่ง​ศาสนา เขา​เฝ้า​รอ​คอย​ว่า​เมื่อ​ไร​พระเจ้า​จะ​มา​ช่วยเหลือ​ชาว​อิสราเอล พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​ก็​อยู่​กับ​เขา พระองค์​บอก​เขา​ว่า เขา​จะ​ได้​เห็น​พระคริสต์​ของ​องค์​เจ้า​ชีวิต​ก่อน​ที่​เขา​จะ​ตาย พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​พา​เขา​มา​ที่​วิหาร​ใน​วัน​เดียว​กับ​ที่​มารีย์​และ​โยเซฟ​พา​ลูก​น้อย​เยซู​มา​ทำ​พิธี​ต่างๆ​ตาม​กฏ​ที่​โมเสส​สั่ง​ให้​ทำ​กับ​เด็ก​แรก​เกิด สิเมโอน​ก็​อุ้ม​ทารก​น้อย​ไว้​ใน​อ้อม​แขน แล้ว​สรรเสริญ​พระเจ้า​ว่า “ข้า​แต่​องค์​เจ้า​ชีวิต ตอนนี้​ขอ​ให้​ปลดปล่อย​ทาส​คนนี้​ให้​ไป​เป็น​สุข​ได้​แล้ว ตาม​ที่​พระองค์​ได้​บอก​ไว้ เพราะ​ดวง​ตา​ของ​ข้าพเจ้า​ได้​เห็น​ความรอด ที่​พระองค์​เตรียม​ไว้​แล้ว​ให้​ชนชาติ​ทั้งหลาย​ได้​เห็น พระองค์​เป็น​แสงสว่าง​ที่​ส่อง​ให้​กับ​คน​ที่​ไม่​ใช่​ยิว​เห็น​ทาง​ของ​พระองค์ และ​ที่​นำ​เกียรติ​อัน​ยิ่งใหญ่​มา​ให้​กับ​ชาว​อิสราเอล​ชนชาติ​ของ​พระองค์” โยเซฟ​กับ​มารีย์​งุนงง​มาก​ที่​สิเมโอน​พูด​อย่าง​นั้น​เกี่ยว​กับ​ทารก​น้อย แล้ว​สิเมโอน​อวยพร​พวก​เขา และ​พูด​กับ​นาง​มารีย์​แม่​ของ​ทารก​น้อย​ว่า “พระเจ้า​กำหนด​ไว้​แล้ว​ว่า​เด็ก​คนนี้​จะ​เป็น​เหตุ​ให้​คน​อิสราเอล​มากมาย​ต้อง​ล้มลง​หรือ​ลุกขึ้น เด็ก​คนนี้​จะ​เป็น​สัญญาณ​เตือน​จาก​พระเจ้า​ให้​รู้​ถึง​ความต้องการ​ของ​พระองค์ แต่​คน​จำนวน​มาก​จะ​ต่อต้าน​เขา สิ่งนี้​เลย​เปิดโปง​ความคิด​ใน​ใจ​ของ​คน​พวกนี้ เรื่องนี้​จะ​ทำ​ให้​คุณ​ทุกข์ใจ​มาก​เหมือน​มี​ดาบ​ทิ่ม​เข้า​ไป​ใน​ใจ​ของ​คุณ” อันนา​ซึ่ง​เป็น​ผู้พูดแทนพระเจ้า​คน​หนึ่ง เป็น​ลูกสาว​ของ​ฟานูเอล​จาก​เผ่า​อาเชอร์ นาง​แก่​มาก​แล้ว หลัง​จาก​อยู่​กิน​กับ​สามี​ได้​เพียง​เจ็ด​ปี สามี​ก็​ตาย และ​นาง​ก็​อยู่​เป็น​ม่าย​มา​จน​ถึง​อายุ​แปดสิบสี่​ปี นาง​ไม่​เคย​ออก​ไป​จาก​วิหาร​เลย นาง​นมัสการ​พระเจ้า​ทั้ง​วัน​ทั้ง​คืน​ด้วย​การอธิษฐาน​และ​ถือ​ศีล​อด​อาหาร นาง​ได้​เข้า​มา​หา​พวก​เขา เริ่ม​สรรเสริญ​พระเจ้า และ​เล่า​เรื่อง​เด็ก​ทารก​คนนี้​ให้​กับ​ทุก​คน​ที่​รอ​คอย​เวลา​ที่​เมือง​เยรูซาเล็ม​จะ​ได้รับ​การ​ปลด​ปล่อย​ให้​เป็น​อิสระ เมื่อ​พวก​เขา​ทำ​ทุก​อย่าง​ตาม​กฎ​ของ​องค์​เจ้า​ชีวิต​แล้ว พวก​เขา​ก็​เดิน​ทาง​กลับ​ไป​เมือง​นาซาเร็ธ​ใน​แคว้น​กาลิลี แล้ว​เด็ก​น้อย​ก็​ได้​เติบโต มี​ร่างกาย​สมบูรณ์​แข็งแรง มี​ความเฉลียว​ฉลาด​มาก​ขึ้น​เรื่อยๆ​และ​พระเจ้า​อวยพร​เขา ทุกๆ​ปี พ่อ​แม่​ของ​พระเยซู​จะ​ไป​เมือง​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​ร่วม​ฉลอง​เทศกาล​วัน​ปลด​ปล่อย เมื่อ​พระเยซู​อายุ​สิบสอง​ปี พวก​เขา​ได้​ไป​ร่วม​ฉลอง​เทศกาล​เหมือน​ทุก​ปี เมื่อ​หมด​เทศกาล​แล้ว พวก​เขา​ก็​เดิน​ทาง​กลับ​บ้าน แต่​เด็ก​น้อย​เยซู​ยัง​อยู่​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม โดย​ที่​พ่อ​กับ​แม่​ไม่​รู้ เพราะ​คิด​ว่า​พระองค์​อยู่​กับ​กลุ่ม​คน​ที่​เดิน​ทาง​มา​ด้วย​กัน เมื่อ​ผ่าน​ไป​หนึ่ง​วัน​แล้ว พวก​เขา​เริ่ม​หา​เด็ก​น้อย​เยซู​ใน​กลุ่ม​ญาติ​พี่น้อง​และ​เพื่อน​ฝูง แต่​ก็​หา​ไม่​พบ จึง​กลับ​ไป​ตาม​หา​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม สาม​วัน​ต่อมา​พวกเขา​ก็​มา​พบ​พระเยซู​กำลัง​นั่ง​อยู่​กับ​พวก​ครู​สอน​กฎปฏิบัติ​ใน​วิหาร พระองค์​กำลัง​ตั้ง​คำถาม​กับ​พวก​เขา​อยู่ คน​ที่​ได้ยิน​พระองค์​พูด ก็​ทึ่ง​ใน​ความเข้าใจ​และ​คำตอบ​ของ​พระองค์ เมื่อ​พ่อ​แม่​เห็น​พระองค์​ก็​แปลกใจ แม่​ของ​พระองค์​ก็​พูด​ว่า “ลูก ทำไม​ทำ​กับ​พ่อ​แม่​อย่างนี้ พ่อ​แม่​เป็น​ห่วง​แทบ​แย่ เที่ยว​ตาม​หา​ลูก​ไป​จน​ทั่ว​ทุก​ที่” พระเยซู​ก็​ตอบ​ว่า “ตาม​หา​ลูก​ทำไม​ครับ แม่​ไม่​รู้​หรือ​ครับ​ว่า​ลูก​จะ​ต้อง​อยู่​ใน​บ้าน​พ่อ” แต่​พวก​เขา​ก็​ไม่​เข้าใจ​ว่า​พระองค์​พูด​เรื่อง​อะไร พระเยซู​กลับ​ไป​เมือง​นาซาเร็ธ และ​อยู่​ใน​โอวาท​ของ​พ่อ​แม่ แม่​ของ​พระองค์​ก็​เก็บ​เรื่อง​ทั้งหมดนี้​ไว้​ใน​ใจ พระเยซู​เจริญ​เติบโต​ขึ้น​ทาง​ด้าน​สติปัญญา​และ​ร่างกาย ทั้ง​ยัง​เป็น​ที่​ชื่นชอบ​ของ​พระเจ้า​และ​ต่อ​คน​ทั่ว​ไป​มาก​ขึ้น

เมื่อ​ครบ​กำหนด​เวลา​ที่​จะ​ทำ​พิธี​ชำระ​ตัว​ตาม​หมวด​กฎ​บัญญัติ​ของ​โมเสส​แล้ว โยเซฟ​และ​มารีย์​ก็​นำ​พระ​องค์​ไป​ยัง​เมือง​เยรูซาเล็ม เพื่อ​มอบ​แด่​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ตาม​ที่​มี​บันทึก​ไว้​ใน​กฎ​บัญญัติ​ของ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ว่า “บุตร​ชาย​คน​แรก​ทุก​คน​จะ​นับ​ว่า​เป็น​บุตร​ที่​ถวาย​ให้​แด่​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า” และ​เขา​ยัง​ได้​ถวาย​เครื่อง​สักการะ​ตาม​กฎ​บัญญัติ​ของ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​อัน​ได้​แก่ “นกเขา 1 คู่ หรือ​นก​พิราบ​หนุ่ม 2 ตัว” ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม​มี​ชาย​ผู้​หนึ่ง​ชื่อ สิเมโอน ซึ่ง​เป็น​คน​ที่​มี​ความ​ชอบธรรม​ทั้ง​ยัง​เชื่อ​ใน​พระ​เจ้า​มาก เขา​รอคอย​วัน​ที่​ชาว​อิสราเอล​จะ​รอด​พ้น และ​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์​ก็​สถิต​กับ​เขา​ด้วย พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์​ได้​เผย​ให้​สิเมโอน​ทราบ​ว่า เขา​จะ​ได้​เห็น​พระ​คริสต์​ของ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ก่อน​ที่​เขา​จะ​ตาย พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์​ได้​นำ​สิเมโอน​เข้า​ไป​ใน​พระ​วิหาร ขณะ​ที่​บิดา​มารดา​นำ​พระ​เยซู​มา​เข้า​พิธี​ตาม​กฎ​บัญญัติ สิเมโอน​จึง​รับ​พระ​องค์​มา​ไว้​ใน​อ้อม​แขน​และ​กล่าว​สรรเสริญ​พระ​เจ้า​ว่า “พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ผู้​สูง​สุด ขอ​พระ​องค์​ให้​ข้าพเจ้า ผู้​เป็น​ผู้​รับใช้​ไป​อย่าง​สันติสุข​เถิด ตาม​ที่​ได้​สัญญา​ไว้ เพราะ​ว่า​ตา​ของ​ข้าพเจ้า​ได้​เห็น​ความ​รอด​พ้น​ที่​มา​จาก​พระ​องค์ ซึ่ง​พระ​องค์​ได้​จัด​เตรียม​ไว้​ที่​ตรง​หน้า​คน​ทั้ง​ปวง​แล้ว เป็น​แสง​สว่าง​ให้​บรรดา​คนนอก​ได้​รู้​เห็น​ชัด และ​เพื่อ​เป็น​บารมี​แก่​อิสราเอล ซึ่ง​เป็น​ชน​ชาติ​ของ​พระ​องค์” บิดา​มารดา​ของ​พระ​เยซู​ต่าง​ประหลาด​ใจ​เมื่อ​ได้ยิน​คำ​ที่​สิเมโอน​กล่าว​อ้าง​ถึง​พระ​องค์​เช่น​นั้น หลัง​จาก​สิเมโอน​อวยพร​ทั้ง​สอง​แล้ว​ก็​ได้​กล่าว​กับ​มารีย์​มารดา​ของ​พระ​องค์​ว่า “ดู​เถิด เด็ก​ผู้​นี้​ได้​รับ​มอบ​หมาย​ให้​เป็น​เหตุ​ของ​การ​ล้ม​ลง​และ​ลุก​ขึ้น​ของ​คน​จำนวน​มาก​ใน​อิสราเอล และ​เป็น​ปรากฏการณ์​สำคัญ​ที่​ผู้​คน​จะ​ต่อต้าน เพื่อ​ว่า​ความ​คิด​ใน​ใจ​ของ​คน​เป็น​อัน​มาก​จะ​ปรากฏ​ชัด และ​ความ​โศกเศร้า​ดั่ง​คม​ดาบ​จะ​ทิ่มแทง​จิตใจ​ของ​ท่าน มารีย์” ยัง​มี​หญิง​ชรา​ผู้เผย​คำกล่าว​ของ​พระ​เจ้า​คน​หนึ่ง​ชื่อ​อันนา นาง​เป็น​บุตรี​ของ​ฟานูเอล​เผ่า​อาเชอร์ นาง​สมรส​อยู่​กิน​กับ​สามี​ได้​เพียง 7 ปี และ​ก็​เป็น​ม่าย​มา​จน​อายุ​ได้ 84 ปี นาง​ไม่​เคย​ย่าง​กราย​ออก​จาก​พระ​วิหาร​เลย อันนา​ใช้​เวลา​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน​นมัสการ อด​อาหาร และ​อธิษฐาน ขณะ​นั้น​นาง​ได้​เดิน​เข้า​มา​หา​และ​กล่าว​ขอบคุณ​พระ​เจ้า แล้ว​นาง​ก็​พูด​ถึง​พระ​องค์​ให้​คน​ทั้ง​หลาย​ที่​เฝ้า​รอ​การ​ไถ่​ของ​เยรูซาเล็ม​ฟัง​ด้วย หลัง​จาก​เสร็จ​พิธี​ตาม​กฎ​บัญญัติ​ของ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​แล้ว คน​ทั้ง​สาม​ได้​เดิน​ทาง​กลับ​มา​ยัง​นาซาเร็ธ​เมือง​ของ​ตน​ใน​แคว้น​กาลิลี ทารก​ก็​ได้​เจริญ​วัย สมบูรณ์​และ​เปี่ยม​ด้วย​พระ​ปัญญา และ​พระ​คุณ​ของ​พระ​เจ้า​ได้​สถิต​กับ​พระ​องค์​ด้วย โยเซฟ​และ​มารีย์​ได้​เดิน​ทาง​ไป​ยัง​เมือง​เยรูซาเล็ม​ทุกๆ ปี​ใน​เทศกาล​ปัสกา เมื่อ​พระ​เยซู​อายุ​ได้ 12 ปี ทั้ง​สาม​ก็​ขึ้น​ไป​ร่วม​ใน​เทศกาล​ตาม​ประเพณี​นิยม ครั้น​งาน​เทศกาล​สิ้น​สุด​ลง บิดา​มารดา​ของ​พระ​องค์​ได้​เดิน​ทาง​กลับ​บ้าน แต่​พระ​เยซู​ยัง​อยู่​ต่อ​ที่​เมือง​เยรูซาเล็ม โดย​ที่​ทั้ง​สอง​ไม่​ทราบ แต่​คิด​ว่า​พระ​องค์​อาจ​จะ​เดิน​ทาง​พร้อม​กับ​หมู่​คน​ที่​เดิน​ทาง​ไป​ด้วย​แล้ว ครั้น​ออก​กัน​ไป​ได้​หนึ่ง​วัน จึง​ได้​ตาม​หา​พระ​องค์​ใน​หมู่​ญาติ​และ​เพื่อน เมื่อ​ไม่​พบ​พระ​องค์ ทั้ง​สอง​จึง​ได้​ย้อน​กลับ​ไป​ตาม​หา​พระ​องค์​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม สาม​วัน​ผ่าน​ไป จึง​พบ​พระ​เยซู​ใน​พระ​วิหาร​ท่าม​กลาง​เหล่า​อาจารย์ ทั้ง​ฟัง​และ​ซักถาม​เขา​เหล่า​นั้น ทุก​คน​ที่​ได้ยิน​ต่าง​ก็​ประหลาด​ใจ​ที่​พระ​องค์​เข้าใจ​และ​ตอบ​คำ​ถาม​ต่างๆ ได้ เมื่อ​บิดา​มารดา​เห็น​พระ​องค์​ก็​รู้สึก​แปลกใจ มารีย์​บอก​พระ​องค์​ว่า “ลูก​เอ๋ย ทำไม​เจ้า​จึง​ทำ​เช่น​นี้ ดู​เถิด พ่อ​แม่​ต้อง​ตาม​หา​เจ้า​ด้วย​ความ​กังวล” พระ​เยซู​ตอบ​ว่า “ทำไม​จึง​ตาม​หา​ข้าพเจ้า ท่าน​ไม่​ทราบ​หรือ​ว่า ข้าพเจ้า​ต้อง​ร่วม​ใน​กิจการ​ของ​พระ​บิดา​ของ​ข้าพเจ้า” แต่​บิดา​มารดา​ก็​ไม่​เข้าใจ​คำ​พูด​ของ​พระ​องค์ พระ​เยซู​ได้​เดิน​ทาง​กลับ​ลง​ไป​ยัง​เมือง​นาซาเร็ธ​พร้อม​กับ​บิดา​มารดา และ​เชื่อฟัง​เขา​ทั้ง​สอง​ด้วย​ดี แต่​มารีย์​ระลึก​เรื่องราว​ทั้ง​หมด​มา​ครุ่นคิด​ใน​ใจ พระ​เยซู​เจริญ​วัย​ขึ้น​ไม่​เพียง​แต่​ร่างกาย​และ​พระ​ปัญญา พระ​องค์​ยัง​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​พระ​เจ้า​และ​บุคคล​ทั่วไป​ด้วย

เมื่อวันทำพิธีชำระตัวของนางมารีย์ตามพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสสเสร็จลงแล้ว เขาทั้งหลายจึงนำพระกุมารไปยังกรุงเยรูซาเล็มจะถวายแด่​องค์​พระผู้เป็นเจ้า (​ตามที่​เข​ียนไว้​แล​้วในพระราชบัญญั​ติ​ขององค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “​บุ​ตรชายทุกคนที่เบิกครรภ์​ครั้งแรก จะได้เรียกว่าเป็นผู้​บริสุทธิ์​ถวายแด่​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​”) และถวายเครื่องบูชาตามที่​ได้​ตรั​สส​ั่งไว้​แล​้วในพระราชบัญญั​ติ​ขององค์พระผู้เป็นเจ้าคือ ‘นกเขาคู่​หนึ่ง หรือนกพิราบหนุ่มสองตัว’ ดู​เถิด มี​ชายคนหนึ่งในกรุงเยรูซาเล็มชื่อสิเมโอน เป็นคนชอบธรรมและเกรงกลัวพระเจ้า และคอยเวลาซึ่งพวกอิสราเอลจะได้รับความบรรเทาทุกข์ และพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ทรงสถิ​ตก​ั​บท​่าน พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ได้​ทรงสำแดงแก่ท่านว่า ท่านจะไม่ตายจนกว่าจะได้​เห​็นพระคริสต์ขององค์​พระผู้เป็นเจ้า สิ​เมโอนเข้าไปในพระวิหารโดยพระวิญญาณทรงนำ และเมื่​อบ​ิดามารดาได้นำพระกุมารเยซู​เข้าไป เพื่อจะกระทำแก่พระกุมารตามธรรมเนียมแห่งพระราชบัญญั​ติ สิ​เมโอนจึ​งอ​ุ้มพระกุ​มาร และสรรเสริญพระเจ้าว่า “ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้า บัดนี้​พระองค์​ทรงให้​ผู้รับใช้​ของพระองค์ไปเป็นสุขตามพระดำรัสของพระองค์ เพราะว่าตาของข้าพระองค์​ได้​เห​็นความรอดของพระองค์​แล้ว ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงจัดเตรียมไว้ต่อหน้าบรรดาชนชาติ​ทั้งหลาย เป็นความสว่างส่องแสงแก่​คนต่างชาติ​และเป็นสง่าราศีของพวกอิสราเอล ชนชาติ​ของพระองค์” ฝ่ายโยเซฟกับมารดาของพระกุมารก็​ประหลาดใจ เพราะถ้อยคำซึ่งท่านได้​กล​่าวถึงพระกุมารนั้น แล​้วสิเมโอนก็อวยพรแก่​เขา แล​้วกล่าวแก่นางมารีย์มารดาของพระกุมารนั้​นว​่า “​ดู​ก่อนท่าน ทรงตั้งพระกุมารนี้​ไว้​เป็นเหตุให้​หลายคนในพวกอิสราเอลล้มลงหรือยกตั้งขึ้น และจะเป็นหมายสำคัญซึ่งคนปฏิเสธ เพื่อความคิดในใจของคนเป็​นอ​ันมากจะได้ปรากฏแจ้ง (​เออ ถึงจิตใจของท่านเองก็ยังจะถูกดาบแทงทะลุ​ด้วย​)” ยั​งม​ี​ผู้​พยากรณ์​หญิงคนหนึ่งชื่​ออ​ันนา บุ​ตรสาวฟานูเอลในตระกูลอาเชอร์ นางเป็นคนชรามากแล้ว มี​สามี​ตั้งแต่​ยังเป็นสาวพรหมจารี​อยู่ และอยู่ด้วยกันเจ็ดปี แล้วก็​เป็​นม​่ายมาจนถึงอายุแปดสิบสี่​ปี นางมิ​ได้​ไปจากพระวิหารเลย อยู่​รับใช้​พระเจ้าด้วยการถืออดอาหารและอธิษฐาน ทั้งกลางวันกลางคืน ในขณะนั้นผู้หญิงคนนี้​ก็​เข​้ามาขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้าเช่​นก​ัน และกล่าวถึงพระกุมารให้คนทั้งปวงที่คอยการทรงไถ่​อยู่​ในกรุงเยรูซาเล็มฟัง ครั้นโยเซฟกับนางมารีย์​ได้​กระทำการทั้งปวงตามพระราชบัญญั​ติ​ขององค์พระผู้เป็นเจ้าเสร็จแล้ว จึงกลับไปถึงนาซาเร็ธเมืองของตนในแคว้นกาลิลี พระกุมารนั้​นก​็​เจริญวัย และเข้มแข็งขึ้นฝ่ายจิตวิญญาณ ประกอบด้วยสติ​ปัญญา และพระคุณของพระเจ้าอยู่กั​บท​่าน ฝ่ายบิดามารดาเคยขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มในการเลี้ยงเทศกาลปัสกาทุกปี​ๆ เมื่อพระกุมารมีพระชนมายุ​สิ​บสองพรรษา เขาทั้งหลายก็ขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มตามธรรมเนียมการเลี้ยงนั้น เมื่อครบกำหนดวันเลี้ยงกันแล้ว ขณะเขากำลังกลับไป พระกุมารเยซู​ก็​ยังค้างอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม ฝ่ายโยเซฟกับมารดาของพระองค์​ก็​ไม่รู้ แต่​เพราะเขาทั้งสองคิดว่าพระกุมารนั้นอยู่ในหมู่​คนที​่​มาด​้วยกัน เขาจึงเดินทางไปได้​วันหนึ่ง แล​้วหาพระกุมารในหมู่​ญาติ​พี่​น้องและพวกคนที่​รู้​จั​กก​ัน เมื่อไม่​พบ พวกเขาจึงกลับไปเที่ยวหาพระองค์​ที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม ต่อมาครั้นหามาได้สามวันแล้ว จึงพบพระกุมารนั่งอยู่ในพระวิหารท่ามกลางพวกอาจารย์ ฟังและไต่ถามพวกอาจารย์​เหล่​านั้นอยู่ คนทั้งปวงที่​ได้​ยิ​นก​็ประหลาดใจในสติปัญญาและคำตอบของพระกุมารนั้น ฝ่ายเขาทั้งสองเมื่อเห็นพระกุมารแล้​วก​็​ประหลาดใจ มารดาจึงถามพระกุมารว่า “ลูกเอ๋ย ทำไมจึงทำแก่เราอย่างนี้ ดู​เถิด พ่​อก​ับแม่แสวงหาเป็นทุกข์​นัก​” พระกุมารจึงตอบเขาทั้งสองว่า “ท่านเที่ยวหาฉันทำไม ท่านไม่ทราบหรือว่า ฉันต้องกระทำพระราชกิจแห่งพระบิดาของฉัน” เขาทั้งสองก็​ไม่​เข​้าใจคำซึ่งพระกุมารกล่าวแก่​เขา แล​้วพระกุมารก็ลงไปกับเขาไปยังเมืองนาซาเร็ธ อยู่​ใต้​ความปกครองของเขา มารดาก็​เก​็บเรื่องราวทั้งหมดนั้นไว้ในใจ พระเยซู​ก็ได้​จำเริญขึ้นในด้านสติ​ปัญญา ในด้านร่างกาย และเป็​นที​่ชอบจำเพาะพระเจ้า และต่อหน้าคนทั้งปวงด้วย