โยบ 20:4-11 - Compare All Versions

แบ่งปัน

ท่านไม่ทราบเรื่องนี้หรือว่า ตั้งแต่ดึกดำบรรพ์มา ตั้งแต่มนุษย์ถูกวางไว้บนแผ่นดินโลก เสียงไชโยของคนอธรรมนั้นสั้น และความชื่นบานของคนที่ไม่นับถือพระเจ้านั้นเป็นแต่ครู่เดียว แม้ตัวเขาสูงขึ้นถึงฟ้าสวรรค์ และศีรษะของเขาไปถึงหมู่เมฆ เขาจะพินาศเป็นนิตย์อย่างอุจจาระของตัวเอง บรรดาคนที่เคยเห็นเขาจะพูดว่า ‘เขาอยู่ที่ไหนนะ?’ เขาจะบินไปเสียเหมือนความฝันและจะไม่มีผู้ใดพบอีก เขาจะถูกไล่ไปเสียอย่างนิมิตยามค่ำคืน ดวงตาที่เคยจ้องมองเขาจะไม่เห็นเขาอีก และสถานที่ของเขาจะไม่เห็นเขาอีกเลย ลูกหลานของเขาจะขอความช่วยเหลือจากคนยากจน และมือของเขาจะคืนทรัพย์สมบัติของเขา กระดูกของเขาเคยเต็มด้วยเรี่ยวแรงของคนหนุ่ม แต่เรี่ยวแรงนั้นจะนอนลงกับเขาในผงคลีดิน

ตั้งแต่ดึกดำบรรพ์มา ตั้งแต่มนุษย์ถูกวางไว้บนแผ่นดินโลก ท่านไม่ทราบหรือว่า เสียงไชโยของคนอธรรมนั้นสั้น และความชื่นบานของคนที่ไม่นับถือพระเจ้านั้นเป็นแต่ครู่เดียว แม้ความสูงของเขาเด่นขึ้นไปถึงฟ้าสวรรค์ และศีรษะของเขาไปถึงหมู่เมฆ เขาจะพินาศเป็นนิตย์อย่างอุจจาระของเขาเอง บรรดาคนที่เคยเห็นเขา จะพูดว่า <เขาอยู่ที่ไหน> เขาจะบินไปเสียเหมือนความฝันและจะไม่มีใครพบอีก เขาจะถูกไล่ไปเสียอย่างนิมิต ในกลางคืน นัยน์ตาซึ่งได้เห็นเขาจะไม่เห็นเขาอีก หรือที่ของเขาจะไม่เห็นเขาอีกเลย ลูกหลานของเขาจะเสาะหาความช่วยเหลือจากคนยากจน และมือของเขาจะคืนทรัพย์สมบัติของเขา กระดูกของเขาเต็มไปด้วยเรี่ยวแรงของคนหนุ่ม แต่เรี่ยวแรงนั้นจะนอนลงกับเขาในผงคลีดิน

“ท่านย่อมรู้ว่าเป็นมาอย่างไรตั้งแต่เก่าก่อน เมื่อมนุษย์ถูกสร้างขึ้นมาในโลก คือความเบิกบานใจของคนชั่วร้ายนั้นสั้น ความชื่นชมยินดีของคนอธรรมนั้นคงอยู่ชั่วครู่เดียว แม้ความอหังการของเขาจะขึ้นไปถึงฟ้าสวรรค์ และหัวของเขาสูงจรดเมฆ เขาก็จะพินาศไปนิรันดร์เหมือนอุจจาระของเขาเอง ผู้ที่เคยเห็นเขาจะฉงนว่า ‘เขาไปไหนแล้ว?’ เขาลับหายไปเหมือนความฝัน ไม่มีใครพบเห็นอีก ถูกขจัดไปเหมือนนิมิตในยามค่ำคืน ตาที่เคยเห็นเขาจะไม่เห็นเขาอีก ถิ่นของเขาจะไม่พานพบเขาอีกเลย ลูกหลานของเขาจะต้องชดใช้ให้คนยากจน มือของเขาเองต้องคืนทรัพย์สินของตน พลังแห่งวัยฉกรรจ์ซึ่งเต็มล้นในกระดูกของเขา จะนอนลงกับเขาในฝุ่นธุลี

ตั้งแต่​สมัย​โบราณ​มา ตั้งแต่​เมื่อ​ครั้ง​ที่​มนุษย์​ถูก​วาง​ไว้​บน​แผ่นดินโลก ท่าน​ไม่​รู้​หรือ​ว่า เสียง​โห่ร้อง​แห่ง​ชัยชนะ​ของ​คนชั่ว​อยู่​ไม่​นาน ความ​ยินดี​ของ​คน​ไม่​นับถือ​พระเจ้า​ก็​อยู่​แค่​ประเดี๋ยวเดียว แม้​ความ​เย่อหยิ่ง​ของ​เขา​สูง​เสียดฟ้า และ​หัว​ของ​เขา​ขึ้น​ไป​ถึง​หมู่เมฆ แต่​เขา​จะ​หาย​ไป​ตลอดกาล​อย่าง​กับ​ขี้​ของ​เขา​เอง คน​ที่​เคย​เห็น​เขา​จะ​พูด​ว่า ‘พวกนั้น​อยู่​ไหน​แล้ว’ พวกเขา​จะ​บิน​ไป​เหมือน​กับ​ความฝัน​และ​จะ​ไม่​มี​ใคร​พบ​เขา​อีก​แล้ว เขา​จะ​ถูก​ไล่​ไป​เหมือน​กับ​ภาพ​ฝัน​ใน​ยาม​ค่ำคืน ดวงตา​ที่​เคย​เห็น​พวกเขา จะ​ไม่​เห็น​พวกเขา​อีก ที่​ที่​พวกเขา​อยู่​จะ​ไม่​เห็น​พวกเขา​อีก เมื่อ​มือ​ของ​คนชั่ว​เหล่านั้น​จะ​ต้อง​คืน​ความร่ำรวย​ที่​โกงมา​กลับไป ลูกๆ​ของ​พวกเขา​จะ​ต้อง​หัน​ไป​ขอ​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​คนยากจน ใน​ขณะ​ที่​พวกเขา​ยัง​เป็น​หนุ่ม​และ​แข็งแรง พวกเขา​จะ​ต้อง​นอน​ตาย​ลง​ใน​ผงคลีดิน

ท่าน​ไม่​ทราบ​เรื่อง​นี้​หรือ​ว่า ใน​สมัย​ดึก​ดำ​บรรพ์ ตั้งแต่​มนุษย์​ถูก​กำหนด​ให้​มา​อยู่​บน​แผ่น​ดิน​โลก คน​ชั่ว​ร้าย​มี​ความ​สุข​ได้​เพียง​ระยะ​สั้น และ​ความ​ร่าเริง​ใจ​ของ​คน​ไม่​เชื่อ​ใน​พระ​เจ้า​ก็​เป็น​เพียง​ชั่ว​ขณะ​เดียว แม้​ว่า​เขา​จะ​ไป​สูง​ถึง​ฟ้า​สวรรค์ และ​ศีรษะ​ของ​เขา​จะ​แตะ​ถึง​หมู่​เมฆ เขา​จะ​ตาย​ไป​ชั่ว​กาล​นาน​เหมือน​ฝุ่น บรรดา​ผู้​ที่​เคย​เห็น​เขา​จะ​ถาม​ว่า ‘เขา​อยู่​ไหน’ เขา​จะ​สลาย​ไป​เหมือน​ความ​ฝัน​ที่​หา​ไม่​พบ​อีก เขา​จะ​หาย​ไป​เหมือน​ภาพ​นิมิต​ใน​ยาม​ค่ำ ดวง​ตา​ที่​เคย​เห็น​เขา ก็​จะ​ไม่​เห็น​เขา​อีก คน​ใน​ครัว​เรือน​ของ​เขา​ก็​จะ​ไม่​เห็น​เขา​อีก​เลย ลูกๆ ของ​เขา​จะ​ต้อง​หา​ทาง​คืน​ให้​กับ​ผู้​ยากไร้ และ​เขา​จะ​ต้อง​ให้​คืน​สิ่ง​ที่​ยึด​มา กระดูก​ของ​เขา​แข็ง​แกร่ง​ด้วย​วัย​หนุ่ม แต่​มัน​จะ​ตาย​ไป​กับ​เขา​ใน​ฝุ่น

ตั้งแต่​ดึกดำบรรพ์​มา ตั้งแต่​มนุษย์​ถู​กวางไว้บนแผ่นดินโลก ท่านไม่ทราบหรือว่า เสียงไชโยของคนชั่​วน​ั้นสั้น และความชื่นบานของคนหน้าซื่อใจคดนั้นเป็นแต่​ครู่เดียว แม้​ความสูงของเขาเด่นขึ้นไปถึงฟ้าสวรรค์ และศีรษะของเขาไปถึงหมู่​เมฆ เขาจะพินาศเป็นนิตย์อย่างอุจจาระของเขาเอง บรรดาคนที่เคยเห็นเขาจะพูดว่า ‘เขาอยู่​ที่ไหน​’ เขาจะบินไปเสียเหมือนความฝัน และจะไม่​มี​ใครพบอีก เขาจะถูกไล่ไปเสียอย่างนิ​มิ​ตในกลางคืน นัยน์​ตาซึ่งได้​เห​็นเขาจะไม่​เห​็นเขาอีก หรือที่ของเขาจะไม่​เห​็นเขาอีกเลย ลูกหลานของเขาจะเสาะหาเป็​นที​่โปรดปรานของคนยากจน และมือของเขาจะคืนทรัพย์​สมบัติ​ของเขา กระดูกของเขาเต็มไปด้วยความบาปของคนหนุ่มซึ่งจะนอนลงกับเขาในผงคลี​ดิน