ผู้วินิจฉัย 5:25-31 - Compare All Versions

ผู้วินิจฉัย 5:25-31 THA-ERV (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

สิเสรา​ขอ​น้ำ​ดื่ม นาง​ก็​ให้​นม​กับ​เขา นาง​เอา​โยเกิร์ต​ใส่​ชาม​ที่​เหมาะ​สม​กับ​พวก​ผู้นำ​ให้​กับ​เขา นาง​เอื้อม​มือ​ซ้าย​ไป​หยิบ​หมุด​ปัก​เต็นท์ และ​มือ​ขวา​ไป​หยิบ​ค้อน นาง​ตอก​มัน​เข้า​ไป​ที่​หัว​ของ​สิเสรา บี้​หัว​ของ​เขา​แตก​เป็น​ชิ้นๆ นาง​ตี​ทะลุ​ขมับ​ของ​เขา​ไป เขา​ล้มลง​ที่​เท้า​ของ​ยาเอล เขา​นอน​แผ่หลา​อยู่ เขา​ล้มลง​แทบเท้า​ของ​นาง เขา​ล้มลง​ตาย​ที่​นั่น แม่​ของ​สิเสรา มอง​ลอด​หน้าต่าง​ออก​ไป นาง​มอง​ผ่าน​ช่อง​หน้าต่าง​แล้ว​ร้อง​ว่า ‘ทำไม​รถรบ​ของ​สิเสรา​ถึง​ได้​มา​ช้า​นัก ทำไม​เสียง​พวก​รถ​ม้า​ของ​เขา​ถึง​ได้​ล่าช้า​นัก’ เพื่อน​ชั้น​สูง​ที่​ฉลาด​ที่สุด​ของ​นาง​ก็​ตอบ​ไป และ​แม่​ของ​สิเสรา​ก็​ตอบ​คำถาม​ตัวเอง​ไปว่า ‘แน่นอน พวก​เขา​กำลัง​ค้นหา​และ​แบ่งปัน​ของ​ที่​ยึด​ได้​กัน​อยู่ นักรบ​แต่​ละ​คน​กำลัง​จับ​หญิง​คน​สอง​คน​มา​ข่มขืน พวก​ของ​ที่​ยึด​ได้​นั้น มี​ทั้ง​ผ้า​ย้อม​สี​เป็น​ของ​สิเสรา และ​ผ้า​ที่​ปัก​ลวดลาย​ทั้ง​สอง​หน้า’ ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ ขอ​ให้​ศัตรู​ของ​พระองค์​ถูก​ทำลาย​อย่าง​นี้​ทุก​คน แต่​ขอ​ให้​พวก​เพื่อนๆ​ของ​พระองค์ เป็น​เหมือน​ดวง​อาทิตย์​ตอน​ที่​มัน​โผล่​ขึ้น​อย่าง​เต็ม​พลัง​ของ​มัน”

ผู้วินิจฉัย 5:25-31 THSV11 (ฉบับมาตรฐาน)

เขาขอน้ำ เธอก็ให้น้ำนม เธอเอานมข้นใส่ชามอย่างดีมายื่นให้ เธอเอื้อมมือหยิบหลักเต็นท์ มือขวาของเธอฉวยค้อนใหญ่ เธอตอกสิเสราเข้าทีหนึ่ง เธอบี้ศีรษะของเขา เธอตอกทะลุขมับ เขาทรุดตัวล้มลง แน่นิ่งแทบเท้าของนาง แทบเท้าของนาง เขาทรุดตัวล้มลง เขาทรุดตัวลงที่ไหน ที่นั่นเขาล้มลงตาย “มารดาของสิเสรามองออกไปทางหน้าต่าง นางจ้องมองผ่านช่องตารางหน้าต่าง ร้องว่า ‘ทำไมหนอ รถรบของเขาจึงมาช้าเหลือเกิน? ทำไมล้อรถของเขาจึงเนิ่นช้าอยู่?’ บรรดาสตรีสูงศักดิ์และปราดเปรื่องของนางจึงตอบนาง อันที่จริง นางรำพึงตอบตัวเองว่า ‘พวกเขาคงกำลังแบ่งของริบที่ได้มากัน หญิงหนึ่งหรือสองคนตกเป็นของชายหนึ่งคน ผ้าย้อมสีที่ริบมาเป็นของสิเสรา ผ้าย้อมสีที่ปักลวดลาย ผ้าย้อมสีที่ปักลวดลายสองหน้าสำหรับพันคอของข้าเป็นของที่ริบมา’ “ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอให้ศัตรูทั้งสิ้นของพระองค์พินาศดังนี้ แต่ขอให้ผู้ที่รักพระองค์เป็นดั่งดวงตะวันเมื่อโผล่ขึ้นด้วยอานุภาพ” และแผ่นดินก็สงบสุขอยู่ 40 ปี

ผู้วินิจฉัย 5:25-31 KJV (พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV)

เขาขอน้ำ นางก็​ให้​น้ำนม นางเอานมข้นใส่ชามหลวงมายื่นให้ นางเอื้อมมือหยิบหลักเต็นท์ ข้างมือขวาของนางฉวยตะลุมพุก นางตอกสิเสราเข้าที​หนึ่ง นางบี้ศีรษะของสิเสรา นางตี​ทะลุ​ขม​ับของเขา เขาจมลง เขาล้ม เขานอนที่​เท​้าของนาง ที่​เท​้าของนางเขาจมลง เขาล้ม เขาจมลงที่​ไหน ที่​นั่นเขาล้มลงตาย มารดาของสิเสรามองออกไปตามช่องหน้าต่าง นางมองไปตามบานเกล็ด ร้องว่า ‘ทำไมหนอ รถรบของเขาจึงมาช้าเหลือเกิน ทำไมล้อรถรบของเขาจึงเนิ่นช้าอยู่’ บรรดาสตรี​ผู้​ฉลาดของนางจึงตอบนาง เปล​่าดอก นางนึกตอบเอาเองว่า ‘เขาทั้งหลายยังไม่พบและยังไม่​แบ​่งของที่ริบมาได้​หรือ หญิงคนหนึ่งหรือสองคนได้​แก่​ชายคนหนึ่ง สิ​่งของย้อมสี​ที่​ริบมาเป็นของสิเสรา ของย้อมสี​ที่​ปักลวดลาย ของย้อมสี​ที่​ปักลวดลายสองหน้าสำหรับพันคอของข้าเป็นของที่​ริบ​’ โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอศั​ตรู​ทั้งปวงของพระองค์พินาศสิ้นดังนี้ แต่​ขอให้​ผู้​ที่​รักพระองค์เปรียบดังดวงอาทิตย์เมื่อโผล่ขึ้นด้วยอานุ​ภาพ​” และแผ่นดิ​นก​็หยุดพักสงบอยู่​สี​่​สิ​บปี

ผู้วินิจฉัย 5:25-31 TH1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)

เขาขอน้ำ เธอก็ให้น้ำนม เธอเอานมข้นใส่ชามหลวงมายื่นให้ เธอเอื้อมมือหยิบหลักเต็นท์ ข้างมือขวาของเธอฉวยตะลุมพุก เธอตอกสิเสราเข้าทีหนึ่ง เธอบี้ศีรษะของสิเสรา เธอตีทะลุขมับของเขา เขาจมลง เขาล้ม เขานอนที่เท้าของนาง ที่เท้าของนางเขาจมลง เขาล้ม เขาจมลงที่ไหน ที่นั่นเขาล้ม ลงตาย <<เธอมองออกไปตามช่องหน้าต่าง มารดาของสิเสรามองไปตามบานเกล็ด ร้องว่า <ทำไมหนอ รถรบของเขาจึงมาช้าเหลือเกิน ทำไมล้อรถรบของเขาจึงเนิ่นช้าอยู่> บรรดาสตรีผู้ฉลาดของนางจึงตอบนาง เปล่าดอก เธอนึกตอบเอาเองว่า <เขาทั้งหลายยังไม่พบและยังไม่แบ่ง ของที่ริบมาได้หรือ หญิงคนหนึ่งหรือสองคนได้แก่ชายคนหนึ่ง สิ่งของย้อมสีที่ริบมาเป็นของสิเสรา ของย้อมสีที่ปักลวดลาย ของย้อมสีที่ปักลวดลาย สองหน้าสำหรับพันคอของข้าเป็นของที่ริบ> ข้าแต่พระเจ้า ขอศัตรูทั้งปวงของพระองค์พินาศสิ้นดังนี้ แต่ขอให้ผู้ที่รักพระองค์เปรียบดังดวงอาทิตย์ เมื่อโผล่ขึ้นด้วยอานุภาพ และแผ่นดินก็หยุดพักสงบอยู่สี่สิบปี

ผู้วินิจฉัย 5:25-31 TNCV (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)

เขาร้องขอน้ำ นางก็ให้น้ำนม นางนำนมข้นใส่ชามที่ใช้กับเหล่าเจ้านายมาให้เขา นางเอื้อมมือหยิบหลักหมุดเต็นท์ มือขวาคว้าค้อนของช่างไม้ ตอกทะลุขมับของสิเสรา หัวเขาแหลกเหลว นางตอกหลักหมุดทะลุขมับของเขา เขาทรุดลงที่เท้าของนาง เขาล้มลงตรงที่เขานอนอยู่ เขาฟุบลงแทบเท้าของนาง เขาล้มลงตายตรงนั้น “มารดาของสิเสรา เฝ้ามองลอดลูกกรงหน้าต่างและร่ำร้องว่า ‘ทำไมรถรบของเขาจึงมาช้า? ทำไมล้อของรถม้าศึกของเขาแล่นช้านัก?’ ผู้ฉลาดที่สุดในหมู่สตรีของนางก็ตอบนาง อันที่จริงนางเฝ้าบอกตัวเองว่า ‘พวกเขายังหาและแบ่งของเชลยกันไม่เสร็จหรือไร? แต่ละคนได้หญิงสาวหนึ่งคนบ้าง สองคนบ้าง สิเสราริบได้เสื้อผ้า ปักสีสดสวย ผ้าพันคอปักลวดลายสำหรับฉัน ทั้งหมดนี้เป็นของที่ริบมา’ “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า! ขอให้ศัตรูทั้งปวงของพระองค์พินาศไปเช่นนั้น แต่ขอให้บรรดาผู้ที่รักพระองค์เป็นเช่นดวงอาทิตย์ ที่โผล่ขึ้นด้วยพลัง” แล้วแผ่นดินก็สงบสุขอยู่ตลอดสี่สิบปี

ผู้วินิจฉัย 5:25-31 NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

เขา​ขอ​น้ำ​ดื่ม เธอ​ก็​ให้​น้ำ​นม เธอ​เอา​นม​ข้น​เปรี้ยว​ใส่​ชาม​ของ​ผู้​สูง​ศักดิ์​มา​ให้ เธอ​ยื่น​มือ​หยิบ​หมุด​ยึด​กระโจม มือ​ขวา​เอื้อม​เอา​ค้อน​ของ​คน​งาน แล้ว​เธอ​ก็​ทำ​ร้าย​สิเส-รา เธอ​ทุบ​หัว​เขา เธอ​ตอก​ขมับ​ของ​เขา​จน​แหลก​เละ เขา​ทรุด เขา​ล้ม​ลง นอน​แน่​นิ่ง อยู่​ที่​เท้า​ของ​เธอ เขา​ทรุด เขา​ล้ม ลง​ที่​เท้า​ของ​เธอ เขา​ทรุด​ลง​ที่​ไหน เขา​ก็​ล้ม​ลง​และ​ตาย​อยู่​ที่​นั่น มารดา​ของ​สิเส-รา​มอง​ดู​ทาง​หน้า​ต่าง นาง​ร้อง​ตะโกน​ที่​หลัง​บาน​เกล็ด​ว่า ‘ทำไม​รถ​ศึก​ของ​เขา​จึง​มา​ถึง​ช้า​นัก ทำไม​เสียง​กีบ​ม้า​กระทบ​ของ​รถ​ศึก​จึง​ล่า​ช้า’ บรรดา​หญิง​มี​สติ​ปัญญา​ที่​สุด​ตอบ​นาง แท้​จริง​แล้ว​นาง​บอก​กับ​ตัว​เอง​ว่า ‘พวก​เขา​ยัง​ไม่​พบ​และ​แบ่งปัน​สิ่ง​ของ​ที่​ยึด​ได้​หรอก​หรือ ชาย​แต่​ละ​คน​จะ​ได้​ผู้​หญิง​สัก​คน​สอง​คน ผ้า​ย้อม​สี​ที่​ยึด​ได้​สำหรับ​สิเส-รา ผ้า​ย้อม​สี​มี​ปัก​ลวด​ลาย สิ่ง​ที่​ย้อม​สี​มี​ปัก​ลวด​ลาย 2 ชิ้น​สำหรับ​พัน​คอ สิ่ง​เหล่า​นี้​ล้วน​เป็น​สิ่ง​ที่​ยึด​ไว้​ได้’ โอ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ขอ​ให้​พวก​ศัตรู​ของ​พระ​องค์​พินาศ ส่วน​บรรดา​ผู้​ที่​รัก​พระ​องค์ ก็​ขอ​ให้​เป็น​ดั่ง​ดวง​ตะวัน​ขึ้น​อย่าง​สุด​พลัง” และ​แผ่นดิน​จึง​ได้​อยู่​ใน​ความ​สันติ​เป็น​เวลา 40 ปี