อิสยาห์ 42:17-25 - Compare All Versions
อิสยาห์ 42:17-25 THA-ERV (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
แต่คนพวกนั้นที่พึ่งในพวกรูปแกะสลัก คนที่พูดกับรูปหล่อพวกนั้นว่า ‘พวกท่านเป็นพระของเรา’ คนพวกนี้จะหันกลับ พวกเขาจะต้องอับอายขายหน้าที่สุด พระยาห์เวห์พูดว่า เจ้าหูหนวก ฟังให้ดี เจ้าตาบอด ดูซิ จะได้เห็น ใครตาบอดหรือ ก็ไม่ใช่ผู้รับใช้ของเราหรอกหรือ ใครหูหนวกเท่ากับผู้ส่งข่าวของเราหรือ ใครจะตาบอดเท่ากับผู้ที่อุทิศตัวให้กับเราหรือ หรือตาบอดเท่ากับผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์หรือ เจ้าเห็นหลายสิ่ง แต่ไม่ได้สังเกต หูของเขาเปิดอยู่ แต่เขาไม่ได้ฟัง” ตอนนั้นพระยาห์เวห์ต้องการที่จะทำให้คำสั่งสอนของพระองค์นั้นยิ่งใหญ่และได้รับเกียรติ เพื่อคนจะได้เห็นว่าพระองค์นั้นยุติธรรม คนพวกนี้ถูกขโมยและถูกปล้น พวกเขาทุกคนแอบอยู่ในหลุมติดอยู่ที่นั่นและซ่อนอยู่ในคุก พวกเขาตกเป็นของที่ปล้นมาได้โดยไม่มีใครมาช่วยกู้เขา พวกเขาถูกริบไป โดยไม่มีใครพูดว่า “เอาคืนมาซะ” จะมีใครในพวกเจ้าได้รับบทเรียนจากเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ ใครจะสนใจและตั้งใจฟังในอนาคต ใครมอบยาโคบไปให้กับผู้ริบ หรือมอบอิสราเอลไปให้กับผู้ปล้น ก็พระยาห์เวห์นี่แหละ เพราะพวกเราทำบาปต่อพระองค์ คนของเราไม่ยอมเดินในทางของพระองค์ พวกเขาไม่ยอมเชื่อฟังคำสั่งสอนของพระองค์ พระองค์ก็เลยเทความโกรธแค้นอันร้อนแรงของพระองค์ พร้อมกับสงครามอันดุเดือดเลือดพล่านลงบนเขา มันทำให้เกิดไฟล้อมรอบเขา แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี มันเผาไหม้เขา แต่เขาก็ไม่ได้บทเรียนอะไรเลย
อิสยาห์ 42:17-25 THSV11 (ฉบับมาตรฐาน)
พวกเขาจะหันกลับ และต้องขายหน้าอย่างที่สุด คือพวกที่วางใจในรูปแกะสลัก พวกที่พูดกับรูปหล่อด้วยโลหะว่า “ท่านทั้งหลายเป็นพระของพวกเรา” จงฟังสิ พวกเจ้าคนหูหนวก และจงมองดูสิ พวกเจ้าคนตาบอด เพื่อจะได้เห็น ใครเป็นคนตาบอด ถ้าไม่ใช่ผู้รับใช้ของเรา? หรือใครหูหนวกเช่นเดียวกับทูตของเราที่เราใช้ไป? ใครตาบอดเช่นเดียวกับผู้ผูกพันกับเรา? หรือตาบอดเช่นเดียวกับผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์? เจ้าเห็นหลายอย่าง แต่ไม่ได้สังเกต หูของเจ้าผึ่ง แต่ไม่ได้ยิน พระยาห์เวห์พอพระทัยเพราะเห็นแก่ความชอบธรรมของพระองค์ ที่จะทำให้ธรรมบัญญัตินั้นยิ่งใหญ่และมีเกียรติ แต่นี่เป็นประชาชนที่ถูกริบและถูกปล้น เขาทุกคนติดกับดักอยู่ในหลุม และซ่อนตัวอยู่ในเรือนจำ เขาตกเป็นของริบโดยไม่มีใครช่วยให้รอด ถูกปล้นโดยไม่มีใครพูดว่า “คืนให้สิ” มีใครในพวกท่านจะเงี่ยหูฟังเรื่องนี้? หรือจะตั้งใจรับฟังในภายหน้า? ใครมอบยาโคบให้แก่ผู้ปล้น และอิสราเอลให้แก่ผู้ริบ? คือพระยาห์เวห์ผู้ที่เราทำบาปต่อพระองค์ไม่ใช่หรือ? ด้วยพวกเขาไม่ยอมดำเนินในทางของพระองค์ ทั้งไม่เชื่อฟังธรรมบัญญัติของพระองค์ ดังนั้นพระองค์จึงทรงเทพระพิโรธรุนแรงลงมาบนเขา รวมทั้งความน่ากลัวของสงคราม มันทำให้เขาติดไฟรอบๆ ตัว แต่เขายังไม่เข้าใจ มันไหม้เขา แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ
อิสยาห์ 42:17-25 KJV (พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV)
เขาทั้งหลายจะหันกลับ และจะต้องขายหน้าอย่างที่สุด คือผู้ที่วางใจในรูปแกะสลัก ผู้ที่กล่าวแก่รูปเคารพหล่อว่า “ท่านเป็นพระของเรา” ท่านผู้หูหนวกเอ๋ย ฟังซิ และท่านผู้ตาบอดเอ๋ย มองซิ เพื่อท่านจะเห็นได้ ใครเป็นคนตาบอด ก็ผู้รับใช้ของเราน่ะซิ หรือใครหูหนวกอย่างกับทูตของเราที่เราใช้ไป ใครตาบอดอย่างผู้ที่สมบูรณ์แล้ว หรือตาบอดอย่างผู้รับใช้ของพระเยโฮวาห์ เจ้าเห็นหลายอย่าง แต่มิได้สังเกต หูของเขาเปิดแล้ว แต่เขามิได้ยิน เพราะเห็นแก่ความชอบธรรมของพระองค์ พระเยโฮวาห์ทรงพอพระทัย ที่จะเชิดชูพระราชบัญญัติและกระทำให้พระราชบัญญัตินั้นมีเกียรติ แต่นี่เป็นชนชาติที่ถูกขโมยและถูกปล้น เขาทุกคนติดอยู่ในรูและซ่อนอยู่ในคุก เขาตกเป็นเหยื่อซึ่งไม่มีผู้ใดช่วยให้พ้น เป็นของริบซึ่งไม่มีผู้ใดพูดว่า “คืนซิ” ผู้ใดในพวกเจ้าจะเงี่ยหูฟังในเรื่องนี้ ที่จะมุ่งหน้าตั้งใจฟังในอนาคต ใครมอบยาโคบให้แก่ผู้ริบ และอิสราเอลให้แก่ผู้ปล้น ไม่ใช่พระเยโฮวาห์หรือ ผู้ซึ่งเราได้ทำบาปต่อ ซึ่งเขาไม่ยอมดำเนินในทางของพระองค์ และซึ่งเขามิได้เชื่อฟังพระราชบัญญัติของพระองค์ ฉะนั้นพระองค์จึงทรงหลั่งความโกรธจัดลงมาบนเขา และหลั่งอานุภาพของสงคราม ทำให้เขาติดเพลิงอยู่โดยรอบ แต่เขาไม่รู้ มันไหม้เขา แต่เขามิได้เอาใจใส่
อิสยาห์ 42:17-25 TH1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)
เขาทั้งหลายจะหันกลับ และต้องขายหน้าอย่างที่สุด คือผู้ที่วางใจในรูปแกะสลัก ผู้ที่กล่าวแก่รูปเคารพหล่อว่า <<ท่านเป็นพระของเรา>> ท่านผู้หูหนวกเอ๋ย ฟังซิ และท่านผู้ตาบอดเอ๋ย มองซิ เพื่อท่านจะเห็นได้ ใครเป็นคนตาบอด ก็ผู้รับใช้ของเราน่ะซิ หรือใครหูหนวกอย่างกับทูตของเราที่เราใช้ไป ใครตาบอดอย่างผู้ที่รับมาครบแล้ว หรือตาบอดอย่างผู้รับใช้ของพระเจ้า เจ้าเห็นหลายอย่าง แต่มิได้สังเกต หูของเขาผึ่ง แต่เขามิได้ยิน เพราะเห็นแก่ความชอบธรรมของพระองค์ พระเจ้าทรงพอพระทัย ที่จะเชิดชูพระธรรมและกระทำให้พระธรรมนั้นมีเกียรติ แต่นี่เป็นชนชาติที่ถูกขโมยและถูกปล้น เขาทุกคนติดอยู่ในรู และซ่อนอยู่ในคุก เขาตกเป็นเหยื่อซึ่งไม่มีผู้ใดช่วยให้รอด เป็นของริบซึ่งไม่มีผู้ใดพูดว่า <<คืนซิ>> ผู้ใดในพวกเจ้าจะเงี่ยหูฟังในเรื่องนี้ ที่จะมุ่งหน้าตั้งใจฟัง ใครมอบยาโคบให้แก่ผู้ริบ และอิสราเอลให้แก่ผู้ปล้น ไม่ใช่พระเจ้าหรือ ผู้ซึ่งเราได้ทำบาปต่อ ซึ่งเขาไม่ยอมดำเนินในทางของพระองค์ และซึ่งเขามิได้เชื่อฟังพระธรรมของพระองค์ ฉะนั้นพระองค์จึงทรงหลั่งความโกรธจัดลงมาบนเขา และหลั่งอานุภาพของสงคราม ทำให้เขาติดเพลิงอยู่โดยรอบ แต่เขาไม่เข้าใจ มันไหม้เขา แต่เขามิได้เอาใจใส่
อิสยาห์ 42:17-25 TNCV (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
ส่วนบรรดาผู้ที่วางใจในรูปเคารพ ผู้ที่พูดกับเทวรูปว่า ‘ท่านเป็นเทพเจ้าของเรา’ เราจะทำให้เขาหันกลับไปอย่างน่าอัปยศอดสูที่สุด “ฟังเถิด คนหูหนวกเอ๋ย มองเถิด คนตาบอดเอ๋ย และจงเห็น! ใครเล่าตาบอดนอกจากผู้รับใช้ของเรา? ใครเล่าหูหนวกเหมือนผู้สื่อสารที่เราส่งไป? ใครเล่าตาบอดเหมือนผู้ที่ถวายตัวต่อเรา? ใครเล่าตาบอดเหมือนผู้รับใช้ขององค์พระผู้เป็นเจ้า? เจ้าได้เห็นหลายสิ่งหลายอย่าง แต่ไม่ใส่ใจ หูเจ้าเปิดกว้าง แต่ไม่ได้ยินอะไร” องค์พระผู้เป็นเจ้าพอพระทัย ที่จะทำให้บทบัญญัติของพระองค์ยิ่งใหญ่และมีเกียรติ เพื่อเห็นแก่ความชอบธรรมของพระองค์ แต่นี่เป็นชนชาติที่ถูกปล้นและตกเป็นเชลย พวกเขาล้วนตกอยู่ในหลุมพราง หรือหลบซ่อนอยู่ในคุก พวกเขาถูกปล้น โดยไม่มีใครช่วย พวกเขาตกเป็นเชลย โดยไม่มีใครพูดว่า “ปล่อยพวกเขากลับไป” ใครบ้างในพวกท่านจะรับฟังเรื่องนี้ หรือใส่ใจกับอนาคตที่จะมาถึง? ใครเล่ายอมให้ยาโคบตกเป็นเชลย และให้อิสราเอลถูกปล้น? ไม่ใช่องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ซึ่งพวกเราทำบาปต่อพระองค์หรอกหรือ? เพราะพวกเขาไม่ทำตามวิถีทางของพระองค์ ไม่เชื่อฟังบทบัญญัติของพระองค์ ดังนั้นพระองค์จึงทรงระบายพระพิโรธอันรุนแรง คือสงครามอันดุเดือดให้ตกแก่เขา ให้เขาตกอยู่ในเปลวไฟ แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจ ไฟเผาผลาญเขา แต่เขาก็ไม่ใส่ใจ
อิสยาห์ 42:17-25 NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))
แต่บรรดาผู้ที่วางใจในรูปเคารพสลัก คือพวกที่พูดกับรูปเคารพที่หล่อขึ้นว่า ‘ท่านเป็นพระเจ้าของเรา’ คนเหล่านี้จะหันกลับในความอับอาย จงฟังเถิด พวกเจ้าที่หูหนวก และดูเถิด พวกเจ้าที่ตาบอด เพื่อเจ้าจะได้เห็น ใครตาบอดนอกจากผู้รับใช้ของเรา หรือหูหนวกเช่นเดียวกับผู้ส่งสาสน์ของเราที่เราใช้ไป ใครตาบอดเช่นเดียวกับผู้มีสันติสุข หรือตาบอดเช่นเดียวกับผู้รับใช้ของพระผู้เป็นเจ้า เจ้าเห็นหลายสิ่ง แต่ไม่ใส่ใจ หูของเจ้าเปิด แต่เจ้าไม่ได้ยิน” เพื่อความชอบธรรมของพระองค์ พระผู้เป็นเจ้ายินดีที่จะให้กฎบัญญัติของพระองค์เป็นที่ประจักษ์และ ยิ่งใหญ่ แต่นี่เป็นชนชาติที่ถูกปล้นและยึดมา พวกเขาทุกคนถูกกับดักอยู่ในหลุม และถูกซ่อนอยู่ในคุก พวกเขากลายเป็นของปล้นที่ไม่มีใครช่วยเหลือได้ เป็นทรัพย์ที่ถูกปล้นที่ไม่มีใครพูดว่า “คืนให้ไป” ใครในพวกท่านที่จะเงี่ยหูฟังเรื่องนี้ จะตั้งใจฟังสิ่งที่จะเกิดขึ้น ใครมอบยาโคบให้แก่นักปล้น หรือมอบอิสราเอลให้แก่พวกปล้นสะดม พวกเรากระทำบาปต่อพระผู้เป็นเจ้ามิใช่หรือ เมื่อพวกเขาไม่ดำเนินชีวิตในวิถีทางของพระองค์ และไม่เชื่อฟังกฎบัญญัติของพระองค์ พระองค์จึงหลั่งความกริ้วอันร้อนแรง และความรุนแรงของสงครามของพระองค์บนตัวเขา ทำให้รอบตัวของเขาลุกเป็นไฟ แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจ ไฟไหม้ตัวเขาอยู่ แต่เขาก็ยังไม่ใส่ใจ