อาฤธโม 16
16
1โคราบุตรยิศฮารๆ บุตรโคฮาธๆ บุตรเลวี, แลดาธารแลอะบิรามบุตรเอลีอาบ, แลโอนบุตรเฟเล็ธๆ บุตรรูเบนร่วมคิดปรึกษากัน. 2แลคนเหล่านี้กับคนอื่นในพวกยิศราเอล, ที่ผู้ใหญ่หัวหน้าในกองทัพสองร้อยห้าสิบคนก็แข็งขืนต่อโมเซ. 3เขาทั้งหลายพร้อมใจกันต่อว่าแก่โมเซ แลอาโรนว่าแก่เขาทั้งสองว่า, ท่านมีการมากนักเพราะคนทั้งปวงที่ชุมนุมเป็นคนบริสุทธิ์ทุกคน, แลพระยะโฮวาสถิตอยู่ท่ามกลางเขาทั้งหลาย, เหตุไฉนท่านจึงยกตัวขึ้นเหนือคนทั้งปวงในที่ประชุมของพระยะโฮวา. 4ครั้นโมเซได้ยินแล้วเขาก็ซบหน้าลง, 5พูดแก่โคราแลบรรดาพวกของเขาว่าพรุ่งนี้เช้าพระยะโฮวาจะชี้ให้เห็นว่า, ใครผู้ใดเป็นของพระองค์, แลใครผู้ใดเป็นคนบริสุทธิ์, แลจะให้คนนั้นเข้ามาใกล้กับพระองค์, พระองค์ได้เลือกสรรค์ผู้ใด, พระองค์จะให้ผู้นั้นเข้าใกล้กับพระองค์. 6ท่านทั้งหลายจงกระทำดังนี้, พรุ่งนี้เช้าให้โคราและบรรดาพวกของเขาเอากะถางไฟ. 7ใส่ไฟแลใส่เครื่องหอมต่อพระพักตรพระยะโฮวา, แลจะเป็นไปว่าคนที่พระยะโฮวาเลือกสรรค์ผู้นั้นเป็นบริสุทธิ์, พวกลูกชายเลวีเอ๋ยท่านทั้งหลายปรารภในการนั้นมากนัก. 8แลโมเซได้ว่าแก่โคราว่า, พวกลูกชายของเลวีเอ๋ยขอท่านทั้งหลายจงฟัง. 9เป็นการเล็กน้อยแก่ท่านทั้งหลายหรือ, ซึ่งพระเจ้าของพวกยิศราเอลได้จัดเลือกท่านทั้งหลายออกจากกองพวกยิศราเอล, จะให้ท่านทั้งหลายเขามาใกล้กับพระองค์จะได้กระทำการปรนนิบัติพลับพลาพระยะโฮวา, แลจะยืนข้างหน้าพวกที่ประชุมปรนนิบัติเขาทั้งหลายหรือ. 10พระองค์ได้ให้ท่านเองกับพี่น้องทั้งหลายของท่านที่เป็นลูกชายเลวีนั้นเข้ามาใกล้แล้ว, แลท่านทั้งหลายแสวงจะเอาหน้าที่ปุโรหิตด้วยหรือ. 11เพราะเหตุนี้ท่านเองกับบรรดาพรรคพวกของท่านได้เข้ากันต่อสู้แก่พระยะโฮวา, ฝ่ายอาโรนเล่าเขาเป็นอะไรที่ท่านทั้งหลายจะบ่นติเตียนต่อเขา. 12แลโมเซให้คนไปเรียกดาธานแลอะบีรามบุตรชายเอลีอาบ, แต่เขาได้ว่าเราไม่ไป. 13เป็นการเล็กน้อยหรือ, ที่ท่านได้พาเราทั้งหลายออกจากแผ่นดินที่ไหลบริบูรณ์ด้วยน้ำนมแลน้ำผึ้งจะให้เราตายเสียในป่านี้, เพื่อท่านจะได้ตั้งตัวขึ้นเป็นนายบังคับเราทั้งหลายหรือ. 14ท่านยังไม่ได้พาเรามาถึงแผ่นดินที่ไหลบริบูรณ์ด้วยน้ำนมแลน้ำผึ้ง, แลยังไม่ยกมรดกไร่นาเรือกสวนนั้นให้เรา, ท่านจะควักตาคนเหล่านี้ให้บอดไปเสียด้วยหรือ, เราไม่ไปเลย. 15แลโมเซมีใจเดือดร้อนนัก, แล้วทูลอ้อนวอนพระยะโฮวาว่า, ขอพระองค์อย่าได้รับเครื่องบูชาของเขาเลย, ข้าพเจ้าไม่ได้เอาสิ่งของๆ เขาชั้นแต่ฟ้าตัวเดียว, แลข้าพเจ้าไม่ได้ทำอันตรายแก่เขาสักคนหนึ่งเลย. 16แล้วโมเซว่าแก่โคราว่า, พรุ่งนี้เช้าให้ท่านกับบรรดาพรรคพวกของท่านมาต่อพระพักตรพระยะโฮวา, ทั้งท่านกับเขากับอาโรนด้วย. 17แลให้ทุกคนเอากะถางไฟของเขาใส่เครื่องหอมมาต่อพระพักตรพระยะโฮวาให้ทุกคนถือกะถางไฟของเขาทั้งสองร้อยห้าสิบกะถางนั้น, ทั้งท่านเองกับอาโรน ทุกคนถือกะถางไฟมา. 18แลเขาทั้งหลายทุกคนได้เอากะถางของเขาใส่ไฟ, แลเครื่องหอมลงทุกคนมายืนที่ประตูพลับพลาประชุมกับ ด้วยโมเซแลอาโรน. 19แลโคราก็ให้ประชุมบรรดาคนทั้งปวงมาแก่เขาที่ประตูพลับพลาประชุม. แล้วรัศมีของพระยะโฮวาก็ปรากฏแก่คนทั้งปวงที่ประชุมนั้น
20แลพระยะโฮวาตรัสสั่งแก่โมเซแลอาโรนว่า, 21“จงหลีกเลี่ยงออกจากคนเหล่านั้น, เพื่อเราจะล้างผลาญเขาเสียในพริบตาเดียว.” 22แลเขาก็ซบหน้าลงถึงดินอ้อนวอนว่า, พระเจ้าผู้เป็นพระเจ้าแห่งจิตต์วิญญาณเนื้อหนังทั้งปวง, ถ้าคนหนึ่งทำผิด, แลพระองค์จะทรงพิโรธแก่คนทั้งปวงด้วยหรือ
23แลพระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า, 24“จงบอกแก่คนทั้งปวงที่ประชุมนั้นว่า, ท่านทั้งหลายจงลุกขึ้น ออกมาอยู่ห่างไกลจากที่อยู่ของโคราดาธานแลอะบีราม.” 25แล้วโมเซก็ลุกขึ้นไปถึงดาธานแลอะบีราม, แลผู้เฒ่าแก่ของพวกยิศราเอลก็ตามไปด้วย. 26แลโมเซก็ว่าแก่คนเหล่านั้นว่า, ขอท่านทั้งหลายจงไปเสียจากที่อยู่ของคนบาปเหล่านี้, แลอย่าถูกต้องสิ่งของเขากลัวเกลือกว่าท่านทั้งหลายจะต้องฉิบหายด้วยบรรดาการบาปของเขา. 27ดังนั้นแลคนทั้งปวงที่อยู่ล้อมรอบก็ลุกขึ้นไปเสีย, จากที่อยู่ของโคราแลดาธานแลอะบีราม, แลดาธานแลอะบีรามก็ออกมายืนอยู่ประตูเรือนกับบุตรภรรยา ทั้งหลายของเขา. 28แลโมเซก็ว่า, ดังนี้และ, ท่านทั้งหลายจะได้รู้ว่า, พระยะโฮวาได้ใช้ข้าพเจ้าให้กระทำบรรดาการเหล่านี้, ข้าพเจ้าไม่ได้ทำตามใจข้าพเจ้าเองเลย. 29ถ้าคนเหล่านี้ตายตามธรรมดา, หรือถ้าคนเหล่านี้ตายเพราะภัยอันซึ่งเคยปรากฏแก่คนทั้งปวงจึงจะรู้ว่าพระยะโฮวาไม่ได้ใช้ข้าพเจ้า. 30แต่ทว่า, ถ้าพระยะโฮวาสำแดงการอัศจรรย์บันดาลให้ แผ่นดินอ้าปากกลืนคนเหล่านี้ลงไป, กับสิ่งของทั้งปวงของเขาให้ลงไปในเหวอันลึกทันที, ท่านทั้งหลายจงได้รู้เข้าใจว่า, คนเหล่านี้ได้ประมาทหมิ่นต่อพระยะโฮวา. 31ครั้นพอเขาพูดคำเหล่านี้สิ้นแล้ว, แผ่นดินแยกออกเป็นช่องที่ใต้เขา 32แลแผ่นดินอ้าปากกลืนคนเหล่านั้นเข้าไปทั้งเรือน, แลทรัพย์สิ่งของกับบรรดาพรรคพวกของโคราสิ้น. 33คนเหล่านั้นกับสิ่งของๆ เขาก็ทรุดลงไปในช่องอุโมงนั้นทั้งเป็น. แลแผ่นดินก็หุบเข้ามิดคนเหล่านั้นก็ฉิบหายเสียจากท่ามกลางพวกยิศราเอล. 34แลบรรดาพวกยิศราเอลที่อยู่ล้อมรอบเขานั้นก็หนีไปเสียเพราะเสียงร้องของเขา, เขาก็ว่ากลัวเราทั้งหลายจะฉิบหายเสียด้วย. 35แล้วมีไฟออกจากที่พระยะโฮวามาไหม้คนสองร้อยห้าสิบ, ที่ถวายเครื่องหอมนั้นเสียสิ้น
36แลพระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า, 37“เจ้าจงบอกแก่เอละอาซารบุตรอาโรนผู้ปุโรหิต, ให้เขาเอากะถางไฟนั้นออกจากไฟ แลเขี่ยไฟเพราะเป็นของบริสุทธิ์. 38ให้เขาเอากะถางไฟของคนเหล่านี้ผู้ได้ผิดต่อตัวเอง, มาทำแผ่นไว้เป็นฝาปิดแท่นบูชา, เพราะเป็น ของถวายแก่ยะโฮวาเป็นของบริสุทธิ์จะเป็นของสำคัญแก่พวกยิศราเอล.” 39แลเอละอาซารผู้ปุโรหิตก็เอากะถางทองเหลือง, อันเป็นของใส่เครื่องบูชาของคนที่ต้องพินาศด้วยไฟ, มาทำเป็นแผ่นสำหรับปิดแท่นบูชา. 40สำหรับเป็นของสำคัญแก่พวกยิศราเอลว่า, คนอื่นซึ่งไม่เป็นเผ่าพันธุ์ของอาโรน, จะมาใกล้บูชาถวายเครื่องหอมต่อพระพักตรพระยะโฮวาไม่ได้, กลัวเกลือกว่าเขาจะเป็นดุจดังโครา และพรรคพวกของเขา, ตามคำพระยะโฮวาตรัสสั่งแก่เขาด้วยมือของโมเซ
41แต่ในวันพรุ่งคนทั้งปวงในพวกยิศราเอล, ก็ได้พูดบ่นติเตียนต่อโมเซแลอาโรนว่า. ท่านทั้งหลายได้ประหารชีวิตคนของยะโฮวา. 42ครั้นมาเมื่อคนทั้งปวงเข้ากันต่อสู้กับโมเซแลอาโรน, แล้วเขาก็แลดูข้างพลับพลาชุมนม, แลมีเมฆปิดคลุมพลับพลาไว้ แลรัศมีพระยะโฮวาก็ปรากฎอยู่. 43แลโมเซกับอาโรนก็มาตรงหน้าพลับพลาประชุม. 44แล้วพระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า, 45“จงหลีกออกมาจากท่ามกลางคนทั้งปวงนี้, เพื่อเราจะล้างผลาญเขาเสียในพริบตาเดียว.” ฝ่ายเขาก็ซบหน้าลงถึงดิน. 46แลโมเซก็ว่าแก่อาโรนว่า, ท่านจงเอากะถางไฟใส่ไฟจากแท่นบูชา, แลใส่เครื่องหอมรีบไปถึงที่ประชุม, แลกระทำไถ่โทษแก่คนทั้งปวง, เพราะความพิโรธของ ยะโฮวาปรากฎออกแล้ว, แลภัยอันใหญ่นั้นก็กำลังเป็นอยู่. 47แลอาโรนก็เอากะถางไฟตามคำสั่งของโมเซ, วิ่งเข้าไปท่ามกลางคนทั้งปวงที่ประชุม, แลโรคภัยก็บังเกิดแก่คนเหล่านั้นแล้ว, แลเขาก็ใส่เครื่องหอมทำไถ่โทษแก่คนทั้งปวง, 48แลเขายืนอยู่หว่างกลางคนตายแล้วกับคนเป็น, แลโรคภัยนั้นก็หยุดอยู่. 49แลคนทั้งปวงที่ตายด้วยโรคภัยนั้นนับได้หมื่นสี่พันเจ็ดร้อยคน, แต่คนที่ตายในการของโครานั้นต่างหาก. 50ฝ่ายอาโรนก็กลับมายังโมเซที่ประตูพลับพลาประชุม, แลโรคภัยนั้นก็หยุดอยู่.
ที่ได้เลือกล่าสุด:
อาฤธโม 16: TH1940
เน้นข้อความ
คัดลอก
เปรียบเทียบ
แบ่งปัน
ต้องการเน้นข้อความที่บันทึกไว้ตลอดทั้งอุปกรณ์ของคุณหรือไม่? ลงทะเบียน หรือลงชื่อเข้าใช้
พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับ 1940 สงวนลิขสิทธิ์ 1940 โดยสมาคมพระคริสตธรรมไทย The Holy Bible – Thai 1940 Copyright ©1940 Thailand Bible Society