เศฟันยาห์ 3:2-8

มันไม่ยอมฟังใคร ไม่ยอมรับการปรับปรุงแก้ไข ไม่วางใจในองค์พระผู้เป็นเจ้า และไม่ยอมเข้ามาใกล้พระเจ้าของตน ข้าราชการของกรุงนี้เป็นเหมือนสิงโตที่ร้องคำราม ผู้ครอบครองของกรุงนี้ก็เป็นดั่งสุนัขป่ายามเย็น ซึ่งไม่เหลืออะไรไว้ถึงเช้า ส่วนบรรดาผู้เผยพระวจนะก็เย่อหยิ่ง พวกเขาเป็นคนทรยศ เหล่าปุโรหิตลบหลู่สถานนมัสการ และย่ำยีพระบัญญัติ องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ประทับอยู่ในกรุงนั้นทรงชอบธรรม พระองค์ไม่ได้ทรงทำผิดเลย ทุกๆ เช้าพระองค์ทรงอำนวยความยุติธรรม และทุกๆ วันใหม่พระองค์ไม่เคยหยุดยั้งที่จะทำเช่นนั้น ถึงกระนั้นคนอธรรมก็ไม่รู้จักละอาย “เราได้กำจัดประชาชาติทั้งหลายเสีย ที่มั่นของเขาถูกทำลายล้าง เราทำให้ถนนหนทางของเขาร้างเปล่า ไม่มีใครผ่านไปมา เมืองต่างๆ ของเขาถูกทำลาย ไม่มีใครเหลืออยู่เลย ไม่เหลือสักคน เราได้กล่าวแก่กรุงนั้นว่า ‘แน่ทีเดียว เจ้าจะเกรงกลัวเรา และยอมรับการแก้ไขปรับปรุง!’ แล้วที่อยู่ของเขาจะได้ไม่ถูกทำลาย และโทษทัณฑ์ของเราจะได้ไม่มาถึงเขาทั้งหมด แต่เขาก็ยังคงกระเหี้ยนกระหือรือ ที่จะประพฤติเสื่อมทรามเหมือนที่เคยทำมาทุกอย่าง” องค์พระผู้เป็นเจ้าประกาศว่า “ฉะนั้นคอยดูเถิด ในวันนั้นเราจะยืนขึ้นเป็นพยาน เราได้ตัดสินใจที่จะรวบรวมชนชาติ และอาณาจักรต่างๆ แล้วระบายโทสะอันรุนแรงทั้งปวง เหนือพวกเขา โลกทั้งโลกจะไหม้เป็นจุณ ด้วยไฟแห่งความโกรธอันเนื่องจากความหึงหวงของเรา