สดุดี 45:1-7

ใจข้าพเจ้าเต็มล้นด้วยแนวคิดดี ข้าพเจ้าเล่าบทประพันธ์ของข้าพเจ้าถวายพระราชา ลิ้นของข้าพเจ้าเหมือนปากกาของอาลักษณ์ผู้ชำนาญ พระองค์งามสง่ายิ่งกว่ามนุษย์คนใด พระคุณไหลหลั่งมายังริมฝีปากของพระองค์ เพราะฉะนั้น พระเจ้าทรงอวยพรพระองค์เป็นนิตย์ ข้าแต่กษัตริย์ผู้ทรงอำนาจ ขอทรงคาดดาบไว้ที่บั้นพระองค์ โดยพระสิริและความสง่างามของพระองค์ ขอทรงม้าอย่างสง่างามเสด็จไปอย่างมีชัย เพื่อเห็นแก่ความจริง ความสุภาพอ่อนโยนและความชอบธรรม ให้พระหัตถ์ขวาของพระองค์สอนกิจอันน่าครั่นคร้ามแก่พระองค์ ลูกธนูของพระองค์ก็คมอยู่ในจิตใจศัตรูของพระราชา ชนชาติทั้งหลายล้มอยู่ใต้พระองค์ พระที่นั่งของพระองค์ซึ่งพระเจ้าประทานนั้นดำรงอยู่เป็นนิตย์นิรันดร์ พระคทาแห่งราชอาณาจักรของพระองค์เป็นพระคทาเที่ยงธรรม พระองค์ทรงรักความชอบธรรมและทรงเกลียดการอธรรม ฉะนั้น พระเจ้าคือพระเจ้าของพระองค์ทรงเจิมพระองค์ไว้ ด้วยน้ำมันแห่งความยินดีเหนือบรรดาพระสหายของพระองค์