สุภาษิต 14:1-12

หญิงที่มีปัญญาสร้างบ้านของเธอขึ้น แต่หญิงโง่รื้อมันลงด้วยมือตนเอง คนที่ดำเนินชีวิตอย่างเที่ยงธรรมย่อมยำเกรงพระยาห์เวห์ แต่คนที่ทางของเขาคดก็ดูหมิ่นพระองค์ ในปากของคนโง่มีไม้เรียวที่จะลงโทษความหยิ่งของเขา แต่ริมฝีปากของคนมีปัญญาจะปกป้องตนไว้ ที่ใดไม่มีวัวผู้ รางหญ้าก็ว่างเปล่า แต่พืชผลมากมายได้มาด้วยแรงวัว พยานที่ซื่อสัตย์ไม่มุสา แต่พยานเท็จหายใจออกมาเป็นคำมุสา คนที่ชอบเยาะเย้ยแสวงหาปัญญาแต่ไม่พบ ถึงกระนั้นความรู้ก็ง่ายสำหรับคนที่มีความเข้าใจ จงไปให้พ้นหน้าคนโง่ เพราะเจ้าจะไม่พบถ้อยคำแห่งความรู้ในเขา ปัญญาของคนสุขุมคือการเข้าใจทางของตน แต่ความโง่ของคนโง่คือการหลอกลวง คนโง่เยาะเย้ยเครื่องบูชาชดใช้บาป แต่คนเที่ยงธรรมเป็นที่ทรงโปรดปราน จิตใจรู้ความขมขื่นของใจเอง และไม่มีใครอื่นมาเข้าส่วนความชื่นบานของมัน บ้านของคนอธรรมจะถูกทำลาย แต่เต็นท์ของคนเที่ยงธรรมจะรุ่งเรือง มีทางหนึ่งซึ่งคนเราคิดว่าถูก แต่ปลายทางคือความมรณา