ข้อพระคัมภีร์ยอดนิยมจาก اِنجیلِ مَتّی 24

แบ่งปัน

شِرارَت اَنده زیاد بونه که خَیلیائه مِحَبَّت، نِسبَت به هَمدییه سَرد بونه. ولی هَر کس تا آخِر دَووم بیاره، نِجات پی دا کانده.

سَر آخِر وَختی پادشاهیِ خَوِرِ خِش، تِمومِ دِنیائه آدِمون گوش بَرِسه و تِمومِ قوم ها اونِ جِم خَوِر دار بَوِون، اون وَخت دِنیا به آخِر رِسِنِه.

هَمین طی هم دَرواره جَنگ اِشنُنِنی و جَنگِ خَوِر شِمه گوش رِسِنه. ولی هراسون نَووین چوون که این طی اِتِّفاق وِنه دَکِفه، ولی آخِرِ زِمونِ دوره هَمتی نَرِسیه.

قومها و مملِکَت ها علیه هم حِرِسِنِنه و قَحطی و زِلزِله، جاهائه مختلف اِتّفاق کَفِنه. ولی تِمومِ اینا تینا شِروع بِزائِنِ دردِ موندِنه.

آسِمون و زِمین اَز بین شونه، ولی مِ گَب هیچ وَخت اَز بین نَشونه.

چوون که خَیلیا مِ اسمِ هِمراه اِنِنه و گانِنه: 'مِن مَسیحِ موعودِمه!' و خَیلیا ره از راه به دَر کاندِنه.

«اون مووقه شِما ره دِشمِنونِ تَسلیم کاندِنه تا شِکَنجِه بِن دَووین و شِما ره کُشِنِنه. مِ اسمِ خاطِری تِمومِ قوما شِمه جِم بیزار بونِنه. اون روزا خَیلیا شه ایمونِ از دَس دِنِنه، و هَمدییه ره دِشمِنِ تَسلیمِ کاندِنه و هَمدییه جِم بیزار بونِنه. خَیلیا اِنِنه شه ره پِیغَمبِر، جا زَندِنه و خَیلیا ره از راه به دَر کاندِنه.

عیسی جِواب هِدا: «مِواظِب بوئین کِسی شِما ره از راه به دَر نَکِنه.

پَس شِما هم حاضِر بوئین، چوون اِنسانِ ریکا وَختی اِنه که وه اِنتِظارِ نِدارنِنی.

پَس بیدار بوئین، چوون نَدوندِنی شِمه خداوَند چه روزی اِنه.

«به جِز پییِر هیچ کس اون روز و ساعتِ نَدونده؛ حَتّی ریکا و آسِمونِ فِرشته ها هم باخَوِر نینه.

چوون که خَیلیا اِنِنه و دِراغی اِدعا کاندِنه که اِما مَسیحِ موعود و پِیغَمبَرِمی و گَت گَتِ معجِزه و کارائه عجیب هم کاندِنه تا اگه بَووه حَتَّی اِنتخاب بَییه ها ره هم گُمراه هاکانِن.

اِنسانِ ریکائه بییَموئِن، دِرِس نوحِ روزگارِ واری هَسه. روزائه قبل از کِلاک، مَردِم خاردِنه و نوشینه و زَن وَردِنه و شی کاردِنه، تا این که نوح، کَشتیِ دِله بُورده. و نَدونِسِنه چی پیش اِنه تا این که کِلاک بییَمو و همه ره شه هِمراه بَوِرده. اِنسانِ ریکائه بییَموئِن هَم این طی هسه.