ข้อพระคัมภีร์ยอดนิยมจาก مَرقُس 4

แบ่งปัน

عیسی هیزگِرتی ئو تُنا بی اَر وا ئو وِتیَ دریاچَه: «بِکُم! سِتارِت بِگِری!» اِسَه وا نیشت‌اِرا ئو کُل جا آروم بی. اَسَه وِتیَ شاگردَلی: «اَرِه‌چَه هُنَ زِلَ‌تِراقا بینونَ؟ مَر هَنی ایمو نِرینو؟»

اونَل اَخَ زِلَ‌تِراقا بوئین، موئِتونَ یَکتِری: «یَه دیَر کیَ گه جُ‌جُ وا ئو دریاچه‌یش فِربون اَژینَ میَرِنی!»

مِنتائای عیسی اِ تیَه قائِق، سر نائیتی اَررُی بالیشت ئو حیوَتوئی. شاگردَل کِردونَ خَوَر ئو وِتو: «استاد دَروَن نیئین گه دیریم اژ بِنَ مَچیم؟»

اَسَه اِدوارَه وِتیَ بینو: «حُواستو بو چَه مَشتوئینو. وَه اَ کیلَه گه مَپِیمُینو، اَرِه هُمِه‌یش وَه اَ کیلَه مَپِیمُنِن، ئو جُ‌جُ ویشتِریش.

عیسی وِتی: «پاتِشائی خدا اِجور پیای کَ، گه تُئمَ ماوژی‌ اَر زَمی. شو ئو روژ، او چه اِ خاو بو چه اِخَوَر، اَ تُئمَ سُزَ مِهِه ئو کَلِنگَ ماو. چطور هُنَ ماو؟ نِمَذانی.

هر کی گوش اَرِه شِنَفتِن دیری، گوش بِگِری.»