ข้อพระคัมภีร์ยอดนิยมจาก Luuga 17

แบ่งปัน

Wa gaal leehu, “Guum wa amshi. Iimaanak shafaak.”

Wa iza yavmil xaṭiyya leek sabva marraat fi_l yoom wa yaguul, Ana batuub, aghfir leehu.”

Wa waaḥid minnahum lamma shaaf ’innu biga ṭaiyib, rajav yaḥmad Allaah be ṣoot vaali. Wa wagav vala washshu giddaam Yasuuv yashkuru. Wa hu kaan Saamiri.

Xallu baalkum le nufuuskum. Wa iza kaan axuuk yavmil xaṭiyya leek, kallimu ghalaṭu. Wa iza taab, aghfir leehu.

Wa Yasuuv radda wa gaal, “Maa kaanu vashara al bigu ṭaibiin? Ween at tisva?

Wa_r Rabb gaal, “Iza vindakum iimaan zei teeraab xardal, kuntu bitguulu le_sh shajara di, Amrugi min al arḍ, wa kuuni mazruuva fi_l baḥar. Wa bikuun kida.

Kullu ad daayir yaḥfaẓ nafsu, yawaddira. Wa kull al yawaddir nafsu, yaḥfaẓa.

Wa gaal le talaamiizu, “Al ḥaajaat al bitkuun sabab al xaṭiyya le_n naas laazim taji, wa laakin muṣiiba le_z zool al bijiib al ḥaajaat di. Aḥsan leehu iza kaan rabaṭu murḥaaka kabiira fi ragabtu wa birmuuhu fi_l baḥar, min ’an yakuun sabab al xaṭiyya le waaḥid min aṣ ṣughaar deel.

Wa zei maa kaan fi aiyaam Nuuḥ, bikuun kida kamaan fi aiyaam Ibn al insaan. Kaanu yaakulu wa yashrabu wa yazawwiju wa yitzawwaju lighaayat al yoom lamma Nuuḥ daxal al murkab. Wa_l mooya jaat wa ghaṭṭat kullu ḥaaja wa xarabum kulluhum.