ข้อพระคัมภีร์ยอดนิยมจาก Ebraieit 11

แบ่งปัน

FFydd yn wir, yw ffyrfder y pethau a obeithir, ac egluriat ar y pethau nis gwelir. O blegid trwyddi hi yr enillason yr henafiaid air da.

Eithr heb ffydd ni ellir y fodloni ef: o blegid credu sydd rraid ir neb a ddel at Ddyw, y fod ef, ay fod yn ’obrwywr irrai a ymgais ac ef.

Wrth ffydd y ddym yn dyall wneuthyr y byd trwy ’air Dyw, ac nid o ddim ar oedd yn ymddangos y gwnaythbwyd y pethau y ddym yn y gweled.

Drwy ffydd gwedi galw Abraham, yr vfyddhaodd y Ddyvv, y fyned ir man, a gay ef ryw amser yn tretad, ac ayth y ffordd, heb wybod y ble y roedd yn myned. Trwy ffydd yr arosawdd ef yn tir yr addewid, megis yn lle dierth, ac y trigodd mewn lluestai gidag Isaac ac Iaco, cydytifeddion yr vn rryw addewid.

Noe wedi y Ddyw y rebuddio am y pethau nis gwelsid etto, yn llawn o referens, a ddarparhaoð long y achub eu deulu, trwy’r hon long y barnodd ef ar y byd, ac a wnaythbwyd yn ytifedd ir cyfiawnder sy o ffydd.

Trwy ffydd y cymerwyt Enoch ymaith, rrag gweled ange: ac ni chad ef: am ðarfod y Ddyw y gymeryd ef ymaith: eithr cyn y gymeryd ef ymaith, ef a gowser gair, y fod yn bodloni Dyw.

Drwy ffydd ir offrymmoð Abel y Ddyw aberth vwy no Chayn, trwy’r hon yr enillodd dyst y fod yn gyfion, Dyw yn testlauthn am y roddion ef, a’ thrwyr ffydd hon wedi marw, y may etto yn ymddiddan.

Trwy ffydd Sara hithau a dderbyniodd nerth y ymddwyn had, ac a hiliodd wedi amser oedran, am y bod hi yn barnu yn ffyðlon yr hwn aðowsay.

Can ys discwyl y rydoeð am ðinas ac iddi sail, Saer ac edyladwr yr hon, yvv Dyw.

Trwy ffydd Moses gwedi mynd yn fawr, a wrthodes y alw yn vab mecrh Pharao, Yn ddewisach cantho ’oddef adfyd gid a phobl Ddyw, no chael mwyniant pechawd tros amser, Yn barnu yn fwy golud dirmig Christ no thresawr yr Aifftvvyr: can ys edrych y ddoedd ef ar taledigaeth y gobrwy. Trwy ffydd y gadewis ef yr Aifft, heb ofni ffromder y brenin: cyfryw ydoedd y emynedd ef, a phe biase ef yn gweled y neb sydd anweledig.

Trwy ffydd yr offrymodd Abraham Isaac, pan fu braw arno, ay vn mab a offrymodd yr hwn a dderbyniase yr addaweidion.

Trwy ffydd ni ddihenyðwyd Rahab y puttain gidar rrai ni buon vfydd, pan dderbyniodd hi yr espiwyr yn heddychol.

Trwy ffydd yr aythont trwyr mor coch megis trwyr tir sych, rrwn pan brovasont yr Aifftied wneuthr, boði a wnaythont.

Trwy ffyð y cwympasont cayray Iericho wedi y compasu hyd saith diwrnod.

Trwy ffydd y gwnaeth ef y pasc, a gollyngiad y gwaed, rrac ir hwn ydoedd yn dianyddu y genedigon cynta, gyfwrdd ac wynt.

Trwy ffydd pan oedd Ioseph yn marw, y coffaodd am ymadawiad plant Israel, ac a roes ’orchymyn am eu escyrn.

Trwy ffydd pan oedd Iaco yn marw, y rroes fendith y bob vn o veibiō Ioseph, ac ai bvvys ar ben eu ffon, yr addolawdd ef Ddyvv.

Trwy ffydd y bendithiawdd Isaac ei vap Iaco ac Esau, am y pethe a ddele rrag llaw.