ข้อพระคัมภีร์ยอดนิยมจาก 2. Thessalonieit 2

แบ่งปัน

Na thwyllet neb chwi ym‐modd yn y byd: can na’s davv’r dydd hvvnvv nes dyvot yr ymadawiat yn gyntaf, a’ bod dadguddio y dyn y pechoturus, ’sef map y cyfergoll

Eithr nyni a ðlyem ðiolvvch yn oystat y Dduw y trosoch, vroder caredigion can yr Arglwydd, o bleit y Dduw o’r ddechreuad eich dethol chwi i iechedvvrieth, trwy sancteiddiat yr Yspryt, a’ ffydd gwirionedd

yr hwn a ’wrthnepa, ac a ymðerchaif yn erbyn pop dim a elwir yn Dduw, neu y addolir: yd yn yd eistedd megis yn Dduw yn-Tēpl Dduw, gan y ddangos ehun mae efe yw Duw.

Ac efe ein Arglwydd Iesu Christ, a’n Duw ’sef y Tat yr hwn a’n carawdd, ac a roddes y ni ddiddanwch tragyvythawl a’ gobeith trwy rat, a ddiddano eich calonae, ac ach ffyrfhao ym‐pop gair a gweithred dda.

Ac am hyn ydd envyn Duw yddwynt ehudrwydd cadarn, val y credant ir gau

ys ef yr hwn ’sy ei ddyuodiat o waithred Satan, wrth oll veddiant, ac arwyddion, ac aruthroeð gauoc, ac wrth oll ehudrwydd ancyfiawnder, ym‐plith yr ei a gyfergollir, can na dderbyniesont y cariat y gwirionedd, val yr iacheëit hwy.

Can ys dirgelwch yr enwiredd ys y yn gweithio eisius: yn vnic yr hwn ’sy yr awrhon yn rhwystro, a rwystr yn‐es myned ac ef y ar y ffordd.