ข้อพระคัมภีร์ยอดนิยมจาก MARKA 4

แบ่งปัน

Anih cu â hlau i thli kha a sîk, tilet sinah, “I din law, dai tein um,” tiah a ti. Cun thli cu a dai i king ringriang tein a um. Cuticun an sinah, “Zeicadah kha tluk khan nan thin a phân? Zumhnâk nan ngei hrimhrim lo maw?” tiah a ti hna.

An ṭihtuk hringhran i, “Hipa hi mizeidah a si hnga? thli le ti hmanh nih a nawl an ngaih ko ê” tiah pakhat le pakhat an i ti.

Anih tu cu tilawng mei lei ah a um i chantling i tlinh in â hngilh. An va hlauh i a sinah, “Cawnpiaktu, kan lohtlau dih lai hi poi na ti lo maw?” tiah an ti.

Cun an sinah, “Nan theihmi hi ṭha tein ruat u, nan tahnâk relin an in tah ve hna lai, a theitu hna cu tam chinchin pek nan si lai.

Anih nih, “Pathian pennâk cu hibantuk hi a si: mi nih leiah thlaici vorh sehlaw, zanah i hngilh in chunah tho tawn sehlaw, thlaici a keuhning le a ṭhanning a hngal kho lomi bantuk a si.

Theihnâk dingah hna a ngeimi nih thei hna seh,” tiah a ti.