ข้อพระคัมภีร์ยอดนิยมจาก مزامیر 32

แบ่งปัน

خداوند می‌فرماید: «من راهی را که باید بروی به تو خواهم آموخت و تو را هدایت و نگهداری خواهم کرد.

تو پناهگاه من هستی و مرا از مشکلات نجات می‌دهی، با آواز بلند خواهم سرایید زیرا تو مرا حمایت کرده‌ای.

سپس گناهان خود را نزد تو اعتراف نمودم و خطاهای خود را پنهان نساختم و گفتم: «من در حضور خداوند به گناهان خود اعتراف می‌کنم.» آنگاه تو گناهان مرا بخشیدی.

خوشا به حال کسانی‌که گناهانشان آمرزیده و خطاهایشان بخشیده شده است.

خوشا به حال کسی‌که خداوند او را مجرم نشمارد و کسی‌که در او مکر و حیله‌ای نیست.

پس هر شخص وفادار باید در وقت سختی و مشکلات به حضور خداوند دعا کند تا اگر سیلاب سختی‌ها طغیان كند به او صدمه‌ای نرساند.