ข้อพระคัมภีร์ยอดนิยมจาก Mateos 17

แบ่งปัน

Ka Yesus dhaa, na, “Miu babège mere boe, lula miu parcaya boe dènge dꞌara kateme. Sanèdꞌe! Ladhe miu parcaya Jaꞌa tareꞌa-reꞌa, masi ka ciki ooꞌe èèna ka sama sèmi lamusi ana iiki-iiki èci, miu bisa paredha ledhe èci, peka na, ‘Hee ledhe, hari sa nèi, lamu!’ Tatu na hari kahèi. De miu bisa tao ngaa èèna ka, sadꞌi parcaya dènge dꞌara kateme.

Lodꞌo Petrus padhai lii sèmi èèna era, cagꞌagꞌa laa, raꞌi-liru puru mai sarimu nare rèngu. Hèia rèngu malaa-maloha tadèngi lii èci dhu kalua nèti dꞌara raꞌi-liru ne, peka na, “Nanene! Yesus ne, Ana pasue Jaꞌa. Nèngu neꞌe ka dhu pakarejꞌe taruu dꞌara Jaꞌa. Nanene Ne paie-iie!”

Ropa Na tadèngi sèmi èèna, hèia Yesus jèke ana madhutu Na sèra, aku Nèngu na, “Heh! Miu se seli-kolane! Jaꞌa ajꞌa le miu pahari-pahari, te ngaa miu meꞌa mèu boe. Aa miu parcaya boe Jaꞌa dènge dꞌara kateme. Jaꞌa hudꞌi mate hari ku miu, dꞌai pèri lodꞌo? Mèti ana èèna mai!” Hèia, rèti ana ne, ka Yesus babège eele nidhu nèti ana neꞌe. Ka nidhu rai tèke eele ne, hèia ana ne èle dènge ka.