Nowa Biblia Gdańska. Wydanie 2012, Śląskie Towarzystwo Biblijne. Prawa autorskie nie zastrzeżone.

Nowa Biblia Gdańska

<div class="version vid319 iso6393pol" data-vid="319" data-iso6393="pol">
   <div class="book bkACT">
      <div class="chapter ch28" data-usfm="ACT.28">
         <div class="label">28</div><div class="p"><span class="verse v1" data-usfm="ACT.28.1"><span class="label">1</span><span class="content"> A kiedy zostali&#347;my ocaleni, wtedy poznali&#347;my, &#380;e wyspa nazwana jest Melit&#261;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v2" data-usfm="ACT.28.2"><span class="label">2</span><span class="content"> Lecz r&#243;wnie&#380; obcy okazali nam niespotykan&#261; &#380;yczliwo&#347;&#263;, gdy&#380; z powodu zimna zapalili ognisko i przyj&#281;li nas wszystkich po&#347;r&#243;d nadci&#261;gaj&#261;cego deszczu.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v3" data-usfm="ACT.28.3"><span class="label">3</span><span class="content"> Za&#347; Pawe&#322; zebra&#322; pewn&#261; ilo&#347;&#263; chrustu oraz na&#322;o&#380;y&#322; na ognisko. Ale z gor&#261;ca wysz&#322;a &#380;mija i uczepi&#322;a si&#281; jego r&#281;ki.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v4" data-usfm="ACT.28.4"><span class="label">4</span><span class="content"> Zatem gdy obcy ujrzeli besti&#281; wisz&#261;c&#261; u jego r&#281;ki, m&#243;wili jedni do drugich: Pewnie ten cz&#322;owiek jest zab&#243;jc&#261;, kt&#243;remu cho&#263; uratowa&#322; si&#281; z morza sprawiedliwo&#347;&#263; nie pozwoli&#322;a &#380;y&#263;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v5" data-usfm="ACT.28.5"><span class="label">5</span><span class="content"> Lecz on strz&#261;sn&#261;&#322; besti&#281; do ognia i &#380;adnego z&#322;a nie ucierpia&#322;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v6" data-usfm="ACT.28.6"><span class="label">6</span><span class="content"> Za&#347; oni oczekiwali, &#380;e ma on opuchn&#261;&#263;, albo nagle pa&#347;&#263; martwym. A kiedy d&#322;ugo czekali i ujrzeli, &#380;e nic mu si&#281; z&#322;ego nie sta&#322;o, zmienili zdanie i m&#243;wili, &#380;e on jest bogiem.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v7" data-usfm="ACT.28.7"><span class="label">7</span><span class="content"> Za&#347; w oko&#322;o tego miejsca by&#322;y tereny pierwszego obywatela tej wyspy, imieniem Publiusz. Ten nas przyj&#261;&#322; oraz &#380;yczliwie ugo&#347;ci&#322; przez trzy dni.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v8" data-usfm="ACT.28.8"><span class="label">8</span><span class="content"> Ale wydarzy&#322;o si&#281;, &#380;e ojciec owego Publiusza le&#380;a&#322; przymuszony gor&#261;czkami oraz biegunk&#261;. Wi&#281;c Pawe&#322; wszed&#322; do niego, pomodli&#322; si&#281; i go uzdrowi&#322;, na&#322;o&#380;ywszy na niego r&#281;ce.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v9" data-usfm="ACT.28.9"><span class="label">9</span><span class="content"> A kiedy to si&#281; sta&#322;o, tak&#380;e pozostali, kt&#243;rzy mieli choroby na tej wyspie, przychodzili i byli uzdrawiani.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v10" data-usfm="ACT.28.10"><span class="label">10</span><span class="content"> Oni r&#243;wnie&#380; okazywali nam szacunek wieloma zaszczytami, a jak wyp&#322;ywali&#347;my, do&#322;o&#380;yli stosownie do potrzeb.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v11" data-usfm="ACT.28.11"><span class="label">11</span><span class="content"> Po trzech miesi&#261;cach wyp&#322;yn&#281;li&#347;my na statku aleksandryjskim, wyr&#243;&#380;niaj&#261;cym si&#281; Dioskurami, kt&#243;ry przezimowa&#322; na wyspie.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v12" data-usfm="ACT.28.12"><span class="label">12</span><span class="content"> Po czym wp&#322;yn&#281;li&#347;my do Syrakuz i zatrzymali&#347;my si&#281; trzy dni.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v13" data-usfm="ACT.28.13"><span class="label">13</span><span class="content"> St&#261;d, p&#322;yn&#261;c woko&#322;o, przybyli&#347;my do Regium. A po jednym dniu, gdy nasta&#322; wiatr po&#322;udniowy, na drugi dzie&#324; przyp&#322;yn&#281;li&#347;my do Puteoli.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v14" data-usfm="ACT.28.14"><span class="label">14</span><span class="content"> Tam znale&#378;li&#347;my braci oraz zostali&#347;my przez nich zaproszeni, by zatrzyma&#263; si&#281; siedem dni. Tak przybyli&#347;my do Rzymu.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v15" data-usfm="ACT.28.15"><span class="label">15</span><span class="content"> A bracia stamt&#261;d, gdy o nas us&#322;yszeli, wyszli na nasze spotkanie a&#380; do forum Appiusza i Trzech Gospod. Wi&#281;c kiedy Pawe&#322; ich zobaczy&#322;, podzi&#281;kowa&#322; Bogu oraz nabra&#322; &#347;mia&#322;o&#347;ci.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v16" data-usfm="ACT.28.16"><span class="label">16</span><span class="content"> Gdy dotarli&#347;my do Rzymu, setnik przekaza&#322; wi&#281;&#378;ni&#243;w dow&#243;dcy wojska. Ale Paw&#322;owi zosta&#322;o dozwolone mieszka&#263; u siebie, razem ze strzeg&#261;cym go &#380;o&#322;nierzem.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v17" data-usfm="ACT.28.17"><span class="label">17</span><span class="content"> A po trzech dniach zdarzy&#322;o si&#281;, &#380;e Pawe&#322; zwo&#322;a&#322; do siebie przedniejszych &#379;yd&#243;w, i gdy si&#281; zeszli, powiedzia&#322; do nich: M&#281;&#380;owie, bracia, ja nie uczyni&#322;em nic wrogiego ludowi lub ojczystym zwyczajom, lecz jako wi&#281;zie&#324; z Jerozolimy, zosta&#322;em wydany w r&#281;ce Rzymian.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v18" data-usfm="ACT.28.18"><span class="label">18</span><span class="content"> Oni mnie wybadali i postanowili uwolni&#263; dlatego, &#380;e nie by&#322;o we mnie &#380;adnego powodu kary &#347;mierci.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v19" data-usfm="ACT.28.19"><span class="label">19</span><span class="content"> Ale &#379;ydzi m&#243;wili przeciw mnie, wi&#281;c musia&#322;em odwo&#322;a&#263; si&#281; do cezara. Lecz nie jako ten, kt&#243;ry ma jako&#347; oskar&#380;a&#263; m&#243;j lud.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v20" data-usfm="ACT.28.20"><span class="label">20</span><span class="content"> Zatem zaprosi&#322;em was z tego powodu, aby zobaczy&#263; oraz to powiedzie&#263;. Bo mam te kajdany na r&#281;kach ze wzgl&#281;du na nadziej&#281; Israela.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v21" data-usfm="ACT.28.21"><span class="label">21</span><span class="content"> Ale do niego powiedzieli: Nie otrzymali&#347;my odno&#347;nie ciebie &#380;adnego pisma z Judei, ani te&#380; &#380;aden z braci, co przyby&#322;, nie oznajmi&#322; nam i nie powiedzia&#322; czego&#347; z&#322;ego o tobie.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v22" data-usfm="ACT.28.22"><span class="label">22</span><span class="content"> Wi&#281;c uznajemy za w&#322;a&#347;ciwe us&#322;ysze&#263; od ciebie, co my&#347;lisz; gdy&#380; jest nam wiadome o tej sekcie, &#380;e wsz&#281;dzie jest przeciwko niej m&#243;wione.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v23" data-usfm="ACT.28.23"><span class="label">23</span><span class="content"> I po wyznaczeniu mu dnia, przysz&#322;a do niego, do mieszkania, wi&#281;ksza ilo&#347;&#263; os&#243;b, kt&#243;rej daj&#261;c &#347;wiadectwo, wyk&#322;ada&#322; o Kr&#243;lestwie Boga. Od rana do wieczora przekonywa&#322; ich co do Jezusa, poprzez Prawo Moj&#380;esza i Prorok&#243;w.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v24" data-usfm="ACT.28.24"><span class="label">24</span><span class="content"> Zatem jedni byli przekonywani tym, co by&#322;o m&#243;wione, za&#347; inni nie byli przekonani.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v25" data-usfm="ACT.28.25"><span class="label">25</span><span class="content"> Wi&#281;c b&#281;d&#261;c niezgodni jedni wzgl&#281;dem drugich odeszli, gdy Pawe&#322; powiedzia&#322; jedn&#261; spraw&#281;: S&#322;usznie Duch &#346;wi&#281;ty powiedzia&#322; do naszych przodk&#243;w poprzez proroka Izajasza,</span></span></div><div class="p"><span class="verse v26" data-usfm="ACT.28.26"><span class="label">26</span><span class="content"> m&#243;wi&#261;c: Id&#378; do tego ludu i powiedz: S&#322;uchem b&#281;dziecie s&#322;ucha&#263; i nie zrozumiecie; patrz&#261;c b&#281;dziecie widzie&#263;, a nie ujrzycie.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v27" data-usfm="ACT.28.27"><span class="label">27</span><span class="content"> Albowiem uty&#322;o serce tego ludu i ci&#281;&#380;ko us&#322;yszeli uszami, a swoje oczy zamkn&#281;li, aby kiedy&#347; oczami nie ujrzeli, uszami nie us&#322;yszeli, sercem nie zrozumieli oraz nie zawr&#243;cili, i abym ich nie uleczy&#322;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v28" data-usfm="ACT.28.28"><span class="label">28</span><span class="content"> Zatem niech b&#281;dzie wam wiadome, &#380;e to zbawienie Boga zosta&#322;o wys&#322;ane do pogan, i oni b&#281;d&#261; s&#322;ucha&#263;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v29" data-usfm="ACT.28.29"><span class="label">29</span><span class="content"> A kiedy on to powiedzia&#322;, &#379;ydzi odeszli, wiod&#261;c mi&#281;dzy sob&#261; wielki sp&#243;r.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v30" data-usfm="ACT.28.30"><span class="label">30</span><span class="content"> Za&#347; Pawe&#322; pozosta&#322; w swoim wynaj&#281;tym mieszkaniu ca&#322;e dwa lata oraz przyjmowa&#322; wszystkich, kt&#243;rzy do niego wchodzili,</span></span></div><div class="p"><span class="verse v31" data-usfm="ACT.28.31"><span class="label">31</span><span class="content"> g&#322;osz&#261;c Kr&#243;lestwo Boga i z ca&#322;&#261; otwarto&#347;ci&#261;, bez przeszk&#243;d ucz&#261;c o Panu Jezusie Chrystusie.</span></span></div>
      </div>
   </div>
</div>

A kiedy zostaliśmy ocaleni, wtedy poznaliśmy, że wyspa nazwana jest Melitą.
Lecz również obcy okazali nam niespotykaną życzliwość, gdyż z powodu zimna zapalili ognisko i przyjęli nas wszystkich pośród nadciągającego deszczu.
Zaś Paweł zebrał pewną ilość chrustu oraz nałożył na ognisko. Ale z gorąca wyszła żmija i uczepiła się jego ręki.
Zatem gdy obcy ujrzeli bestię wiszącą u jego ręki, mówili jedni do drugich: Pewnie ten człowiek jest zabójcą, któremu choć uratował się z morza sprawiedliwość nie pozwoliła żyć.
Lecz on strząsnął bestię do ognia i żadnego zła nie ucierpiał.
Zaś oni oczekiwali, że ma on opuchnąć, albo nagle paść martwym. A kiedy długo czekali i ujrzeli, że nic mu się złego nie stało, zmienili zdanie i mówili, że on jest bogiem.
Zaś w około tego miejsca były tereny pierwszego obywatela tej wyspy, imieniem Publiusz. Ten nas przyjął oraz życzliwie ugościł przez trzy dni.
Ale wydarzyło się, że ojciec owego Publiusza leżał przymuszony gorączkami oraz biegunką. Więc Paweł wszedł do niego, pomodlił się i go uzdrowił, nałożywszy na niego ręce.
A kiedy to się stało, także pozostali, którzy mieli choroby na tej wyspie, przychodzili i byli uzdrawiani.
Oni również okazywali nam szacunek wieloma zaszczytami, a jak wypływaliśmy, dołożyli stosownie do potrzeb.
Po trzech miesiącach wypłynęliśmy na statku aleksandryjskim, wyróżniającym się Dioskurami, który przezimował na wyspie.
Po czym wpłynęliśmy do Syrakuz i zatrzymaliśmy się trzy dni.
Stąd, płynąc wokoło, przybyliśmy do Regium. A po jednym dniu, gdy nastał wiatr południowy, na drugi dzień przypłynęliśmy do Puteoli.
Tam znaleźliśmy braci oraz zostaliśmy przez nich zaproszeni, by zatrzymać się siedem dni. Tak przybyliśmy do Rzymu.
A bracia stamtąd, gdy o nas usłyszeli, wyszli na nasze spotkanie aż do forum Appiusza i Trzech Gospod. Więc kiedy Paweł ich zobaczył, podziękował Bogu oraz nabrał śmiałości.
Gdy dotarliśmy do Rzymu, setnik przekazał więźniów dowódcy wojska. Ale Pawłowi zostało dozwolone mieszkać u siebie, razem ze strzegącym go żołnierzem.
A po trzech dniach zdarzyło się, że Paweł zwołał do siebie przedniejszych Żydów, i gdy się zeszli, powiedział do nich: Mężowie, bracia, ja nie uczyniłem nic wrogiego ludowi lub ojczystym zwyczajom, lecz jako więzień z Jerozolimy, zostałem wydany w ręce Rzymian.
Oni mnie wybadali i postanowili uwolnić dlatego, że nie było we mnie żadnego powodu kary śmierci.
Ale Żydzi mówili przeciw mnie, więc musiałem odwołać się do cezara. Lecz nie jako ten, który ma jakoś oskarżać mój lud.
Zatem zaprosiłem was z tego powodu, aby zobaczyć oraz to powiedzieć. Bo mam te kajdany na rękach ze względu na nadzieję Israela.
Ale do niego powiedzieli: Nie otrzymaliśmy odnośnie ciebie żadnego pisma z Judei, ani też żaden z braci, co przybył, nie oznajmił nam i nie powiedział czegoś złego o tobie.
Więc uznajemy za właściwe usłyszeć od ciebie, co myślisz; gdyż jest nam wiadome o tej sekcie, że wszędzie jest przeciwko niej mówione.
I po wyznaczeniu mu dnia, przyszła do niego, do mieszkania, większa ilość osób, której dając świadectwo, wykładał o Królestwie Boga. Od rana do wieczora przekonywał ich co do Jezusa, poprzez Prawo Mojżesza i Proroków.
Zatem jedni byli przekonywani tym, co było mówione, zaś inni nie byli przekonani.
Więc będąc niezgodni jedni względem drugich odeszli, gdy Paweł powiedział jedną sprawę: Słusznie Duch Święty powiedział do naszych przodków poprzez proroka Izajasza,
mówiąc: Idź do tego ludu i powiedz: Słuchem będziecie słuchać i nie zrozumiecie; patrząc będziecie widzieć, a nie ujrzycie.
Albowiem utyło serce tego ludu i ciężko usłyszeli uszami, a swoje oczy zamknęli, aby kiedyś oczami nie ujrzeli, uszami nie usłyszeli, sercem nie zrozumieli oraz nie zawrócili, i abym ich nie uleczył.
Zatem niech będzie wam wiadome, że to zbawienie Boga zostało wysłane do pogan, i oni będą słuchać.
A kiedy on to powiedział, Żydzi odeszli, wiodąc między sobą wielki spór.
Zaś Paweł pozostał w swoim wynajętym mieszkaniu całe dwa lata oraz przyjmował wszystkich, którzy do niego wchodzili,
głosząc Królestwo Boga i z całą otwartością, bez przeszkód ucząc o Panu Jezusie Chrystusie.

ฟัง Dokonania apostołów 28