مَتّا 10

ایسّائے دوازدهێن کاسِد

(مَرکاس 3‏:16‏–19؛ 6‏:8‏–11؛ لوکا 6‏:14‏–16؛ 9‏:3‏–5؛ 10‏:4‏–12)

1ایسّایا دوازدهێن مُرید لۆٹاێنتنت و جِنّانی کَشّگ و هر ڈئولێن ناجۆڑی و نادْراهیانی دْراه کنگئے واک و اِهتیاری داتنت. 2اے دوازدهێن کاسِدانی نام اِش اَنت:

ائوَلی شَمون اَت که پِتْرُس هم گوَشگَ بیت

پدا شَمونئے برات اَنْدْریاس،

زِبْدیئے چُکّ آکوب

آکوبئے برات یوهَنّا،

3پیلیپُس،

بَرتولوما،

توما،

مالیاتگیرێن مَتّا،

هَلْپیئے چُکّ آکوب،

تَدّا،

4سَرمچارێن شَمون#10‏:4 بازێنے گُمانَ کنت که سرمچارئے مانا اِش اِنت: شَمون یَهودیانی یکّ دینی سیاسی پارٹیێئے باسک بوتگ که رومیانی دێما اۆشتاتگ. و

یَهودا اِسْکَریوتی که رندا ایسّایی دْرۆهت#10‏:4 درۆهگ، بزان همراهداری نکنگ، هلاپا رئوگ. و دژمنانی دستا دات.

5ایسّایا اے دوازدهێن کاسِد گۆن اے هُکما رئوان داتنت: ”درکئومانی گوَرا مرئوێت و آ شهران که سامِری جَهمنند اَنت، اۆدا هم مرئوێت. 6بنی اِسراییلیانی کِرّا برئوێت که گارێن مێشانی ڈئولا اَنت. 7هر جاه که رئوێت، اے مِستاگئے جارا بجنێت که آسمانی بادشاهی نزّیکّ اِنت. 8نادْراهان دْراه بکنێت، مُردگان زندگ بکنێت، گَرّئے نادراهان دْراه و پلگار بکنێت و جِنّان بِکَشّێت. شمارا مُپتا رَستگ، مُپتا بدئیێت. 9وتی لانکبندانی تها سُهر و نُگره و رۆد مان مکنێت. 10په وتی سپرا لۆت#10‏:10 لۆت سَپری پێلکے که چیزّی مانَ کننت و کۆپگاییَ کننت. و تورگ#10‏:10 تورگ، بزان پێلک، لۆت، پێلگ. مزورێت گۆن. گْوَرئے جامگ و پادئے سواسان ابێد دگه هچّ مزورێت گۆن، اَسا هم. چێا که کار کنۆک وتی رۆزیگئے هکدار اِنت. 11وهدے شهر و مێتگێا رئوێت، لاهِکێن مردمے شۆهاز بکنێت و تان رُکستَ نبێت، هماییئے کِرّا بدارێت. 12لۆگێا که رئوێت، لۆگئے مردمان سلام بدئیێت و په آ لۆگا اێمنی بلۆٹێت. 13اگن آ لۆگئے مردمَ کرزنت، شمئے نێدواییئے برکتا آیان اێمنیَ رسییت و اگن نه، اے اێمنی شمئے جندا رسیت. 14اگن کَسے شمارا وشّاتکَ نکنت یا شمئے هبران گۆشَ نداریت، چه آ لۆگا یا شهرا دَر آێت و دَر آیگئے وهدا وتی پادانی دَنز و هاکان همۆدا بچَنڈێت. 15شمارا راستێنَ گوَشان، جُست و پُرسئے رۆچا آ شهرئے سزا چه سُدوم و گُمورَهئے سزایا گنترَ بیت.

آ که سکّیانَ سگّیت، رَکّیت

(مَرکاس 13‏:11‏–13؛ لوکا 21‏:12‏–17)

16بچار، من شمارا رئوانَ دئیان، بله شما اَنچُشَ بێت که گُرکانی نیاما پَسَ بنت. پمێشکا مارئے پئیما هُژّار و کپۆدرئے پئیما بےآزار ببێت. 17چه مردمان هُژّار بێت که شمارا گراێننت و هَکدیوانانَ برنت و وتی کَنیسَهانی تها شمارا شلّاک و هئیزرانَ جننت. 18منی سئوَبا شما هاکم و بادشاهانی دێما پێش کنگَ بێت که آیان و درکئومانی دێما شاهِدی بدئیێت. 19وهدے شما اۆدا برگَ بێت، پرێشان مبێت که ’چے بگوَشێن؟‘ یا ’چۆن پَسّئو بدئیێن؟‘، چێا که اۆدا شمارا هرچے که گوَشگی اِنت، هما وهدا شمئے دلا دئیگَ بیت. 20پرچا که هبر کنۆک شما نبێت، شمئے آسمانی پتئے روه چه شمئے زبانا هبرَ کنت.

21برات وتی براتا دْرۆهیت و کۆشارێنیت و پت وتی چُکّا. چُکّ وتی پت و ماتانی هلاپا پادَ کایَنت و آیانَ کۆشارێننت. 22سجّهێن مردم منی نامئے سئوَبا چه شما نَپرتَ کننت. بله هما که تان آهِرا سکّیانَ سگّیت#10‏:22 سَگّگ، بزان برداشت کنگ.، آ رَکّیت#10‏:22 رَکّگ، بزان نجات رسَگ، بَچّگ.. 23وهدے شمارا یکّ شهرێا آزارَ دئینت، بتچێت و دگه شهرێا برئوێت. شمارا راستێنَ گوَشان، چه اِد و پێسر که شما اِسراییلئے سجّهێن شهران سر ببێت، انسانئے چُکَّ کئیت و رسیت.

24نه شاگرد چه وتی استادا مسترَ بیت و نه گُلام چه وتی واجها. 25په شاگردا همینچُک بَسّ اِنت که وتی استادئے پئیما ببیت و په گُلاما همینچُک بَسّ اِنت که وتی واجَهئے پئیما ببیت. لۆگئے هُدابُندِش#10‏:25 هُدابند، بزان واجه، واهُند، مالک، ساهِب. که بِلزَبول#10‏:25 بِلزَبول، بزان جِنّانی بادشاه شئیتان. گوَشتگ، گڑا لۆگئے اے دگه مردمان اَلّما گَنترێن نام پِرَ بندنت.

راستی چێر دئیگَ نبیت

(لوکا 12‏:2‏–9)

26چه اے مردمان متُرسێت، چێا که هچّ چُشێن چێرێن چیزّے نێست که زاهر مبیت و هچّ چُشێن رازے نێست که زانگ مبیت. 27هما هبران که من گۆن شما شپئے تهاریا گوَشان، شما آ هبران رۆچئے رُژناییا بگوَشێت و هما هبر که شمئے گۆشان هَلوَت کنگَ بنت، لۆگانی سرا سر کپێت و آ هبرانی جارا بجنێت. 28آ که بدنا کُشتَ کننت بله اَرواها کُشتَ نکننت، چه آیان متُرسێت. چه هماییا بتُرسێت که اَرواها هم و بدنا هم دۆزها دئور دات و تباه کرتَ کنت. 29دو جِنگُل په یکّ پئیسهێا#10‏:29 اَسلیگێن یونانی نبشتانکَ گوَشیت: دو ”اَسَریون.“ اَسَریون، آ زمانگئے کَسترێن زرّ اَت. بها بیت، بله اَنگت چه آیان یکّے هم بے شمئے آسمانی پتئے رَزایا زمینا نکپیت. 30هُدایا شمئے سرئے مودانی هساب هم گۆن اِنت. 31پمێشکا متُرسێت، شمئے اَرزش چه سجّهێن جِنگُلان#10‏:31 اَسلیگێن یونانی نبشتانکَ گوَشیت: ”بازێن جِنگُلان“. گێشتر اِنت. 32هرکَس که مردمانی دێما منی گواهیا دنت، من هم وتی آسمانی پتئے دێما آییئے گواهیا دئیان و 33هرکَس که مردمانی دێما منی گواهیا ندنت، من هم وتی آسمانی پتئے دێما آییئے گواهیا ندئیان.

سُهلئے بدلا جنگ

(لوکا 12‏:51‏–53؛ 14‏:26‏–27‏؛ 17‏:33)

34گُمان مکنێت که من آتکگان که دنیایا سُهل و اێمنی بیاران. سُهل و اێمنیئے آرگا نئیاتکگان، جنْگئے آرَگا آتکگان. 35چێا که من آتکگان که پت چُکّئے هلاپا بۆشتیت، جنکّ ماتئے هلاپا و نِشار وَسّیگئے هلاپا، 36بزان هرکَسئے دژمن آییئے لۆگئے مردمَ بنت. 37کَسے که وتی پتا یا ماتا چه من گێشتر دۆستَ داریت، آ منی لاهِک نه‌اِنت و کَسے که وتی بچکّا یا جنکّا چه من گێشتر دۆستَ داریت، آ هم منی لاهِک نه‌اِنت. 38کَسے که وتی سَلیبا بَڈّا نکنت و منی رندگیریا نکنت، آ هم منی لاهِک نه‌اِنت. 39هرکَس که وتی ساهئے رَکّێنگئے جُهدا کنت، گاریَ دنت و هرکَس که منی هاترا وتی ساها نَدرَ کنت، رَکّێنیتی.

40هرکَس که شمارا وشّاتکَ کنت و شرپَ دنت، منا شرپَ دنت و هما که منا شرپَ دنت، آییا هم شرپَ دنت که منا راهی داتگ. 41هرکَس که پئیگمبرێا پمێشکا وشّاتکَ کنت و شرپَ دنت که هُدائے راه داتگێنے، آییا پئیگمبرێئے مُزَّ رسیت. همے ڈئولا، هرکَس که پهرێزکارێن مردمێا په آییئے پهرێزکاریا شرپَ دنت، آییا هم پهرێزکارێن مردمێئے مُزَّ رسیت. 42هرکَس که چه منی اے کسانێن مُریدان یکّێا پمێشکا تاسے سردێن آپ هم بدنت که منی مرید اِنت، من شمارا راستێنَ گوَشان که آییا وَتی مُزَّ رسیت.“

Sélection en cours:

مَتّا 10: HPKB

Surbrillance

Copier

Comparer