وَحی 11

11
دوتا شاهد
1مِ موکَوا یَک دار بلندی اُ ما دَدَ بو که چُنِ دار اندازَه‌گیری هاد و اُ ما گُتَه بو: «آپابِش و معبد خدا و کُربونگاها اندازَه بِگِر و کسِی که آنکا پرستش اَکنِتا بِشمار، 2ولی صحن در از معبدا اندازَه مَگِر، کَری خاد آنا اُتنِبِه، اَسِی که اُ ملتیا دَدَ بُدِ و آنایا شهر مکدّسا اَسِی چهل و دو ماه زِر پا اَنِسِت. 3ما اُ دوتا شاهِدُم اِکتدار اَتام، و آنایا جُمَهِ عَزا بار کِردَ، هزار و دویست و شصت راز نبوّت اَکنِت.» 4اِیا، مِ دوتا درخت زیتون و مِ دوتا چراغدُنی هِت که تِی حضور خداوندِ زِمی اَوَایستِت. 5اَگَه کسی اُشبِئِه اُ آنایا ضرری بِرَسِنِه، از کَپشو تَش اَلِزِئی و اُ دشمنیاشو اَسُخِنِه و آ لاگ اَکو. اَگَه کسی اُشبِئِه اُ آنایا ضرری بِرَسِنِه، اینایی باید کُشتَه بِبِه. 6آنایا اِ کُدرتا شُهَه که آسِموئا وابانِت تا تِی رازِی که نبوّت کِردات بَرو نِیاد و کُدرت شُهَه که اُ هاویا آ خون بِکنِت و هر چَند دَفَه که شُبِئِه زِمیا وَ هَمَه طور بَلایی بِزنِت.
7وَختی که آنایا شهادتشو تَموم بِکنِت، مِ جونوَر وحشِنا که از چاه هاویَه دَر اَدا، خاد آنایا اَجَنگِه و اُ آنایا پیروز اَبِه، و شواَکشِه. 8و جَسدیاشو تِی خیابون مِ شهر گاتا لِی زِمی اَدَمانِه، مِ شهری که وَ کنایَه سُدوم و مصر شَگائِت؛ مِ شهری که خداوندشو مِکا اُ صلیب بو. 9تا سه راز و نصفی، یَک مُشتی از مردم، از هر کومی، از هر طایفَه‌ای، از هر زابُنی و از هر ملتی، چَش اُ لِی جَسدیاشو اَبِئِت و کَبول ناکنِت که بِهِرِت آنایا دفن بِبِت، 10و آنایایی که لِی زِمی زندگی اَکنِت خاد مُردَهِ آنایا خارامی اَکنِت و جشن اَگِرِت و اَسِی یَکُدو هَدیَه‌یّا اَفرِستِت؛ اَسِی که اِ دوتا پیغامبرا اَسِی آنایایی که لِی زِمی زندگی شواَکِه باعث عذاب هادِت.
11ولی بعد از سه راز و نصفی، نَفَس زندگی از طرف خدا شُن تِک وجود چو، و آنایا سِرِ پا آبُدِت. یَک تِرس گاتی تِک جون کسِی اُفتَه، که اُ آنایا شُدی. 12مِ موکَوا آنایا صدای بلندی از آسِمو شُشُنُفت که شُ آنایا اَگُت: «بِلگی اِکا بَرا!» و آنایا جلو چَش دشمنیاشو تِی یَک اَبری اُ آسِمو بَرا چِدِت. 13تِی مِ ساعتا، زلزلَه گاتی اُمَ و یَک‌دَهم شهر ویرون بو. هفت هزار نفر تِی مِ زلزلَه‌وا کُشتَه بُدِت و بَکیَه دِلشو تِرَکِئِست و اُ خدای آسِمونیا جلال شُدَ.
14’وایِ‘ دوّم رَد بُدِ. بِبِن ’وایِ‘ سوّم وَ اِ زودِنیا باید بیاد.
شیپور هفتم
15مِ موکَوا فرشتَه هفتم شیپورُش شُ صدا در اَئو؛ و صدائِی بلندی تِی آسِمو پیچِئِست که شواَگُت:
«پادشاهِنِ دنیا، مال خداوندمو و مسیح آنا بُدِ.
و آنا تا اَبَدالآباد حُکمرانی اَکو.»
16مِ بیست و چهارتا لِش سَفیدا که تِی حضور خدا لِی تختیاشو اَنئِت، وَ لو، لِی زِمی اُفتَدِت و خدائا پرستش شُکِه، 17و شواَگُت:
«اَی خداوندْ خدای کادر مطلک، اُ تو شکر اَکنِم،
اَی تو که هِش و هادِش.
اَسِی ک تو کُدرت گاتُت تُ دست گِرِتِه و شروع اُ حُکمرانی اُتکِردِ.
18ملتیا بُری تَریخ بُدِت،
ولی خشم تو اُمَ،
وَختُش رَسِدِ که اُ مُردَیّا حُکم بِبِه،
و اَجر دَدَ بِبِه اُ نوکریات، یعنی پیغامبریا
و ایموندارِی اُ مسیح و اُ آنایایی که از اسمُت اَتِرسِت و حرمت اَکنِت،
هم کینگِلِه و هم گات
و وَختُش رَسِدِ کسِی که زِمیا نابود اَکنِت، نابود بِبِت.»
19مِ موکَوا معبد خدا تِک آسِمو واز آبو؛ و صندوک عهد آنا مارَکَهِ معبدُش وَدی بو. بَرک آسِمو، صدائِی بلند، غُرِشت و زلزلَه هاد، و تِغَرگ شدیدی اُمَ.

اکنون انتخاب شده:

وَحی 11: LAB

های‌لایت

کپی

مقایسه

به اشتراک گذاشتن

None

می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید