Eseciel 19

19
Cân i alaru am Israel
1“Dw i am i ti ganu cân i alaru am arweinwyr Israel. 2Dwed fel hyn:
‘Sut un oedd dy fam di?
Onid llewes gyda’r llewod,
yn gorwedd gyda’r llewod ifanc
ac yn magu ei chenawon?
3Magodd un o’i chenawon,
a thyfodd i fod yn llew ifanc cryf.
Dysgodd sut i hela a rhwygo’i ysglyfaeth;
roedd yn bwyta cnawd dynol.
4Clywodd y gwledydd o’i gwmpas amdano,
a chafodd ei ddal yn eu trap.
Dyma nhw’n ei gymryd gyda bachau
yn gaeth i’r Aifft.
5Pan welodd y fam ei fod wedi mynd,
a bod ei gobaith wedi chwalu,
cymerodd un arall o’i chenawon,
a’i fagu i fod yn llew ifanc cryf.
6Cerddodd yng nghanol y llewod,
wedi tyfu i fod yn llew ifanc cryf.
Dysgodd sut i hela a rhwygo’i ysglyfaeth;
roedd yn bwyta cnawd dynol.
7Cymerodd y gweddwon iddo’i hun
a dinistrio’r trefi’n llwyr.
Pan oedd yn rhuo,
roedd yn codi ofn ar bawb drwy’r wlad.
8Daeth byddinoedd y gwledydd o’i gwmpas
i ymosod arno.
Dyma nhw’n taflu eu rhwyd drosto
a’i ddal yn eu trap;
9rhoi coler a bachyn am ei wddf,
a mynd ag e at frenin Babilon.
Cafodd ei ddal yn gaeth yn y carchar
fel bod ei ruo i’w glywed ddim mwy
ar fynyddoedd Israel.
10Roedd dy fam fel gwinwydden gyda brigau hir
wedi’i phlannu ar lan y dŵr.
Roedd ei changhennau yn llawn ffrwyth
am fod digon o ddŵr iddi.
11Tyfodd ei changhennau’n ddigon cryf
i wneud teyrnwialen brenin ohonyn nhw.
Tyfodd yn uchel at y cymylau;
roedd pawb yn ei gweld am ei bod mor dal ac mor ganghennog.
12Ond cafodd ei thynnu o’r gwraidd a’i thaflu ar lawr.
Chwythodd gwynt poeth y dwyrain
a chrino ei changhennau ffrwythlon.
Llosgodd yn y tân.
13Bellach mae wedi’i phlannu yn yr anialwch
mewn tir sych, cras.
14Lledodd y tân o’i changen gref
a’i llosgi o’i gwraidd i’w brigau.
Doedd dim cangen ddigon cryf ar ôl
i wneud teyrnwialen ohoni.’
Dyma gân i alaru! Cân ar gyfer angladd ydy hi!”

اکنون انتخاب شده:

Eseciel 19: bnet

های‌لایت

کپی

مقایسه

به اشتراک گذاشتن

None

می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید