آیات محبوب کتاب مقدس از رَسولون اَعمال 17

به اشتراک گذاشتن

تا آدَمِن خدا دوملَه بِگَردِن و شاید چَی دوملَه گَردِستِه موقِه بَی پَیدا بِکَن، هر چَنَه کن خدا، هیچ کِرَم اَمَکا دور نیَه.

اَ دِنیا گِردِ قامون، ایلَه اینسانیکا بَوجود وردَشَه تا زَمینی گردِ جگا اونکا زندَگی بِکَرِن؛ و چَوونرا وقتِن و چَوون مَندِ جِگارا، حِدود تَیین کَردِشَه.

«اَ خدایی کن دِنیا و هَر چیی ایی کن چَی دِلَکارَ خَلقِش کَردَ، و اَ کن آستامون و زَمینی صاحیبَه، معبدِنیکا کن اینسان اِشتَن بالینَه سِی آکَردَشَه کا نیَمَند.

چون اَ، ایی روجِش تَیین کردیَه کن چَی دِلَکا اَ مِردی واسیطَنَه کن معّیَن کردشَه، دِنیا سَر عیدالَتینه دیوون بَکَیَه و چَی زندَ آکَردِ مَردَاونکا، گِردیش اِم کاریکا خاطر جَم کردِش.»

«ایسَه کن خدا اودومیکامون، چاک نیَه اِنتَرَ فکر بِکَرم کن خدا، هنته طِلِه یا نِقرَ یا سِه ایی شیوارَ، کن اینسان اِشتَن خِنَر و خَیالاتینَه، بَی هنته مُجَسَمه ایی شیوارَ تاشتَش ببو.