آیات محبوب کتاب مقدس از ۲-تِیمُتِھیُس 4

به اشتراک گذاشتن

مَیں چَنگا دنگل گھلّیا اے مَیں دَوڑ مُکا چھڈی۔ مَیں اِیمان نُوں سانبھ رکھیا۔

پئی تُوں کلام دی منادی کر۔ ویلے کویلے تیار رہ۔ تے ہر طرح دے صبر تے تعلِیم دے نال الزام دے۔ تے ملامت تے نصِیحت کر۔

کیوں جو اجیہا ویلا آوے گا۔ پئی لوک صحِیح تعلِیم دی برداشت نا کرن گے۔ سگوں کنّاں دی جلُون دے سببّوں اپنیاں اپنیاں خواہشاں دے سببّوں بتھیرے اُستاد کرن گے۔ تے اپنے کنّاں نُوں سچیائی ولّوں فیر کے کہانِیاں اُتّے لان گے۔

پر تُوں سارِیاں گلّاں وِچ ہُشیار رہ۔ دُکھ سہہ۔ اِنجِیل دا کمّ کر۔ اپنی خِدمت نُوں پُوریاں کر۔

اگّے لئی میرے واسطے راستبازی دا اوہ تاج رکھیا ہویا اے۔ جیہڑا راستباز نیائِیں یعنی خُداوند مَینُوں اوس دِن دے گا۔ تے نِرا مَینُوں ای نئیں سگوں اوہناں ساریاں نُوں وی جیہڑے اوہدے ظاہر ہون دی اُڈِیک وِچ نیں۔