The Bible App is completely free, with no advertising and no in-app purchases. Get the app
NexGen Church
ក្រឹត្យវិន័យ និងសេចក្តីជំនឿ Law and Faith
Pastor Putthy Ly with a message called "ក្រឹត្យវិន័យ និងសេចក្តីជំនឿ Law and Faith"
Locations & Times
NexGen Church of Open Bible Churches
5537 Temple City Blvd, Temple City, CA 91780, USA
Sunday 2:30 PM
nexgenopenbible.wixsite.com/nexgen
https://www.bible.com/app
NexGen Giving Info
1. Checks payable to NexGen Church
2. Zelle directly to nexgenopenbible@gmail.com
3. Venmo to NexGen Church (@NexGen-Church)
4. Mail to: 13000 Bartholow Dr. Rancho Cucamonga CA 91739
1. Checks payable to NexGen Church
2. Zelle directly to nexgenopenbible@gmail.com
3. Venmo to NexGen Church (@NexGen-Church)
4. Mail to: 13000 Bartholow Dr. Rancho Cucamonga CA 91739
https://forms.gle/zcRwQcyCBSDMBSKFA
ក្រឹត្យវិន័យ និងសេចក្តីជំនឿ
Law and Faith
Law and Faith
រ៉ូម ៣:១៩-៣១
១៩ រីឯគ្រប់ទាំងសេចក្តីដែលក្រឹត្យវិន័យបង្គាប់ នោះយើងដឹងថា បង្គាប់ដល់តែពួកអ្នកដែលនៅក្នុងបន្ទុកក្រឹត្យវិន័យទេ ដើម្បីឲ្យគ្រប់ទាំងមាត់ត្រូវបិទ ហើយឲ្យលោកីយ៍ទាំងមូលជាប់មានទោសនៅចំពោះព្រះ ២០ ហេតុនោះបានជាគ្មានមនុស្សណាបានរាប់ជាសុចរិត នៅចំពោះទ្រង់ ដោយអាងការប្រព្រឹត្តតាមក្រឹត្យវិន័យនោះឡើយ ដ្បិតក្រឹត្យវិន័យគ្រាន់តែសំដែងឲ្យស្គាល់អំពើបាបប៉ុណ្ណោះ។២១ ប៉ុន្តែ ឥឡូវនេះ ក្រៅពីក្រឹត្យវិន័យ សេចក្តីសុចរិតផងព្រះដែលមានទាំងក្រឹត្យវិន័យ និងពួកហោរាធ្វើបន្ទាល់ឲ្យផង នោះបានលេចចេញមកហើយ ២២ គឺជាសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះ ដែលបានដោយសារសេចក្តីជំនឿជឿដល់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ក៏សំរាប់គ្រប់អស់អ្នកណាដែលជឿផង ដ្បិតគ្មានខុសអំពីគ្នាទេ ២៣ ពីព្រោះគ្រប់គ្នាបានធ្វើបាប ហើយខ្វះមិនដល់សិរីល្អនៃព្រះ ២៤ តែដោយពឹងដល់ព្រះគុណទ្រង់ នោះបានរាប់ជាសុចរិតទទេ ដោយសារសេចក្តីប្រោសលោះ ដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ ២៥ ដែលព្រះបានតាំងទ្រង់ទុកជាទីសន្តោសប្រោស ដោយសារសេចក្តីជំនឿដល់ព្រះលោហិតទ្រង់ សំរាប់នឹងសំដែងឲ្យឃើញសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះ ចំពោះការដែលទ្រង់មិនប្រកាន់អំពើបាប ដែលគេប្រព្រឹត្តពីដើម ដោយទ្រង់មានព្រះហឫទ័យអត់ធ្មត់ ២៦ ដើម្បីនឹងសំដែងឲ្យឃើញសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះ នៅជាន់ឥឡូវនេះ ប្រយោជន៍ឲ្យទ្រង់បានសុចរិត ព្រមទាំងរាប់ពួកអ្នកដែលមានសេចក្តីជំនឿ ជឿដល់ព្រះយេស៊ូវ ថាជាសុចរិតដែរ។២៧ ដូច្នេះ តើសេចក្តីអួតអាងនៅឯណា គឺត្រូវលើកចោលហើយ តើច្បាប់ណាដែលលើកចោលនោះ តើជាច្បាប់ខាងឯការប្រព្រឹត្តឬ មិនមែនទេ គឺជាច្បាប់ខាងឯសេចក្តីជំនឿវិញទេតើ ២៨ ដ្បិតយើងខ្ញុំអាងថា មនុស្សបានរាប់ជាសុចរិត ដោយសារសេចក្តីជំនឿ គឺមិនមែនដោយការប្រព្រឹត្តតាមក្រឹត្យវិន័យទេ ២៩ តើព្រះអង្គទ្រង់ជាព្រះនៃសាសន៍យូដាតែប៉ុណ្ណោះ តើទ្រង់មិនមែនជាព្រះនៃសាសន៍ដទៃដែរទេឬអី មែនហើយ ទ្រង់ជាព្រះនៃសាសន៍ដទៃដែរ ៣០ ដ្បិតគឺជាព្រះតែ១ព្រះអង្គ ដែលនឹងរាប់ទាំងពួកកាត់ស្បែក ថាជាសុចរិត ដោយសារតែគេមានសេចក្តីជំនឿ ព្រមទាំងពួកអ្នកដែលមិនកាត់ស្បែកផង ដោយគេមានសេចក្តីជំនឿនោះដែរ ៣១ ដូច្នេះ តើយើងឈ្មោះថាធ្វើឲ្យក្រឹត្យវិន័យទៅជាឥតប្រយោជន៍ ដោយសេចក្តីជំនឿឬអី ទេ មិនមែនឡើយ គឺឈ្មោះថា យើងតាំងក្រឹត្យវិន័យឲ្យកាន់តែមាំមួនឡើងវិញទេតើ។
១៩ រីឯគ្រប់ទាំងសេចក្តីដែលក្រឹត្យវិន័យបង្គាប់ នោះយើងដឹងថា បង្គាប់ដល់តែពួកអ្នកដែលនៅក្នុងបន្ទុកក្រឹត្យវិន័យទេ ដើម្បីឲ្យគ្រប់ទាំងមាត់ត្រូវបិទ ហើយឲ្យលោកីយ៍ទាំងមូលជាប់មានទោសនៅចំពោះព្រះ ២០ ហេតុនោះបានជាគ្មានមនុស្សណាបានរាប់ជាសុចរិត នៅចំពោះទ្រង់ ដោយអាងការប្រព្រឹត្តតាមក្រឹត្យវិន័យនោះឡើយ ដ្បិតក្រឹត្យវិន័យគ្រាន់តែសំដែងឲ្យស្គាល់អំពើបាបប៉ុណ្ណោះ។២១ ប៉ុន្តែ ឥឡូវនេះ ក្រៅពីក្រឹត្យវិន័យ សេចក្តីសុចរិតផងព្រះដែលមានទាំងក្រឹត្យវិន័យ និងពួកហោរាធ្វើបន្ទាល់ឲ្យផង នោះបានលេចចេញមកហើយ ២២ គឺជាសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះ ដែលបានដោយសារសេចក្តីជំនឿជឿដល់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ក៏សំរាប់គ្រប់អស់អ្នកណាដែលជឿផង ដ្បិតគ្មានខុសអំពីគ្នាទេ ២៣ ពីព្រោះគ្រប់គ្នាបានធ្វើបាប ហើយខ្វះមិនដល់សិរីល្អនៃព្រះ ២៤ តែដោយពឹងដល់ព្រះគុណទ្រង់ នោះបានរាប់ជាសុចរិតទទេ ដោយសារសេចក្តីប្រោសលោះ ដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ ២៥ ដែលព្រះបានតាំងទ្រង់ទុកជាទីសន្តោសប្រោស ដោយសារសេចក្តីជំនឿដល់ព្រះលោហិតទ្រង់ សំរាប់នឹងសំដែងឲ្យឃើញសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះ ចំពោះការដែលទ្រង់មិនប្រកាន់អំពើបាប ដែលគេប្រព្រឹត្តពីដើម ដោយទ្រង់មានព្រះហឫទ័យអត់ធ្មត់ ២៦ ដើម្បីនឹងសំដែងឲ្យឃើញសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះ នៅជាន់ឥឡូវនេះ ប្រយោជន៍ឲ្យទ្រង់បានសុចរិត ព្រមទាំងរាប់ពួកអ្នកដែលមានសេចក្តីជំនឿ ជឿដល់ព្រះយេស៊ូវ ថាជាសុចរិតដែរ។២៧ ដូច្នេះ តើសេចក្តីអួតអាងនៅឯណា គឺត្រូវលើកចោលហើយ តើច្បាប់ណាដែលលើកចោលនោះ តើជាច្បាប់ខាងឯការប្រព្រឹត្តឬ មិនមែនទេ គឺជាច្បាប់ខាងឯសេចក្តីជំនឿវិញទេតើ ២៨ ដ្បិតយើងខ្ញុំអាងថា មនុស្សបានរាប់ជាសុចរិត ដោយសារសេចក្តីជំនឿ គឺមិនមែនដោយការប្រព្រឹត្តតាមក្រឹត្យវិន័យទេ ២៩ តើព្រះអង្គទ្រង់ជាព្រះនៃសាសន៍យូដាតែប៉ុណ្ណោះ តើទ្រង់មិនមែនជាព្រះនៃសាសន៍ដទៃដែរទេឬអី មែនហើយ ទ្រង់ជាព្រះនៃសាសន៍ដទៃដែរ ៣០ ដ្បិតគឺជាព្រះតែ១ព្រះអង្គ ដែលនឹងរាប់ទាំងពួកកាត់ស្បែក ថាជាសុចរិត ដោយសារតែគេមានសេចក្តីជំនឿ ព្រមទាំងពួកអ្នកដែលមិនកាត់ស្បែកផង ដោយគេមានសេចក្តីជំនឿនោះដែរ ៣១ ដូច្នេះ តើយើងឈ្មោះថាធ្វើឲ្យក្រឹត្យវិន័យទៅជាឥតប្រយោជន៍ ដោយសេចក្តីជំនឿឬអី ទេ មិនមែនឡើយ គឺឈ្មោះថា យើងតាំងក្រឹត្យវិន័យឲ្យកាន់តែមាំមួនឡើងវិញទេតើ។
Romans 3: 19-31 (KJV)
19 Now we know that what things soever the law saith, it saith to them who are under the law: that every mouth may be stopped, and all the world may become guilty before God.
20 Therefore by the deeds of the law there shall no flesh be justified in his sight: for by the law is the knowledge of sin.
21 But now the righteousness of God without the law is manifested, being witnessed by the law and the prophets;
22 Even the righteousness of God which is by faith of Jesus Christ unto all and upon all them that believe: for there is no difference:
23 For all have sinned, and come short of the glory of God;
24 Being justified freely by his grace through the redemption that is in Christ Jesus:
25 Whom God hath set forth to be a propitiation through faith in his blood, to declare his righteousness for the remission of sins that are past, through the forbearance of God;
26 To declare, I say, at this time his righteousness: that he might be just, and the justifier of him which believeth in Jesus.
27 Where is boasting then? It is excluded. By what law? of works? Nay: but by the law of faith.
28 Therefore we conclude that a man is justified by faith without the deeds of the law.
29 Is he the God of the Jews only? is he not also of the Gentiles? Yes, of the Gentiles also:
30 Seeing it is one God, which shall justify the circumcision by faith, and uncircumcision through faith.
31 Do we then make void the law through faith? God forbid: yea, we establish the law.
19 Now we know that what things soever the law saith, it saith to them who are under the law: that every mouth may be stopped, and all the world may become guilty before God.
20 Therefore by the deeds of the law there shall no flesh be justified in his sight: for by the law is the knowledge of sin.
21 But now the righteousness of God without the law is manifested, being witnessed by the law and the prophets;
22 Even the righteousness of God which is by faith of Jesus Christ unto all and upon all them that believe: for there is no difference:
23 For all have sinned, and come short of the glory of God;
24 Being justified freely by his grace through the redemption that is in Christ Jesus:
25 Whom God hath set forth to be a propitiation through faith in his blood, to declare his righteousness for the remission of sins that are past, through the forbearance of God;
26 To declare, I say, at this time his righteousness: that he might be just, and the justifier of him which believeth in Jesus.
27 Where is boasting then? It is excluded. By what law? of works? Nay: but by the law of faith.
28 Therefore we conclude that a man is justified by faith without the deeds of the law.
29 Is he the God of the Jews only? is he not also of the Gentiles? Yes, of the Gentiles also:
30 Seeing it is one God, which shall justify the circumcision by faith, and uncircumcision through faith.
31 Do we then make void the law through faith? God forbid: yea, we establish the law.
I. អ្នកដែលនៅក្នុងបន្ទុកក្រឹត្យវិន័យ
រ៉ូម ៣:១៩
រីឯគ្រប់ទាំងសេចក្តីដែលក្រឹត្យវិន័យបង្គាប់ នោះយើងដឹងថា បង្គាប់ដល់តែពួកអ្នកដែលនៅក្នុងបន្ទុកក្រឹត្យវិន័យទេ ដើម្បីឲ្យគ្រប់ទាំងមាត់ត្រូវបិទ ហើយឲ្យលោកីយ៍ទាំងមូលជាប់មានទោសនៅចំពោះព្រះ
ទីមួយ: ច្បាប់ថ្វាយបង្គំ
គឺជាច្បាប់នៃពិធីដែលទាក់ទងនឹងការគោរពប្រណិប័តន៍ និងការថ្វាយបង្គំរបស់សាសន៍អ៊ីស្រាអែលជាពិសេស ( ជាឧទាហរណ៍សូមមើល លេវីវិន័យ ១:២-៣ ) ។ គោលបំណងចម្បងរបស់វាគឺដើម្បីចង្អុលឆ្ពោះទៅរកព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ដូច្នេះ ក្រិត្យវិន័យទាំងនេះលែងចាំបាច់ទៀតហើយបន្ទាប់ពីការសុគត និងការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ ខណៈពេលដែលច្បាប់ថ្វាយបង្គំនេះលែងមានអំណាច និងប្រសិទ្ធិភាពលើរាស្ត្ររបស់ព្រះប៉ុន្តែ គោលការណ៍នៅពីក្រោយវាគឺដើម្បីគោរពប្រណិប័តន៍ថ្វាយបង្គំ និងស្រឡាញ់ព្រះដ៏បរិសុទ្ធនៅតែអនុវត្ត ។ ហើយច្បាប់នេះហើយដែលពួកអាចារ្យផារីស៊ីតែងតែលើកយកមកចោទប្រកាន់ដល់ព្រះយេស៊ូវថាទ្រង់បានបំពានលើយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរមិនអាចអត់អោនឲ្យបាន ។
ទីពីរ: ច្បាប់ស៊ីវិល ឬច្បាប់រដ្ឋប្បវេណី
ច្បាប់រដ្ឋប្បវេណីបានអនុវត្តចំពោះការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃក្នុសាន៍សអ៊ីស្រាអែល (ជាឧទាហរណ៍សូមមើល ចោទិយកថា ២៤:១០-១១) ។ ដោយសារតែសង្គម និងវប្បធម៌ទំនើបតែងហតែមានការអភិវឌ្ឃន៍ ខុសប្លែកគ្នាយ៉ាងខ្លាំងពីសម័យកាលមួយទៅសម័យការមួយ និងដូច្នេះ គោលការណ៍ណែនាំនៃច្បាវ់ទាំងអស់នេះមិនអាចអនុវត្តតាមជាក់លាក់បាន១០០%ទេ ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានបង្ហាញគោលការណ៍ទាំងនេះតាមឧទាហរណ៍ជាច្រើន ហើយនៅក្រោយគោលការណ៍នៃច្បាប់នេះត្រូវបានណែនាំឲ្យយើងរក្សាការរព្រឹត្តក្នុងនាមជារាស្រ្តរបស់ព្រះ ក្នុងនាមជាកូនព្រះដែលជារាស្ត្របរិសុទ្ធនៃនរគស្ថានសួគ៍ ។
ទីបី: ច្បាប់សីលធម៌
ច្បាប់សីលធម៌ (ដូចជាបញ្ញត្តទាំងដប់ប្រការ) គឺជាបញ្ជាផ្ទាល់របស់ព្រះ ហើយវាទាមទារការគោរពប្រតិបត្តិយ៉ាងតឹងរ៉ឹង (សូមមើល និក្ខមនំ ជំពួកទី២០ ជាឧទាហរណ៍) ។ ច្បាប់សីលធម៌លាតត្រដាងពីភាពជាព្រះ និងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះ ហើយវានៅតែអនុវត្តសព្វថ្ងៃនេះ ព្រោះវាត្រូវបានលើកយកមកបំពេញអភិវឌ្ឍន៍នៅក្នុងព្រះបន្ទូលក្នុងសញ្ញាថ្មីស្ទើរតែទាំងស្រុង ។ សូម្បីតែព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទក៏ទ្រង់បានធ្វើតាមច្បាប់សីលធម៌នេះទាំងស្រុង ។យើងនឹងលើកយកមកជជែកបញ្ជាក់បន្ថែមនៅក្នុងចំនុចទីពីរធំក្នុងសេចក្តីអធិប្បាយនេះ ។
រ៉ូម ៣:១៩
រីឯគ្រប់ទាំងសេចក្តីដែលក្រឹត្យវិន័យបង្គាប់ នោះយើងដឹងថា បង្គាប់ដល់តែពួកអ្នកដែលនៅក្នុងបន្ទុកក្រឹត្យវិន័យទេ ដើម្បីឲ្យគ្រប់ទាំងមាត់ត្រូវបិទ ហើយឲ្យលោកីយ៍ទាំងមូលជាប់មានទោសនៅចំពោះព្រះ
ទីមួយ: ច្បាប់ថ្វាយបង្គំ
គឺជាច្បាប់នៃពិធីដែលទាក់ទងនឹងការគោរពប្រណិប័តន៍ និងការថ្វាយបង្គំរបស់សាសន៍អ៊ីស្រាអែលជាពិសេស ( ជាឧទាហរណ៍សូមមើល លេវីវិន័យ ១:២-៣ ) ។ គោលបំណងចម្បងរបស់វាគឺដើម្បីចង្អុលឆ្ពោះទៅរកព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ដូច្នេះ ក្រិត្យវិន័យទាំងនេះលែងចាំបាច់ទៀតហើយបន្ទាប់ពីការសុគត និងការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ ខណៈពេលដែលច្បាប់ថ្វាយបង្គំនេះលែងមានអំណាច និងប្រសិទ្ធិភាពលើរាស្ត្ររបស់ព្រះប៉ុន្តែ គោលការណ៍នៅពីក្រោយវាគឺដើម្បីគោរពប្រណិប័តន៍ថ្វាយបង្គំ និងស្រឡាញ់ព្រះដ៏បរិសុទ្ធនៅតែអនុវត្ត ។ ហើយច្បាប់នេះហើយដែលពួកអាចារ្យផារីស៊ីតែងតែលើកយកមកចោទប្រកាន់ដល់ព្រះយេស៊ូវថាទ្រង់បានបំពានលើយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរមិនអាចអត់អោនឲ្យបាន ។
ទីពីរ: ច្បាប់ស៊ីវិល ឬច្បាប់រដ្ឋប្បវេណី
ច្បាប់រដ្ឋប្បវេណីបានអនុវត្តចំពោះការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃក្នុសាន៍សអ៊ីស្រាអែល (ជាឧទាហរណ៍សូមមើល ចោទិយកថា ២៤:១០-១១) ។ ដោយសារតែសង្គម និងវប្បធម៌ទំនើបតែងហតែមានការអភិវឌ្ឃន៍ ខុសប្លែកគ្នាយ៉ាងខ្លាំងពីសម័យកាលមួយទៅសម័យការមួយ និងដូច្នេះ គោលការណ៍ណែនាំនៃច្បាវ់ទាំងអស់នេះមិនអាចអនុវត្តតាមជាក់លាក់បាន១០០%ទេ ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានបង្ហាញគោលការណ៍ទាំងនេះតាមឧទាហរណ៍ជាច្រើន ហើយនៅក្រោយគោលការណ៍នៃច្បាប់នេះត្រូវបានណែនាំឲ្យយើងរក្សាការរព្រឹត្តក្នុងនាមជារាស្រ្តរបស់ព្រះ ក្នុងនាមជាកូនព្រះដែលជារាស្ត្របរិសុទ្ធនៃនរគស្ថានសួគ៍ ។
ទីបី: ច្បាប់សីលធម៌
ច្បាប់សីលធម៌ (ដូចជាបញ្ញត្តទាំងដប់ប្រការ) គឺជាបញ្ជាផ្ទាល់របស់ព្រះ ហើយវាទាមទារការគោរពប្រតិបត្តិយ៉ាងតឹងរ៉ឹង (សូមមើល និក្ខមនំ ជំពួកទី២០ ជាឧទាហរណ៍) ។ ច្បាប់សីលធម៌លាតត្រដាងពីភាពជាព្រះ និងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះ ហើយវានៅតែអនុវត្តសព្វថ្ងៃនេះ ព្រោះវាត្រូវបានលើកយកមកបំពេញអភិវឌ្ឍន៍នៅក្នុងព្រះបន្ទូលក្នុងសញ្ញាថ្មីស្ទើរតែទាំងស្រុង ។ សូម្បីតែព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទក៏ទ្រង់បានធ្វើតាមច្បាប់សីលធម៌នេះទាំងស្រុង ។យើងនឹងលើកយកមកជជែកបញ្ជាក់បន្ថែមនៅក្នុងចំនុចទីពីរធំក្នុងសេចក្តីអធិប្បាយនេះ ។
II. យើងមិនបានសង្រ្គោះដោយសាក្រឹត្យវិន័យទេគ្រាន់តែរំលឹកយើងឲ្យស្គាល់ពីបាប រ៉ូម ៣:២០
ហេតុនោះបានជាគ្មានមនុស្សណាបានរាប់ជាសុចរិត នៅចំពោះទ្រង់ ដោយអាងការប្រព្រឹត្តតាមក្រឹត្យវិន័យនោះឡើយ ដ្បិតក្រឹត្យវិន័យគ្រាន់តែសំដែងឲ្យស្គាល់អំពើបាបប៉ុណ្ណោះ។
ដូចជាបញ្ញត្តទាំងដប់ប្រការក្នុង និក្ខមនំ២០:៣-១៧ ត្រូវបានគម្ពីរសញ្ញាថ្មីលើកឡើងរំលឹកឡើងវិញ មានដូចជា៖
៣ កុំឲ្យមានព្រះឯណាទៀតនៅចំពោះអញឲ្យសោះ១ កូរិនថូស ៤:៨ កិច្ចការ ១៤:១៥
៤-៦ កុំឲ្យឆ្លាក់ធ្វើរូបណាសំរាប់ឯងឲ្យសោះ… ក៏កុំឲ្យក្រាបសំពះនៅចំពោះរបស់ទាំងនោះ… កិច្ចការ ១៧:២៩
៧ កុំឲ្យចេញព្រះនាមរបស់ព្រះយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃឯងជាអសារឥតការឡើយ…ម៉ាថាយ ៦:៩៨-១២ ចូរឲ្យនឹកចាំពីថ្ងៃឈប់សំរាក ដើម្បីញែកថ្ងៃនោះចេញជាបរិសុទ្ធ(ចំនុចនេះមានការជជែកគ្នាជាច្រើនរវាងគ្រីស្ទបរិស័ទនាពេលសម័យបច្ចុប្បន្ននេះ ប៉ុន្តែព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះនៅតែជាសេចក្តីពិតដែលមានអំណាចក្នុងជីវិតរបស់យើង សូមអាន ម៉ាកុស ១៤:២២-២៥ លូកា ២២:១៨-២០ ១កូរិនថូស ១១:២៣-២៥ ដែលបានរៀបរាប់ពីពិធីលៀងព្រះអម្ចាស់ដែលជាជាពិធីដ៏ពិសិដ្ឋមួយក្នុងចំណោធីដ៏ពិសិដ្ឋមទាំងពីរដែលជាបណ្តាំរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ)
១២ ចូរឲ្យគោរពប្រតិបត្តិដល់ឪពុកម្តាយ…អេភេសូរ ៦:២
១៣ កុំឲ្យសំឡាប់មនុស្សឲ្យសោះរ៉ូម ១៣:៩ វិវរណៈ ២១:៨
១៤ កុំឲ្យផិតគ្នាឲ្យសោះរ៉ូម ១៣:៩ ហេព្រើរ ១៣:៤
១៥ កុំឲ្យលួចប្លន់ឲ្យសោះ រ៉ូម ១៣:៩ អេភេសូរ ៤:២៨
១៦ កុំឲ្យធ្វើជាទីបន្ទាល់ក្លែង…រ៉ូម ១៣:៩ អេភេសូរ ៤:២៥
១៧ កុំឲ្យលោភ…រ៉ូម ១៣:៩ កូឡូស ៣:៥
ហេតុនោះបានជាគ្មានមនុស្សណាបានរាប់ជាសុចរិត នៅចំពោះទ្រង់ ដោយអាងការប្រព្រឹត្តតាមក្រឹត្យវិន័យនោះឡើយ ដ្បិតក្រឹត្យវិន័យគ្រាន់តែសំដែងឲ្យស្គាល់អំពើបាបប៉ុណ្ណោះ។
ដូចជាបញ្ញត្តទាំងដប់ប្រការក្នុង និក្ខមនំ២០:៣-១៧ ត្រូវបានគម្ពីរសញ្ញាថ្មីលើកឡើងរំលឹកឡើងវិញ មានដូចជា៖
៣ កុំឲ្យមានព្រះឯណាទៀតនៅចំពោះអញឲ្យសោះ១ កូរិនថូស ៤:៨ កិច្ចការ ១៤:១៥
៤-៦ កុំឲ្យឆ្លាក់ធ្វើរូបណាសំរាប់ឯងឲ្យសោះ… ក៏កុំឲ្យក្រាបសំពះនៅចំពោះរបស់ទាំងនោះ… កិច្ចការ ១៧:២៩
៧ កុំឲ្យចេញព្រះនាមរបស់ព្រះយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃឯងជាអសារឥតការឡើយ…ម៉ាថាយ ៦:៩៨-១២ ចូរឲ្យនឹកចាំពីថ្ងៃឈប់សំរាក ដើម្បីញែកថ្ងៃនោះចេញជាបរិសុទ្ធ(ចំនុចនេះមានការជជែកគ្នាជាច្រើនរវាងគ្រីស្ទបរិស័ទនាពេលសម័យបច្ចុប្បន្ននេះ ប៉ុន្តែព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះនៅតែជាសេចក្តីពិតដែលមានអំណាចក្នុងជីវិតរបស់យើង សូមអាន ម៉ាកុស ១៤:២២-២៥ លូកា ២២:១៨-២០ ១កូរិនថូស ១១:២៣-២៥ ដែលបានរៀបរាប់ពីពិធីលៀងព្រះអម្ចាស់ដែលជាជាពិធីដ៏ពិសិដ្ឋមួយក្នុងចំណោធីដ៏ពិសិដ្ឋមទាំងពីរដែលជាបណ្តាំរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ)
១២ ចូរឲ្យគោរពប្រតិបត្តិដល់ឪពុកម្តាយ…អេភេសូរ ៦:២
១៣ កុំឲ្យសំឡាប់មនុស្សឲ្យសោះរ៉ូម ១៣:៩ វិវរណៈ ២១:៨
១៤ កុំឲ្យផិតគ្នាឲ្យសោះរ៉ូម ១៣:៩ ហេព្រើរ ១៣:៤
១៥ កុំឲ្យលួចប្លន់ឲ្យសោះ រ៉ូម ១៣:៩ អេភេសូរ ៤:២៨
១៦ កុំឲ្យធ្វើជាទីបន្ទាល់ក្លែង…រ៉ូម ១៣:៩ អេភេសូរ ៤:២៥
១៧ កុំឲ្យលោភ…រ៉ូម ១៣:៩ កូឡូស ៣:៥
III. មនុស្សបានរាប់ជាសុចរិត ដោយសារសេចក្តីជំនឿ គឺមិនមែនដោយការប្រព្រឹត្តតាមក្រឹត្យវិន័យទេ
រ៉ូម ៣:២១-៣១
ប៉ុន្តែ ឥឡូវនេះ ក្រៅពីក្រឹត្យវិន័យ សេចក្តីសុចរិតផងព្រះដែលមានទាំងក្រឹត្យវិន័យ និងពួកហោរាធ្វើបន្ទាល់ឲ្យផង នោះបានលេចចេញមកហើយ ២២ គឺជាសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះ ដែលបានដោយសារសេចក្តីជំនឿជឿដល់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ក៏សំរាប់គ្រប់អស់អ្នកណាដែលជឿផង ដ្បិតគ្មានខុសអំពីគ្នាទេ ២៣ ពីព្រោះគ្រប់គ្នាបានធ្វើបាប ហើយខ្វះមិនដល់សិរីល្អនៃព្រះ ២៤ តែដោយពឹងដល់ព្រះគុណទ្រង់ នោះបានរាប់ជាសុចរិតទទេ ដោយសារសេចក្តីប្រោសលោះ ដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ ២៥ ដែលព្រះបានតាំងទ្រង់ទុកជាទីសន្តោសប្រោស ដោយសារសេចក្តីជំនឿដល់ព្រះលោហិតទ្រង់ សំរាប់នឹងសំដែងឲ្យឃើញសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះ ចំពោះការដែលទ្រង់មិនប្រកាន់អំពើបាប ដែលគេប្រព្រឹត្តពីដើម ដោយទ្រង់មានព្រះហឫទ័យអត់ធ្មត់ ២៦ ដើម្បីនឹងសំដែងឲ្យឃើញសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះ នៅជាន់ឥឡូវនេះ ប្រយោជន៍ឲ្យទ្រង់បានសុចរិត ព្រមទាំងរាប់ពួកអ្នកដែលមានសេចក្តីជំនឿ ជឿដល់ព្រះយេស៊ូវ ថាជាសុចរិតដែរ។២៧ ដូច្នេះ តើសេចក្តីអួតអាងនៅឯណា គឺត្រូវលើកចោលហើយ តើច្បាប់ណាដែលលើកចោលនោះ តើជាច្បាប់ខាងឯការប្រព្រឹត្តឬ មិនមែនទេ គឺជាច្បាប់ខាងឯសេចក្តីជំនឿវិញទេតើ ២៨ ដ្បិតយើងខ្ញុំអាងថា មនុស្សបានរាប់ជាសុចរិត ដោយសារសេចក្តីជំនឿ គឺមិនមែនដោយការប្រព្រឹត្តតាមក្រឹត្យវិន័យទេ ២៩ តើព្រះអង្គទ្រង់ជាព្រះនៃសាសន៍យូដាតែប៉ុណ្ណោះ តើទ្រង់មិនមែនជាព្រះនៃសាសន៍ដទៃដែរទេឬអី មែនហើយ ទ្រង់ជាព្រះនៃសាសន៍ដទៃដែរ ៣០ ដ្បិតគឺជាព្រះតែ១ព្រះអង្គ ដែលនឹងរាប់ទាំងពួកកាត់ស្បែក ថាជាសុចរិត ដោយសារតែគេមានសេចក្តីជំនឿ ព្រមទាំងពួកអ្នកដែលមិនកាត់ស្បែកផង ដោយគេមានសេចក្តីជំនឿនោះដែរ ៣១ ដូច្នេះ តើយើងឈ្មោះថាធ្វើឲ្យក្រឹត្យវិន័យទៅជាឥតប្រយោជន៍ ដោយសេចក្តីជំនឿឬអី ទេ មិនមែនឡើយ គឺឈ្មោះថា យើងតាំងក្រឹត្យវិន័យឲ្យកាន់តែមាំមួនឡើងវិញទេតើ។
ជាអវសាន្ត
ម៉ាថាយ ២២:៣៦–៤០ Matthew 22: 36–40
៣៦ លោកគ្រូ ក្នុងបណ្តាក្រឹត្យវិន័យ តើបញ្ញត្តណាដែលយ៉ាងសំខាន់បំផុត ៣៧ នោះព្រះយេស៊ូវឆ្លើយថា «ត្រូវឲ្យស្រឡាញ់ព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះនៃឯងឲ្យអស់អំពីចិត្ត អស់អំពីព្រលឹង ហើយអស់អំពីគំនិតឯង» ៣៨ នេះជាបញ្ញត្តយ៉ាងសំខាន់ទី១ ៣៩ ហើយបញ្ញត្តទី២ក៏បែបដូចគ្នា គឺថា «ត្រូវឲ្យស្រឡាញ់អ្នកជិតខាងដូចខ្លួនឯង» ៤០ បណ្តាក្រឹត្យវិន័យ និងអស់ទាំងទំនាយហោរាទាំងប៉ុន្មាន ក៏សំរេចនៅបទបញ្ញត្តទាំង២ប្រការនេះឯង។
រ៉ូម ៣:២១-៣១
ប៉ុន្តែ ឥឡូវនេះ ក្រៅពីក្រឹត្យវិន័យ សេចក្តីសុចរិតផងព្រះដែលមានទាំងក្រឹត្យវិន័យ និងពួកហោរាធ្វើបន្ទាល់ឲ្យផង នោះបានលេចចេញមកហើយ ២២ គឺជាសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះ ដែលបានដោយសារសេចក្តីជំនឿជឿដល់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ក៏សំរាប់គ្រប់អស់អ្នកណាដែលជឿផង ដ្បិតគ្មានខុសអំពីគ្នាទេ ២៣ ពីព្រោះគ្រប់គ្នាបានធ្វើបាប ហើយខ្វះមិនដល់សិរីល្អនៃព្រះ ២៤ តែដោយពឹងដល់ព្រះគុណទ្រង់ នោះបានរាប់ជាសុចរិតទទេ ដោយសារសេចក្តីប្រោសលោះ ដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ ២៥ ដែលព្រះបានតាំងទ្រង់ទុកជាទីសន្តោសប្រោស ដោយសារសេចក្តីជំនឿដល់ព្រះលោហិតទ្រង់ សំរាប់នឹងសំដែងឲ្យឃើញសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះ ចំពោះការដែលទ្រង់មិនប្រកាន់អំពើបាប ដែលគេប្រព្រឹត្តពីដើម ដោយទ្រង់មានព្រះហឫទ័យអត់ធ្មត់ ២៦ ដើម្បីនឹងសំដែងឲ្យឃើញសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះ នៅជាន់ឥឡូវនេះ ប្រយោជន៍ឲ្យទ្រង់បានសុចរិត ព្រមទាំងរាប់ពួកអ្នកដែលមានសេចក្តីជំនឿ ជឿដល់ព្រះយេស៊ូវ ថាជាសុចរិតដែរ។២៧ ដូច្នេះ តើសេចក្តីអួតអាងនៅឯណា គឺត្រូវលើកចោលហើយ តើច្បាប់ណាដែលលើកចោលនោះ តើជាច្បាប់ខាងឯការប្រព្រឹត្តឬ មិនមែនទេ គឺជាច្បាប់ខាងឯសេចក្តីជំនឿវិញទេតើ ២៨ ដ្បិតយើងខ្ញុំអាងថា មនុស្សបានរាប់ជាសុចរិត ដោយសារសេចក្តីជំនឿ គឺមិនមែនដោយការប្រព្រឹត្តតាមក្រឹត្យវិន័យទេ ២៩ តើព្រះអង្គទ្រង់ជាព្រះនៃសាសន៍យូដាតែប៉ុណ្ណោះ តើទ្រង់មិនមែនជាព្រះនៃសាសន៍ដទៃដែរទេឬអី មែនហើយ ទ្រង់ជាព្រះនៃសាសន៍ដទៃដែរ ៣០ ដ្បិតគឺជាព្រះតែ១ព្រះអង្គ ដែលនឹងរាប់ទាំងពួកកាត់ស្បែក ថាជាសុចរិត ដោយសារតែគេមានសេចក្តីជំនឿ ព្រមទាំងពួកអ្នកដែលមិនកាត់ស្បែកផង ដោយគេមានសេចក្តីជំនឿនោះដែរ ៣១ ដូច្នេះ តើយើងឈ្មោះថាធ្វើឲ្យក្រឹត្យវិន័យទៅជាឥតប្រយោជន៍ ដោយសេចក្តីជំនឿឬអី ទេ មិនមែនឡើយ គឺឈ្មោះថា យើងតាំងក្រឹត្យវិន័យឲ្យកាន់តែមាំមួនឡើងវិញទេតើ។
ជាអវសាន្ត
ម៉ាថាយ ២២:៣៦–៤០ Matthew 22: 36–40
៣៦ លោកគ្រូ ក្នុងបណ្តាក្រឹត្យវិន័យ តើបញ្ញត្តណាដែលយ៉ាងសំខាន់បំផុត ៣៧ នោះព្រះយេស៊ូវឆ្លើយថា «ត្រូវឲ្យស្រឡាញ់ព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះនៃឯងឲ្យអស់អំពីចិត្ត អស់អំពីព្រលឹង ហើយអស់អំពីគំនិតឯង» ៣៨ នេះជាបញ្ញត្តយ៉ាងសំខាន់ទី១ ៣៩ ហើយបញ្ញត្តទី២ក៏បែបដូចគ្នា គឺថា «ត្រូវឲ្យស្រឡាញ់អ្នកជិតខាងដូចខ្លួនឯង» ៤០ បណ្តាក្រឹត្យវិន័យ និងអស់ទាំងទំនាយហោរាទាំងប៉ុន្មាន ក៏សំរេចនៅបទបញ្ញត្តទាំង២ប្រការនេះឯង។
