1 Pitao 2:11-12
1 Pitao 2:11-12 AAK
Gɨ́ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ seayiŋáyɨ́né, eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ nɨseairɨ re seararɨŋɨnɨ, “Seyɨ́né aŋɨ́ mɨ dáŋɨ́yɨ́nénɨŋɨ́ nimónɨro xwɨ́á rɨrímɨ urɨ́nɨgɨ́áyɨ́né ɨ́eapá seainarɨŋɨ́pɨ xe oneainɨrɨ sɨŋwɨ́ mɨwɨnɨpanɨ. Ɨ́eapá seainarɨŋɨ́pɨ dɨŋɨ́yo sɨpí seaikɨxémɨnɨrɨ yarɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ. Seyɨ́né ámá Gorɨxo nánɨ majɨ́á nero nánɨ émá imónɨgɨ́áyɨ́ tɨ́ŋɨ́ e nɨŋwearóná píránɨŋɨ́ wé rónɨŋɨ́pɨnɨ éɨ́rɨxɨnɨ. Émáyɨ́ ikayɨ́wɨ́ nɨsearɨróná ‘Ámá rɨkɨkɨrɨ́ó yarɨgɨ́áyɨ́nérɨnɨ.’ searɨ́á aí seyɨ́né wé rónɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨnɨ yarɨŋagɨ́a sɨŋwɨ́ nɨseanɨro nánɨ sɨ́á Kiraiso ámáyo mí ómómɨxɨmɨ́ winɨ nánɨ bɨnɨ́áyimɨ omɨ seáyɨ e umɨ́eyoaro ‘Joxɨ rɨxɨ́darɨgɨ́áyɨ́ xeŋwɨ́ rɨŋwárɨnɨ.’ rɨro epɨ́rɨ́a nánɨ píránɨŋɨ́ e éɨ́rɨxɨnɨ.” seararɨŋɨnɨ.





