1 Tesalóinigh 2
2
1Is agaibh féin, a bhráithre, atá fhios nárbh aon chuairt in aisce ár gcuairt oraibh; 2in ainneoin arfhulaingíomar de dhrochíde náireach i bhFilipí, mar atá a íhios agaibh, bhí sé de dhánacht ó Dhia ionainn soiscéal Dé a léiriú daoibh dá mhéad a fuaireamar de fhreasúra. 3Mar ní éiríonn an t-iarratas seo a dhéanaim oraibh as dearmad ná as neamhghlaine, ná le dallamullóg a chur oraibh; 4ach ó mheas Dia gur fiú sinn leis an soiscéal a thaobhú linn, is amhlaidh a labhraímid, ní le gnaoi daoine a tharraingt orainn féin, ach le sásamh a thabhairt do Dhia a mbíonn ár gcroíthe á scrúdú aige. 5Mar tá a dhea-fhios agaibh féin nach mbíodh aon bhéal bán againn, agus a fhianaise ar Dhia nár leithscéal é le bheith santach; 6agus ní dhearnamar é lena thabhairt oraibh nó ar dhaoine nach sibh a rá gur mór an clú dúinn é, cé go bhféadfaimis dea-chlú a thabhú mar aspail Chríost. 7Ach bhíomar chomh min mánla libh le buime a chealgaíos a leanaí. 8Bhíomar mar sin ag imirt dáimhe oraibh, agus sinne réidh ullamh le soiscéal Dé agus le rún ár gcroíthe a ligean libh, ó ba mhór an cion a bhí againn oraibh.
9Mar nár chuimhneach libh, a bhráithre, ar chuireamar orainn féin de thromshaothar agus dʼobair chrua; a bhíodh ag síorobair oíche is lá, as an leisce a bhí orainn bheith mar ualach oraibh, fad agus bhíomar ag seanmóireacht shoiscéal Dé daoibh. 10Bíodh a fhianaise oraibh féin agus ar Dhia freisin, cad é chomh naofa ceart neamhpheacúil agus a bhíomar libh a bhfuil creideamh agaibh; 11mar is feasach daoibh go rabhamar libh mar bhíos athair lena chlann féin ag cur comhairle ar gach duine agaibh agus ag iarraidh go dian oraibh 12bhur mbeatha a eagrú mar a dhlíonn sibh do Dhia, a thug gairm daoibh chun a ríochta agus chun a ghlóire.
13Agus bímid á altú seo go buan, nuair a ghlac sibh le briathar Dé a chuala sibh uainn, nár ghlac sibh leis mar bhriathar daonna ach leis an mbriathar diaga atá ann i bhfírinne atá ag oibriú ionaibh, i lucht an chreidimh. 14Mar thosaigh sibhse, a bhráithre, ar dhéanamh aithrise ar a bhfuil dʼeaglaisí ag Dia in Íosa Críost inlúdaea; ó dʼfhulaing sibh an íde chéanna ó bhur gcine féin a dʼfhulaing siadsan ó na Giúdaigh, 15a chuir an Tiama Íosa agus a chuir na fáithe chun báis, agus a chuir an tóir orainne, agus a bhíos ag déanamh míshásaimh Dé agus aimhleas daoine, 16ag cur toirmisc orainne faoi labhairt leis na Gintlithe ionas go slánófaí iad—de gheall ar mhaol a chur ar a bpeacaí. Ach is amhlaidh atá fearg Dé tar éis titim anuas orthu faoi dheireadh.
17Ach ó bhí orainn scaradh libh seal tamaill, a bhráithre, i gcorp agus ní i gcroí, ba mhóide ár ndúil agus ár ndúth-racht amharc a fháil ar ghnúis a chéile; 18ó bhí mian orainn teacht chugaibh—ormsa, Pól, arís agus arís—murab é gur chuir Sátan cosc linn. 19Mar cad é a bheas againn mar ábhar dóchais agus lúcháire agus mar bhláthfhleasc le bheith ag maíomh as os comhair ár dTiama Íosa nuair a thiocfas sé? Nach sibhse? 20Is sibhse is cúis lenár nglóir agus lenár n-áthas.
Currently Selected:
1 Tesalóinigh 2: OC1970
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Cóipcheart 1970 Cumann Gaelach na hEaglaise
Copyright 1970 The Gaelic Guild of the Church of Ireland
1 Tesalóinigh 2
2
1Is agaibh féin, a bhráithre, atá fhios nárbh aon chuairt in aisce ár gcuairt oraibh; 2in ainneoin arfhulaingíomar de dhrochíde náireach i bhFilipí, mar atá a íhios agaibh, bhí sé de dhánacht ó Dhia ionainn soiscéal Dé a léiriú daoibh dá mhéad a fuaireamar de fhreasúra. 3Mar ní éiríonn an t-iarratas seo a dhéanaim oraibh as dearmad ná as neamhghlaine, ná le dallamullóg a chur oraibh; 4ach ó mheas Dia gur fiú sinn leis an soiscéal a thaobhú linn, is amhlaidh a labhraímid, ní le gnaoi daoine a tharraingt orainn féin, ach le sásamh a thabhairt do Dhia a mbíonn ár gcroíthe á scrúdú aige. 5Mar tá a dhea-fhios agaibh féin nach mbíodh aon bhéal bán againn, agus a fhianaise ar Dhia nár leithscéal é le bheith santach; 6agus ní dhearnamar é lena thabhairt oraibh nó ar dhaoine nach sibh a rá gur mór an clú dúinn é, cé go bhféadfaimis dea-chlú a thabhú mar aspail Chríost. 7Ach bhíomar chomh min mánla libh le buime a chealgaíos a leanaí. 8Bhíomar mar sin ag imirt dáimhe oraibh, agus sinne réidh ullamh le soiscéal Dé agus le rún ár gcroíthe a ligean libh, ó ba mhór an cion a bhí againn oraibh.
9Mar nár chuimhneach libh, a bhráithre, ar chuireamar orainn féin de thromshaothar agus dʼobair chrua; a bhíodh ag síorobair oíche is lá, as an leisce a bhí orainn bheith mar ualach oraibh, fad agus bhíomar ag seanmóireacht shoiscéal Dé daoibh. 10Bíodh a fhianaise oraibh féin agus ar Dhia freisin, cad é chomh naofa ceart neamhpheacúil agus a bhíomar libh a bhfuil creideamh agaibh; 11mar is feasach daoibh go rabhamar libh mar bhíos athair lena chlann féin ag cur comhairle ar gach duine agaibh agus ag iarraidh go dian oraibh 12bhur mbeatha a eagrú mar a dhlíonn sibh do Dhia, a thug gairm daoibh chun a ríochta agus chun a ghlóire.
13Agus bímid á altú seo go buan, nuair a ghlac sibh le briathar Dé a chuala sibh uainn, nár ghlac sibh leis mar bhriathar daonna ach leis an mbriathar diaga atá ann i bhfírinne atá ag oibriú ionaibh, i lucht an chreidimh. 14Mar thosaigh sibhse, a bhráithre, ar dhéanamh aithrise ar a bhfuil dʼeaglaisí ag Dia in Íosa Críost inlúdaea; ó dʼfhulaing sibh an íde chéanna ó bhur gcine féin a dʼfhulaing siadsan ó na Giúdaigh, 15a chuir an Tiama Íosa agus a chuir na fáithe chun báis, agus a chuir an tóir orainne, agus a bhíos ag déanamh míshásaimh Dé agus aimhleas daoine, 16ag cur toirmisc orainne faoi labhairt leis na Gintlithe ionas go slánófaí iad—de gheall ar mhaol a chur ar a bpeacaí. Ach is amhlaidh atá fearg Dé tar éis titim anuas orthu faoi dheireadh.
17Ach ó bhí orainn scaradh libh seal tamaill, a bhráithre, i gcorp agus ní i gcroí, ba mhóide ár ndúil agus ár ndúth-racht amharc a fháil ar ghnúis a chéile; 18ó bhí mian orainn teacht chugaibh—ormsa, Pól, arís agus arís—murab é gur chuir Sátan cosc linn. 19Mar cad é a bheas againn mar ábhar dóchais agus lúcháire agus mar bhláthfhleasc le bheith ag maíomh as os comhair ár dTiama Íosa nuair a thiocfas sé? Nach sibhse? 20Is sibhse is cúis lenár nglóir agus lenár n-áthas.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Cóipcheart 1970 Cumann Gaelach na hEaglaise
Copyright 1970 The Gaelic Guild of the Church of Ireland