Hiob 2
2
Noch wada bie Gott sien Rot
1Nu kjeem daut wada, aus de Har sikj met siene himlische Deena vesaumeld, daut de Vekjläaja doa uk wia. #Hiob 1,6 2Un de Har fruach am: Wua best du jewast? Un de Vekjläaja säd: Ekj sie oppe Ieed jewast, von een Enj bat daut aundre. 3Un de Har säd to däm Vekjläaja: Hast oppjepaust waut Hiob, mien Deena, deit? Doa es nich noch eena oppe Ieed, dee soo es aus hee. Däm es met nuscht to beschuljen un deit emma waut rajcht es; dee haft Forcht fa Gott un deit nuscht schlajchtet. Hee blift truhoatich, uk wan du mie onen Grunt doatoo jekjräajen hast, daut ekj am aules vedorwen hab. 4Un de Vekjläaja säd toom Harn: Wäa mau met heele Hut doavon kjemt! Waut jeft de Mensch nich fa siene Jesuntheit? 5Oba wan du een mol siene Knoakes un Fleesch auntuksen wurscht, waut jleefst du doch, dee wudd die jlikjtoo aufsajen. 6Un de Har säd to däm Vekjläaja: Well wie emol seenen. Du doascht doonen waut du west met am, oba du doascht nich sien Läwen nämen.
Hiob velist siene Jesuntheit
7Un doamet jinkj de Vekjläaja wajch vom Harn, un hee leet schlajchte Schwäaren opp Hiob utbräakjen, von unja siene Feet bat bowen opp däm Kopp. #5Mo 28,27 8Un Hiob sad sikj em Ausch dol, un krauzt sikj met een Schoawel. 9Dan kjeem siene Fru no Hiob un säd: Woascht du nu uk noch emma soon truhoatja Mensch bliewen? Flieekj Gott emol ut, un dan stoafst! 10Un Hiob säd to ar: Du rätst krakjt soo aus eene onveninftje Fru. Wan Gott ons waut goodet schekjt, dan näm wie daut wellich aun; sull wie dan nich uk daut schwoare von am hannämen? Un bie aul dit, vesindijd Hiob sikj nich met daut, waut hee säd. #Hiob 1,22
Dree Frind besieekjen Hiob
11Aus Hiob siene dree Frind, Elifas von Teman, Bildad von Schuach, un Zofar von Naama, von Hiob sien Ojjlekj hieeden un woo am daut jegonen wia, worden see sikj eenich no am to gonen, soo daut see am treesten un biestonen kunnen. #1Mo 25,2; 36,15; Jos 15,41; Jer 49,7 12Aus see am von een Enjskje auf sagen, leet an Hiob nich no däm wäm see jekjant hauden, un see fungen aun lud to hielen. See reeten sikj äare Kjleeda twei un schmeeten sikj Ieed opp däm Kopp. 13See sauten Dach un Nacht oppe Ieed fa säwen Doag onen daut see een Wuat to am säden, wiels see sagen woo schwoa hee lieden must.
Currently Selected:
Hiob 2: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
Hiob 2
2
Noch wada bie Gott sien Rot
1Nu kjeem daut wada, aus de Har sikj met siene himlische Deena vesaumeld, daut de Vekjläaja doa uk wia. #Hiob 1,6 2Un de Har fruach am: Wua best du jewast? Un de Vekjläaja säd: Ekj sie oppe Ieed jewast, von een Enj bat daut aundre. 3Un de Har säd to däm Vekjläaja: Hast oppjepaust waut Hiob, mien Deena, deit? Doa es nich noch eena oppe Ieed, dee soo es aus hee. Däm es met nuscht to beschuljen un deit emma waut rajcht es; dee haft Forcht fa Gott un deit nuscht schlajchtet. Hee blift truhoatich, uk wan du mie onen Grunt doatoo jekjräajen hast, daut ekj am aules vedorwen hab. 4Un de Vekjläaja säd toom Harn: Wäa mau met heele Hut doavon kjemt! Waut jeft de Mensch nich fa siene Jesuntheit? 5Oba wan du een mol siene Knoakes un Fleesch auntuksen wurscht, waut jleefst du doch, dee wudd die jlikjtoo aufsajen. 6Un de Har säd to däm Vekjläaja: Well wie emol seenen. Du doascht doonen waut du west met am, oba du doascht nich sien Läwen nämen.
Hiob velist siene Jesuntheit
7Un doamet jinkj de Vekjläaja wajch vom Harn, un hee leet schlajchte Schwäaren opp Hiob utbräakjen, von unja siene Feet bat bowen opp däm Kopp. #5Mo 28,27 8Un Hiob sad sikj em Ausch dol, un krauzt sikj met een Schoawel. 9Dan kjeem siene Fru no Hiob un säd: Woascht du nu uk noch emma soon truhoatja Mensch bliewen? Flieekj Gott emol ut, un dan stoafst! 10Un Hiob säd to ar: Du rätst krakjt soo aus eene onveninftje Fru. Wan Gott ons waut goodet schekjt, dan näm wie daut wellich aun; sull wie dan nich uk daut schwoare von am hannämen? Un bie aul dit, vesindijd Hiob sikj nich met daut, waut hee säd. #Hiob 1,22
Dree Frind besieekjen Hiob
11Aus Hiob siene dree Frind, Elifas von Teman, Bildad von Schuach, un Zofar von Naama, von Hiob sien Ojjlekj hieeden un woo am daut jegonen wia, worden see sikj eenich no am to gonen, soo daut see am treesten un biestonen kunnen. #1Mo 25,2; 36,15; Jos 15,41; Jer 49,7 12Aus see am von een Enjskje auf sagen, leet an Hiob nich no däm wäm see jekjant hauden, un see fungen aun lud to hielen. See reeten sikj äare Kjleeda twei un schmeeten sikj Ieed opp däm Kopp. 13See sauten Dach un Nacht oppe Ieed fa säwen Doag onen daut see een Wuat to am säden, wiels see sagen woo schwoa hee lieden must.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.