Jeremia 22
22
Noch mea to de Kjennichs
1Dan säd de Har, daut ekj sull no däm Kjennich von Juda sien Paulaust gonen, un am dise Norecht brinjen: 2Horch emol, du Kjennich von Juda, dee du opp David sien Troon setst, un jie aunjestalde un aul jie, dee jie en daut Puat nengonen. De Har well junt waut sajen. 3Dit es waut de Har sajcht: Siet opprechtich un doot waut rajcht es. Halpt dee, dee utjenuzt woaren, von dee, dee an bestälen; un doot nich de framde, de Weisen un Wätfrues, utnutzen ooda schlajcht behaundlen; un lot opp dise Städ kjeenem omjebrocht woaren, dee dän Doot nich vedeent haft. #Jer 21,12 4Wan jie daut soo doonen aus ekj hia jesajcht hab, dan woaren noch lenja Kjennichs, dee opp David sienen Troon setten, un uk äare aunjestalde un äa Volkj, opp Woages un opp Pieed derch dise Puaten komen. 5Oba wan jie daut nich doonen woaren, waut ekj jesajcht hab, dan vespräakj ekj mie gaunz faust, dan woa ekj dit Hus vestieren, sajcht de Har. #1Kjen 9,8
6Dit es waut de Har äwa dän Kjennich von Juda sien Paulaust sajcht:
Du wieescht aus Gilead fa mie,
un aus de Boaj en Libanon;
oba nu kaust doamet räakjnen,
daut ekj eene Wiltnis von die moaken woa,
eene Staut wua kjeena wont.
7Ekj woa eenen brinjen,
dee met sien Jewäa un Jereetschoft
vedoawen woat;
dee woaren diene baste Zeeda dolhaken
un em Fia schmieten.
8En dee Tiet woaren veschiedne Velkja bie dise Staut vebie komen, un sikj unjarenaunda froagen, wuarom de Har soo met dise groote Staut jehaundelt haft. 9Un see woaren sikj sajen, daut es wiels de Lied dän Bunt met däm Harn, äaren Gott, veschmäten haben, un haben aundre Jetta aunjebät un jedeent.
10Hielt nich äwa däm, dee jrod jestorwen es,
truat nich äwa am;
oba hielt äwa däm, dee faustjenomen es.
Dee woat nich mea trigjkomen,
un woat sien ieejnet Launt nich nochmol seenen. #(10-12) 2Kjen 23,29-34
11De Har sajcht to Schalum, Kjennich Josia sienen Sän, dee en sienen Voda Josia siene Städ Kjennich wort, daut hee es von dise Städ wajchjegonen, un woat nich wada trigjkomen. #1Chr 3,15; 2Chr 36,1-4 12Hee woat doa stoawen, wua hee hanjegonen es, un woat dit Launt nich wada seenen.
13Woo woat daut bloos met däm gonen,
dee ojjerajcht haundelt, wan hee sien Hus but,
un daut huach but onen Sachen trajcht to stalen.
Hee lat siene Lied fa nuscht schaufen,
un tolt dee nich äa Loon. #(13-19) 2Kjen 24,1-4; Micha 3,10; 3Mo 19,13; Jak 5,4
14Hee plont fa sikj een grootet Hus,
met groote bowa Stowen;
hee sat doa Fenstren nenn,
un moakt von bennen straum met Zeeda,
un foaft daut root von buten.
15Kaust du dien Kjennichsaumt vedeenen
met väl Zeeda brucken?
Dien Voda haft emma goot jeläft
un haft von aules jehaut,
un dee hilt sikj aun daut waut rajcht wia
un stald siene Sachen trajcht.
16En sien Jerecht holp hee
dee waut oam ooda schlajcht auf wieren,
un aules kjeem goot ut.
Es daut nich waut doa woat,
fa dee, dee däm Harn aunerkjanen?
sajcht de Har.
17Oba diene Uagen un Jedanken
zielen bloos opp ojjerajchten Jewenst,
opp oschuldje Menschen ombrinjen,
un däm näakjsten utnutzen, un soogoa met Jewault.
18Un doawäajen sajcht de Har nu äwa Jojakim, dän Kjennich von Juda, Josia sienen Sän.
Kjeena woat wäajen am hielen un sajen:
“Woo saul daut nu, mien Brooda un miene Sesta!”
Kjeena woat wäajen am hielen un froagen:
“Woo saul daut nu, mien Leida un aunjeseena!” #2Kjen 23,34
19Hee woat begroft woaren aus een Äsel;
hee woat rutjeschlapt woaren
un buta daut Puat von Jerusalem hanjeschmäten woaren. #Jer 36,30
20Got opp däm Libanon un schriet,
roopt en Baschan un schriet von Abarim,
wäajen dee, opp dee du die veleetst,
sent aula unjajegonen.
21Ekj woarnd die aus noch aules goot jinkj,
oba du horchst doa nich no;
soo hast du von kjlien opp jedonen,
un hast nich oppjepaust no waut ekj säd.
22De Wint woat diene Leidasch romleiden;
de Lenda, opp dee du die veloten deetst,
sent faustjenomen un wajchjeschlapt.
Dan woascht du die schämen,
un woascht vespott woaren,
fa aul daut beese waut du deetst.
23Du, dee du en daut Hus wonst,
waut see dän Libanon Woolt nanen,
un runtom diene Stow Zeeda hast,
woo woascht du stänen,
wan diene schwoare Tiet komen woat,
aus opp eene Fru en Weedoag.
24Soo kloa aus ekj aum läwen sie, sajcht de Har, uk wan du, Jojachin, Kjennich von Juda, un Jojakim sien Sän, de Rinkj aun miene rajchte Haunt wurscht sennen, wudd ekj die von mie rieten. #(24-30) 2Kjen 24,8-16; Jer 24,1 25Ekj woa die en dee äare Macht jäwen, dee dien Läwen sieekjen un fa dee du die enjst. Ekj woa die en Nebukadnezar, däm babelonischen Kjennich, un en de Chaldäa äare Macht jäwen. 26Un ekj woa die un diene ieejne Mutta en een Launt nenn joagen, woont nich jun ieejnet Launt es. Un doa woa jie stoawen. 27Oba daut Launt, no woont jie junt bangen woaren, un wua jie jieren trigj han jinjen, doa woa jie nich wada hankomen.
28Es Jojachin een jebroaknet veschmätnet Jefäs?
Es hee een Maun däm kjeena haben well?
Wuarom es hee met Nokomen toop
en een framdet Launt veschmäten?
29Oba Launt, Launt, Launt!
horch doch no waut de Har sajcht!
30Oba de Har säd:
Moakjt junt disen Maun aus eenen,
dee kjeene Nokomen haft,
un eena däm nuscht jejlekjt haft.
Kjeene von siene Kjinja woat bat doa komen,
daut hee opp dän Davidstroon sett,
un daut hee äwa Juda rejieren woat. #1Chr 3,17-24
Currently Selected:
Jeremia 22: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
Jeremia 22
22
Noch mea to de Kjennichs
1Dan säd de Har, daut ekj sull no däm Kjennich von Juda sien Paulaust gonen, un am dise Norecht brinjen: 2Horch emol, du Kjennich von Juda, dee du opp David sien Troon setst, un jie aunjestalde un aul jie, dee jie en daut Puat nengonen. De Har well junt waut sajen. 3Dit es waut de Har sajcht: Siet opprechtich un doot waut rajcht es. Halpt dee, dee utjenuzt woaren, von dee, dee an bestälen; un doot nich de framde, de Weisen un Wätfrues, utnutzen ooda schlajcht behaundlen; un lot opp dise Städ kjeenem omjebrocht woaren, dee dän Doot nich vedeent haft. #Jer 21,12 4Wan jie daut soo doonen aus ekj hia jesajcht hab, dan woaren noch lenja Kjennichs, dee opp David sienen Troon setten, un uk äare aunjestalde un äa Volkj, opp Woages un opp Pieed derch dise Puaten komen. 5Oba wan jie daut nich doonen woaren, waut ekj jesajcht hab, dan vespräakj ekj mie gaunz faust, dan woa ekj dit Hus vestieren, sajcht de Har. #1Kjen 9,8
6Dit es waut de Har äwa dän Kjennich von Juda sien Paulaust sajcht:
Du wieescht aus Gilead fa mie,
un aus de Boaj en Libanon;
oba nu kaust doamet räakjnen,
daut ekj eene Wiltnis von die moaken woa,
eene Staut wua kjeena wont.
7Ekj woa eenen brinjen,
dee met sien Jewäa un Jereetschoft
vedoawen woat;
dee woaren diene baste Zeeda dolhaken
un em Fia schmieten.
8En dee Tiet woaren veschiedne Velkja bie dise Staut vebie komen, un sikj unjarenaunda froagen, wuarom de Har soo met dise groote Staut jehaundelt haft. 9Un see woaren sikj sajen, daut es wiels de Lied dän Bunt met däm Harn, äaren Gott, veschmäten haben, un haben aundre Jetta aunjebät un jedeent.
10Hielt nich äwa däm, dee jrod jestorwen es,
truat nich äwa am;
oba hielt äwa däm, dee faustjenomen es.
Dee woat nich mea trigjkomen,
un woat sien ieejnet Launt nich nochmol seenen. #(10-12) 2Kjen 23,29-34
11De Har sajcht to Schalum, Kjennich Josia sienen Sän, dee en sienen Voda Josia siene Städ Kjennich wort, daut hee es von dise Städ wajchjegonen, un woat nich wada trigjkomen. #1Chr 3,15; 2Chr 36,1-4 12Hee woat doa stoawen, wua hee hanjegonen es, un woat dit Launt nich wada seenen.
13Woo woat daut bloos met däm gonen,
dee ojjerajcht haundelt, wan hee sien Hus but,
un daut huach but onen Sachen trajcht to stalen.
Hee lat siene Lied fa nuscht schaufen,
un tolt dee nich äa Loon. #(13-19) 2Kjen 24,1-4; Micha 3,10; 3Mo 19,13; Jak 5,4
14Hee plont fa sikj een grootet Hus,
met groote bowa Stowen;
hee sat doa Fenstren nenn,
un moakt von bennen straum met Zeeda,
un foaft daut root von buten.
15Kaust du dien Kjennichsaumt vedeenen
met väl Zeeda brucken?
Dien Voda haft emma goot jeläft
un haft von aules jehaut,
un dee hilt sikj aun daut waut rajcht wia
un stald siene Sachen trajcht.
16En sien Jerecht holp hee
dee waut oam ooda schlajcht auf wieren,
un aules kjeem goot ut.
Es daut nich waut doa woat,
fa dee, dee däm Harn aunerkjanen?
sajcht de Har.
17Oba diene Uagen un Jedanken
zielen bloos opp ojjerajchten Jewenst,
opp oschuldje Menschen ombrinjen,
un däm näakjsten utnutzen, un soogoa met Jewault.
18Un doawäajen sajcht de Har nu äwa Jojakim, dän Kjennich von Juda, Josia sienen Sän.
Kjeena woat wäajen am hielen un sajen:
“Woo saul daut nu, mien Brooda un miene Sesta!”
Kjeena woat wäajen am hielen un froagen:
“Woo saul daut nu, mien Leida un aunjeseena!” #2Kjen 23,34
19Hee woat begroft woaren aus een Äsel;
hee woat rutjeschlapt woaren
un buta daut Puat von Jerusalem hanjeschmäten woaren. #Jer 36,30
20Got opp däm Libanon un schriet,
roopt en Baschan un schriet von Abarim,
wäajen dee, opp dee du die veleetst,
sent aula unjajegonen.
21Ekj woarnd die aus noch aules goot jinkj,
oba du horchst doa nich no;
soo hast du von kjlien opp jedonen,
un hast nich oppjepaust no waut ekj säd.
22De Wint woat diene Leidasch romleiden;
de Lenda, opp dee du die veloten deetst,
sent faustjenomen un wajchjeschlapt.
Dan woascht du die schämen,
un woascht vespott woaren,
fa aul daut beese waut du deetst.
23Du, dee du en daut Hus wonst,
waut see dän Libanon Woolt nanen,
un runtom diene Stow Zeeda hast,
woo woascht du stänen,
wan diene schwoare Tiet komen woat,
aus opp eene Fru en Weedoag.
24Soo kloa aus ekj aum läwen sie, sajcht de Har, uk wan du, Jojachin, Kjennich von Juda, un Jojakim sien Sän, de Rinkj aun miene rajchte Haunt wurscht sennen, wudd ekj die von mie rieten. #(24-30) 2Kjen 24,8-16; Jer 24,1 25Ekj woa die en dee äare Macht jäwen, dee dien Läwen sieekjen un fa dee du die enjst. Ekj woa die en Nebukadnezar, däm babelonischen Kjennich, un en de Chaldäa äare Macht jäwen. 26Un ekj woa die un diene ieejne Mutta en een Launt nenn joagen, woont nich jun ieejnet Launt es. Un doa woa jie stoawen. 27Oba daut Launt, no woont jie junt bangen woaren, un wua jie jieren trigj han jinjen, doa woa jie nich wada hankomen.
28Es Jojachin een jebroaknet veschmätnet Jefäs?
Es hee een Maun däm kjeena haben well?
Wuarom es hee met Nokomen toop
en een framdet Launt veschmäten?
29Oba Launt, Launt, Launt!
horch doch no waut de Har sajcht!
30Oba de Har säd:
Moakjt junt disen Maun aus eenen,
dee kjeene Nokomen haft,
un eena däm nuscht jejlekjt haft.
Kjeene von siene Kjinja woat bat doa komen,
daut hee opp dän Davidstroon sett,
un daut hee äwa Juda rejieren woat. #1Chr 3,17-24
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.