Hesekiel 14
14
Gott es jäajen dee waut Jetta deenen
1Dan kjeemen waut von de Leidasch en Israel no mie un saden sikj ver mie dol. #Hes 20,1 2Un dan wort mie kloa, waut de Har to mie sajen wull. Hee säd: 3Menschensän, dise Lied veloten sikj opp Jetta, un stalen soont ver sikj, äwa waut see faulen woaren. Sull ekj mie noch met äare Froagen aufjäwen? 4Nu saj to an: Dit es waut Gott de Har sajcht: Jieda Israelit, dee sikj opp de Jetta velat, un soont ver sikj stalt, äwa waut hee faulen woat, un dan nom Profeet kjemt om de Woarheit to weeten, däm woa ekj aus Har de Auntwuat jäwen, dee hee sikj bie siene väle Jetta vedeent haft. 5Soo woa ekj daut Hoat von de Israeliten, dee mie aula met äare Jetta dän Rigjen hanjedreit haben, trigj no mie trakjen. 6Un doawäajen saust du to de Israeliten sajen: Dit es waut Gott de Har sajcht: Wenjt om, un velot june Jetta, un dreit junt wajch von aul de oppscheiselje Dinja dee jie haben. 7Ekj woa jieda Israelit un uk jieda framden mank de Israeliten, dee sikj von mie wajchjedreit haft un sikj opp Jetta velat, selfst miene Auntwuat jäwen. Dee haft soont ver sikj jestalt, äwa waut hee faulen woat. Wan dee dan nom Profeet kjemt, om de Woarheit von mie to kjrieen, däm woa ekj, aus Har, selfst miene Auntwuat jäwen. 8Ekj woa mien Jesecht jäajen an saten, un an to een Biespel un een Sprechwuat moaken, un woa an ut mien Volkj utroden. Un jie woaren enseenen, daut ekj de Har sie. 9Un wan een Profeet sikj bedutzen lat, un jeft soonen Mensch eene Auntwuat, dan hab ekj, de Har, däm beduzt, un ekj woa mie jäajen am stalen un am von mank mien Volkj, de Israeliten, utroden. #1Kjen 22,20-23 10See woaren beid äwareene Strof kjrieen. Dee waut däm Profeet frajcht, woat krakjt dee Strof kjrieen aus de Profeet. #(10 un 11) Hes 3,17-20 11Dit doo ekj doaropp, daut daut Volkj Israel nich mea woat von mie wajchgonen un see sikj nich mea met äare Sinden veläwen woaren. Un dan woaren see mien Volkj sennen un ekj woa äa Gott sennen, sajcht Gott de Har. #Hes 11,20
Eene groote Strof kjemt opp Jerusalem
12Un mie wort noch wada kloa, waut de Har to sajen haud. Hee säd: 13Menschensän, wan een Launt sikj aun mie vesindijd, un see mie nich tru bleewen, dan wudd ekj mie jäajen an stalen un an äaren Väarot von Broot wajchnämen. Ekj wudd daut Launt loten en eene Hungaschnoot gonen, soo daut Menschen un Vee omkjeemen. #Hes 4,16 14Un uk wan Noah, Daniel un Hiob, dise dree, en daut Launt wieren, wudden see derch äa ieejnet jerajcht sennen nich mea aus bloos äare ieejne Läwes raden, sajcht Gott de Har. #Jer 15,1
15Un wan ekj wille Tieren en daut Launt nenn leet, wudden de Menschen vejoacht woaren un daut Launt to eene Wiltnis jemoakt sennen, soo daut kjeena doa mea derch jinkj, wäajen aul de wille Tieren. 16Un wan dise dree Mana uk en daut Launt wieren, dan saj ekj, Gott de Har, gaunz kloa, daut derch an wudden nich emol äare Säns un Dajchta veschoont bliewen, oba bloos see selfst. Un daut Launt wudd eene Wiltnis woaren.
17Ooda, ekj kunn eene framde Armee no dit Launt komen loten, un sajen, daut dee derch dit Launt jinjen, un Menschen un Vee ombrochten. 18Wan dise dree Mana en daut Launt wieren, dan saj ekj aus Gott de Har gaunz kloa, daut see wudden äare Säns un Dajchta nich raden, oba bloos see selfst wudden jerat woaren.
19Ooda ekj kunn en mienen Oaja eene wankende Krankheit loten opp daut Launt komen, soo daut Menschen un Vee omkjeemen. 20Un wan Noah, Daniel un Hiob en daut Launt wieren, dan saj ekj aus Gott de Har gaunz kloa, daut dee wudden derch äa ieejnet jerajcht sennen nich äare Säns un Dajchta raden. See wudden bloos met äare ieejne Läwes doavon komen.
21Dit es waut Gott de Har sajcht: Wooväl schlemma woat daut sennen, wan ekj en mien Jerecht de vea schlemme Strofen, daut Schwieet, dän Hunga, wille Tieren, un Krankheiten, lot opp Jerusalem komen un Menschen un Vee ombrinj. #3Mo 26,16-25; Jer 15,3; Hes 5,17; Opb 6,8 22Doch woaren eenje aum Läwen bliewen. Eenje Säns un Dajchta woaren doa rut komen. Dee komen hia no junt, un wan jie seenen woo see läwen, woa jie Troost kjrieen, wäajen dän Schoden, waut ekj en Jerusalem komen leet, un wäajen aul daut äwaje, waut ekj en dee Staut deed. 23Jie woaren Troost finjen wan jie seenen woo dee läwen un waut dee doonen, un enseenen, daut et nich onen Uasoak wia, waut ekj doa deed, sajcht Gott de Har.
Currently Selected:
Hesekiel 14: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
Hesekiel 14
14
Gott es jäajen dee waut Jetta deenen
1Dan kjeemen waut von de Leidasch en Israel no mie un saden sikj ver mie dol. #Hes 20,1 2Un dan wort mie kloa, waut de Har to mie sajen wull. Hee säd: 3Menschensän, dise Lied veloten sikj opp Jetta, un stalen soont ver sikj, äwa waut see faulen woaren. Sull ekj mie noch met äare Froagen aufjäwen? 4Nu saj to an: Dit es waut Gott de Har sajcht: Jieda Israelit, dee sikj opp de Jetta velat, un soont ver sikj stalt, äwa waut hee faulen woat, un dan nom Profeet kjemt om de Woarheit to weeten, däm woa ekj aus Har de Auntwuat jäwen, dee hee sikj bie siene väle Jetta vedeent haft. 5Soo woa ekj daut Hoat von de Israeliten, dee mie aula met äare Jetta dän Rigjen hanjedreit haben, trigj no mie trakjen. 6Un doawäajen saust du to de Israeliten sajen: Dit es waut Gott de Har sajcht: Wenjt om, un velot june Jetta, un dreit junt wajch von aul de oppscheiselje Dinja dee jie haben. 7Ekj woa jieda Israelit un uk jieda framden mank de Israeliten, dee sikj von mie wajchjedreit haft un sikj opp Jetta velat, selfst miene Auntwuat jäwen. Dee haft soont ver sikj jestalt, äwa waut hee faulen woat. Wan dee dan nom Profeet kjemt, om de Woarheit von mie to kjrieen, däm woa ekj, aus Har, selfst miene Auntwuat jäwen. 8Ekj woa mien Jesecht jäajen an saten, un an to een Biespel un een Sprechwuat moaken, un woa an ut mien Volkj utroden. Un jie woaren enseenen, daut ekj de Har sie. 9Un wan een Profeet sikj bedutzen lat, un jeft soonen Mensch eene Auntwuat, dan hab ekj, de Har, däm beduzt, un ekj woa mie jäajen am stalen un am von mank mien Volkj, de Israeliten, utroden. #1Kjen 22,20-23 10See woaren beid äwareene Strof kjrieen. Dee waut däm Profeet frajcht, woat krakjt dee Strof kjrieen aus de Profeet. #(10 un 11) Hes 3,17-20 11Dit doo ekj doaropp, daut daut Volkj Israel nich mea woat von mie wajchgonen un see sikj nich mea met äare Sinden veläwen woaren. Un dan woaren see mien Volkj sennen un ekj woa äa Gott sennen, sajcht Gott de Har. #Hes 11,20
Eene groote Strof kjemt opp Jerusalem
12Un mie wort noch wada kloa, waut de Har to sajen haud. Hee säd: 13Menschensän, wan een Launt sikj aun mie vesindijd, un see mie nich tru bleewen, dan wudd ekj mie jäajen an stalen un an äaren Väarot von Broot wajchnämen. Ekj wudd daut Launt loten en eene Hungaschnoot gonen, soo daut Menschen un Vee omkjeemen. #Hes 4,16 14Un uk wan Noah, Daniel un Hiob, dise dree, en daut Launt wieren, wudden see derch äa ieejnet jerajcht sennen nich mea aus bloos äare ieejne Läwes raden, sajcht Gott de Har. #Jer 15,1
15Un wan ekj wille Tieren en daut Launt nenn leet, wudden de Menschen vejoacht woaren un daut Launt to eene Wiltnis jemoakt sennen, soo daut kjeena doa mea derch jinkj, wäajen aul de wille Tieren. 16Un wan dise dree Mana uk en daut Launt wieren, dan saj ekj, Gott de Har, gaunz kloa, daut derch an wudden nich emol äare Säns un Dajchta veschoont bliewen, oba bloos see selfst. Un daut Launt wudd eene Wiltnis woaren.
17Ooda, ekj kunn eene framde Armee no dit Launt komen loten, un sajen, daut dee derch dit Launt jinjen, un Menschen un Vee ombrochten. 18Wan dise dree Mana en daut Launt wieren, dan saj ekj aus Gott de Har gaunz kloa, daut see wudden äare Säns un Dajchta nich raden, oba bloos see selfst wudden jerat woaren.
19Ooda ekj kunn en mienen Oaja eene wankende Krankheit loten opp daut Launt komen, soo daut Menschen un Vee omkjeemen. 20Un wan Noah, Daniel un Hiob en daut Launt wieren, dan saj ekj aus Gott de Har gaunz kloa, daut dee wudden derch äa ieejnet jerajcht sennen nich äare Säns un Dajchta raden. See wudden bloos met äare ieejne Läwes doavon komen.
21Dit es waut Gott de Har sajcht: Wooväl schlemma woat daut sennen, wan ekj en mien Jerecht de vea schlemme Strofen, daut Schwieet, dän Hunga, wille Tieren, un Krankheiten, lot opp Jerusalem komen un Menschen un Vee ombrinj. #3Mo 26,16-25; Jer 15,3; Hes 5,17; Opb 6,8 22Doch woaren eenje aum Läwen bliewen. Eenje Säns un Dajchta woaren doa rut komen. Dee komen hia no junt, un wan jie seenen woo see läwen, woa jie Troost kjrieen, wäajen dän Schoden, waut ekj en Jerusalem komen leet, un wäajen aul daut äwaje, waut ekj en dee Staut deed. 23Jie woaren Troost finjen wan jie seenen woo dee läwen un waut dee doonen, un enseenen, daut et nich onen Uasoak wia, waut ekj doa deed, sajcht Gott de Har.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.