1. Samuel 20
20
David un Jonatan
1Dan veleet David Najot en Rama un jinkj no Jonatan. Hee fruach am: Waut hab ekj jedonen? Waut hab ekj orrajcht jedonen? Waut helt dien Voda jäajen mie, daut hee mie well doot moaken? 2Un Jonatan säd: Oba nienich! Du brukst nich stoawen. Weetst, mien Voda sajcht mie aules, de kjliene un de wichtje Dinja, dee hee plont. Un wuarom sull hee dit von mie hoolen? Hee steit die nich nom Läwen. 3Un David säd: Dien Voda weet goot daut du mie jleichst, un hee prooft daut von die to hoolen, wiels hee weet daut die dit sea jäajenaun sennen wudd. Oba ekj weet gaunz secha, soo secha aus de Har läft, daut doa mau eene Staup tweschen mie un de Doot es. 4Un Jonatan säd: Saj waut ekj fa die doonen kaun. Ekj woa daut aula doonen. 5Un David säd to Jonatan: Horch emol, morjen es de niee Mon, un dan sull ekj met däm Kjennich aum Desch sennen to daut Fast. Doo mie dän Jefaulen, un lot mie oppe Stap vestäakjen, bat äwamorjen zeowes. 6Wan dien Voda enwoat daut ekj nich doa sie, dan saj am daut ekj haud jieren wult no Betlehem gonen, om bie daut Opfa bietosennen, woont de Famielje jieda Joa moakt. 7Wan hee dan sajcht, daut et goot es, dan weet wie daut ekj nich en Jefoa sie. Oba wan hee dan doll woat, dan jleew daut, daut hee mie Schoden aundoonen well. 8Bliew tru to mie. Du hast mie doch dien Bunt em Harn jejäft, daut du mie emma woascht biestonen. Wan ekj oba doch schuldich sie, dan schlo du mie doot. Wuarom sust du mie noch no dien Voda brinjen. #1Sam 18,3 9Un Jonatan säd: Räd nich soo! Wan ekj secha wist daut mien Voda dien Schoden plonen deed, wudd ekj die daut sajen. 10Un David säd to Jonatan: Wäa woat mie weeten loten, wan dien Voda die eene schroffe Auntwuat jeft? 11Un Jonatan säd to David: Well wie emol oppe Stap gonen. Un see beid jinjen rut. 12Un Jonatan säd to David: Mucht de Har, Israel äa Gott, de Zeij sennen. Om disen Tiet morjen ooda äwamorjen woa ekj mien Voda siene Auntwuat haben. Dan, wan hee jenstich to die es, dan woa ekj die onbedinjt weeten loten. 13Oba wan hee plont die Schoden auntodoonen, dan lot däm Harn mie bestrofen un mea, wan ekj die nich weeten lot, soo daut du die opp eenen sechren Wajch kaust ut däm Stich brinjen. Mucht de Har met die sennen, soo aus hee met mienen Voda wia. 14Oba soo lang aus ekj läw, hool dien Wuat, daut du mie ver däm Harn jeefst, daut du mie truhoatich woascht goot sennen. Un wan ekj stoaw, 15dan hia nich opp met diene truhoatje Leew fa miene Famielje. Un wan de Har ieescht aul diene Fiend runtom wajchnemt, 16dan saust du Jonatan siene Nokomen nich ombrinjen. Mucht de Har sikj bloos aun diene Fiend rajchen. 17Un Jonatan leet sikj noch eemol von David daut Vespräakjen jäwen, daut hee am wudd tru sennen. Hee räakjend am soo väl aus sikj selfst.
18Dan säd Jonatan: Morjen es daut Niemon Fast un see woaren die vemissen, wan diene Städ ladich es. 19Un Äwamorjen woat daut een oppseenen jäwen. Dan go no de Städ wua du die ea emol vestuakst, un bliew hinja janen Steenaklompen. 20Dan woa ekj dree Feilen no de eene Sied scheeten, aus wan ekj opp Ziel scheet. 21Un ekj woa mien Deena schekjen de Feilen to sieekjen. Wan ekj am dan saj: Kjikj emol, de Feilen sent noch aun ditsied von die, hol dee, dan saust du äwadäl komen. Soo secha aus de Har läft, es doa dan kjeene Jefoa fa die. 22Oba wan ekj to däm Deena saj: Kjikj emol, de Feilen sent noch wieda auf, dan go du wajch. Dan haft de Har die jeschekjt. 23Un wäajen de Sach, woone wie ons eenaunda vesproaken haben, doa woat de Har opp emma Zeij tweschen ons sennen.
24Soo jinkj David un vestuak sikj oppe Stap. Aus dan daut Niemon Fast kjeem, sad de Kjennich sikj dol toom äten. 25De Kjennich saut opp siene Städ, soo aus jeweenlich, opp dän Stool bie de Waunt. Jonatan saut jäajenäwa von am, un Abner saut biesied Saul. David siene Städ oba wia ladich. 26Dän Dach säd Saul nuscht, wiels hee docht David kunn veleicht nich, wäajen hee nich jesazlich rein wia, un hee sikj noch nich rein jemoakt haud. #3Mo 15,16 27Oba aum tweeden Dach, dän Dach no daut Niemon Fast, wia David siene Städ noch emma ladich. Un Saul säd to sienen Sän, Jonatan: Wuarom es däm Isai sien Jung nich bie onse Moltiet, nich jistren un uk nich vondoag? 28Un Jonatan säd: David prachad, auf hee nich kunn no Betlehem gonen. 29Hee säd: Bitscheen, lot mie no onse Famielje äa Opfa vondoag gonen. Mien Brooda velangt daut von mie. Wan du jenstich to mie best, dan lot mie doahan gonen un miene Breeda seenen. Daut es wuarom hee nich no däm Kjennich sien Desch jekomen es. 30Dan wort Saul sea doll opp Jonatan un säd to am: Du best de Sän von eene Fru, dee vedreit un jäajenaun es. To diene ieejne Schaund un diene Mutta äare Schaund hast du Isai sien Sän unjastett. 31Soo lang aus de Jung läft, best du die nich un uk dien Kjennichrikj nich secha. Nu go un hol däm. Dee mott onbedinjt stoawen. 32Dan säd Jonatan to Saul, sienen Voda: Wuarom saul hee stoawen? Waut helst du jäajen am? 33Oba doamet schmeet Saul sien Spies no Jonatan, om am daut Läwen to nämen. Dan wist Jonatan daut Saul David doot haben wull. #1Sam 18,11 34Dan wia Jonatan sea entwei un hee jinkj vom Desch un eet dän tweeden Dach en de Moonat rajcht nuscht, soo schlajcht jinkj am daut wäajen David, un uk doawäajen daut Saul am soo tosied jeschowen haud.
35Dän näakjsten Dach zemorjes jinkj Jonatan oppe Stap, soo aus hee met David berät haud. Hee haud uk eenen Jung met sikj. 36Un Jonatan säd to dän Jung: Ran veropp un sieekj de Feilen dee ekj scheet. Un aus hee rand, schoot Jonatan eene Feil, äwa däm Jung sien Kopp. 37Un aus de Jung no de Feil kjeem, roopt Jonatan to am: Es de Feil nich wieda auf? 38Un Jonatan säd uk noch en eene lude Stemm: Spood die, go schwind. Bliew nich hia. Un de Jung hoof de Feilen opp un brocht Jonatan dee. 39De Jung wist nich waut daut aula jemeent haud. Bloos Jonatan un David wisten. 40Un Jonatan jeef däm Jung sienen Boagen un Feilen, un schekjt am trigj no de Staut. 41Aus de Jung veloten haud, kjeem David von hinja däm Steenaklompen un kjneed sikj dree mol ver Jonatan, jiedatsmol met sien Jesecht bat oppe Ieed. Un see kusten sikj unjarenaunda, un hielden beid. David wia daut noch schwanda aus Jonatan. 42Dan säd Jonatan to David: Go en Fräd. Wie haben ons doch eenaunda vesproaken em Harn sien Nomen, daut hee saul de Zeij tweschen ons beid sennen, un tweschen miene Nokomen un diene Nokomen, opp emma.
Currently Selected:
1. Samuel 20: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
1. Samuel 20
20
David un Jonatan
1Dan veleet David Najot en Rama un jinkj no Jonatan. Hee fruach am: Waut hab ekj jedonen? Waut hab ekj orrajcht jedonen? Waut helt dien Voda jäajen mie, daut hee mie well doot moaken? 2Un Jonatan säd: Oba nienich! Du brukst nich stoawen. Weetst, mien Voda sajcht mie aules, de kjliene un de wichtje Dinja, dee hee plont. Un wuarom sull hee dit von mie hoolen? Hee steit die nich nom Läwen. 3Un David säd: Dien Voda weet goot daut du mie jleichst, un hee prooft daut von die to hoolen, wiels hee weet daut die dit sea jäajenaun sennen wudd. Oba ekj weet gaunz secha, soo secha aus de Har läft, daut doa mau eene Staup tweschen mie un de Doot es. 4Un Jonatan säd: Saj waut ekj fa die doonen kaun. Ekj woa daut aula doonen. 5Un David säd to Jonatan: Horch emol, morjen es de niee Mon, un dan sull ekj met däm Kjennich aum Desch sennen to daut Fast. Doo mie dän Jefaulen, un lot mie oppe Stap vestäakjen, bat äwamorjen zeowes. 6Wan dien Voda enwoat daut ekj nich doa sie, dan saj am daut ekj haud jieren wult no Betlehem gonen, om bie daut Opfa bietosennen, woont de Famielje jieda Joa moakt. 7Wan hee dan sajcht, daut et goot es, dan weet wie daut ekj nich en Jefoa sie. Oba wan hee dan doll woat, dan jleew daut, daut hee mie Schoden aundoonen well. 8Bliew tru to mie. Du hast mie doch dien Bunt em Harn jejäft, daut du mie emma woascht biestonen. Wan ekj oba doch schuldich sie, dan schlo du mie doot. Wuarom sust du mie noch no dien Voda brinjen. #1Sam 18,3 9Un Jonatan säd: Räd nich soo! Wan ekj secha wist daut mien Voda dien Schoden plonen deed, wudd ekj die daut sajen. 10Un David säd to Jonatan: Wäa woat mie weeten loten, wan dien Voda die eene schroffe Auntwuat jeft? 11Un Jonatan säd to David: Well wie emol oppe Stap gonen. Un see beid jinjen rut. 12Un Jonatan säd to David: Mucht de Har, Israel äa Gott, de Zeij sennen. Om disen Tiet morjen ooda äwamorjen woa ekj mien Voda siene Auntwuat haben. Dan, wan hee jenstich to die es, dan woa ekj die onbedinjt weeten loten. 13Oba wan hee plont die Schoden auntodoonen, dan lot däm Harn mie bestrofen un mea, wan ekj die nich weeten lot, soo daut du die opp eenen sechren Wajch kaust ut däm Stich brinjen. Mucht de Har met die sennen, soo aus hee met mienen Voda wia. 14Oba soo lang aus ekj läw, hool dien Wuat, daut du mie ver däm Harn jeefst, daut du mie truhoatich woascht goot sennen. Un wan ekj stoaw, 15dan hia nich opp met diene truhoatje Leew fa miene Famielje. Un wan de Har ieescht aul diene Fiend runtom wajchnemt, 16dan saust du Jonatan siene Nokomen nich ombrinjen. Mucht de Har sikj bloos aun diene Fiend rajchen. 17Un Jonatan leet sikj noch eemol von David daut Vespräakjen jäwen, daut hee am wudd tru sennen. Hee räakjend am soo väl aus sikj selfst.
18Dan säd Jonatan: Morjen es daut Niemon Fast un see woaren die vemissen, wan diene Städ ladich es. 19Un Äwamorjen woat daut een oppseenen jäwen. Dan go no de Städ wua du die ea emol vestuakst, un bliew hinja janen Steenaklompen. 20Dan woa ekj dree Feilen no de eene Sied scheeten, aus wan ekj opp Ziel scheet. 21Un ekj woa mien Deena schekjen de Feilen to sieekjen. Wan ekj am dan saj: Kjikj emol, de Feilen sent noch aun ditsied von die, hol dee, dan saust du äwadäl komen. Soo secha aus de Har läft, es doa dan kjeene Jefoa fa die. 22Oba wan ekj to däm Deena saj: Kjikj emol, de Feilen sent noch wieda auf, dan go du wajch. Dan haft de Har die jeschekjt. 23Un wäajen de Sach, woone wie ons eenaunda vesproaken haben, doa woat de Har opp emma Zeij tweschen ons sennen.
24Soo jinkj David un vestuak sikj oppe Stap. Aus dan daut Niemon Fast kjeem, sad de Kjennich sikj dol toom äten. 25De Kjennich saut opp siene Städ, soo aus jeweenlich, opp dän Stool bie de Waunt. Jonatan saut jäajenäwa von am, un Abner saut biesied Saul. David siene Städ oba wia ladich. 26Dän Dach säd Saul nuscht, wiels hee docht David kunn veleicht nich, wäajen hee nich jesazlich rein wia, un hee sikj noch nich rein jemoakt haud. #3Mo 15,16 27Oba aum tweeden Dach, dän Dach no daut Niemon Fast, wia David siene Städ noch emma ladich. Un Saul säd to sienen Sän, Jonatan: Wuarom es däm Isai sien Jung nich bie onse Moltiet, nich jistren un uk nich vondoag? 28Un Jonatan säd: David prachad, auf hee nich kunn no Betlehem gonen. 29Hee säd: Bitscheen, lot mie no onse Famielje äa Opfa vondoag gonen. Mien Brooda velangt daut von mie. Wan du jenstich to mie best, dan lot mie doahan gonen un miene Breeda seenen. Daut es wuarom hee nich no däm Kjennich sien Desch jekomen es. 30Dan wort Saul sea doll opp Jonatan un säd to am: Du best de Sän von eene Fru, dee vedreit un jäajenaun es. To diene ieejne Schaund un diene Mutta äare Schaund hast du Isai sien Sän unjastett. 31Soo lang aus de Jung läft, best du die nich un uk dien Kjennichrikj nich secha. Nu go un hol däm. Dee mott onbedinjt stoawen. 32Dan säd Jonatan to Saul, sienen Voda: Wuarom saul hee stoawen? Waut helst du jäajen am? 33Oba doamet schmeet Saul sien Spies no Jonatan, om am daut Läwen to nämen. Dan wist Jonatan daut Saul David doot haben wull. #1Sam 18,11 34Dan wia Jonatan sea entwei un hee jinkj vom Desch un eet dän tweeden Dach en de Moonat rajcht nuscht, soo schlajcht jinkj am daut wäajen David, un uk doawäajen daut Saul am soo tosied jeschowen haud.
35Dän näakjsten Dach zemorjes jinkj Jonatan oppe Stap, soo aus hee met David berät haud. Hee haud uk eenen Jung met sikj. 36Un Jonatan säd to dän Jung: Ran veropp un sieekj de Feilen dee ekj scheet. Un aus hee rand, schoot Jonatan eene Feil, äwa däm Jung sien Kopp. 37Un aus de Jung no de Feil kjeem, roopt Jonatan to am: Es de Feil nich wieda auf? 38Un Jonatan säd uk noch en eene lude Stemm: Spood die, go schwind. Bliew nich hia. Un de Jung hoof de Feilen opp un brocht Jonatan dee. 39De Jung wist nich waut daut aula jemeent haud. Bloos Jonatan un David wisten. 40Un Jonatan jeef däm Jung sienen Boagen un Feilen, un schekjt am trigj no de Staut. 41Aus de Jung veloten haud, kjeem David von hinja däm Steenaklompen un kjneed sikj dree mol ver Jonatan, jiedatsmol met sien Jesecht bat oppe Ieed. Un see kusten sikj unjarenaunda, un hielden beid. David wia daut noch schwanda aus Jonatan. 42Dan säd Jonatan to David: Go en Fräd. Wie haben ons doch eenaunda vesproaken em Harn sien Nomen, daut hee saul de Zeij tweschen ons beid sennen, un tweschen miene Nokomen un diene Nokomen, opp emma.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.