1. Kjennichs 3
3
Salomo bät om Weisheit un jeft Jerecht
(2Chr 1,3-12)
1Salomo muak een Vetrach met däm Kjennich von Ägipten, un befried sikj met däm ägiptischen Kjennich siene Dochta. Hee brocht ar no de Davidstaut, bat hee sien ieejnet Hus un däm Harn sien Hus un de Mia rom Jerusalem foadich jebut haud. #5Mo 23,8; 1Kjen 11,1-2
2De Lied brochten äare Opfa opp de Huage Opfastäden, wiels doa noch kjeen Hus jebut wia fa däm Harn sienen Nomen. 3Salomo wia däm Harn goot, un hee jehorcht de Väaschreften von sienen Voda David, oba hee brocht doch noch Brauntopfa un Weiruakopfa opp de huage Opfastäden. 4Un de Kjennich jinkj no Gibeon, om doa een Opfa to moaken. Doa wia de jratste huage Opfastäd. Salomo haud doa dusende Brauntopfa opp dän Aultoa jebrocht. #(4 un 5) 1Chr 21,29; 1Kjen 9,2
5Eene Nacht bie Gibeon, kjeem de Har no Salomo en eene Openboarunk, un Gott säd: Froag no waut ekj die jäwen saul. 6Un Salomo säd: Du hast mienen Voda David, dee die deend, groote un truhoatje Leew jewäsen wiels hee met sien gaunzet Hoat goot un tru un opprechtich ver die waundlen deed. Un du hast dise groote un truhoatje Leew biebehoolen en dit, daut du sienen Sän vondoag opp sien Troon latst rejieren. #1Kjen 1,48 7Un du, mien Har un Gott, hast mie, dienen Deena, toom Kjennich jemoakt en mienen Voda David siene Städ, wan ekj doch noch junk sie un nich weet, woo ekj rejieren saul. 8Un ekj sie hia en de Medd von dien Volkj, daut du jewält hast, een grootet Volkj daut soo groot es daut et nich to talen jeit. #1Kjen 4,20 9Jeff mie nu Weisheit daut Volkj to rejieren, soo daut ekj mucht weeten waut goot un waut schlajcht es. Woo kunn ekj dit, dien grootet Volkj, aundasch rejieren?
10Un daut jefoll däm Harn, daut Salomo no dit fruach. 11Un Gott säd to am: Wiels du no dit jefroacht hast, un hast nich no een langet Läwen fa die jefroacht, ooda no rikj sennen ooda dän Doot von diene Fiend, un hast no Weisheit fa die jefroacht, daut du kaust daut doonen waut rajcht es, 12woa ekj die daut jäwen no waut du fruachst. Ekj woa die Weisheit un Vestentnis jäwen soo aus noch nienich eena jehaut haft, un aus nienich noch wäa kjrieen woat. #5Mo 26,14 13Ekj jäw die dan uk noch, no waut du nich fruachst. Ekj woa die rikj moaken un Iea jäwen, daut doa kjeen Kjennich en diene Tiet met die to vejlikjen woat gonen. #Mat 6,33 14Un wan du woascht opp mienen Wajch bliewen, un miene Jebooten un Väaschreften hoolen, soo aus dien Voda David daut deed, dan woa ekj die uk een langet Läwen jäwen. 15Un aus Salomo oppwuak, wist hee, daut Gott to am jerät haud. Un hee jinkj no Jerusalem un jinkj doa ver däm Harn siene Bundeskjist un opfad doa Brauntopfa un Dankopfa. Hee muak eene groote Moltiet fa aul siene aunjestalde Menschen.
16Een Dach kjeemen twee Frues, dee een onierlichet Läwen fieeden, no däm Kjennich met eene Froag. 17De eene Fru säd: Mien Har, dise Fru un ekj wonen en daut selwje Hus. Ekj kjrieech een Kjint aus see uk en daut Hus wia. 18Dan dree Doag lota kjrieech see een Kjint. Sest wia doa kjeena en daut Hus, bloos wie beid. 19Oba eene Nacht storf äa Sänkje, wiels see opp dän lach. 20Un dan neem see enne Nacht mienen Sän von mie aus ekj schleep. See neem mienen no sikj, un läd äaren doodjen Sän bie mie han. 21Dan tiedich aus ekj mien Kjint besorjen wull, sach ekj daut dee doot wia. Un zemorjes, aus ekj am neiw besach, wia daut nich mien Kjint. 22Oba de aundre Fru säd: Daut es nich rajcht. Daut läwendje Kjint es mient, un daut doodje es äat. Un de ieeschte Fru säd: Nä. Daut doodje Kjint es dient un daut läwendje es mient. Un soo streeden see sikj doa ver däm Kjennich. 23Dan säd de Kjennich: Du sajchst daut daut Läwendje dient es, un daut Doodje äat es; un see vestritt daut un sajcht daut dient es doot un äat läft. 24Un de Kjennich säd: Brinjt mie emol een Schwieet. Un see brochten am een Schwieet. 25Un hee säd: Nu schniet daut läwendje Kjint en twee halften, un jäft jieda Fru eene halft. 26Dan, wäajen see dän Sän soo goot wia, säd de Fru, dee äa Kjint doa läwd, toom Kjennich: Mien Har, jeff ar daut läwendje Kjint un brinj daut nich om. Un de aundre säd: Dan es daut nich mient uk nich dient. Doot daut. #(26 un 27) Jes 49,15 27Dan säd Salomo: Doot daut Kjint nuscht aun. Jäft daut no de ieeschte Fru. Daut es de rajchte Mutta. 28Aus de Lied en Israel hieeden, woo de Kjennich daut rajcht utjelajcht haud, staunden see. See sagen, daut hee de Weisheit von Gott haud, om daut rajcht to jäwen.
Currently Selected:
1. Kjennichs 3: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
1. Kjennichs 3
3
Salomo bät om Weisheit un jeft Jerecht
(2Chr 1,3-12)
1Salomo muak een Vetrach met däm Kjennich von Ägipten, un befried sikj met däm ägiptischen Kjennich siene Dochta. Hee brocht ar no de Davidstaut, bat hee sien ieejnet Hus un däm Harn sien Hus un de Mia rom Jerusalem foadich jebut haud. #5Mo 23,8; 1Kjen 11,1-2
2De Lied brochten äare Opfa opp de Huage Opfastäden, wiels doa noch kjeen Hus jebut wia fa däm Harn sienen Nomen. 3Salomo wia däm Harn goot, un hee jehorcht de Väaschreften von sienen Voda David, oba hee brocht doch noch Brauntopfa un Weiruakopfa opp de huage Opfastäden. 4Un de Kjennich jinkj no Gibeon, om doa een Opfa to moaken. Doa wia de jratste huage Opfastäd. Salomo haud doa dusende Brauntopfa opp dän Aultoa jebrocht. #(4 un 5) 1Chr 21,29; 1Kjen 9,2
5Eene Nacht bie Gibeon, kjeem de Har no Salomo en eene Openboarunk, un Gott säd: Froag no waut ekj die jäwen saul. 6Un Salomo säd: Du hast mienen Voda David, dee die deend, groote un truhoatje Leew jewäsen wiels hee met sien gaunzet Hoat goot un tru un opprechtich ver die waundlen deed. Un du hast dise groote un truhoatje Leew biebehoolen en dit, daut du sienen Sän vondoag opp sien Troon latst rejieren. #1Kjen 1,48 7Un du, mien Har un Gott, hast mie, dienen Deena, toom Kjennich jemoakt en mienen Voda David siene Städ, wan ekj doch noch junk sie un nich weet, woo ekj rejieren saul. 8Un ekj sie hia en de Medd von dien Volkj, daut du jewält hast, een grootet Volkj daut soo groot es daut et nich to talen jeit. #1Kjen 4,20 9Jeff mie nu Weisheit daut Volkj to rejieren, soo daut ekj mucht weeten waut goot un waut schlajcht es. Woo kunn ekj dit, dien grootet Volkj, aundasch rejieren?
10Un daut jefoll däm Harn, daut Salomo no dit fruach. 11Un Gott säd to am: Wiels du no dit jefroacht hast, un hast nich no een langet Läwen fa die jefroacht, ooda no rikj sennen ooda dän Doot von diene Fiend, un hast no Weisheit fa die jefroacht, daut du kaust daut doonen waut rajcht es, 12woa ekj die daut jäwen no waut du fruachst. Ekj woa die Weisheit un Vestentnis jäwen soo aus noch nienich eena jehaut haft, un aus nienich noch wäa kjrieen woat. #5Mo 26,14 13Ekj jäw die dan uk noch, no waut du nich fruachst. Ekj woa die rikj moaken un Iea jäwen, daut doa kjeen Kjennich en diene Tiet met die to vejlikjen woat gonen. #Mat 6,33 14Un wan du woascht opp mienen Wajch bliewen, un miene Jebooten un Väaschreften hoolen, soo aus dien Voda David daut deed, dan woa ekj die uk een langet Läwen jäwen. 15Un aus Salomo oppwuak, wist hee, daut Gott to am jerät haud. Un hee jinkj no Jerusalem un jinkj doa ver däm Harn siene Bundeskjist un opfad doa Brauntopfa un Dankopfa. Hee muak eene groote Moltiet fa aul siene aunjestalde Menschen.
16Een Dach kjeemen twee Frues, dee een onierlichet Läwen fieeden, no däm Kjennich met eene Froag. 17De eene Fru säd: Mien Har, dise Fru un ekj wonen en daut selwje Hus. Ekj kjrieech een Kjint aus see uk en daut Hus wia. 18Dan dree Doag lota kjrieech see een Kjint. Sest wia doa kjeena en daut Hus, bloos wie beid. 19Oba eene Nacht storf äa Sänkje, wiels see opp dän lach. 20Un dan neem see enne Nacht mienen Sän von mie aus ekj schleep. See neem mienen no sikj, un läd äaren doodjen Sän bie mie han. 21Dan tiedich aus ekj mien Kjint besorjen wull, sach ekj daut dee doot wia. Un zemorjes, aus ekj am neiw besach, wia daut nich mien Kjint. 22Oba de aundre Fru säd: Daut es nich rajcht. Daut läwendje Kjint es mient, un daut doodje es äat. Un de ieeschte Fru säd: Nä. Daut doodje Kjint es dient un daut läwendje es mient. Un soo streeden see sikj doa ver däm Kjennich. 23Dan säd de Kjennich: Du sajchst daut daut Läwendje dient es, un daut Doodje äat es; un see vestritt daut un sajcht daut dient es doot un äat läft. 24Un de Kjennich säd: Brinjt mie emol een Schwieet. Un see brochten am een Schwieet. 25Un hee säd: Nu schniet daut läwendje Kjint en twee halften, un jäft jieda Fru eene halft. 26Dan, wäajen see dän Sän soo goot wia, säd de Fru, dee äa Kjint doa läwd, toom Kjennich: Mien Har, jeff ar daut läwendje Kjint un brinj daut nich om. Un de aundre säd: Dan es daut nich mient uk nich dient. Doot daut. #(26 un 27) Jes 49,15 27Dan säd Salomo: Doot daut Kjint nuscht aun. Jäft daut no de ieeschte Fru. Daut es de rajchte Mutta. 28Aus de Lied en Israel hieeden, woo de Kjennich daut rajcht utjelajcht haud, staunden see. See sagen, daut hee de Weisheit von Gott haud, om daut rajcht to jäwen.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.