مَتّی 21
21
ورود شائونَه عیسی وِ اورشلیم
1وَختی که عیسی وُ شایِرداش وِ اورشلیم نَزیک شوئِن وُ وِ دِهات بِیتفاجی دِ پا کُوءِ زِیتُو رَسِسِن، عیسی دُوتا اَ شایِرداش فِرسا، 2وِ اُونا گفت: «بَرید وِ دِهاتی که جِلُو روتونَ.وِ مَحضِ وُرود، الاغی نِه وا كُرَش که بَسِسَ پیا مُکُنید.اونانِ وا کنید وَرِ مَه بیارید. 3اَیَر كسی حرفی وِتو زا بُئید: ”خداوند وِ اونا نیاز دارَه،“ وُ او فِورن اونان مِفِرسهَ،» 4وا ایی کار پیشگویی اشعیای نبی وِ انجام رَسِس که گُفته وی:
5«وِ دُختَرِ صَهیون بُئید،
”سیل کُ پادشا تُو
سُوآر وِ رو خَری، وِ رو کُرَه خَری
وا اِشکِسِه ای میا وَر تُو.“»
6او دُوتا شایِرد رفتن وُ طبق او چیی که عیسی وِشو گفته وی انجام دان 7اونا خَر وُ كُرَّشِه اُوُردِن وُ رَداآ خُیِشُونِه اِناختن پشت خَر وُ عیسی سُوآرِ شد. 8جمعیتِ زیادیَم رَداآ خُیِشُونِه سَرِ را عیسی پَن کِردَن وُ بعضیاشو شاخِه آ دِرَختا نِه مِوُریِنُ پَن مِکِردِن مینِه را، 9جمعیتی كه اَ جِلُو عیسی مرفتِن وُ گروهی که اَ عقب عیسی میامان حَوار مِکِردن:
«هوشیعانا وِ پسر داوود!»
«مارِکَ او که وِ اسم خُداوند میایَ!»
«هوشیعانا دِ عرشِ برین!»
10هَمی که عیسی داخل اورشلیم شد تَمام شَر وِ شور وُ شوق آما. مَردِم مپُرسییِن: «ایی شخص كیَه؟» 11وُ او جِماعت جُواو مِدان: «ایی عیسی پیغَمَرَ، اَهلِ ناصرۀ جلیل!»
عیسی معبد خدانِه تمیس مُکُنَه
12اوسِه عیسی رفت مینِ صحنِ معبدِ خُدا وُ تمامِ کِسایی نِه كه دِ اونچو خرید وُ فُروش مِکِردِن، کِرد دَر وُ میزای صرّافا وُ بَساط كَفتر فُروشانِ چَپَ کِرد ، 13وُ وِ اونا گفت: «دِ نوشته آ مقدس نِوِشتَه شیَ که: ”خونۀ مَه، خونَه دعا خُنَه مِشَه،“ امّا شما اونِه ”کِردید لونَه دُزا“.»
14دِ معبد کُورا وُ لَنگا آمان وَرِش وُ عیسی اونان شفا دا. 15امّا هَمی که سران کاهنا وُ معلما تورات کارا خارقُ العادَ عیسانِه دییِن وُ شِنُفتِن که بَچاآ دِ معبد حَوار مُکُنَن موئَن: «هوشیعانا وِ پسر داوود» خشمگین شوئِن. 16وِ عیسی گُفتن: «آیا مِشنُویی اینا شی مُوئَن؟» عیسی جُواو دا: «بَلِه. مَیَر دِ کتُآوا مقدس نَخُنید كه،
”حتی بچِه آ وُ شیرخوارا
اونِه حَمد وُ ستایش مُکُنَن؟“»
17اوسِه عیسی اونان ترک كِرد وُ اَ شَر دِراما دَر، رفت وِ دِهات بیتعَنیا وُ شُو نِه دِ اونچو مُن.
خشک شینِ دِرختِ اَنجیل
18صُواش، وختی که عیسی وِ شَر وُریَشت گُسنَش شُد. 19دِ کنار جادهَ دِرختِ اَنجیلی دیی، وِ طرفش رفت امّا بجُز بَلگ چی دِ قَش نَوی . پَ رو وِ دِرخت کِرد وُ فرمود: «دیهَ اَ تو هوچ وَخت میوه ایی وِ عمل نیا!» هَمو جا در جا دِرخت خشک شد. 20شایِردا اَ دییِن ایی کار حیرَت کِردِن وُ اَ عیسی پُرسیِن: «چِجور دِرخت اَنجیل وِ ایی زُویی خشک شد؟» 21عیسی دِ جُواو اونا گُفت: «وِ راسی وِ شما موئِم، اَیَر ایمان داشتَواید وُ شک نَكید نَه فقط مِتونید اوچی که وِرَ ایی دِرختِ اَنجیل اتفاق اِفتا، انجام بَئید بلکه اَیَر وِ ایی كُوء بُئید ”اَ جاش بَکِنیَه وُ بّفتَه وِ، دریا“ چِنی مِشَه. 22اَیَر ایمان داشتَواید هر چیی که وا ایمان دِ دعا بَخوایید، وِ دَس میارید.»
سوال دِبارَه اقتدارِ عیسی
23عیسی آما وِ مینِ معبد خدا وُ داشت تعلیمِ مِدا. دِ ایی مِوقَع سران کاهِنا وُ مَشایِخ قُوم وَرِ عیسی آمان وُ وِش گُفتِن: «و چِه حَقی ایی كارانِ مُکنی؟ چِه کسی ایی اقتِدارِ وِ تُو دیَه؟» 24عیسی دِ جُواو اونا گفت: «مَنِم اَ شما سوالی دارِم. اَیَر جُواو بَیید مَنِم وِ شما مُوئِم وا چِه اقتِداری ایی كارانِ مُکُنِم. 25تعمید یَحیی اَ جانِوِ چه کسی بی؟ آیا اَ جانِوِ خدا بی یا اَ جانِوِ انسان؟» اونا دِ مینِه خیِشُو مشورت کِردِن وُ گُفتن: «اَیَر بُئیِم اَ جانِوِ خدا بی، وِ اِیما مُوئَه،”چُنَ وِ او ایمان نیاوُردید؟“ 26وُ اَیَر بُئیِم اَ جانِوِ انسان بی، اَ مَردِم مِترسیم وِرَ ایکه همه یَحیانِ یِه پیغَمَر مینَن.» 27اوسِه وِ عیسی جُواو دان: «نِمِنیم.» عیسی فرمود: «مَنِم وِ شما نِمُوئِم وا چِه اقتِداری ایی كارانِ مُکُنِم.»
مَثَل دُوتا پسر
28«نَظر شما شیَ؟ شخصی دوُتا پسر داشت. وَرِ یکی اَ پسراش رَفت وُ گُفت: ”رولَه، امرو وِ تاكستان بَرو وَ دِ اونچو کار کُ.“ 29پسر گُفت: ”نِمِرم.“ امّا بعد نَظَرش تغییر کرد وُ رَفت. 30بُواَ وَرِ او یکی پسرش رَفت وَ وِ اونَم همینِ گُفت. پسر جُواو دا: ”مِرمِ، آقا“ امّا نَرَفت. 31کامینا اَ ایی دُوتا پسر خواستِ بُواَ نِه وِ جا اُوُرد؟» شایِردا جُواو دان: «اوّلی.» عیسی وِشو گُفت: «وِ راسی وِ شما موئِم، خَراجگیرا وُ فاحِشه آ قبلِ شما وِ پادشایی خُدا را پیا مُکُنَن. 32وِرَ ایکه یَحیی آما وُ شمانِه رانَمایی کِرد که چِجور صالح زِنِیی کنید امّا وِ او ایمان نیاوُردید امّا خَراجگیرا وُ فاحِشه آ ایمان اُوُردِن. وَ شما حتی بَعدِ دییِنِ اونا نَظَرتو عَوَض نَشُد وُ وِش ایمان نیاوُردید.
مَثَلِ باغِوُنا شریر
33وِ مَثَل دیَری گوش بَیید. صاحِوِ مِلکی، یِه تاكستانی دُرُس کِرد وُ دُورِشه دیوار كَشی وُ حُوضچِه ایی وِرَ لِه کِردَن اَنگیورا وُ وِرَ شِراو کَن وُ بُرجیَم وِرَ دیدِبانی ساخت. تاکستانِ وِ چَن تا باغِوُ کِرا دا وُ خُیِش رَفت سفر. 34هَمی که وَختِ چیئَنِ انگیور رَسِس غلاما خُیِشِه وَرِ باغِوُنا فِرسا تا قِسِ خُیِشِه اَ میوَه بَسونَه. 35امّا باغِوُنا غلاما اونِه گِرفتن ،یکی نِه زان وُ یکی نِه كُشتِن وُ سِومی نِه سنگ بارو کِردِن. 36صاحِوِ باغ دَفَعه بَعد غلاما بیشترینِ وَرِ اونا فِرسا امّا باغِوُنا وا اونا هم هَموجور رَفتارِ کِردِن. 37آخِر سَر پسر خُیِشِه وَرِ باغِوُنا فِرسا وُ وا خُیِش گفُت: ”عِزَتِ پسرمِه نیا مَرَن.“ 38امّا هَمی که باغِوُنا پسر نِه دیئِن وا هم گُفتِن: ”ایی وارِثَه. بیاید اونِنِ بَكُشیم وُ میراثِشِ واگیر کنیم.“ 39پَ اونِه گرفتنُ اَ تاکِستان اِناختن دَر وُ کُشتِن. 40وا ایی حِساو هَمی که صاحو تاكِستان بیایَه وا ایی باغِوُنا شی مُکُنه؟» 41شایِردا جُواو دان: «او مردا شَریرِ وا بی رَحمیِ تَمام نابود مُکُنه وُ تاكِستان وِ باغِوُنا دیَری کِرا مِیَه تا سَهمِ اونِنِ وِ موقع وِش بَیَن.»
42عیسی وِ اونا فرمود: «آیا تا ایسِه دِ کتاوا مُقَدَس نَخُنِید که،
”هَمو سنگی كه مِعمارا رَد کِردَن،
سَنگِ اصلی بَنا شیَ.
ایی کارِ خداوند بی
وِ نظر اِیما عجیب میا.“
43پَ وِ شما مُوئِم كه پادشایی خدا اَ شما گرفته مِشَه وُ وِ قُومِی مییَنِش كه ثمَرَشِ بَیَن. 44هر که رو ایی سنگ بِفتَه خُرد مِشهَ وَ اَیَر او سنگ رو كسی بِفتَه، اونِه مِتُلُقُنَه.»
45هَمی که سران کاهنا وُ علمای فِرقۀ فَریسی مَثلا عیسانِه شِنُفتِن فَمِسِن كه دِبارَ اونا صُوَت مُکُنهَ. 46هَر چَن که دِ دُمِ ایی بیئِن که عیسانِه دسگیر کُنن امّا اَ مَردِم زَلشو مِرفت وِرِ ایی که،مَردِم عیسانِه یِه پیغَمَر مِینِسِن.
Currently Selected:
مَتّی 21: NLBB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
مَتّی 21
21
ورود شائونَه عیسی وِ اورشلیم
1وَختی که عیسی وُ شایِرداش وِ اورشلیم نَزیک شوئِن وُ وِ دِهات بِیتفاجی دِ پا کُوءِ زِیتُو رَسِسِن، عیسی دُوتا اَ شایِرداش فِرسا، 2وِ اُونا گفت: «بَرید وِ دِهاتی که جِلُو روتونَ.وِ مَحضِ وُرود، الاغی نِه وا كُرَش که بَسِسَ پیا مُکُنید.اونانِ وا کنید وَرِ مَه بیارید. 3اَیَر كسی حرفی وِتو زا بُئید: ”خداوند وِ اونا نیاز دارَه،“ وُ او فِورن اونان مِفِرسهَ،» 4وا ایی کار پیشگویی اشعیای نبی وِ انجام رَسِس که گُفته وی:
5«وِ دُختَرِ صَهیون بُئید،
”سیل کُ پادشا تُو
سُوآر وِ رو خَری، وِ رو کُرَه خَری
وا اِشکِسِه ای میا وَر تُو.“»
6او دُوتا شایِرد رفتن وُ طبق او چیی که عیسی وِشو گفته وی انجام دان 7اونا خَر وُ كُرَّشِه اُوُردِن وُ رَداآ خُیِشُونِه اِناختن پشت خَر وُ عیسی سُوآرِ شد. 8جمعیتِ زیادیَم رَداآ خُیِشُونِه سَرِ را عیسی پَن کِردَن وُ بعضیاشو شاخِه آ دِرَختا نِه مِوُریِنُ پَن مِکِردِن مینِه را، 9جمعیتی كه اَ جِلُو عیسی مرفتِن وُ گروهی که اَ عقب عیسی میامان حَوار مِکِردن:
«هوشیعانا وِ پسر داوود!»
«مارِکَ او که وِ اسم خُداوند میایَ!»
«هوشیعانا دِ عرشِ برین!»
10هَمی که عیسی داخل اورشلیم شد تَمام شَر وِ شور وُ شوق آما. مَردِم مپُرسییِن: «ایی شخص كیَه؟» 11وُ او جِماعت جُواو مِدان: «ایی عیسی پیغَمَرَ، اَهلِ ناصرۀ جلیل!»
عیسی معبد خدانِه تمیس مُکُنَه
12اوسِه عیسی رفت مینِ صحنِ معبدِ خُدا وُ تمامِ کِسایی نِه كه دِ اونچو خرید وُ فُروش مِکِردِن، کِرد دَر وُ میزای صرّافا وُ بَساط كَفتر فُروشانِ چَپَ کِرد ، 13وُ وِ اونا گفت: «دِ نوشته آ مقدس نِوِشتَه شیَ که: ”خونۀ مَه، خونَه دعا خُنَه مِشَه،“ امّا شما اونِه ”کِردید لونَه دُزا“.»
14دِ معبد کُورا وُ لَنگا آمان وَرِش وُ عیسی اونان شفا دا. 15امّا هَمی که سران کاهنا وُ معلما تورات کارا خارقُ العادَ عیسانِه دییِن وُ شِنُفتِن که بَچاآ دِ معبد حَوار مُکُنَن موئَن: «هوشیعانا وِ پسر داوود» خشمگین شوئِن. 16وِ عیسی گُفتن: «آیا مِشنُویی اینا شی مُوئَن؟» عیسی جُواو دا: «بَلِه. مَیَر دِ کتُآوا مقدس نَخُنید كه،
”حتی بچِه آ وُ شیرخوارا
اونِه حَمد وُ ستایش مُکُنَن؟“»
17اوسِه عیسی اونان ترک كِرد وُ اَ شَر دِراما دَر، رفت وِ دِهات بیتعَنیا وُ شُو نِه دِ اونچو مُن.
خشک شینِ دِرختِ اَنجیل
18صُواش، وختی که عیسی وِ شَر وُریَشت گُسنَش شُد. 19دِ کنار جادهَ دِرختِ اَنجیلی دیی، وِ طرفش رفت امّا بجُز بَلگ چی دِ قَش نَوی . پَ رو وِ دِرخت کِرد وُ فرمود: «دیهَ اَ تو هوچ وَخت میوه ایی وِ عمل نیا!» هَمو جا در جا دِرخت خشک شد. 20شایِردا اَ دییِن ایی کار حیرَت کِردِن وُ اَ عیسی پُرسیِن: «چِجور دِرخت اَنجیل وِ ایی زُویی خشک شد؟» 21عیسی دِ جُواو اونا گُفت: «وِ راسی وِ شما موئِم، اَیَر ایمان داشتَواید وُ شک نَكید نَه فقط مِتونید اوچی که وِرَ ایی دِرختِ اَنجیل اتفاق اِفتا، انجام بَئید بلکه اَیَر وِ ایی كُوء بُئید ”اَ جاش بَکِنیَه وُ بّفتَه وِ، دریا“ چِنی مِشَه. 22اَیَر ایمان داشتَواید هر چیی که وا ایمان دِ دعا بَخوایید، وِ دَس میارید.»
سوال دِبارَه اقتدارِ عیسی
23عیسی آما وِ مینِ معبد خدا وُ داشت تعلیمِ مِدا. دِ ایی مِوقَع سران کاهِنا وُ مَشایِخ قُوم وَرِ عیسی آمان وُ وِش گُفتِن: «و چِه حَقی ایی كارانِ مُکنی؟ چِه کسی ایی اقتِدارِ وِ تُو دیَه؟» 24عیسی دِ جُواو اونا گفت: «مَنِم اَ شما سوالی دارِم. اَیَر جُواو بَیید مَنِم وِ شما مُوئِم وا چِه اقتِداری ایی كارانِ مُکُنِم. 25تعمید یَحیی اَ جانِوِ چه کسی بی؟ آیا اَ جانِوِ خدا بی یا اَ جانِوِ انسان؟» اونا دِ مینِه خیِشُو مشورت کِردِن وُ گُفتن: «اَیَر بُئیِم اَ جانِوِ خدا بی، وِ اِیما مُوئَه،”چُنَ وِ او ایمان نیاوُردید؟“ 26وُ اَیَر بُئیِم اَ جانِوِ انسان بی، اَ مَردِم مِترسیم وِرَ ایکه همه یَحیانِ یِه پیغَمَر مینَن.» 27اوسِه وِ عیسی جُواو دان: «نِمِنیم.» عیسی فرمود: «مَنِم وِ شما نِمُوئِم وا چِه اقتِداری ایی كارانِ مُکُنِم.»
مَثَل دُوتا پسر
28«نَظر شما شیَ؟ شخصی دوُتا پسر داشت. وَرِ یکی اَ پسراش رَفت وُ گُفت: ”رولَه، امرو وِ تاكستان بَرو وَ دِ اونچو کار کُ.“ 29پسر گُفت: ”نِمِرم.“ امّا بعد نَظَرش تغییر کرد وُ رَفت. 30بُواَ وَرِ او یکی پسرش رَفت وَ وِ اونَم همینِ گُفت. پسر جُواو دا: ”مِرمِ، آقا“ امّا نَرَفت. 31کامینا اَ ایی دُوتا پسر خواستِ بُواَ نِه وِ جا اُوُرد؟» شایِردا جُواو دان: «اوّلی.» عیسی وِشو گُفت: «وِ راسی وِ شما موئِم، خَراجگیرا وُ فاحِشه آ قبلِ شما وِ پادشایی خُدا را پیا مُکُنَن. 32وِرَ ایکه یَحیی آما وُ شمانِه رانَمایی کِرد که چِجور صالح زِنِیی کنید امّا وِ او ایمان نیاوُردید امّا خَراجگیرا وُ فاحِشه آ ایمان اُوُردِن. وَ شما حتی بَعدِ دییِنِ اونا نَظَرتو عَوَض نَشُد وُ وِش ایمان نیاوُردید.
مَثَلِ باغِوُنا شریر
33وِ مَثَل دیَری گوش بَیید. صاحِوِ مِلکی، یِه تاكستانی دُرُس کِرد وُ دُورِشه دیوار كَشی وُ حُوضچِه ایی وِرَ لِه کِردَن اَنگیورا وُ وِرَ شِراو کَن وُ بُرجیَم وِرَ دیدِبانی ساخت. تاکستانِ وِ چَن تا باغِوُ کِرا دا وُ خُیِش رَفت سفر. 34هَمی که وَختِ چیئَنِ انگیور رَسِس غلاما خُیِشِه وَرِ باغِوُنا فِرسا تا قِسِ خُیِشِه اَ میوَه بَسونَه. 35امّا باغِوُنا غلاما اونِه گِرفتن ،یکی نِه زان وُ یکی نِه كُشتِن وُ سِومی نِه سنگ بارو کِردِن. 36صاحِوِ باغ دَفَعه بَعد غلاما بیشترینِ وَرِ اونا فِرسا امّا باغِوُنا وا اونا هم هَموجور رَفتارِ کِردِن. 37آخِر سَر پسر خُیِشِه وَرِ باغِوُنا فِرسا وُ وا خُیِش گفُت: ”عِزَتِ پسرمِه نیا مَرَن.“ 38امّا هَمی که باغِوُنا پسر نِه دیئِن وا هم گُفتِن: ”ایی وارِثَه. بیاید اونِنِ بَكُشیم وُ میراثِشِ واگیر کنیم.“ 39پَ اونِه گرفتنُ اَ تاکِستان اِناختن دَر وُ کُشتِن. 40وا ایی حِساو هَمی که صاحو تاكِستان بیایَه وا ایی باغِوُنا شی مُکُنه؟» 41شایِردا جُواو دان: «او مردا شَریرِ وا بی رَحمیِ تَمام نابود مُکُنه وُ تاكِستان وِ باغِوُنا دیَری کِرا مِیَه تا سَهمِ اونِنِ وِ موقع وِش بَیَن.»
42عیسی وِ اونا فرمود: «آیا تا ایسِه دِ کتاوا مُقَدَس نَخُنِید که،
”هَمو سنگی كه مِعمارا رَد کِردَن،
سَنگِ اصلی بَنا شیَ.
ایی کارِ خداوند بی
وِ نظر اِیما عجیب میا.“
43پَ وِ شما مُوئِم كه پادشایی خدا اَ شما گرفته مِشَه وُ وِ قُومِی مییَنِش كه ثمَرَشِ بَیَن. 44هر که رو ایی سنگ بِفتَه خُرد مِشهَ وَ اَیَر او سنگ رو كسی بِفتَه، اونِه مِتُلُقُنَه.»
45هَمی که سران کاهنا وُ علمای فِرقۀ فَریسی مَثلا عیسانِه شِنُفتِن فَمِسِن كه دِبارَ اونا صُوَت مُکُنهَ. 46هَر چَن که دِ دُمِ ایی بیئِن که عیسانِه دسگیر کُنن امّا اَ مَردِم زَلشو مِرفت وِرِ ایی که،مَردِم عیسانِه یِه پیغَمَر مِینِسِن.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company