اعمال رَسوُلُ 22
22
1«ای ب رادَرُ، نُ ای بَبُگُ، وَ دفاع مِ کِ آلا وَ شما مِگُ، گُش بْ دَ اِ.»
2دَم کِه ب یَشنیدِ کِ ای چیزَ رَ وَ ز بُنِ عبرانیگُ مِ گَ، ساکت تر ب شَدِ.
اُدَم پولُس ب°گَ: 3«مِ یَگ مردینه یهودی استُ، دَر شَهرِ تارسوسِ از ولایت کیلیکیه وَدنیا اُمدا. وَلِ دَر ای شهر کَلُ ش تا. اَمِّ شریعت اجداد خا، دَر محضر گامالائیل یاد گْ رَفتا نُ وَر خدا غیرت دِشتا، اَمتُ کِ أَمَ ش°ما امرُز غیرت دارِ. 4مِ مریدونِ ای طرَیقت رَ تَ مَرز مرگ آزار مْ دادا نُ اُشُنَ از مَردینَ اُ اُرتینَ مِگرَفتا نُ وَ زِندُ مْ پَرُندا. 5کاهن کَلُ نُ اَمِّ شورای یهود وَر ای کار شاهد استِ وَرخاطِرِکه از اُشُ نامه آ وَ برادرُ دَر شَهرِ دمشق گْ رَفتا تَ وَ اُنجا برآ نُ ای مردمَ دَر بند بُکنُ نُ وَر مجازات وَ اورشلیم ب یَرُ.
6وَلِ دَم کِه در رَ وَ دمشق نزدیک مِشَدُ، نزدیک ظهر، یَگ لِ نورِ کَلُنِ از آسمُ دورِ مِ ب تاوی . 7نُ مِ رو زمی ب یَفتیدُ نُ صدااِ ب یَشنیدُ کِ وَ مِ مِگُفت: ”شائول! شائول! وَرچِ م°نَ آزار مِدِ؟“
8نُ مِ پرسیدُ: ”خداوندا، تو کِنی؟“
نُ اُ جَواب بْ دا: ”مِ اُ عیسای ناصری اَستُ کِ تو اُنَ آزار مِ دِ.“ 9اُشُن که خه مِ بودِ نورَ بْ دیدِ، وَلِ صدا اِ کِ خِ مِ گَف مِزَ ن یَشنیدِ.
10نُ بْ گفتُ: ”خداوندا، چکار بُکنُ؟“
خداوند بْ گَ: ”پُ شُ نُ وَ دمشق برُ. دَر اُنجا هر کارِ کِ باید انجام ب دِ، وَ تو گفته مِ شُ.“ 11وَلِ مِ وَر خاطرِ چْ رُخِ اُ نور، د گَ ن مِتنِستُ جا اِ رَ بینُ. نَفَ اُشُن که خه مِ بودِ دَسِ مْ نَ بَگرَفتِ نُ وَ دمشق بَردِ.
12دَر دمشق، مردینه وَ نُمِ حَنانیا دیندار بو نُ طبق شریعت زندگی مِکَ، اُ دَر میون اَمِّ یهودیگُ، نُمِ نیکِ دِشت . 13حَنانیا وَ دیدَنِ مِ ب°یومَ نُ بغل مِ بِستا نُ بْ گَ: ”برادر شائول! بینا شو!“ اَمُ دَم، بینا بْ شَدُ نُ اُ نَ ب°دیدُ.
14اُ بْ گَ: ”خدای اجدادِ ما ت رَ انتخاب کَردَ تَ خواستِ اُ نَ فَمی نُ اُ صالحَ بینی نُ از دَنی یُ صدا اِنَ بْ یَشنی. 15وَرخاطِرِکه تو دَر براوَر اَمِّ مردم، شاهد اُ مِ شِ نُ وَ اُچیزِ کِ دیدِ نُ أَشنیدِ، شهادت م دِ. 16آلا مَطَلِ چِ زِ استی؟ پُ شُ نُ تعمید ب گیرَکُ نُمِ اُ نَ صدا کُ، از گنا إِ خا پاک شو!“
17دَم کِه وَ اورشلیم وَر گَشتُ، دِشتُ دَر معبد دعا مِکَردُ کِ از حال بْ رَفتُ 18نُ خداوندَ ب°دیدُ کِ وَ مِ بگُفتِ: ”عجله کُ نُ هر چه زودتر از اورشلیم بور شُ، وَرخاطِرِ کِ اُشُ شهادت ت رَ درباره مِ قبول نْ مِنَ.“
19مِ بْ گفتُ: ”خداوندا، اُشُ مْفَمِ کِ مِ وَ کنیسه آ مِرَفتُ نُ اُشن کِ وَ تو ایمُ دِشتِ، وَ زِندُ مْ پَرُندا نُ مِزدا. 20نُ دَم کِه خونِ اُ شاهدِ تو استیفانَ مِرِختِ، مِ اُنجا بِستادُ، مِ کارِ اُشنَ تأیید ب کَردُ نُ لباس إِ قاتِلُن اُ نَ ن گَ دِشتُ.“
21اُ وَ مِ بْ گَ: ”بْ رُ؛ وَرخاطِرِ کِ مِ ت رَ وَ جا اِ دورِ، پِشِ غیریهودیگُ رایی مِنُ.“»
پولُسُ فَرمُنده رومی
22مردم تَ اینجا وَ پولُس گُش دادِ، وَلِ دَم کِه ای نَ بْ گَ، صدا اِ خود خا پُ بْکرده، فریاد ب زَدِ: «ای تُ کَسِ رَ از رو زمی پاک کُنِ! ورخاطرِکه ایطو کَسِ زندَه موندَن یُ روا نِیَّ»
23دَر اُ دَم کِ اُشُ فریاد مْ کَشیدِ نُ عبا اِ خا بالِ سَرخا تَکُ مِدادِ،َاَمطو که پلقوت اِشتَ بو، 24فَرمُندَ دستور ب°دا پولُسَ دَر قلعه بَرِ، شلاق ب زَنِ نُ از اُ بازخواست بُکنِ تَ معلوم ب شیَ وَرچه ای طو وَر ضِدِّ یو فریاد م کَشِ. 25دَم کِ پولسَ وَر شلاق ز دَ مِبَستِ، وَ افسرِ کِ اُنجا س°تادَه بو، ب°گَ: «مَگَ قانون وَ ش°ما ای اجازه رَ مِدَ یک نَفَرِ که از مردم روم اَستَ شلاق بْ زَنِ، دَر حالِ کِ حتی محاکمَه نَشْتَ ؟»
26افسر دَم کِه اینَ بْ یَشنی، پِشِ فَرمُندَ ب°رَ نُ وَ اُ ب°گَ: «اصلا م فَمی چکار مِنی؟ ای مردینه تبعه روم اَستَ!»
27نَفا فَرمُندَ پِشِ پولُس ب°یومَ نُ از اُ پَرسی: «بُگَک بینُ، مَگَ تو رومی استی؟»
جَواب ب°دا: «اُ، اَستُ.»
28اُدَم فَرمُندَ ب°گَ: «مِ وَرخاطر که تبعه روم بَشُ پولِ زیادِ خرج کردا.»
پولُس دَر جَواب ب°گَ: «وَلِ مِ از شکَمِ موکه خا تبعه روم اَستُ!»
29نَفا اُشُن کِ قرار بو از اُ بازخواست بُکنِ، دَر دم خود خا کنار ب کَشیدِ. فَرمُندَ اَ کِ فَمیدَ بو یک رومی رَ اسیر کردَ، خِلِ بْ تر سی.
پولُس پِشِ شورای یهود
30فردا اِ اُ روز، دَم کِه فرمانده مِخواستَک خِ دقّت بینَ کِ وَرچِ یهودیگُ پولُسَ متهم کردَ، زنجیر إِ پولُسَ وا کَ نُ دستور ب°دا کَلُنُنِ کاهِنُ نُ اَمِّ شورای یهود جَمع ب شَ اِ. بعد، پولُسَ پایی ب یاوَ تَ دَر براوَر اُشُ حاضر ب شیَ.
Currently Selected:
اعمال رَسوُلُ 22: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
اعمال رَسوُلُ 22
22
1«ای ب رادَرُ، نُ ای بَبُگُ، وَ دفاع مِ کِ آلا وَ شما مِگُ، گُش بْ دَ اِ.»
2دَم کِه ب یَشنیدِ کِ ای چیزَ رَ وَ ز بُنِ عبرانیگُ مِ گَ، ساکت تر ب شَدِ.
اُدَم پولُس ب°گَ: 3«مِ یَگ مردینه یهودی استُ، دَر شَهرِ تارسوسِ از ولایت کیلیکیه وَدنیا اُمدا. وَلِ دَر ای شهر کَلُ ش تا. اَمِّ شریعت اجداد خا، دَر محضر گامالائیل یاد گْ رَفتا نُ وَر خدا غیرت دِشتا، اَمتُ کِ أَمَ ش°ما امرُز غیرت دارِ. 4مِ مریدونِ ای طرَیقت رَ تَ مَرز مرگ آزار مْ دادا نُ اُشُنَ از مَردینَ اُ اُرتینَ مِگرَفتا نُ وَ زِندُ مْ پَرُندا. 5کاهن کَلُ نُ اَمِّ شورای یهود وَر ای کار شاهد استِ وَرخاطِرِکه از اُشُ نامه آ وَ برادرُ دَر شَهرِ دمشق گْ رَفتا تَ وَ اُنجا برآ نُ ای مردمَ دَر بند بُکنُ نُ وَر مجازات وَ اورشلیم ب یَرُ.
6وَلِ دَم کِه در رَ وَ دمشق نزدیک مِشَدُ، نزدیک ظهر، یَگ لِ نورِ کَلُنِ از آسمُ دورِ مِ ب تاوی . 7نُ مِ رو زمی ب یَفتیدُ نُ صدااِ ب یَشنیدُ کِ وَ مِ مِگُفت: ”شائول! شائول! وَرچِ م°نَ آزار مِدِ؟“
8نُ مِ پرسیدُ: ”خداوندا، تو کِنی؟“
نُ اُ جَواب بْ دا: ”مِ اُ عیسای ناصری اَستُ کِ تو اُنَ آزار مِ دِ.“ 9اُشُن که خه مِ بودِ نورَ بْ دیدِ، وَلِ صدا اِ کِ خِ مِ گَف مِزَ ن یَشنیدِ.
10نُ بْ گفتُ: ”خداوندا، چکار بُکنُ؟“
خداوند بْ گَ: ”پُ شُ نُ وَ دمشق برُ. دَر اُنجا هر کارِ کِ باید انجام ب دِ، وَ تو گفته مِ شُ.“ 11وَلِ مِ وَر خاطرِ چْ رُخِ اُ نور، د گَ ن مِتنِستُ جا اِ رَ بینُ. نَفَ اُشُن که خه مِ بودِ دَسِ مْ نَ بَگرَفتِ نُ وَ دمشق بَردِ.
12دَر دمشق، مردینه وَ نُمِ حَنانیا دیندار بو نُ طبق شریعت زندگی مِکَ، اُ دَر میون اَمِّ یهودیگُ، نُمِ نیکِ دِشت . 13حَنانیا وَ دیدَنِ مِ ب°یومَ نُ بغل مِ بِستا نُ بْ گَ: ”برادر شائول! بینا شو!“ اَمُ دَم، بینا بْ شَدُ نُ اُ نَ ب°دیدُ.
14اُ بْ گَ: ”خدای اجدادِ ما ت رَ انتخاب کَردَ تَ خواستِ اُ نَ فَمی نُ اُ صالحَ بینی نُ از دَنی یُ صدا اِنَ بْ یَشنی. 15وَرخاطِرِکه تو دَر براوَر اَمِّ مردم، شاهد اُ مِ شِ نُ وَ اُچیزِ کِ دیدِ نُ أَشنیدِ، شهادت م دِ. 16آلا مَطَلِ چِ زِ استی؟ پُ شُ نُ تعمید ب گیرَکُ نُمِ اُ نَ صدا کُ، از گنا إِ خا پاک شو!“
17دَم کِه وَ اورشلیم وَر گَشتُ، دِشتُ دَر معبد دعا مِکَردُ کِ از حال بْ رَفتُ 18نُ خداوندَ ب°دیدُ کِ وَ مِ بگُفتِ: ”عجله کُ نُ هر چه زودتر از اورشلیم بور شُ، وَرخاطِرِ کِ اُشُ شهادت ت رَ درباره مِ قبول نْ مِنَ.“
19مِ بْ گفتُ: ”خداوندا، اُشُ مْفَمِ کِ مِ وَ کنیسه آ مِرَفتُ نُ اُشن کِ وَ تو ایمُ دِشتِ، وَ زِندُ مْ پَرُندا نُ مِزدا. 20نُ دَم کِه خونِ اُ شاهدِ تو استیفانَ مِرِختِ، مِ اُنجا بِستادُ، مِ کارِ اُشنَ تأیید ب کَردُ نُ لباس إِ قاتِلُن اُ نَ ن گَ دِشتُ.“
21اُ وَ مِ بْ گَ: ”بْ رُ؛ وَرخاطِرِ کِ مِ ت رَ وَ جا اِ دورِ، پِشِ غیریهودیگُ رایی مِنُ.“»
پولُسُ فَرمُنده رومی
22مردم تَ اینجا وَ پولُس گُش دادِ، وَلِ دَم کِه ای نَ بْ گَ، صدا اِ خود خا پُ بْکرده، فریاد ب زَدِ: «ای تُ کَسِ رَ از رو زمی پاک کُنِ! ورخاطرِکه ایطو کَسِ زندَه موندَن یُ روا نِیَّ»
23دَر اُ دَم کِ اُشُ فریاد مْ کَشیدِ نُ عبا اِ خا بالِ سَرخا تَکُ مِدادِ،َاَمطو که پلقوت اِشتَ بو، 24فَرمُندَ دستور ب°دا پولُسَ دَر قلعه بَرِ، شلاق ب زَنِ نُ از اُ بازخواست بُکنِ تَ معلوم ب شیَ وَرچه ای طو وَر ضِدِّ یو فریاد م کَشِ. 25دَم کِ پولسَ وَر شلاق ز دَ مِبَستِ، وَ افسرِ کِ اُنجا س°تادَه بو، ب°گَ: «مَگَ قانون وَ ش°ما ای اجازه رَ مِدَ یک نَفَرِ که از مردم روم اَستَ شلاق بْ زَنِ، دَر حالِ کِ حتی محاکمَه نَشْتَ ؟»
26افسر دَم کِه اینَ بْ یَشنی، پِشِ فَرمُندَ ب°رَ نُ وَ اُ ب°گَ: «اصلا م فَمی چکار مِنی؟ ای مردینه تبعه روم اَستَ!»
27نَفا فَرمُندَ پِشِ پولُس ب°یومَ نُ از اُ پَرسی: «بُگَک بینُ، مَگَ تو رومی استی؟»
جَواب ب°دا: «اُ، اَستُ.»
28اُدَم فَرمُندَ ب°گَ: «مِ وَرخاطر که تبعه روم بَشُ پولِ زیادِ خرج کردا.»
پولُس دَر جَواب ب°گَ: «وَلِ مِ از شکَمِ موکه خا تبعه روم اَستُ!»
29نَفا اُشُن کِ قرار بو از اُ بازخواست بُکنِ، دَر دم خود خا کنار ب کَشیدِ. فَرمُندَ اَ کِ فَمیدَ بو یک رومی رَ اسیر کردَ، خِلِ بْ تر سی.
پولُس پِشِ شورای یهود
30فردا اِ اُ روز، دَم کِه فرمانده مِخواستَک خِ دقّت بینَ کِ وَرچِ یهودیگُ پولُسَ متهم کردَ، زنجیر إِ پولُسَ وا کَ نُ دستور ب°دا کَلُنُنِ کاهِنُ نُ اَمِّ شورای یهود جَمع ب شَ اِ. بعد، پولُسَ پایی ب یاوَ تَ دَر براوَر اُشُ حاضر ب شیَ.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company