اعمال رَسوُلُ 2
2
پایین اُمدَنِ روح القدس دَر روزِ پِنتیکاست
1دَم کِه رُزِ پِنتیکاست برَسی، اَمَّ اُشُ خه اَم یَگجا جمع ش تَ بودِ . 2که یَگ لِ صدااِ مثلِ صدا اِ کوش کوشِ طوفانِ از آسمُ ب°یومَ نُ اَمِّ خُنِ که دَر اُ ش نَسته دِ رَ پر کَ. 3اُم دَم، ز رُنَ إِ ب دیدِ مثلِ ز رُنَ إِ آتِش کِ از اَم سَوا شَدِ نُ رو اَر کَدَک از اُشُ قرار بَگرَ. 4نَفا اَمَّ از روحالقدس پَر شَدِ نُ اَمتو کِ روح خدا وَشُ قدرت أَرف ز دَ مِدا شروع وَ اَرف زدَ وَ زبُن إِ د°گَ ب کَردِ.
5دَر اُ روزا، یهودیگُنِ خدا تَرس، از اَمِّ مملکَت إِ زِرِ آسمُ، دَر شَرِ اورشلیم زندگی مِ کَردِ. 6دَم کِه ای صدا پُ شَ، جماعتِ زیادِجمع شَدِنُ امتو اِرُ مُندَدِ، وَخاطِرِ اَر کَدَکِشُ م یَشنی کِ اُ ایماندارُ وَ ز بُنِ اُ اَرف م زَنَ . 7نَفا اِرُ نُ خِه تعجب، ب گُفتِ: «مَگَ اَمگی ایشُ کِ گَپ مْزَنِ، جلیلی نیِّ؟ 8نَفا وَرچه اَر کَدَک از ما میَشنِ که اُشُ وَ ز بُنِ مادری ما گَپ مْزَنِ؟ 9پارتا، مادآ، عیلامیگُ، بینالنهرین اُ یهودیَّه اُ کاپادوکیَّه اُپونتوس اُ وَ منطقه آسیایی امپراطوری روم 10اُ فْریجیَه اُ پامفیلیَه اُ مصر اُ بخشِ از لیبی که ازقیرَوانَ اَستَ بو نُ اَمتو مسافِرُنِ که از روم اُمدَدِ 11(اَم یهودیگُ نُ اَم اُشُن که یهودی ش تَدِ )؛ نُ اَمتو مردم کْرِت اُ مردُمُنِ عرب - اَمَّ میَشنِ کِ ایشُ وَ ز بُنِ ما ستایش کارهای إِ پَر قدرتِ خدا رَ مِگَ .» 12نَفَ اَمَ اِرُ نُ سرگشته از یَکُدگِ خا م پَرسیدِ: «ای یَعنِ چِزِ؟»
13وَلِ بَعضِ اَ وَ مَسخَرَ مِگفتِ: «ایشُ خه شراب تازَ مَست اِشتَ!»
پِغُم پِطرُس در روزِ پنتیکاست
14اَمُ دَم پِطرُس خِ اُ یازده نَفَر پُ شَ نُ صدا خا ب لِ کَ نُ رو وَجماعت ب°گَ: «ای مردونِ یهودیَ نُ ای مردُمِ کِ در اورشلیم اَستِ، اینَ فَمِ نُ وَ اُچیزِ کِ مِگُ و دقّت گُش بُکنِ! 15وَری که ای مَردینَگُ، وَرخلاف اُچیزِ کِ ش°ما فِکر مِنِ مست نیِّ، وَرخاطِرِ کِ اَنو ساعت نه صُبَ! 16بلکه ای اَمُ چیزیَ که از طریقِ یوئیل پِغَمبَر گُفتَ ش تَ که :
17”خدا مِ گَ:
دَر رُز إِ آخر، از روح خا رو اَمِّ بَشَر مِ رِزُ.
پ سَرُنُ کِنجَکُنِ ش°ما نبوّت مِ نِ،
جْوُنُنِ شْما رؤیا مْ بینِ
نُ آدَمُنِ پیر شْما خُ وا م بینِ .
18دَر اُ روزا،
اَتّی رو نوکَرُنُ کنیزُن خا،
از روح خا مْ رِزُ
نُ اُشُ نبوّت مِ نِ.
19وَ در بالا، دَر آسمُنا، چیز إِ عجیب،
اُ پایی، رو زمی، نشونیا
خونُ اُ آتِشُ اُ دودِ غلیظ.
20پِش از رسیدَنِ رُزِ کَلُ نُ پَرشکوه خداوند،
خورشِد تاریک مِشُ نُ ماه
خو مِ شُ.
21اُدَم اَر کَ نُمِ خداوندَ صدا کُنَ، نجات مِ نَ.“
22ای مَردینه گونِ اسراییل، ای اَرفَ رَ ب یَشنِ: اَمطو کِ خود ش ما مْفَمِ، عیسای ناصری مردِ بو کِ خدا خِ کار إِ پَر قدرت مُعجِزَ آ نُ نشُنَ إِ که خدا از طریق اُ دَر میون ش°ما انجام ب دا، وَر اَ ق بودَنَ اُ شهادت ب دا . 23خدا وَر اساس نَقشه خا نُ وَر اساس ایکه اَمِّ چی رَ از قبل م فَمَ ای عیسی رَ تسلیم ب کَ نَ ش°ما اُنَ خه دَس إِ آدَمُنِ بَدکار وَ صلیب بْکَشیدِنُ ب کُشتِ. 24خدا اُ نَ از درد إِ مرگ اَزاد کَ، زِندَ کَ، وَرخاطِرِ کِ محال بو مرگ بِتنَ عیسی رَ دَر چنگِ خا ن گَ دَرَ. 25وَرخاطرِکه داوودِ پادُشا دربارِیُ مِ گَ:
”خداوند اَمِشَ پِش رو خا دیدا،
وَرخاطرِ کِ اُ وَ دسِ راست مِ اَستَ، تَ تَکُ ن خَرُ .
26وَر اِم خاطِر دِلمِ شادَ نُ ز بُنِمِ وَ ذُخ اَستَ،
جسمِ مِ اَ دَر اُمِد ساکن مِ شُ.
27وَرخاطِرِکه جُنِ م°نَ دردیارِ مَردَگُ وِل ن مِنی
نُ ن مِ لّی تَنِ قدوّسِ تو،پوسیدَ شِیَ.
28تو رَ إِ زندگی رَ وَ مِ فَ مُندِ،
نُ خِ حضور خا م°نَ از شادی پَر م نی.“
29ای ب رادَرُ، مِتنُ خِ اطمینان وَ ش°ما بُ گُ کِ جَدِ ما داوود پادُشا، مَردَکُ خاک شَ نُ مَقبریُ اَ تَ امرُز پِشِ ما موندَ 30داوود یَگ پِغَمبَرِ بو نُ م فَمی خدا وَر اُ قَسَم خاردَ کِ کَسِ رَ از نسل خودِ داوود رو تخت پادُشاییُ مِرشُنَ. 31داوود زِندَ ش تَنِ مسیح موعودَ از قبل ب دی نُ درباره یُ ب گَ کِ اُ نه دَر دُنیااِ مَردَگُ وِل شَ نُ نه جسمِیُ پوسیدَ نمِشُ. 32خدا اَمی عیسی رَ زِندَ کَ نُ ما اَمَ درباریُ شهادت مِدَ. 33نَفا عیسی بالا بَردَ شَ تَ وَ دسِ راست خدا بَرشینَ نُ بَبِ آسمُنی، روحالقدسِ موعودَ وَ اُ ب دا، نُ اُ ای روحَ اَمطو که خود ش ما آلا م بینِ نُ میَشنِ، رو ما ب رِخت. 34وَخاطِرِ کِ داوود خودیُ وَ آسمُنا بالا نَرَ، وَلِ خودیو ب°گَ:
”خداوند وَ خداوند مِ ب°گَ:
وَدَسِ راست مِ بَرشی
35تَ دَمِ کِ دشمنُن ت رَ زِرِ پُتُ پَرنُ.“
36نَفا بِل تَ اَمِ قومِ اسراییل، از ای مطمئن ب شَ که خدا اَمی عیسی رَ کِ ش°ما وَ صلیب بْ کشیدِ، اَم خداوند، اَم مسیح کَردَ.»
37آلا دَم کِه مردم اینَ بْ یَشنیدِ، دِلشُ رِش شَ نُ وَ پِطرُسُ بَقیِه رسولُ ب گُفتِ: «ای ب رادَرُ، ما چکار بُکنِ؟»
38پِطرُس وَشُ ب°گَ: «توبه بُکنِ نُ اَر کَدَکِش°ما وَر بَخیشدَ ش تَنِ گُنا اِ خا دَر نُمِ عیسی مسیح تعمید ب گیرِ که اُدَم عطا اِ روحالقدسَ م گیرِ. 39وَرخاطِرِکه ای وعدَ، وَر ش°ما نُ گُچَگُنِ شْ ما نُ اَمِّ اُشُن اَستَ کِ دورِ، یعنِ اَرکَه کِه خداوندْ خدا اِ ما اُ نَ پِش خا صدا بُکنَ.»
40پِطرُس خِ اَرفِ زیادِ د°گِ شهادت ب°دا نُ اُشنَ نصیحت مِکَ نُ، ب°گَ: «خودخا از ای نسلِ نا خَلف نجات بْدَ!» 41نَفا اُشُن که أَرف إِنَ قبول ب کَردِ، تعمید بَگرَفتِ. دَر اَمُ روز حدود سَ هزار نَفَر وَشُ اِضافَ شَدِ.
زندگی شریکی ایماندارُ
42اُشُ خودخا وَ تعلیم گ رَفتَ از، رَسولُ خه بقیه ایماندارُ نُ پارَ کردنِ نُنُ دعا کَردَ، وقف ب کَردِ . 43وَ جونِ اَمَّشُ تَرسِ افتیدَ بو، نُ معجِزَ آ نُ نْشونی إِ زیادِ وَدَسِ رَسولُ اَنجام مِشَ. 44اَمَّ اُشُن که وَ عیسی ایمُ دِشتِ خِ أَم بودِ نُ دَر اَمَّ چیز خه اَم شریک بودِ. 45اُشُ مالُ منالِ خا مِفرُخت إِ نُ پول اُنَ وَ اندازِ نیازِ اَرکَه، بین اَمَّ تقسیم مِکَردِ. 46اُشُ اَر روز، خه اَم دَر معبد جَم م شَدِ نُ دَر خُنَ إِ خا نُ نَ تَکَّ مِکَردِ نُ خِ دِلِ خوشُ محبت خِ اَم غذا مِ خواردِ . 47خدا رَ ستایش مِکَردِ. اَمِ خلقْ وَ اُشُ احترام مِ اِشتِ؛ نُ خداوند اَر رُز اُشُن که نجات مِکَردِ رَ وَ جَمِ شُ اضاف مِکَ.
Currently Selected:
اعمال رَسوُلُ 2: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
اعمال رَسوُلُ 2
2
پایین اُمدَنِ روح القدس دَر روزِ پِنتیکاست
1دَم کِه رُزِ پِنتیکاست برَسی، اَمَّ اُشُ خه اَم یَگجا جمع ش تَ بودِ . 2که یَگ لِ صدااِ مثلِ صدا اِ کوش کوشِ طوفانِ از آسمُ ب°یومَ نُ اَمِّ خُنِ که دَر اُ ش نَسته دِ رَ پر کَ. 3اُم دَم، ز رُنَ إِ ب دیدِ مثلِ ز رُنَ إِ آتِش کِ از اَم سَوا شَدِ نُ رو اَر کَدَک از اُشُ قرار بَگرَ. 4نَفا اَمَّ از روحالقدس پَر شَدِ نُ اَمتو کِ روح خدا وَشُ قدرت أَرف ز دَ مِدا شروع وَ اَرف زدَ وَ زبُن إِ د°گَ ب کَردِ.
5دَر اُ روزا، یهودیگُنِ خدا تَرس، از اَمِّ مملکَت إِ زِرِ آسمُ، دَر شَرِ اورشلیم زندگی مِ کَردِ. 6دَم کِه ای صدا پُ شَ، جماعتِ زیادِجمع شَدِنُ امتو اِرُ مُندَدِ، وَخاطِرِ اَر کَدَکِشُ م یَشنی کِ اُ ایماندارُ وَ ز بُنِ اُ اَرف م زَنَ . 7نَفا اِرُ نُ خِه تعجب، ب گُفتِ: «مَگَ اَمگی ایشُ کِ گَپ مْزَنِ، جلیلی نیِّ؟ 8نَفا وَرچه اَر کَدَک از ما میَشنِ که اُشُ وَ ز بُنِ مادری ما گَپ مْزَنِ؟ 9پارتا، مادآ، عیلامیگُ، بینالنهرین اُ یهودیَّه اُ کاپادوکیَّه اُپونتوس اُ وَ منطقه آسیایی امپراطوری روم 10اُ فْریجیَه اُ پامفیلیَه اُ مصر اُ بخشِ از لیبی که ازقیرَوانَ اَستَ بو نُ اَمتو مسافِرُنِ که از روم اُمدَدِ 11(اَم یهودیگُ نُ اَم اُشُن که یهودی ش تَدِ )؛ نُ اَمتو مردم کْرِت اُ مردُمُنِ عرب - اَمَّ میَشنِ کِ ایشُ وَ ز بُنِ ما ستایش کارهای إِ پَر قدرتِ خدا رَ مِگَ .» 12نَفَ اَمَ اِرُ نُ سرگشته از یَکُدگِ خا م پَرسیدِ: «ای یَعنِ چِزِ؟»
13وَلِ بَعضِ اَ وَ مَسخَرَ مِگفتِ: «ایشُ خه شراب تازَ مَست اِشتَ!»
پِغُم پِطرُس در روزِ پنتیکاست
14اَمُ دَم پِطرُس خِ اُ یازده نَفَر پُ شَ نُ صدا خا ب لِ کَ نُ رو وَجماعت ب°گَ: «ای مردونِ یهودیَ نُ ای مردُمِ کِ در اورشلیم اَستِ، اینَ فَمِ نُ وَ اُچیزِ کِ مِگُ و دقّت گُش بُکنِ! 15وَری که ای مَردینَگُ، وَرخلاف اُچیزِ کِ ش°ما فِکر مِنِ مست نیِّ، وَرخاطِرِ کِ اَنو ساعت نه صُبَ! 16بلکه ای اَمُ چیزیَ که از طریقِ یوئیل پِغَمبَر گُفتَ ش تَ که :
17”خدا مِ گَ:
دَر رُز إِ آخر، از روح خا رو اَمِّ بَشَر مِ رِزُ.
پ سَرُنُ کِنجَکُنِ ش°ما نبوّت مِ نِ،
جْوُنُنِ شْما رؤیا مْ بینِ
نُ آدَمُنِ پیر شْما خُ وا م بینِ .
18دَر اُ روزا،
اَتّی رو نوکَرُنُ کنیزُن خا،
از روح خا مْ رِزُ
نُ اُشُ نبوّت مِ نِ.
19وَ در بالا، دَر آسمُنا، چیز إِ عجیب،
اُ پایی، رو زمی، نشونیا
خونُ اُ آتِشُ اُ دودِ غلیظ.
20پِش از رسیدَنِ رُزِ کَلُ نُ پَرشکوه خداوند،
خورشِد تاریک مِشُ نُ ماه
خو مِ شُ.
21اُدَم اَر کَ نُمِ خداوندَ صدا کُنَ، نجات مِ نَ.“
22ای مَردینه گونِ اسراییل، ای اَرفَ رَ ب یَشنِ: اَمطو کِ خود ش ما مْفَمِ، عیسای ناصری مردِ بو کِ خدا خِ کار إِ پَر قدرت مُعجِزَ آ نُ نشُنَ إِ که خدا از طریق اُ دَر میون ش°ما انجام ب دا، وَر اَ ق بودَنَ اُ شهادت ب دا . 23خدا وَر اساس نَقشه خا نُ وَر اساس ایکه اَمِّ چی رَ از قبل م فَمَ ای عیسی رَ تسلیم ب کَ نَ ش°ما اُنَ خه دَس إِ آدَمُنِ بَدکار وَ صلیب بْکَشیدِنُ ب کُشتِ. 24خدا اُ نَ از درد إِ مرگ اَزاد کَ، زِندَ کَ، وَرخاطِرِ کِ محال بو مرگ بِتنَ عیسی رَ دَر چنگِ خا ن گَ دَرَ. 25وَرخاطرِکه داوودِ پادُشا دربارِیُ مِ گَ:
”خداوند اَمِشَ پِش رو خا دیدا،
وَرخاطرِ کِ اُ وَ دسِ راست مِ اَستَ، تَ تَکُ ن خَرُ .
26وَر اِم خاطِر دِلمِ شادَ نُ ز بُنِمِ وَ ذُخ اَستَ،
جسمِ مِ اَ دَر اُمِد ساکن مِ شُ.
27وَرخاطِرِکه جُنِ م°نَ دردیارِ مَردَگُ وِل ن مِنی
نُ ن مِ لّی تَنِ قدوّسِ تو،پوسیدَ شِیَ.
28تو رَ إِ زندگی رَ وَ مِ فَ مُندِ،
نُ خِ حضور خا م°نَ از شادی پَر م نی.“
29ای ب رادَرُ، مِتنُ خِ اطمینان وَ ش°ما بُ گُ کِ جَدِ ما داوود پادُشا، مَردَکُ خاک شَ نُ مَقبریُ اَ تَ امرُز پِشِ ما موندَ 30داوود یَگ پِغَمبَرِ بو نُ م فَمی خدا وَر اُ قَسَم خاردَ کِ کَسِ رَ از نسل خودِ داوود رو تخت پادُشاییُ مِرشُنَ. 31داوود زِندَ ش تَنِ مسیح موعودَ از قبل ب دی نُ درباره یُ ب گَ کِ اُ نه دَر دُنیااِ مَردَگُ وِل شَ نُ نه جسمِیُ پوسیدَ نمِشُ. 32خدا اَمی عیسی رَ زِندَ کَ نُ ما اَمَ درباریُ شهادت مِدَ. 33نَفا عیسی بالا بَردَ شَ تَ وَ دسِ راست خدا بَرشینَ نُ بَبِ آسمُنی، روحالقدسِ موعودَ وَ اُ ب دا، نُ اُ ای روحَ اَمطو که خود ش ما آلا م بینِ نُ میَشنِ، رو ما ب رِخت. 34وَخاطِرِ کِ داوود خودیُ وَ آسمُنا بالا نَرَ، وَلِ خودیو ب°گَ:
”خداوند وَ خداوند مِ ب°گَ:
وَدَسِ راست مِ بَرشی
35تَ دَمِ کِ دشمنُن ت رَ زِرِ پُتُ پَرنُ.“
36نَفا بِل تَ اَمِ قومِ اسراییل، از ای مطمئن ب شَ که خدا اَمی عیسی رَ کِ ش°ما وَ صلیب بْ کشیدِ، اَم خداوند، اَم مسیح کَردَ.»
37آلا دَم کِه مردم اینَ بْ یَشنیدِ، دِلشُ رِش شَ نُ وَ پِطرُسُ بَقیِه رسولُ ب گُفتِ: «ای ب رادَرُ، ما چکار بُکنِ؟»
38پِطرُس وَشُ ب°گَ: «توبه بُکنِ نُ اَر کَدَکِش°ما وَر بَخیشدَ ش تَنِ گُنا اِ خا دَر نُمِ عیسی مسیح تعمید ب گیرِ که اُدَم عطا اِ روحالقدسَ م گیرِ. 39وَرخاطِرِکه ای وعدَ، وَر ش°ما نُ گُچَگُنِ شْ ما نُ اَمِّ اُشُن اَستَ کِ دورِ، یعنِ اَرکَه کِه خداوندْ خدا اِ ما اُ نَ پِش خا صدا بُکنَ.»
40پِطرُس خِ اَرفِ زیادِ د°گِ شهادت ب°دا نُ اُشنَ نصیحت مِکَ نُ، ب°گَ: «خودخا از ای نسلِ نا خَلف نجات بْدَ!» 41نَفا اُشُن که أَرف إِنَ قبول ب کَردِ، تعمید بَگرَفتِ. دَر اَمُ روز حدود سَ هزار نَفَر وَشُ اِضافَ شَدِ.
زندگی شریکی ایماندارُ
42اُشُ خودخا وَ تعلیم گ رَفتَ از، رَسولُ خه بقیه ایماندارُ نُ پارَ کردنِ نُنُ دعا کَردَ، وقف ب کَردِ . 43وَ جونِ اَمَّشُ تَرسِ افتیدَ بو، نُ معجِزَ آ نُ نْشونی إِ زیادِ وَدَسِ رَسولُ اَنجام مِشَ. 44اَمَّ اُشُن که وَ عیسی ایمُ دِشتِ خِ أَم بودِ نُ دَر اَمَّ چیز خه اَم شریک بودِ. 45اُشُ مالُ منالِ خا مِفرُخت إِ نُ پول اُنَ وَ اندازِ نیازِ اَرکَه، بین اَمَّ تقسیم مِکَردِ. 46اُشُ اَر روز، خه اَم دَر معبد جَم م شَدِ نُ دَر خُنَ إِ خا نُ نَ تَکَّ مِکَردِ نُ خِ دِلِ خوشُ محبت خِ اَم غذا مِ خواردِ . 47خدا رَ ستایش مِکَردِ. اَمِ خلقْ وَ اُشُ احترام مِ اِشتِ؛ نُ خداوند اَر رُز اُشُن که نجات مِکَردِ رَ وَ جَمِ شُ اضاف مِکَ.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company