YouVersion Logo
Search Icon

اعمال رَسوُلُ 17

17
پولُس اُ سیلاس دَر تِسالونیکی
1آلا پولُس اُ سیلاس از شَهر إِ آمْفیپولیس اُ آپولونیا گْرا شَدِ نُ وَ شَهرِ تِسالونیکی بْ یومدِ، که دَر اُنجا یهودیگُ کنیسه دِشتِ. 2پولُس طبق عادت وَ کنیسه بْرَ، دَر سَ روزِ شبات پَشتِ اَم از رو نْویشتَ إِ مقدّس خِ اُشُ بحث مِکَ 3توضیح مِدا نُ دلیل م یارد که لازم بو مسیح رنج ب کَشَ نُ از مَردَگُ زِندَ بْ شِ یَ. اُ مِگُفت: «ای عیسی که اُ نَ وَ ش°ما اعلام مِنُ، اَمُ مسیح موعود اَستَ.» 4بَعضِ از اُشُ نُ اَمتو تعدادِ زیادِ از یونانیگُنِ خداپرست اُ گروهِ کَلُنِ از اُرتینَگُنِ سرشناس، قانع ب شَدِ، نُ خِ پولُس اُ سیلاس بْ شَدِ.
5وَلِ یهودیگُ بخیلی بْ کَردِ نُ چِند نَفَر آدَم بدکار از بازار جَمع کَردِ نُ دسته‌ از اوباشَ وَ رَ پَرُندِ نُ دَر شهر آشُبِ پُ ب کَردِ. اُشُ وَ خُنِ یاسون حمله کَردِ تَ پولُس اُ سیلاس وَ بِنِ جماعت بورو ب یَرِ. 6وَلِ دَم کِه اُشنَ وَدی نْکَردِ، یاسونُ بَعضِ از ب رادَرُنَ پِشِ مقامات شهر بْ کَشُندِ نُ فریاد ب زَدِ که: «ای مردکُ که اَمِّ دنیا رَ وَ وَ اَم رختَ، آلا وَ اینجا اَ اُمدَ 7نُ یاسون اُشنَ وَ خُنِ خا بَردَ. ایشُ أَمَ از دَستور إِ امپراتور روم سرپیچی مِنِ نُ ادعا مِنِ که شااِ د گِ وَ نُمِ عیسی اَستَ.» 8دَم کِه مردم اُ مقامات شهر اینَ بْ یَشنیدِ، پَرِشونِ بشَدِ. 9بَعد از یاسون اُ بَقیَّه مقدار پول وَر ضمانت بْ گرفتِ نُ اُشنَ آزاد ب کَردِ.
پولُس اُ سیلاس دَر شَهرِ بیریه
10ب رادَرُ فوری اُشوونه، پولُس اُ سیلاسَ وَ شَهرِ بیریه رایی ب کَردِ. اُشُ دَم کِه وَاُنجا بْ رَسیدِ، وَ کنیسه اِ یهودِ ب رَفتِ. 11ای یهودیگُ از یهودیگُنِ که در شَرِ تِسالونیکی زندگی مِکَردِ نجیب‌تر بودِ وَرخاطِرِ کِ کلامَ خِ ذُخ قبول کَردِ نُ أَر رُزِ نْویشتَ إِ مقدّسَ خه دقت مِخوندِ تَ درستی اَرفِ پولُس رَ فَمَ . 12وَ ای جور، خِلِ از یهودیگُ نُ اَمتو عده زیادِ از اُرتینَگُنُ مَردینَگُن سرشناسِ یونانی ایمُ ب یاردِ.
13وَلِ دَم کِه یهودیگَنِ تِسالونیکی فَمیدِ کِ پولُس دَر بیریه اَ کلام خدا رَ اعلام مِنَ، وَ بیریه اَ ب یُمَدِ نُ مردمَ شِرَک کرده نُ آشوبِ رَ پَرُندِ. 14نَفا ب رادَرُ أم دَم پولُسَ وَ ‌سوُنِ دُوِ دریا رایی بْکَردِ، وَلِ سیلاس اُ تیموتائوس دَر بیریه مُندِ. 15اُشُن که خه پولُس مِرَفتِ، خه اُ تَ شَرِ آتن ب رَفتِ نُ بعد از اُکه وَر سیلاس اُ تیموتائوس دستور بَگرَفتِ اُنجَ رَ تَرک ب کَردِ. ای دستور ای بو که سیلاس اُ تیموتائوس هر‌چه زودتر پِشِ پولُس بْ رَ.
پولُس دَر آتن
16آلا دَم که پولُس دَر شَهرِ آتن مَعطلِ اُ دوُتا بو، از ایکِ مِدی شهر پر از بتَ، روحِیُ پَریشُ ب°شَ. 17نَفا وَ إِم خاطر، دَر کنیسه خِ یهودیگُ نُ یونانیگُنِ خداپرست اُ اَمتو هر رُز دَر بازارِ شهر خِ مَردُمِ که گرا مِشَدِ خِ دلیل اُ برهان بحث مِکَ. 18بَعضِ از فیلسوفُنِ مکتبِ اپیکوری اُ رواقی اَ خِ اُ شروع وَ بحث بْ کَردِ. بَعضِ از اُشُ مِ‌گفتِ: «ای اَرفِ مف زَ چِزِ م خا اَ بُگَ؟» بَقیَّه مِ‌گفتِ: «مثل کَسِ اَستَ که خدا إِ غریبَه رَ تبلیغ مِ نَ.» وَرخاطِرکه پولُس درباره عیسی اُ زندَ شتَ از مردگُ وَر شُ گَف مَزَ . 19نَفا اُ نَ بَگْرَفتِ، وَ تپه «آریس» بَردِ، جا اِ که مردم جم مِ شَدِ نُ وَ اُ ب گُفتِ: «مِشُ ما فَمَ که ای تعلیم تازِ که تو مِدِ، چِزیَ؟ 20وَرخاطرِ که أَرف إِ تو وَ گُش ما عجیب م یایَ. نَفا مْ خوا إِ معنِ ای أَرفا رَ فَمِ .» 21آلا اَمِّ مردم آتن نُ غریبَگُنِ کِ دَر اُنجا زندگی مِکَردِ، کارِ جز ای ن دِشتِ کِ وقت خا وَر گُف زَدَنُ أَشنیدَ درباره عقیدَ إِ تازَ بِلِّ.
22نَفا پولُس وَسَطِ آریوپاگوس جا اِ که مردم جَم مِشَدِ پُ شَ نُ ب°گَ: «ای مَردینَگُن آتنی، مِ ش°مَ رَ از أَر نظر خِلِ دیندارِ بْ دیدُ. 23وَرخاطِرِکه دَم که دَر شهر مِگَشتُ نُ اُچیزِ رَ که ش°ما پرستش مِنِ نْ گا مِکَردُ، قربونگااِ وَدی بْ کَردُ که رو یُ ن ویشتَ ش°ت بو: ”وَر خدا اِ که ش ناخته نَشتَ.“ نَفا، آلا مِ اَمُ کَسِ رَ که ش°ما ن مِشناسِ نُ پرستش مِنِ، وَ ش°ما اعلام مِ نُ.
24خدا اِ که دنیا اُ هر چه رَ دَر اُ اَستَ خَلق کَ، مالکِ آسمُ نُ زمی نَ نُ دَر معبد إِ که وَ دس آدَمی ساختَ ش تَ زندگی ن مِنَ . 25آدمی خه دَس إ خا ن مِتنَ وَ اُ خدمت بُکنَ، خدا وَ چیزِ نیاز ن دارَ، وَرخاطِرِکه خودیُ زندگی اُ نْ فَس اُ هر چیز د°گَ وَ أَمِ آدَمُ م بَخشَ . 26اُ اَمِّ ملت إِ از یگ نفر د رُس بْ کَ تَ دَر سرتاسر زمی زندگی بُکنِ؛ وَر اُشُ از قبل مَل إِ رَ تعیین کَ نُ حدود جا إِ که زندگی مِنِ رَ مشخص ب کَ. 27تَ مردم وَ رَدِ خدا بْ گَردِ نُ وَلکه وَ رَدیو بْ گَردِ، اُ نَ وَدی بُکنِ، أَر چِند که خدا از ایچ‌ کَدَک از مِشما دور نیّیَ. 28وَرخاطِرِکه
دَر اُ اَستَ کِ زندگی مِنِ،
حرکت مِنِ نُ وجود دارِ.
اَمتُ کِ بَعضِ از شاعرُنِ خود ش°ما اَ گُفتَ:
وَراستی که ما از نسلِ اُ استِ.
29نَفا دَم کِه نسل خدا استِ، روا نیّیَ ای تُ فکر کُنِ کِ وجودِ خدا مِثلِ طلا یا نقره یا سِنگِ با ارزش اَستَ،درست مثلِ چیزی کِ خِ هنر اُ تخیلِ آدم وَ شکلِ مجسمهَ ت راشیدَ ش°ت بَشَ. 30دَر قدیم، خدا ای تُ نادُنیَ رَ نَدید مِگرَ. وَلِ آلا وَ اَمِّۀ مردم دَر أَر جا اُکم مِنَ که توبه بُکنِ. 31وَرخاطِرِکه خدا روزِ رَ تعیین کَ که دَر اُ از طَریقِ مردِ که انتخاب کردَ، دنیا رَ خه عدالت داوری مِ نَ، نُ خِ زندَ کردَنِ یُ از مردگُ، اَمَّ رَ از ای کار خاطرجَم کَردَ.»
32آلا دَم کِه درباره زِندَ ش تَنِ مَردَگُ بْ یَشنیدِ، عدّه مسخرَ ب کَردِ، وَلِ بَقیَّه ب گُفتِ: «م خوا اِ دَر ای بارَ دْ گَلِ از تو بْیَشنِ.» 33بعد پولُس از اُ جَم بورو ب رَ . 34وَلِ چِن نَفَر وَ سونیُ ب رفتِنُ ایمُ ب یاردِ نُ خه اُ ب شَدِ. در میون اُشُ ای چِن نَفَر بوِ: دیونیسیوس، جزوِ آدَمُن بو که در تپه «آریوپاگوس» جم مِشَ، زنِ وَ نُم داماریس، اَمتو چِند نَفَر دْ گَ.

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in