زبُور 94

خُدا اِنتِقامِ مردُمای عادِل ره مِیگِیره

1اَی خُداوند، تُو خُدای اِنتِقام-گِیرِنده اَستی؛

اَی خُدای اِنتِقام-گِیرِنده، رَحم-و-روشَنی کُو.

2اَی قضاوَت کُنِندِه زمی، باله شُو

و آدمای کِبری-و-مغرُور ره دَ سَزای شی بِرسَن.

3تا چی وخت، اَی خُداوند، شرِیرو خوشحالی مُونه،

تا چی وخت خوشی شرِیرو اِدامه دَره؟

4اُونا توره های پُر از کِبر گُفته موره؛

پگِ بَدکارا لاف مِیزَنه.

5اَی خُداوند، اُونا قَوم تُو ره تِکه-و-پرچه مُونه

و دَ بَلِه میراث تُو ظُلم مُوکُنه.

6اُونا خاتُونوی بیوه و بیگَنه‌گو ره مُوکُشه

و یَتِیما ره دَ قتل مِیرسَنه

7و مُوگیه: ”خُداوند نَمِینگره؛

خُدای یعقُوب پَی نَمُوبره.“

8اَی آدمای بےشعُورِ قَوم، تَوَجُه کُنِید!

اَی آدمای لَوڈه، شُمو چی غَیت عقل مِیگِیرِید؟

9آیا اُو که گوش ره دَ جای شی شَند، نَمِیشنَوه؟

و اُو که چِیم ره جور کد، نَمِینگره؟

10آیا اُو که مِلَّت ها ره اِصلاح مُونه،

اُو که عِلم ره دَ اِنسان تعلِیم مِیدیه،

سرزنِش نَمُونه؟

11خُداوند از فِکرای اِنسان باخبر اَسته؛

اُو مِیدَنه که فِکرای ازوا پُوچ-و-بےفایده اَسته.

12اَی خُداوند، نیک دَ بَختِ کسی که تُو اُو ره اِصلاح مُونی،

و از شریعت خُو بَلدِه ازُو تعلِیم مِیدی.

13اُو ره از روزای مُشکِلات-و-سختی خلاص کده آرامِش مِیدی،

تا وختِیکه بَلدِه شرِیرو یگ چُقُوری کنده شُنه،

14چراکه خُداوند قَوم خُو ره تنها نَمیله

و میراث خُو ره ایله نَمِیدیه.

15قضاوَت بسم بطَورِ عادِلانه اِجرا مُوشه

و تمامِ آدمای دِل راست از شریعت پَیرَوی مُونه.

16کِی بَلدِه ازمه دَ ضِدِ مردُمای شرِیر باله مُوشه؟

کِی بَلدِه ازمه دَ مُقابِلِ بَدکارا ایسته مُوشه؟

17اگه خُداوند مَدَدگار مه نَمُوبُود،

جان مه دَ زُودی دَ عالمِ خاموشی جای-دَ-جای مُوشُد.

18وختِیکه گُفتُم: ”پای مه مِیلَخشه،“

رَحمت تُو، اَی خُداوند، مَره محکم گِرِفت.

19وختِیکه غَم-و-غُصِّه دِل مه کَلو مُوشه،

دِلداری تُو جان مَره پُر از خوشی مُونه.

20آیا حُکمرانای شرِیر#۹۴‏:۲۰ دَ جای «حُکمرانای شرِیر» دَ زِبونِ عِبرانی «تختِ شرارَت» نوِشته یَه. مِیتَنه قد تُو همدِست شُنه،

کسای که قد قانُون خُو فِساد دَ وجُود میره؟

21اُونا دَ ضِدِ آدمِ عادِل دِست خُو ره یگ مُوکُنه

و بَلدِه ریختَندونِ خُونِ بےگُناه فِتوا مِیدیه.

22لیکِن خُداوند قلعِه بِلند مه شُده

و خُدای مه قادِه پناهگاهِ مه.

23اُو گُناه های ازوا ره دَ بَلِه خودونِ ازوا میره

و اُونا ره دَ وسِیلِه شرارَتِ خودون شی نابُود مُونه؛

اَرے، خُداوند-خُدای مو اُونا ره نیست-و-نابُود مُوکُنه.

Currently Selected:

زبُور 94: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible