زبُور 69
69
ناله و فریاد بَلدِه کومَک
بَلدِه سردِستِه خانِنده ها. دَ صَوتِ «سوسَن ها» خانده شُنه. زبُورِ داوُود.
1خُدایا، مَره نِجات بِدی،
چراکه آوها تا گردون مه رسِیده.
2ما دَ مَڈِ غَوُج گور رفتیم،
پایای مه یاری ایسته شُدو ره نَدره.
ما دَ آوهای چُقُور دَر اَمَدیم
و سیلِ آو دَ بَلِه مه اَمَده.
3ما از ناله-و-فریاد کدو مَنده شُدیم؛
کٹُوک مه خُشک شُده
و چِیمای مه دَ اِنتِظارِ خُدای مه خِیره شُده.
4تعدادِ کسای که بےدلِیل از مه بَد مُوبره،
از مُوی سر مه کده کَلوتر اَسته.
امُو رقم کَلو کسا قَصدِ نابُود کدون مَره دَره،
دُشمنای مه که دَ بَلِه مه تُهمَتِ ناحق مُونه.
چِیزی ره که ما دُزی نَکدُم،
مجبُور اَستُم که پس بِدیُم.
5اَی خُدا، تُو لَوڈگی مَره مِیدَنی
و گُناھای مه از تُو تاشه نِییه.
6اَی خُدا، خُداوندِ لشکر ها،
کسای که اُمِید شی دَزتُو یَه، نَیل که بخاطرِ ازمه شرمِنده شُنه؛
اَی خُدای اِسرائیل،
کسای که دَ طلبِ ازتُو یَه، نَیل که بخاطرِ ازمه رَسوا شُنه.
7چُون بخاطرِ ازتُو یَه که ما تَوهِین-و-تحقِیر ره تَحَمُل کدیم
و شَرم چِهرِه مَره پوشَنده.
8ما دَ نظرِ بِرارون خُو یگ بیگَنه شُدیم
و دَ نظرِ باچه های آبِه خُو یگ ناشِناس.
9چُون غَیرَتی که دَ بارِه خانِه تُو دَرُم دَ وجُود مه شُعلهوَر اَسته
و تَوهِینِ کسای که تُو ره تَوهِین مُونه، دَ بَلِه ازمه قرار گِرِفته.
10وختِیکه ما آودِیده ریختَنده جان خُو ره قد روزه گِرِفتو خار کدُم،
مردُم دَزمه تَوهِین کد.
11غَیتِیکه پلاس ره بَلدِه خُو کالا جور کدُم،
دَ پیشِ ازوا یگ ضَرب-اُلمَثَل جور شُدُم.
12کسای که دَ دانِ درگه مِیشِینه دَ بارِه ازمه توره مُوگیه
و ما بَلدِه آدمای شرابی بَیت جور شُدیم.
13لیکِن اَی خُداوند، ما دَ وختِ مُناسِب
دَ پیش تُو دُعا مُونُم؛
اَی خُدا، دَ مُطابِقِ رَحمتِ پِرَیمون خُو
و دَ مُطابِقِ اِطمِینانی که دَ نِجات تُو اَسته، دُعای مَره قبُول کُو.
14مَره از مَنِه مَڈ نِجات بِدی،
نَیل که غَرق شُنُم.
مَره از چنگِ کسای که از مه بَد مُوبره
و از آوهای غَوُج خلاصی بِدی.
15نَیل که سیلِ آوها مَره بُپوشَنه
یا آوِ چُقُور مَره قُورت کُنه،
یا چُقُوری زمی دان خُو ره دَ بَلِه مه بسته کُنه.
16اَی خُداوند، دُعای مَره قبُول کُو، چراکه مُحَبَت تُو نیکو یَه؛
مُطابِقِ رَحمتِ پِرَیمون خُو سُون ازمه نظر کُو.
17رُوی خُو ره از خِدمتگار خُو تاشه نَکُو،
چراکه ما دَ سختی-و-مُشکِلات اَستُم؛
دُعای مَره دَ زُودی قبُول کُو.
18نزدِیک مه اَمَده مَره نِجات بِدی،
بخاطرِ دُشمنای مه مَره آزاد کُو.
19تُو از تَوهِین-و-تحقِیر مه خبر دَری،
از شرمِندَگی و رَسوایی مه ام؛
تمامِ دُشمنای مه دَ پیشِ نظر تُو اَسته.
20تَوهِین-و-تحقِیر، دِل مَره مَیده کده
و ما نَومِید شُدیم.
ما اِنتِظارِ دِلسوزی دَشتُم، لیکِن هیچ نَشُد
و مُنتَظِرِ کسای بُودُم که مَره تَسَلی بِدیه، ولے هیچ پَیدا نَکدُم.
21دَ جای خوراک، بَلدِه مه زَھر دَد
و غَیتِیکه تُشنه بُودُم، اُونا دَز مه سِرکه وُچیدَلجی کد.
22بیل که دِسترخونِ ازوا، دَ پیشِ رُوی ازوا یگ دام بَشه
و غَیتِیکه دَ آرامِش اَسته، یگ تَلَک بَشه.
23بیل که چِیمای ازوا خِیره شُنه تا دِیده نَتَنه
و کمر های ازوا همیشه لَرزو بَشه.
24قار-و-خَشم خُو ره دَ بَلِه ازوا بِریزَن
و بیل که آتِشِ غَضَب تُو اُونا ره گِرِفتار خُو کُنه.
25بیل که جای های بُود-و-باشِ ازوا خرابه جور شُنه
و دَ خَیمه های ازوا هیچ کس زِندگی نَکُنه.
26چُون کسی ره که تُو زَدے، اُونا اُو ره آزار-و-اَذیَت مُونه
و دَ بارِه دَردِ کسی که تُو زخمی کدے، اُونا توره مُوگیه.
27گُناهِ ازوا ره دَ بَلِه گُناهِ ازوا سر دَ سر کُو؛
نَیل که اُونا دَ وسِیلِه ازتُو عادِل حِساب شُنه.
28بیل که نامِ ازوا از کِتابِ زِندگی گُل شُنه؛
نَیل که از جُملِه آدمای عادِل حِساب شُنه.
29لیکِن ما مُصِیبت زَده و دَردمَند اَستُم؛
خُدایا، بیل که نِجات تُو از مه حِفاظَت کُنه.
30ما نامِ خُدا ره قد سرُود سِتایش مُونُم،
و قد شُکرگُزاری بُزُرگی ازُو ره بَیان مُونُم.
31اِی کار، خُدا ره کَلوتر خوش مُونه
نِسبَت دَ گاو و غونَجی که شاخ و سُم دَره.
32بیل که آدمای مظلُوم اِی ره بِنگره و خوشحال شُنه؛
اَی کسای که دَ طلبِ خُدا اَستِید، بیلِید که دِل های شُمو تازه شُنه.
33چُون خُداوند دُعای آدمای مُحتاج ره قبُول مُونه
و قَومِ اسِیر شُدِه خُو ره خار-و-حقِیر حِساب نَمُونه.
34آسمو و زمی اُو ره سِتایش کُنه،
دریا ها و هرچِیزی که دَ مَنِه ازوا اَسته ام.
35چُون خُدا صَهیون ره نِجات مِیدیه
و شارای یهُودا ره دُوباره آباد مُونه؛
و قَومِ خُدا دَزُو جای-دَ-جای شُده اُو ره تَصَرُف مُونه.
36نسلِ خِدمتگارای شی اُو ره دَ عِنوانِ میراث دَ دِست میره
و کسای که نامِ ازُو ره دوست دَره، دَزُو جای-دَ-جای مُوشه.
Currently Selected:
زبُور 69: HAZ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 UBS. Used by permission. All rights reserved.
زبُور 69
69
ناله و فریاد بَلدِه کومَک
بَلدِه سردِستِه خانِنده ها. دَ صَوتِ «سوسَن ها» خانده شُنه. زبُورِ داوُود.
1خُدایا، مَره نِجات بِدی،
چراکه آوها تا گردون مه رسِیده.
2ما دَ مَڈِ غَوُج گور رفتیم،
پایای مه یاری ایسته شُدو ره نَدره.
ما دَ آوهای چُقُور دَر اَمَدیم
و سیلِ آو دَ بَلِه مه اَمَده.
3ما از ناله-و-فریاد کدو مَنده شُدیم؛
کٹُوک مه خُشک شُده
و چِیمای مه دَ اِنتِظارِ خُدای مه خِیره شُده.
4تعدادِ کسای که بےدلِیل از مه بَد مُوبره،
از مُوی سر مه کده کَلوتر اَسته.
امُو رقم کَلو کسا قَصدِ نابُود کدون مَره دَره،
دُشمنای مه که دَ بَلِه مه تُهمَتِ ناحق مُونه.
چِیزی ره که ما دُزی نَکدُم،
مجبُور اَستُم که پس بِدیُم.
5اَی خُدا، تُو لَوڈگی مَره مِیدَنی
و گُناھای مه از تُو تاشه نِییه.
6اَی خُدا، خُداوندِ لشکر ها،
کسای که اُمِید شی دَزتُو یَه، نَیل که بخاطرِ ازمه شرمِنده شُنه؛
اَی خُدای اِسرائیل،
کسای که دَ طلبِ ازتُو یَه، نَیل که بخاطرِ ازمه رَسوا شُنه.
7چُون بخاطرِ ازتُو یَه که ما تَوهِین-و-تحقِیر ره تَحَمُل کدیم
و شَرم چِهرِه مَره پوشَنده.
8ما دَ نظرِ بِرارون خُو یگ بیگَنه شُدیم
و دَ نظرِ باچه های آبِه خُو یگ ناشِناس.
9چُون غَیرَتی که دَ بارِه خانِه تُو دَرُم دَ وجُود مه شُعلهوَر اَسته
و تَوهِینِ کسای که تُو ره تَوهِین مُونه، دَ بَلِه ازمه قرار گِرِفته.
10وختِیکه ما آودِیده ریختَنده جان خُو ره قد روزه گِرِفتو خار کدُم،
مردُم دَزمه تَوهِین کد.
11غَیتِیکه پلاس ره بَلدِه خُو کالا جور کدُم،
دَ پیشِ ازوا یگ ضَرب-اُلمَثَل جور شُدُم.
12کسای که دَ دانِ درگه مِیشِینه دَ بارِه ازمه توره مُوگیه
و ما بَلدِه آدمای شرابی بَیت جور شُدیم.
13لیکِن اَی خُداوند، ما دَ وختِ مُناسِب
دَ پیش تُو دُعا مُونُم؛
اَی خُدا، دَ مُطابِقِ رَحمتِ پِرَیمون خُو
و دَ مُطابِقِ اِطمِینانی که دَ نِجات تُو اَسته، دُعای مَره قبُول کُو.
14مَره از مَنِه مَڈ نِجات بِدی،
نَیل که غَرق شُنُم.
مَره از چنگِ کسای که از مه بَد مُوبره
و از آوهای غَوُج خلاصی بِدی.
15نَیل که سیلِ آوها مَره بُپوشَنه
یا آوِ چُقُور مَره قُورت کُنه،
یا چُقُوری زمی دان خُو ره دَ بَلِه مه بسته کُنه.
16اَی خُداوند، دُعای مَره قبُول کُو، چراکه مُحَبَت تُو نیکو یَه؛
مُطابِقِ رَحمتِ پِرَیمون خُو سُون ازمه نظر کُو.
17رُوی خُو ره از خِدمتگار خُو تاشه نَکُو،
چراکه ما دَ سختی-و-مُشکِلات اَستُم؛
دُعای مَره دَ زُودی قبُول کُو.
18نزدِیک مه اَمَده مَره نِجات بِدی،
بخاطرِ دُشمنای مه مَره آزاد کُو.
19تُو از تَوهِین-و-تحقِیر مه خبر دَری،
از شرمِندَگی و رَسوایی مه ام؛
تمامِ دُشمنای مه دَ پیشِ نظر تُو اَسته.
20تَوهِین-و-تحقِیر، دِل مَره مَیده کده
و ما نَومِید شُدیم.
ما اِنتِظارِ دِلسوزی دَشتُم، لیکِن هیچ نَشُد
و مُنتَظِرِ کسای بُودُم که مَره تَسَلی بِدیه، ولے هیچ پَیدا نَکدُم.
21دَ جای خوراک، بَلدِه مه زَھر دَد
و غَیتِیکه تُشنه بُودُم، اُونا دَز مه سِرکه وُچیدَلجی کد.
22بیل که دِسترخونِ ازوا، دَ پیشِ رُوی ازوا یگ دام بَشه
و غَیتِیکه دَ آرامِش اَسته، یگ تَلَک بَشه.
23بیل که چِیمای ازوا خِیره شُنه تا دِیده نَتَنه
و کمر های ازوا همیشه لَرزو بَشه.
24قار-و-خَشم خُو ره دَ بَلِه ازوا بِریزَن
و بیل که آتِشِ غَضَب تُو اُونا ره گِرِفتار خُو کُنه.
25بیل که جای های بُود-و-باشِ ازوا خرابه جور شُنه
و دَ خَیمه های ازوا هیچ کس زِندگی نَکُنه.
26چُون کسی ره که تُو زَدے، اُونا اُو ره آزار-و-اَذیَت مُونه
و دَ بارِه دَردِ کسی که تُو زخمی کدے، اُونا توره مُوگیه.
27گُناهِ ازوا ره دَ بَلِه گُناهِ ازوا سر دَ سر کُو؛
نَیل که اُونا دَ وسِیلِه ازتُو عادِل حِساب شُنه.
28بیل که نامِ ازوا از کِتابِ زِندگی گُل شُنه؛
نَیل که از جُملِه آدمای عادِل حِساب شُنه.
29لیکِن ما مُصِیبت زَده و دَردمَند اَستُم؛
خُدایا، بیل که نِجات تُو از مه حِفاظَت کُنه.
30ما نامِ خُدا ره قد سرُود سِتایش مُونُم،
و قد شُکرگُزاری بُزُرگی ازُو ره بَیان مُونُم.
31اِی کار، خُدا ره کَلوتر خوش مُونه
نِسبَت دَ گاو و غونَجی که شاخ و سُم دَره.
32بیل که آدمای مظلُوم اِی ره بِنگره و خوشحال شُنه؛
اَی کسای که دَ طلبِ خُدا اَستِید، بیلِید که دِل های شُمو تازه شُنه.
33چُون خُداوند دُعای آدمای مُحتاج ره قبُول مُونه
و قَومِ اسِیر شُدِه خُو ره خار-و-حقِیر حِساب نَمُونه.
34آسمو و زمی اُو ره سِتایش کُنه،
دریا ها و هرچِیزی که دَ مَنِه ازوا اَسته ام.
35چُون خُدا صَهیون ره نِجات مِیدیه
و شارای یهُودا ره دُوباره آباد مُونه؛
و قَومِ خُدا دَزُو جای-دَ-جای شُده اُو ره تَصَرُف مُونه.
36نسلِ خِدمتگارای شی اُو ره دَ عِنوانِ میراث دَ دِست میره
و کسای که نامِ ازُو ره دوست دَره، دَزُو جای-دَ-جای مُوشه.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 UBS. Used by permission. All rights reserved.