زبُور 50

عِبادتِ حقِیقی

زبُورِ آساف.

1خُداوند، خُدای قادِرِ مُطلَق توره مُوگیه

و مردُمِ زمی ره

از جای بُر شُدونِ آفتَو تا جای شِشتون شی کُوی مُونه.

2از صَهیون که دَ نُوربَندی کامِل اَسته،

خُدا روشَنی مِیدیه.

3خُدای مو مییه و چُپ نَمِیشِینه؛

آتِش، پیشِ رُوی ازُو هر چِیز ره قُورت مُونه

و بادِ شَدِید دَ گِرداگِرد شی دَور خورده موره.

4اُو آسمو ره از باله کُوی مُونه و زمی ره ام،

تا قَوم خُو ره قضاوَت کُنه.

5 اُو مُوگیه: ”مومنِین مَره دَ پیش مه جَم کُنِید

کسای ره که دَ وسِیلِه قُربانی قد ازمه عهد بسته کد.“

6آسمونا عدالتِ ازُو ره اِعلان مُونه،

چُون قضاوَت کُنِنده خُدا اَسته. سِلاه.

7 اُو بسم مُوگیه: ”اَی قَوم مه، گوش بِگِیرِید و ما توره مُوگیُم؛

اَی اِسرائیل، ما دَ ضِد تُو شاهِدی مِیدیُم.

ما خُدا اَستُم، خُدای تُو.

8بخاطرِ قُربانی های تُو ما تُو ره سرزنِش نَمُونُم؛

قُربانی های سوختَنی تُو هر روز دَ حُضُور مه مییه.

9ما از خانِه تُو کُدَم نَرگاو ره نَمِیگِیرُم

و نَه ام از رَمِه تُو کُدَم ٹَکه ره،

10چُون پگِ حَیوانای جنگل

و چارپایای که دَ هزاران کوه وجُود دَره، از مه یَه.

11تمامِ مُرغَکوی کوه ها ره مینَخشُم

و پگِ زِنده جانای بیابو از مه یَه.

12اگه گُشنه ام مُوشُدُم، تُو ره نَمُوگُفتُم،

چُون دُنیا و تمامِ چِیزای که دَ مَنِه شی اَسته، دَز مه تعلُق دَره.

13آیا ما گوشتِ گاوو ره مُوخورُم

یا خُونِ ٹَکه ها ره وُچی مُونُم؟

14قُربانی های شُکرگُزاری خُو ره دَ خُدا تقدِیم کُو

و نذر های خُو ره دَ قادِرِ مُتعال بِدی.

15اوخته دَ روزِ مُشکِلات-و-سختی مَره کُوی کُو

تاکه تُو ره خلاصی بِدیُم و تُو مَره اِحترام کُنی.“

16لیکِن دَ آدمای شرِیر خُدا اینی رقم مُوگیه:

”تُو چی حق دَری که دستُورای مَره بیان کُنی

و عهد مَره دَ زِبون خُو بیری؟

17چُون تُو از اِصلاح شُدو بَد مُوبری

و تورای مَره پسِ گوش مُونی.

18وختِیکه دُز ره مِینگری قد ازُو دوستی مُونی

و قد زِناکارا شِشت-و-بَرخاست مُوکُنی.

19تُو دان خُو ره بَلدِه شرارَت واز مُونی

و زِبون تُو مَنشِه حِیله-و-مَکر اَسته.

20تُو دَ هر جای شِشته دَ ضِدِ بِرار خُو توره مُوگی

و دَ بارِه باچِه آبِه خُو غَیبَت مُونی.

21امی کارا ره تُو کدی و ما چُپ شِشتُم؛

تُو فِکر کدی که ما ام رقمِ ازتُو اَلّی اَستُم،

لیکِن آلی تُو ره سرزنِش مُونُم

و خطاهای تُو ره دانه دانه دَ پیشِ رُوی تُو میلُم.

22اَی کسای که مَره#۵۰‏:۲۲ دَ جای «مَره» دَ زِبونِ عِبرانی «خُدا ره» نوِشته یَه. پُرمُشت کدید، اِی ره بِدَنِید؛

نَشُنه که شُمو ره پاره پاره کنُم

و کس ام نَبَشه که شُمو ره خلاص کُنه.

23کسی که قُربانی شُکرگُزاری تقدِیم مُوکُنه،

اُو مَره اِحترام مُونه؛

و کسی که راه-و-طرِیق خُو ره راست نِگاه کُنه،

ما نِجات خُو ره#۵۰‏:۲۳ دَ جای «خُو ره» دَ زِبونِ عِبرانی «خُدا ره» نوِشته یَه. بَلدِه ازُو نِشو مِیدیُم.“

Currently Selected:

زبُور 50: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible