زبُور 102
102
دُعا دَ غَیتِ پریشانی
دُعای آدمِ بیچاره، دَ غَیتی که ضعِیف و ناتو مُوشه و ناله-و-زاری خُو ره دَ حُضُورِ خُداوند مُوبره.
1اَی خُداوند، دُعای مَره بِشنَو؛
بیل که ناله-و-فریاد مه دَ پیش تُو بِرَسه.
2رُوی خُو ره از مه تاشه نَکُو؛
دَ روزِ مُشکِلات-و-سختی مه
گوش خُو ره سُون ازمه بِگِیر
و روزی که تُو ره کُوی مُونُم،
دَ زُودی دُعای مَره قبُول کُو.
3چُون روزای عُمر مه رقمِ دُود اَلّی تیر مُوشه
و استُغونای مه رقمِ قوغ مُوسوزه.
4دِل مه رقمِ عَلف پایمال و خُشک شُده،
و ما خوردونِ نان خُو ره پُرمُشت مُونُم.
5بخاطرِ آه-و-نالِه بِلند مه،
استُغونای مه دَ پوست مه چسپِیده.
6ما رقمِ بُومِ#۱۰۲:۶ بُوم یعنی شُرشَمبو یا ایلگِینَک. بیابو شُدیم؛
رقمِ بُومِ ریزگَک که دَ خرابه ھا اَسته.
7ما دِراز کشِیده بیدار مُومنُم؛
ما رقمِ گُنجِشکِ لبِ بام تنها شُدیم.
8تمامِ روز دُشمنای مه مَره طعنه مِیدیه؛
کسای که دَ بَلِه مه رِیشخَندی مُونه مَره دَو مِیزَنه.
9ما خگِشتر ره رقمِ نان مُوخورُم
و چِیزی ره که وُچی مُونُم قد آودِیدِه مه گٹ اَسته،
10 اِی بخاطرِ قار و غَضَبِ ازتُو یَه،
چراکه تُو مَره باله کدی و دَ زمی زَدی.
11روزای مه رقم سایِه دَمِ شام شُده؛
ما رقمِ عَلف پژمُرده شُدیم.
12لیکِن تُو اَی خُداوند، تا اَبَد دَ بَلِه تَخت شِشتے؛
ذِکرِ نام تُو نسل اَندر نسل باقی مُومنه.
13تُو باله مُوشی و دَ صَھیون دِلسوزی مُونی،
چُون وخت شی اَسته که دَزُو لُطف-و-مِهربانی کُنی؛
اَرے، زمانِ تعیِین شُده رسِیده.
14چراکه خِدمتگارای تُو سنگای ازُو ره دوست دَره
و دَ خاک شی دِلسوز اَسته.
15مِلَّت ها از نامِ خُداوند مِیتَرسه
و تمامِ پادشایونِ زمی از بُزُرگی-و-جلالِ ازُو،
16چراکه خُداوند صَھیون ره آباد مُونه
و قد بُزُرگی-و-جلال خُو ظاھِر مُوشه.
17اُو دَ دُعای مردُمای مُسکِین-و-بیچاره تَوَجُه مُونه
و دُعای ازوا ره خار-و-حقِیر حِساب نَمُونه.
18بیل که اِی بَلدِه نسلِ آینده نوِشته شُنه،
تا قَومی که دَ آینده خَلق مُوشه خُداوند ره حمد-و-ثنا بُگیه؛
19چُون اُو از جایگاهِ بِلند و مُقَدَّس خُو توخ کد،
خُداوند از عالمِ باله سُون زمی نظر اَندخت،
20تا نالِه اَسِیرا ره بِشنَوه
و کسای ره که دَ مَرگ محکُوم#۱۰۲:۲۰ دَ جای «کسای که دَ مَرگ محکُوم اَسته» دَ زِبونِ عِبرانی «باچه های مَرگ» نوِشته یَه. اَسته، آزاد کنه؛
21تا اُونا نامِ خُداوند ره دَ صَھیون اِعلان کُنه
و حمد-و-ثنای شی ره دَ اورُشَلیم بُگیه،
22دَ غَیتِیکه قَوم ها یگجای مُوشه
و مردُمِ مَملَکَت ها مییه تا خُداوند ره پرَستِش کنه.
23 خُداوند دَ نِیمِه راه#۱۰۲:۲۳ «دَ نِیمِه راه» یعنی «دَ نِیمِ عُمر». قُوَت مَره از مه گِرِفته
و روزای عُمر مَره کوتاه کده.
24ما گُفتُم:
”اَی خُدای مه، مَره دَ نِیمِ عُمر مه از بَین نَبر،
اَی که سال ھای تُو نسل اَندر نسل اِدامه دَره.
25تُو دَ زمانِ قدِیم بُنیادِ زمی ره ایشتی
و آسمونا کارِ دِستای ازتُو یَه.
26اُونا نیست مُوشه، لیکِن تُو باقی مُومنی؛
اُونا پگ شی رقمِ کالا کُهنه-و-فرسُوده مُوشه؛
تُو اُونا ره رقمِ لِباس تبدِیل مُونی
و اُونا از بَین موره.
27لیکِن تُو امُو اَستی که بُودی
و سال های تُو خلاصی نَدره.
28بچکِیچای خِدمتگارای تُو دَ اَمنیَت زِندگی مُونه
و نسلِ ازوا دَ حُضُور تُو اُستوار باقی مُومنه.“
Currently Selected:
زبُور 102: HAZ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 UBS. Used by permission. All rights reserved.
زبُور 102
102
دُعا دَ غَیتِ پریشانی
دُعای آدمِ بیچاره، دَ غَیتی که ضعِیف و ناتو مُوشه و ناله-و-زاری خُو ره دَ حُضُورِ خُداوند مُوبره.
1اَی خُداوند، دُعای مَره بِشنَو؛
بیل که ناله-و-فریاد مه دَ پیش تُو بِرَسه.
2رُوی خُو ره از مه تاشه نَکُو؛
دَ روزِ مُشکِلات-و-سختی مه
گوش خُو ره سُون ازمه بِگِیر
و روزی که تُو ره کُوی مُونُم،
دَ زُودی دُعای مَره قبُول کُو.
3چُون روزای عُمر مه رقمِ دُود اَلّی تیر مُوشه
و استُغونای مه رقمِ قوغ مُوسوزه.
4دِل مه رقمِ عَلف پایمال و خُشک شُده،
و ما خوردونِ نان خُو ره پُرمُشت مُونُم.
5بخاطرِ آه-و-نالِه بِلند مه،
استُغونای مه دَ پوست مه چسپِیده.
6ما رقمِ بُومِ#۱۰۲:۶ بُوم یعنی شُرشَمبو یا ایلگِینَک. بیابو شُدیم؛
رقمِ بُومِ ریزگَک که دَ خرابه ھا اَسته.
7ما دِراز کشِیده بیدار مُومنُم؛
ما رقمِ گُنجِشکِ لبِ بام تنها شُدیم.
8تمامِ روز دُشمنای مه مَره طعنه مِیدیه؛
کسای که دَ بَلِه مه رِیشخَندی مُونه مَره دَو مِیزَنه.
9ما خگِشتر ره رقمِ نان مُوخورُم
و چِیزی ره که وُچی مُونُم قد آودِیدِه مه گٹ اَسته،
10 اِی بخاطرِ قار و غَضَبِ ازتُو یَه،
چراکه تُو مَره باله کدی و دَ زمی زَدی.
11روزای مه رقم سایِه دَمِ شام شُده؛
ما رقمِ عَلف پژمُرده شُدیم.
12لیکِن تُو اَی خُداوند، تا اَبَد دَ بَلِه تَخت شِشتے؛
ذِکرِ نام تُو نسل اَندر نسل باقی مُومنه.
13تُو باله مُوشی و دَ صَھیون دِلسوزی مُونی،
چُون وخت شی اَسته که دَزُو لُطف-و-مِهربانی کُنی؛
اَرے، زمانِ تعیِین شُده رسِیده.
14چراکه خِدمتگارای تُو سنگای ازُو ره دوست دَره
و دَ خاک شی دِلسوز اَسته.
15مِلَّت ها از نامِ خُداوند مِیتَرسه
و تمامِ پادشایونِ زمی از بُزُرگی-و-جلالِ ازُو،
16چراکه خُداوند صَھیون ره آباد مُونه
و قد بُزُرگی-و-جلال خُو ظاھِر مُوشه.
17اُو دَ دُعای مردُمای مُسکِین-و-بیچاره تَوَجُه مُونه
و دُعای ازوا ره خار-و-حقِیر حِساب نَمُونه.
18بیل که اِی بَلدِه نسلِ آینده نوِشته شُنه،
تا قَومی که دَ آینده خَلق مُوشه خُداوند ره حمد-و-ثنا بُگیه؛
19چُون اُو از جایگاهِ بِلند و مُقَدَّس خُو توخ کد،
خُداوند از عالمِ باله سُون زمی نظر اَندخت،
20تا نالِه اَسِیرا ره بِشنَوه
و کسای ره که دَ مَرگ محکُوم#۱۰۲:۲۰ دَ جای «کسای که دَ مَرگ محکُوم اَسته» دَ زِبونِ عِبرانی «باچه های مَرگ» نوِشته یَه. اَسته، آزاد کنه؛
21تا اُونا نامِ خُداوند ره دَ صَھیون اِعلان کُنه
و حمد-و-ثنای شی ره دَ اورُشَلیم بُگیه،
22دَ غَیتِیکه قَوم ها یگجای مُوشه
و مردُمِ مَملَکَت ها مییه تا خُداوند ره پرَستِش کنه.
23 خُداوند دَ نِیمِه راه#۱۰۲:۲۳ «دَ نِیمِه راه» یعنی «دَ نِیمِ عُمر». قُوَت مَره از مه گِرِفته
و روزای عُمر مَره کوتاه کده.
24ما گُفتُم:
”اَی خُدای مه، مَره دَ نِیمِ عُمر مه از بَین نَبر،
اَی که سال ھای تُو نسل اَندر نسل اِدامه دَره.
25تُو دَ زمانِ قدِیم بُنیادِ زمی ره ایشتی
و آسمونا کارِ دِستای ازتُو یَه.
26اُونا نیست مُوشه، لیکِن تُو باقی مُومنی؛
اُونا پگ شی رقمِ کالا کُهنه-و-فرسُوده مُوشه؛
تُو اُونا ره رقمِ لِباس تبدِیل مُونی
و اُونا از بَین موره.
27لیکِن تُو امُو اَستی که بُودی
و سال های تُو خلاصی نَدره.
28بچکِیچای خِدمتگارای تُو دَ اَمنیَت زِندگی مُونه
و نسلِ ازوا دَ حُضُور تُو اُستوار باقی مُومنه.“
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 UBS. Used by permission. All rights reserved.