1
فصلِ اوّل
سلام ها
1 از طرفِ پولُس، رسُولی که نَه از جانِبِ اِنسان و نَه دَ وسِیلِه اِنسان، بَلکِه دَ وسِیلِه عیسیٰ مسیح و آتِه مو خُدا که مسیح ره از مُرده ها دُوباره زِنده کد، اِنتِخاب شُد 2و از طرفِ تمامِ بِرارونی که قد ازمه اَسته، بَلدِه جماعت های ایماندارای ولایتِ غلاتیه. 3فَیض و سلامَتی از طرفِ آتِه مو خُدا و مَولا عیسیٰ مسیح نصِیب شُمو شُنه، 4از طرفِ مَولای که جان خُو ره بَلدِه گُناه های مو دَد تا مو ره ازی زمانِه شرِیر که دَ حالِ حاضِر وجُود دَره، دَ مُطابِقِ خاست-و-اِرادِه آتِه مو خُدا نِجات بِدیه. 5اُو ره تا اَبَداُلاباد بُزُرگی-و-جلال باد. آمین.
یگانه خوشخبری
6ما حَیرو اَستُم که شُمو اِیقَس زُود ازُو کسی که شُمو ره دَ فَیضِ مسیح دعوَت کده، رُوی مِیگردنِید و سُون خوشخبری دِیگه مورِید. 7دَ حقِیقت خوشخبری دِیگه وجُود نَدره، مگم بعضی کسا اَسته که شُمو ره دَ سردَرگُمی مِیندَزه و میخایه خوشخبری مسیح ره تبدِیل کُنه. 8ولے حتیٰ اگه مو یا یگ ملایکه از عالمِ باله یگ خوشخبری دِیگه ره دَز شُمو اِعلان کُنه بغَیر از خوشخبری که مو دَز شُمو اِعلان کدی، دَزُو لعنت باد! 9امُو رقم که مو پیش ازی گُفتی، آلی بسم مُوگُم: اگه کُدَم کس یگ خوشخبری دِیگه ره اِعلان مُونه بغَیر از خوشخبری که شُمو قبُول کدِید، دَزُو لعنت باد!
10امی آلی آیا ما دَ طلبِ تایِیدِ مردُم اَستُم یا تایِیدِ خُدا؟ یا ما کوشِش مُونُم که مردُم ره خوش کنُم؟ اگه تا آلی ره دَ تلاشِ خوش کدونِ مردُم مُوبُودُم، ما غُلامِ مسیح نَمُوبُودُم.
پولُس پَیغام مسیح ره اِعلان مُونه
11اَی بِرارو، ما میخایُم شُمو پَی بُبرِید که خوشخبری ره که ما بَلدِه شُمو اِعلان کدُم از اِنسان نِییه؛ 12چراکه ما اُو ره از اِنسان دَ دِست نَوُردُم و نَه ام از اِنسان یاد گِرِفتُم، بَلکِه اُو ره دَ وسِیلِه وَحی عیسیٰ مسیح دَ دِست اَوُردُم. 13چُون شُمو دَ بارِه زِندگی سابِق مه که دَ دِینِ یهُود بُودُم شِنِیدِید که ما چِیقَس کَلو جماعتِ ایماندارای خُدا ره آزار-و-اَذیَت مُوکدُم و کوشِش مُوکدُم که اُونا ره نابُود کنُم 14و دَ دِینِ یهُود از غَدر هَمقُوراغون خُو کده دَ مَنِه قَوم خُو پیشرَفت دَشتُم و دَ بارِه رسم-و-رَواجِ بابهکَلونای خُو سخت غَیرَتی بُودُم. 15مگم وختی خُدای که مَره از کَورِه آبِه مه اِنتِخاب کدُد، دَ وسِیلِه فَیض خُو مَره کُوی کد، اُو صَلاح دِید 16که باچِه خُو ره بَلدِه مه ظاهِر کُنه تا ما دَ بارِه ازُو دَ بَینِ مردُمای غَیرِ یهُود خوشخبری ره اِعلان کنُم، دَمزُو غَیت ما قد اِنسان#۱:۱۶ دَ جای «اِنسان» دَ زِبونِ یونانی «جِسم و خُون» نوِشته یَه. مشوَره نَکدُم 17و دَ اورُشَلیم ام دَ پیشِ امزُو کسای که از مه پیش رسُول بُود نَرفتُم، بَلکِه دَ عربِستان رفتُم و بعد ازُو پس دَ دَمِشق اَمدُم. 18اوخته بعد از سِه سال دَ اورُشَلیم رفتُم تا پِترُس#۱:۱۸ دَ جای «پِترُس» دَ زِبونِ یونانی «کیفاس» نوِشته یَه. ره بِنگرُم و پوزده روز قد ازُو مندُم. 19مگم دِیگه رسُولا ره بغَیر از یعقُوب بِرارِ مَولا نَدِیدُم. 20چِیزای ره که دَز شُمو نوِشته مُونُم، اینه، دَ حُضُورِ خُدا مُوگیُم دروغ نِییه. 21بعد ازُو دَ منطقه های سُوریه و قِیلِیقیه رفتُم. 22ما بَلدِه جماعت های ایماندارای یهُودیه که دَ مسیح ایمان دَشت هنوز چِهرِه ناشِناس بُودُم. 23اُونا فقط امی ره شِنِیدُد که ”امُو کس که سابِق مو ره آزار-و-اَذیَت مُوکد، آلی دَ بارِه امزُو ایمان خوشخبری مِیدیه که یگ وخت میخاست اُو ره نابُود کُنه.“ 24و اُونا خُدا ره بخاطرِ ازمه سِتایش کد.