9
فصلِ نُهم
حق و اِختیاراتِ یگ رسُول
1آیا ما آزاد نِیَستُم؟ آیا ما رسُول نِیَستُم؟ آیا ما مَولای مو عیسیٰ ره نَدِیدیم؟ آیا شُمو ثَمرِ کار مه دَ مَولا نِیَستِید؟ 2حتیٰ اگه بَلدِه دِیگرو رسُول نَبَشُم، کم از کم بَلدِه ازشُمو اَستُم، چراکه شُمو مُهرِ رسالَت مه دَ راهِ مَولا اَستِید. 3دِفاعِ مه دَ برابرِ کسای که مَره آزمایش مُوکُنه اینی اَسته: 4آیا مو حق نَدَری که بُخوری و وُچی کُنی؟ 5آیا مو حق نَدَری که یگ خوارِ ایماندار ره دَ عِنوانِ خاتُو گِرِفته قد خُو بُبری، رقمِ دِیگه رسُولا و بِرارونِ مَولا و کیفا؟ 6یا که تنها ما و برنابا حق نَدَری که از کار دِست بِکشی؟ 7کِی اَسته که از خرج-و-مَصرَفِ خود خُو عسکری کُنه؟ کِی اَسته که تاگِ انگُور بِشَنه و از میوِه شی نَخوره؟ یا کِی اَسته که یگ رمه ره بِچَرَنه و از شِیر شی وُچی نَکُنه؟ 8آیا ما امی توره ره از نِگاهِ اِنسانی مُوگُم؟ آیا شریعت ام امی ره نَه مُوگیه؟ 9چُون دَ شریعتِ مُوسیٰ نوِشته شُده: ”دانِ گاو ره دَ غَیتِ جُغُول کدو بسته نَکُو.“ آیا خُدا دَ فِکر گاوو اَسته؟ 10یا اِی ره کَلوتر بخاطرِ ازمو مُوگه؟ اَرے، اِی بَلدِه ازمو نوِشته شُده، چُون کسی که قُلبه مُونه باید دَ اُمِید قُلبه کُنه و کسی که جُغُول مُونه باید دَ اُمِیدِ گِرِفتونِ حِصِّه خُو بَشه. 11اگه مو تُخمِ روحانی ره دَ مینکل شُمو کِشت کدے، آیا اِی زیاده طلبی اَسته که مو حاصِل مادی از شُمو دِرَو کُنی؟ 12اگه دِیگرو اِی حق ره دَره که دَ حاصِلِ مادی شُمو شرِیک بَشه، آیا مو کَلوتر شرِیک نَبَشی؟ مگم مو ازی حق خُو اِستِفاده نَکدے، بَلکِه هر چِیز ره تَحَمُل مُونی تا مانِع پیشرفتِ خوشخبری مسیح نَشُنی. 13آیا شُمو نَمِیدنِید که کسای که دَ خانِه خُدا کار مُوکُنه، اُونا خوراک خُو ره از خانِه خُدا دَ دِست میره و کسای که دَ قُربانگاه خِدمت مُوکُنه، از قُربانگاه حِصِّه خُو ره مِیگِیره؟ 14و امی رقم، مَولا حُکم کده که کسای که خوشخبری ره اِعلان مُوکُنه خرج-و-مَصرَفِ زِندگی خُو ره از اِعلان کدونِ خوشخبری دَ دِست بیره. 15لیکِن ما از هیچ کُدَم امزی حق ها اِستِفاده نَکدیم و امی خط ره ام بَلدِه ازی نوِشته نَمُونُم که امی چِیزا دَ حقِ ازمه انجام شُنه؛ چُون بَلدِه مه مَرگ ازی کده بِهتر اَسته که کُدَم کس اِفتخارات مَره باطِل کُنه. 16اگه ما خوشخبری ره اِعلان مُونُم، ما نَمِیتنُم که بَلدِه ازی فَخرفروشی کنُم، چُون مسئُولیَت#۹:۱۶ دَ جای «مسئُولیَت» دَ زِبونِ یونانی «ضرُورَت» نوِشته یَه. دَ عُهدِه مه ایشته شُده که اِعلان کنُم؛ و وای دَ حال مه اگه خوشخبری ره اِعلان نَکنُم! 17چُون اگه اِی کار ره دَ رضای خُو کنُم، اَجر نصِیب مه مُوشه، لیکِن اگه رضای مه نَبَشه، باز ام یگ وظِیفه اَسته که دَ عُهدِه مه ایشته شُده. 18پس اَجر مه چی اَسته؟ فقط اینی اَسته که وختی خوشخبری ره اِعلان مُونُم، اُو ره مُفت-و-رایگان اِعلان کُنُم و از حق خُو دَ اِعلان کدونِ خوشخبری اِستِفاده نَکنُم.
19چُون اگرچِه ما از غُلامی پگ آزاد اَستُم، ولے ما خود ره غُلامِ پگ جور کدیم تا تِعدادِ کَلوتر ره دَ مسیح جذب کنُم. 20قد یهُودیا رقمِ یهُودی شُدُم تا یهُودیا ره جذب کنُم. قد آدمای تابِع شریعت رقمِ کسی شُدُم که تابِع شریعت اَسته تا آدمای تابِع شریعت ره جذب کنُم؛ اگرچِه خود مه تابِع شریعت نِیَستُم. 21قد نفرای بےشریعت رقمِ یگ آدمِ بےشریعت شُدُم -- اگرچِه ما دَ پیشِ خُدا بےشریعت نِیَستُم، بَلکِه تابِع شریعتِ مسیح اَستُم -- تا مردُمِ بےشریعت ره جذب کنُم. 22قد مردُمِ ضعِیف، ضعِیف شُدُم تا مردُمِ ضعِیف ره جذب کنُم. خُلاصه قد هر کس هر چِیز شُدُم تا از هر طرِیق بعضی ها ره نِجاتِ بِدیُم. 23ما تمامِ کارا ره بخاطرِ پیشرفتِ خوشخبری انجام مِیدیُم تا دَ بَرکت های شی شرِیک شُنُم.
24آیا شُمو نَمِیدنِید که دَ مُسابِقِه دَوِیش پگ مُودَوه، لیکِن تنها یگ نفر جایزه ره مِیگِیره؟ شُمو ام رقمی بُدَوِید که جایزه ره بُبرِید. 25تمامِ کسای که دَ مُسابِقه حِصّه مِیگِیره، اُونا دَ هر چِیز نَظم ره برقرار نِگاه مُوکُنه؛ اُونا اِی کار ره مُونه تا یگ تاجِ از بَین رفتَنی ره حاصِل کُنه، لیکِن مو تاجِ از بَین نَرفتَنی ره#۹:۲۵ مقصدِ «تاجِ از بَین نَرفتَنی» اِمکان دَره که «زِندگی اَبَدی» بَشه. حاصِل مُونی. 26پس ما رقمی مُودَوُم که بےهَدَف نِیَستُم؛ و رقمی مُشت مِیزَنُم که دَ هَوا مُشت نَمِیزَنُم؛ 27بَلکِه ما جِسم خُو ره خار کده زیرِ فرمان خُو نِگاه مُونُم؛ نَشُنه که بعد از وَعظ کدو دَ دِیگرو خود مه امزُو تاج محرُوم شُنُم.