15
فصلِ پوزدَهُم
دُوباره زِنده شُدونِ مسیح
1اَی بِرارو، آلی ما میخایُم خوشخبریی ره دَ یاد شُمو بیرُم که دَز شُمو اِعلان کدُم، امُو ره که شُمو ام قبُول کدِید و ام دَزُو قایم-و-اُستوار اَستِید 2و ام دَ وسِیلِه امزُو نِجات پَیدا مُونِید، دَ شرطی که دَ امزُو پَیغام که ما دَز شُمو اِعلان کدُم محکم بُمنِید؛ اگه نَه ایمان شُمو عَبَث-و-بےفایده اَسته. 3چُون چِیزی ره که ما یافتدُم، بحَیثِ اوّلِین چِیزِ مُهِم دَز شُمو رَسَندُم، یعنی که مسیح دَ مُطابِقِ نوِشته های مُقَدَّس بخاطرِ گُناه های مو مُرد 4و دَفن شُد و دَ مُطابِقِ نوِشته های مُقَدَّس دَ روزِ سِوّم دُوباره زِنده شُد 5و دَ کیفا#۱۵:۵ یعنی پِترُس. و بعد ازُو دَ امزُو دوازده یار ظاهِر شُد. 6بعد ازُو دَ یگ وخت، دَ کَلوتر از پَنج صد بِرار ظاهِر شُد که اکثریَتِ ازوا هنوز زِنده یَه، ولے بعضی های شی مُرده.#۱۵:۶ دَ جای «مُرده» دَ زِبونِ یونانی «خاو شُده» نوِشته یَه. 7بعد ازُو دَ یعقُوب#۱۵:۷ اِمکان دَره که امی یعقُوب بِرارِ عیسیٰ مسیح بُوده بَشه، نَه یکی از دوازده رسُول که یعقُوب نام دَشت. ظاهِر شُد و بعد ازُو دَ تمامِ رسُولا. 8آخرِ پگ، دَز مه که مِثلِ نِلغِه بےوخت تَوَلُد شُده بُودُم، ام ظاهِر شُد. 9چُون ما کمتَرِین از پگِ رسُولا اَستُم و لایقِ ازی ره نَدرُم که رسُول گُفته شُنُم، چراکه جماعتِ ایماندارای خُدا ره آزار-و-اَذیَت مُوکدُم. 10لیکِن دَ وسِیلِه فَیضِ خُدا اَستُم هر چِیزی که اَستُم و فَیضِ ازُو دَ وجُودِ ازمه بےفایده نَبُوده، بَلکِه ما از پگِ ازوا کده کَلوتر زَحمت کشِیدُم؛ اگرچِه نَه خود مه، بَلکِه فَیضِ خُدا که قد از مه اَسته زَحمت کشِیده. 11پس چی خود مه، چی اُونا، امی رقم مو خوشخبری ره اِعلان مُونی و دَ امزی خوشخبری شُمو ایمان اَوُردِید.
دُوباره زِنده شُدونِ مُرده ها
12لیکِن اگه اِعلان مُوشه که مسیح از مُرده ها دُوباره زِنده شُد، چِطور بعضی ازشُمو مُوگیه که دُوباره زِنده شُدو از مُرده ها وجُود نَدره؟ 13اگه دُوباره زِنده شُدو از مُرده ها وجُود نَدره، پس مسیح ام از مُرده ها زِنده نَشُده؛ 14و اگه مسیح دُوباره زِنده نَشُده، ام موعِظِه ازمو باطِل اَسته و ام ایمان ازشُمو. 15علاوِه ازی، مو ام بَلدِه خُدا شاهِدای دروغی جور مُوشی، چُون مو دَ بارِه خُدا شاهِدی دَدے که اُو مسیح ره دُوباره زِنده کده، دَ حالِیکه اگه مُرده ها دُوباره زِنده نَمُوشه، اُو ره دُوباره زِنده نَکده. 16چُون اگه مُرده ها دُوباره زِنده نَمُوشه، مسیح ام دُوباره زِنده نَشُده. 17و اگه مسیح دُوباره زِنده نَشُده، ایمان شُمو باطِل اَسته و شُمو تا آلی ره دَ گُناه های خُو باقی اَستِید. 18امچُنان کسای که دَ مسیح ایمان دَشته و مُرده،#۱۵:۱۸ دَ جای «مُرده» دَ زِبونِ یونانی «خاو شُده» نوِشته یَه. نابُود شُده. 19اگه تنها بَلدِه امزی زِندگی مو دَ مسیح اُمِید دَری، مو از پگِ مردُما کده بَدبَختتَر اَستی.
20لیکِن مسیح واقعاً از مُرده ها دُوباره زِنده شُده و اوّلِین کسی اَسته که از مینکلِ مُرده ها#۱۵:۲۰ دَ جای «اوّلِین کسی که از مُرده ها باله شُده» دَ زِبونِ یونانی «نَوبَرِ خاو شُده ها» نوِشته یَه. باله شُده. 21چُون امُو رقم که مَرگ از طرِیقِ یگ اِنسان اَمَد، امُو رقم دُوباره زِنده شُدو از مُرده ها ام از طرِیقِ یگ اِنسان اَمَد. 22پس امُو رقم که دَ گُناهِ بابای آدم پگ مُومُره، امُو رقم دَ قُربانی مسیح پگ زِنده مُوشه. 23لیکِن هر کس دَ نوبَت خُو: مسیح اوّلِین کسی که دُوباره زِنده شُد و بعد ازُو دَ وختِ اَمَدون شی کسای که دَزُو تعلُق دَره. 24بعد ازُو آخِر زمان مییه، وختِیکه مسیح پادشاهی ره دَ خُدا، یعنی آتِه آسمانی تسلِیم مُونه، وختِیکه اُو هر حُکمران و هر قُدرت و قُوَت ره نابُود مُونه. 25چُون اُو باید تا وختی حُکمرانی کُنه که تمامِ دُشمَنای خُو ره دَ زیرِ پای خُو پورته کُنه. 26دُشمونِ آخِر که نابُود مُوشه، مَرگ اَسته. 27چُون خُدا ”تمامِ چِیزا ره دَ تَی پای ازُو قرار دَده.“#زبُور ۸:۶. لیکِن وختِیکه مُوگیه ”تمامِ چِیزا دَ تَی پای ازُو قرار دَده شُد،“ واضِح اَسته که خودِ خُدا شامِلِ تمامِ امزُو چِیزا نَمُوشه که تَی پای ازُو قرار دَده شُد. 28مگم وختِیکه تمامِ چِیزا تابِع مسیح شُد، اوخته خودِ مسیح که باچِه خُدا اَسته، تابِع امزُو مُوشه که تمامِ چِیزا ره دَ تَی پای شی قرار دَد تا خُدا، تمامِ چِیز دَ بَلِه تمامِ چِیز بَشه.
29اگه مُرده ها هرگِز دُوباره زِنده نَمُوشه، پس کسای که بَلدِه مُرده ها غُسلِ تعمِید مِیگِیره، چی مُوکُنه؟ چرا اُونا بَلدِه مُرده ها غُسلِ تعمِید مِیگِیره؟ 30و مو چرا زِندگی خُو ره هر ساعت دَ خطر مِیندَزی؟ 31دَ اِفتخاری که دَ بارِه شُمو دَ حُضُورِ مَولای مو مسیح عیسیٰ دَرُم قَسم اَسته که ما هر روز دَ مُردو برابر اَستُم. 32اگه ما فقط بخاطرِ اُمِید های اِنسانی قد درِنده ها دَ اِفِسُس جنگ کدُم، ما ازُو چی فایده دَ دِست اَوُردیم؟ اگه مُرده ها زِنده نَمُوشه، «بیِید که بُخوری و وُچی کُنی، چُون صَباح مُومُری.»#۱۵:۳۲ اِی یکی از گُفته های یگ شاعرِ یونانی اَسته. 33بازی نَخورِید: «همنِشِینِ بَد، اخلاقِ خُوب ره فاسِد مُونه.»#۱۵:۳۳ اِی یکی از گُفته های یگ شاعرِ یونانی اَسته. 34دَ هُوش بیِید و از گُناه کدو دِست بِکشِید؛ چُون بعضی کسا اَسته که از خُدا هیچ شِناس نَدره. اِی توره ره بَلدِه شرمَندون شُمو مُوگیُم.
جِسمِ دُوباره زِنده شُده
35ولے اگه یَگو کس پُرسان کُنه: ”مُرده ها چی رقم دُوباره زِنده مُوشه و قد چی رقم جِسم مییه؟“ 36اَی نادو، چِیزی ره که کِشت مُونی، اُو زِنده نَمُوشه تاکه نَمُره. 37و چِیزی ره که کِشت مُونی، اُو تَنِه گیاه نِیَسته که بُر مُوشه، بَلکِه فقط تُخم اَسته، چی تُخمِ گندُم بَشه یا کُدَم تُخمِ دِیگه. 38لیکِن خُدا مُطابِقِ خاست-و-اِرادِه خُو دَزُو جِسم مِیدیه و بَلدِه هر تُخم جِسم خود شی ره مِیدیه. 39تمامِ گوشت ها یگ رقم نِیَسته، بَلکِه گوشتِ اِنسان یگ رقم اَسته، گوشتِ حَیوانا دِیگه رقم و گوشتِ مُرغَکو یگ رقمِ دِیگه و ماهیا دِیگه رقم. 40امی رقم جِسم های آسمانی وجُود دَره و جِسم های زمِینی، مگم شِکوه-و-جلالِ جِسم های آسمانی یگ رقم اَسته و از جِسم های زمِینی دِیگه رقم. 41آفتَو یگ رقم شِکوه-و-جلال دَره، ماهتَو دِیگه رقم شِکوه-و-جلال دَره و سِتاره ها ام شِکوه-و-جلالِ دِیگه رقم؛ دَ حقِیقت شِکوه-و-جلالِ یگ سِتاره از دِیگه سِتاره فرق دَره. 42دُوباره زِنده شُدونِ مُرده ها ام امی رقم اَسته: چِیزی که کِشت مُوشه از بَین رفتَنی اَسته، ولے چِیزی که دُوباره زِنده مُوشه از بَین رفتَنی نِییه. 43اُو دَ خاری-و-ذِلَت کِشت مُوشه، دَ شِکوه-و-جلال دُوباره زِنده مُوشه؛ اُو دَ ضعِیفی کِشت مُوشه، دَ قُوَت دُوباره زِنده مُوشه. 44جِسمِ نَفسانی کِشت مُوشه، جِسمِ روحانی دُوباره زِنده مُوشه. اگه جِسمِ نَفسانی وجُود دَره، جِسمِ روحانی ام وجُود دَره. 45امی رقم ام دَ کِتابِ مُقَدَّس نوِشته یَه: ”اِنسانِ اوّل یعنی آدم، یگ مَوجُودِ زِنده جور شُد.“#پَیدایش ۲:۷. ولے آدمِ آخِر#۱۵:۴۵ یعنی عیسیٰ مسیح. روحِ زِندگی-بَخش جور شُد. 46لیکِن روحانی، اوّل نَمَد، بَلکِه اوّل نَفسانی اَمَد و بعد ازُو روحانی. 47اِنسانِ اوّل از زمی بُود و خاکی؛ اِنسانِ دوّم#۱۵:۴۷ یعنی عیسیٰ مسیح. از آسمو. 48امُو رقم که آدم خاکی بُود، کسای که از خاک اَسته ام امُو رقم اَسته؛ و امُو رقم که اِنسانِ آسمانی اَسته، کسای که دَ آسمو تعلُق دَره ام امُو رقم اَسته. 49امُو رقم که مو شکلِ اِنسانِ خاکی ره گِرِفتے، امُو رقم شکلِ اِنسانِ آسمانی ره ام مِیگِیری.
50اَی بِرارو، ما بَلدِه شُمو امی ره مُوگیُم که گوشت و خُون نَمِیتنه وارِثِ پادشاهی خُدا شُنه و امچُنان چِیزی از بَین رفتَنی نَمِیتنه وارِثِ چِیزی شُنه که از بَین رفتَنی نِییه. 51اینه، ما بَلدِه شُمو یگ راز ره مُوگیُم: پگ مو نَمُومُری،#۱۵:۵۱ دَ جای «نَمُومُری» دَ زِبونِ یونانی «خاو نَموری» نوِشته یَه. بَلکِه پگ مو تبدِیل مُوشی، 52دَ یگ لحظه، دَ یگ کِرپَک زَدو، دَ غَیتِیکه شیپُورِ آخِر زَده مُوشه. چُون آوازِ شیپُور بُر مُوشه و مُرده ها دُوباره زِنده مُوشه زِندِه از بَین نَرفتَنی، و مو تبدِیل مُوشی. 53چُون اِی جِسمِ از بَین رفتَنی باید یگ جِسمِ از بَین نَرفتَنی بُپوشه و اِی جِسمِ مُردَنی باید یگ جِسمِ اَبَدی بُپوشه. 54پس وختِیکه اِی جِسمِ از بَین رفتَنی امُو جِسمِ از بَین نَرفتَنی ره پوشِید و جِسمِ مُردَنی جِسمِ اَبَدی ره پوشِید، اوخته امی تورِه که نوِشته شُده پُوره مُوشه:
”مَرگ دَ وسِیلِه پیروزی قُورت شُد.“
55”اَی مَرگ، پیروزی تُو کُجا اَسته؟
اَی مَرگ، نیش تُو کُجا یَه؟“
56نیشِ مَرگ گُناه اَسته و قُدرتِ گُناه، شریعت. 57مگم خُدا ره شُکر که اُو دَ وسِیلِه مَولای مو عیسیٰ مسیح بَلدِه ازمو پیروزی مِیدیه. 58امزی خاطر اَی بِرارونِ عزِیز، قایم و اُستوار بُمنِید. همیشه دَ کارِ مَولا پیشی بِگِیرِید، چُون شُمو مِیدَنِید که زَحمت شُمو دَ خِدمتِ مَولا بےفایده نِییه.