نامه رومیان ره 8
8
خُدا روح درون زیندگی کودَن
1پس هسّا اوشانِ ره كی مسیحْ عیسی درونید، دِه هی محكوميتی نَنه، 2چون شریعتی کی زیندگی روح ایسه مسیحْ عیسی درون، شمرأ گُناهِ شریعت و مرگ جا آزادَ کوده. 3چونکی شریعت اوچیَ کی نتانستی انجام بدِه، اَنه واسی کی آدمی جسم ضعیف ایسه، خُدا انجام بدَه. اون، خو پسرَ ایتا گُناه کار جسمِ مانستن اوسه کود تا ’گُناهِ قربانی‘ ببه، و اَطویی جسمِ درون، گُناهَ محکوم بُکود. 4تا اُ دُرُستِ چیانی کی شریعت خوائه، اَمی درون انجام بِبه، اَمی درون کی مطابق خُدا روح زیندگی کونیم نه مطابق جسم.
5اوشانی کی جسمانی ایسید، خوشانِ فکرَ اُ چیِ سر نیئیدی کی جسم جا ایسه، ولی اوشانی کی خُدا روحَ دریدی، خوشانِ فکرَ اُ چیِ سر نیئیدی کی روحِ جا آیه. 6چون اُ آدمی کی خو فکرَ اُ چیان ره کی جسمانی ایسه نِئه، مرگِ، ولی اُ فکری کی خُدا روحِ دُمبال ایسه، زیندگی و سلامتیه. 7چونکی اُ آدم کی خو فکرَ جسم سر نِئه خُدا امرا دُشمندی کونه، چره کی خُدا شریعتِ جا فرمان نَبره، و نتانه ئم بَبره، 8اوشانی کی جسم اوشانِ ره حُکم کونه، نتانیدی خُدایَ راضی بُکونید.
9ولی جسم شمرأ حُکم نُکونه، بلکی خُدا روحِ کی حُکم کودَن دَره، البت اَگه خُدا روح شیمی درون بئسه. کسی کی مسیحِ روحَ ندَره، اون مسیح شین نیه. 10ولی اَگه مسيح شیمی درون ایسا، هرچن شیمی تن گُناهِ واسی بَمرده یه، ولی چونکی صالح بحساب باموئید، خُدا روح شمرأ، زیندگی ایسه. 11اگه روحی کی عیسیَ مُرده ئانِ جا زنده بُکود شیمی درون بمانه، اونی کی مسیح عیسیَ مُرده ئانِ جا زنده بُکود، بواسطه خودشِ روح کی شیمی درون نَئه، شیمی مَردَنی تَنانَم زیندگی دِئه.
12پس ای براران، اَمان مَدیونیم، ولی نه جسمِ مَدیون، تا مطابق جسم زیندگی بُکونیم. 13چون اَگه مطابق جسم زیندگی بُکونید، خوائید مَردن، ولی اَگه خُدا روحِ امرا، کارانیَ کی تن کونه بُکوشید، زیندگی خوائید کودن. 14چون اوشانی کی خُدا روح اوشانِ راهنما ایسه، خُدا پسران ایسید. 15چره کی شُمان نوکری روحَ بدَس ناوردید تا بازَم بترسید، بلکی شُمان پسرانِ مقامِ درون فرزند خواندگی روحَ بدَس باوردید، کی بواسطه ی اون، داد زنیم: «می پئر، آقا جان.» 16خُدا روح خودش، اَمی روحِ امرا، گُوائی دِئه کی اَمان خُدا زاکانیم. 17اَگه خُدا زاکانیم، پس وارثانَم ایسیم، یعنی خُدا وارثان و مسیحِ اَمرا، ارثِ درون شَریکیم. به شرطی که اَمانَم اونِ اَمرا عذاب بکشیم، تا امانَم اونِ اَمرا جلال پیدا بُکونیم.
آینده جلال
18من اَطو دینَم کی، اَ دُنیا عذاب ئانَ اُ جلالِ اَمرا کی اَمی درون آشکار خوائه بوستن، نشِه مقایسه کودن. 19چونکی خلقت تمانِ ذوقِ اَمرا خُدا پسرانِ ظاهر بوستنِ رافا ایسَه. 20چونکی خلقت خورَه باطلَ کود، نه به خو خواسته، بلکی به خواسته ی اونکی اونَ تسلیم بُکود، اَ اُمیدِ اَمرا کی 21خود خلقت ئَم فسادِ نوکری جا آزاد خوائه بوستن و خُدا زاکانِ پر جلالِ آزادی درون سام خوائه داشتن.
22چونکی اَمان دانیمی کی تمان خلقت تا هسّا جه ایتا درد کی زایمانِ دردِ مانستن ایسه، ناله. 23و نه فقط خلقت، بلکی اَمان خودمان کی خُدا روحَ نوبر بُکودیم، اَمی درون نالیمی، اوجور کی ذوقِ اَمرا پسرانِ مقامِ درون، فرزند خواندگی رافائیم، یعنی اَمی تن ئانِ رهایی. 24چونکی هَه اُمیدِ درون نجات بیگیفتیم. هسّا اُمیدی کی بیده به، دِه اُمید نیئه. چونکی چُطو اینفر تانه ایچیَ کی دینه اُمید دوَده؟ 25ولی اَگه ایچیَ کی هنو نیده ایم اُمید دوَستیم، صبر مرا اونِ رافا ایسیم.
26اَطوئَم خُدا روح اَمی ضعفِ درون اَمی کمک ره اَیه، چونکی نانیم چُطو بایسی دُعا بُکونیم. ولی خُدا روح، عمیقِ ناله ئانِ اَمرا کی نشِه گُفتن، اَمی شفاعتَ کونه. 27و اون کی دیلانَ واموجه، روحِ فکرَ دَنه، چونکی روح مطابق خُدا خواسته مُقّدسینِ ره شفاعت کونه.
28و دانیمی کی در حقّ اوشانی کی خُدایَ دوست دَریدی و مطابق اونِ خواسته دوخواده بُبوستید، همه چی اوشانِ خیریت ره کار کودَن دَره. 29چون اوشانیَ کی خُدا پیشتر بشناخت، اوشانَم پیشتر، مُعین بُکود تا اونِ پسر مانستن بیبید، تا اَطویی مسیح، خَیلی برارانِ میان، اولتّا زای بِبه. 30و اوشانیَ کی پیشتر تعیین بُکوده بو ئم، دوخواد؛ و اوشانیَ کی دوخواد، صالح بحساب باورد، و اوشانیَ کی صالح بحساب باورده ئم، جلال فدَه.
31پس تمانِ اَ چیانِ باره چی شه گُفتن؟ اَگه خُدا اَمی اَمرا یِ، کیسه کی بتانه اَمی ضد ببه؟ 32اونکی خو پسرَ مضاقا نُکود، بلکی اونَ اَمان همتانِ ره فَدا بُکود، مگه اونِ امرا همه چیَ دَس و دلبازی مرا، امرا نخوائه فدَن؟ 33کیسه کی خُدا انتخاب بُبوسته ئانَ بُهتان بزنه؟ خُدایِ کی اوشانَ صالح بحساب آوره! 34کیسه کی اوشانَ محکوم بُکونه؟ مسیحْ عیسی کی بَمرد- جه اون ویشتر مُرده ئانِ جا زنده بُبوست- و خُدا راستِ دسِ ور بینیشت، اونِ کی راس راسی اَمِره شفاعت کونه! 35کیسه کی اَمرا مسیحِ محبتِ جا سیوا بُکونه؟ مصیبت یا پریشانی، جفا، قحطی، لُختی، خطر یا شمشیر؟ 36هُطوکی مزمورِ کتاب درون بینیویشته بُبوسته:
«اَمان، تمانِ روج تی خاطری مَردن ره شوئندریم؛
و گوسفندانِ مانستن کی کوشتار واسی حاضرَ بوستید بحساب آییم.»
37نه، تمانِ اَ کارانِ درون اَمان سرتر جه اوشانی ایسیم کی پیروزید، بواسطه ی اونکی امرا محبت بُکود. 38چون حتم دَرم کی نه مرگ و نه زیندگی، نه فیریشته ئان و نه پیله تران، نه اُ چیانی کی الان نئه و نه اُ چیان کی آینده اَیه، نه هی قدرتی، 39نه بُلندی و نه پَستی، و نه دِه هیچی کی تمانِ خلقتِ میان نَئه نتانه اَمرا، خُدا محبتِ جا کی اَمی خُداوند مسیحْ عیسی درون نَئه، سیوا بُکونه.
Currently Selected:
نامه رومیان ره 8: GIL
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
نامه رومیان ره 8
8
خُدا روح درون زیندگی کودَن
1پس هسّا اوشانِ ره كی مسیحْ عیسی درونید، دِه هی محكوميتی نَنه، 2چون شریعتی کی زیندگی روح ایسه مسیحْ عیسی درون، شمرأ گُناهِ شریعت و مرگ جا آزادَ کوده. 3چونکی شریعت اوچیَ کی نتانستی انجام بدِه، اَنه واسی کی آدمی جسم ضعیف ایسه، خُدا انجام بدَه. اون، خو پسرَ ایتا گُناه کار جسمِ مانستن اوسه کود تا ’گُناهِ قربانی‘ ببه، و اَطویی جسمِ درون، گُناهَ محکوم بُکود. 4تا اُ دُرُستِ چیانی کی شریعت خوائه، اَمی درون انجام بِبه، اَمی درون کی مطابق خُدا روح زیندگی کونیم نه مطابق جسم.
5اوشانی کی جسمانی ایسید، خوشانِ فکرَ اُ چیِ سر نیئیدی کی جسم جا ایسه، ولی اوشانی کی خُدا روحَ دریدی، خوشانِ فکرَ اُ چیِ سر نیئیدی کی روحِ جا آیه. 6چون اُ آدمی کی خو فکرَ اُ چیان ره کی جسمانی ایسه نِئه، مرگِ، ولی اُ فکری کی خُدا روحِ دُمبال ایسه، زیندگی و سلامتیه. 7چونکی اُ آدم کی خو فکرَ جسم سر نِئه خُدا امرا دُشمندی کونه، چره کی خُدا شریعتِ جا فرمان نَبره، و نتانه ئم بَبره، 8اوشانی کی جسم اوشانِ ره حُکم کونه، نتانیدی خُدایَ راضی بُکونید.
9ولی جسم شمرأ حُکم نُکونه، بلکی خُدا روحِ کی حُکم کودَن دَره، البت اَگه خُدا روح شیمی درون بئسه. کسی کی مسیحِ روحَ ندَره، اون مسیح شین نیه. 10ولی اَگه مسيح شیمی درون ایسا، هرچن شیمی تن گُناهِ واسی بَمرده یه، ولی چونکی صالح بحساب باموئید، خُدا روح شمرأ، زیندگی ایسه. 11اگه روحی کی عیسیَ مُرده ئانِ جا زنده بُکود شیمی درون بمانه، اونی کی مسیح عیسیَ مُرده ئانِ جا زنده بُکود، بواسطه خودشِ روح کی شیمی درون نَئه، شیمی مَردَنی تَنانَم زیندگی دِئه.
12پس ای براران، اَمان مَدیونیم، ولی نه جسمِ مَدیون، تا مطابق جسم زیندگی بُکونیم. 13چون اَگه مطابق جسم زیندگی بُکونید، خوائید مَردن، ولی اَگه خُدا روحِ امرا، کارانیَ کی تن کونه بُکوشید، زیندگی خوائید کودن. 14چون اوشانی کی خُدا روح اوشانِ راهنما ایسه، خُدا پسران ایسید. 15چره کی شُمان نوکری روحَ بدَس ناوردید تا بازَم بترسید، بلکی شُمان پسرانِ مقامِ درون فرزند خواندگی روحَ بدَس باوردید، کی بواسطه ی اون، داد زنیم: «می پئر، آقا جان.» 16خُدا روح خودش، اَمی روحِ امرا، گُوائی دِئه کی اَمان خُدا زاکانیم. 17اَگه خُدا زاکانیم، پس وارثانَم ایسیم، یعنی خُدا وارثان و مسیحِ اَمرا، ارثِ درون شَریکیم. به شرطی که اَمانَم اونِ اَمرا عذاب بکشیم، تا امانَم اونِ اَمرا جلال پیدا بُکونیم.
آینده جلال
18من اَطو دینَم کی، اَ دُنیا عذاب ئانَ اُ جلالِ اَمرا کی اَمی درون آشکار خوائه بوستن، نشِه مقایسه کودن. 19چونکی خلقت تمانِ ذوقِ اَمرا خُدا پسرانِ ظاهر بوستنِ رافا ایسَه. 20چونکی خلقت خورَه باطلَ کود، نه به خو خواسته، بلکی به خواسته ی اونکی اونَ تسلیم بُکود، اَ اُمیدِ اَمرا کی 21خود خلقت ئَم فسادِ نوکری جا آزاد خوائه بوستن و خُدا زاکانِ پر جلالِ آزادی درون سام خوائه داشتن.
22چونکی اَمان دانیمی کی تمان خلقت تا هسّا جه ایتا درد کی زایمانِ دردِ مانستن ایسه، ناله. 23و نه فقط خلقت، بلکی اَمان خودمان کی خُدا روحَ نوبر بُکودیم، اَمی درون نالیمی، اوجور کی ذوقِ اَمرا پسرانِ مقامِ درون، فرزند خواندگی رافائیم، یعنی اَمی تن ئانِ رهایی. 24چونکی هَه اُمیدِ درون نجات بیگیفتیم. هسّا اُمیدی کی بیده به، دِه اُمید نیئه. چونکی چُطو اینفر تانه ایچیَ کی دینه اُمید دوَده؟ 25ولی اَگه ایچیَ کی هنو نیده ایم اُمید دوَستیم، صبر مرا اونِ رافا ایسیم.
26اَطوئَم خُدا روح اَمی ضعفِ درون اَمی کمک ره اَیه، چونکی نانیم چُطو بایسی دُعا بُکونیم. ولی خُدا روح، عمیقِ ناله ئانِ اَمرا کی نشِه گُفتن، اَمی شفاعتَ کونه. 27و اون کی دیلانَ واموجه، روحِ فکرَ دَنه، چونکی روح مطابق خُدا خواسته مُقّدسینِ ره شفاعت کونه.
28و دانیمی کی در حقّ اوشانی کی خُدایَ دوست دَریدی و مطابق اونِ خواسته دوخواده بُبوستید، همه چی اوشانِ خیریت ره کار کودَن دَره. 29چون اوشانیَ کی خُدا پیشتر بشناخت، اوشانَم پیشتر، مُعین بُکود تا اونِ پسر مانستن بیبید، تا اَطویی مسیح، خَیلی برارانِ میان، اولتّا زای بِبه. 30و اوشانیَ کی پیشتر تعیین بُکوده بو ئم، دوخواد؛ و اوشانیَ کی دوخواد، صالح بحساب باورد، و اوشانیَ کی صالح بحساب باورده ئم، جلال فدَه.
31پس تمانِ اَ چیانِ باره چی شه گُفتن؟ اَگه خُدا اَمی اَمرا یِ، کیسه کی بتانه اَمی ضد ببه؟ 32اونکی خو پسرَ مضاقا نُکود، بلکی اونَ اَمان همتانِ ره فَدا بُکود، مگه اونِ امرا همه چیَ دَس و دلبازی مرا، امرا نخوائه فدَن؟ 33کیسه کی خُدا انتخاب بُبوسته ئانَ بُهتان بزنه؟ خُدایِ کی اوشانَ صالح بحساب آوره! 34کیسه کی اوشانَ محکوم بُکونه؟ مسیحْ عیسی کی بَمرد- جه اون ویشتر مُرده ئانِ جا زنده بُبوست- و خُدا راستِ دسِ ور بینیشت، اونِ کی راس راسی اَمِره شفاعت کونه! 35کیسه کی اَمرا مسیحِ محبتِ جا سیوا بُکونه؟ مصیبت یا پریشانی، جفا، قحطی، لُختی، خطر یا شمشیر؟ 36هُطوکی مزمورِ کتاب درون بینیویشته بُبوسته:
«اَمان، تمانِ روج تی خاطری مَردن ره شوئندریم؛
و گوسفندانِ مانستن کی کوشتار واسی حاضرَ بوستید بحساب آییم.»
37نه، تمانِ اَ کارانِ درون اَمان سرتر جه اوشانی ایسیم کی پیروزید، بواسطه ی اونکی امرا محبت بُکود. 38چون حتم دَرم کی نه مرگ و نه زیندگی، نه فیریشته ئان و نه پیله تران، نه اُ چیانی کی الان نئه و نه اُ چیان کی آینده اَیه، نه هی قدرتی، 39نه بُلندی و نه پَستی، و نه دِه هیچی کی تمانِ خلقتِ میان نَئه نتانه اَمرا، خُدا محبتِ جا کی اَمی خُداوند مسیحْ عیسی درون نَئه، سیوا بُکونه.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company