نامه اَفِسُسیان ره 4
4
ایتا بوستن مسیح تن درون
1پس من کی خُداوندِ خاطری زندان درونم، خواهش کونم کی شیمی رفتار، درخورِ اُ دعوتی کی شیمی جا بُبوسته بِبه، 2تمان فروتنی و ملایمتِ اَمرا و صبر و محبتِ درون همدیگرَ تحمل بُکونید. 3تقلا بُکونید تا اُ ایتا بوستنَ کی خُدا روحِ جا ایسه، صلح و سلامتی درون بدَرید. 4هُطوکی ایتا تن و ایتا روح ایسه- خُدائَم اُ موقع کی شمرأ دعوت بُکوده، ایتا اُمید شمرأ فَدَه- 5ایتا خُداوند، ایتا ایمان، ایتا تعمید، 6ایتا خُدا و همتانِ پئر کی همه کَس جا بُجورترِ و همه کَسِ درون کار کونه و همه کَسِ درون ایسا. 7ولی هر تا جه اَمرا مسیحِ بخشش اَندر، فیض ببخشه بُبوسته. 8جه اَ رو مزمور کتاب گه:
«وقتی کی اون عرشِ برین سو بُجور بُشو
ایتا لشگر اسیرانَ خو دمبال ببَرد،
و اون، مردومَ پیشکشان فدَه.»
9اَ گبِ معنی کی ’اون بجور بشو‘ چیسه، جغیر اَنه کی زمینِ پست ترین جائانَم بجیر بامو بو؟ 10اونکی بجیر بامو بو، هونی ایسه کی تمان آسمانانِ جا بُجورتر بُشو تا همه چیانَ خو حضور امرا پُر بُکونه. 11و اون بو کی رسولان فدَه، پیغمبران، مباشران، شبانان و آموجگاران فدَه، 12تا مُقدسینَ خیدمتِ کار ره آماده بُکونید، مسیحِ تنِ بنا واسی، 13تا زماتی کی اَمان همتانِ ایمان ایتا بِبه، و امان همتانِ شناخت خُدا پسر جا ایتا بِبه، تا اَطویی ایتا کاملِ آدمِ قد پیله بیبیم، تا به مسیحِ پُری قامت اندر فاراسیم. 14پس دِه زاکانِ مانستن نخوائیم بوستن کی کُول ئان امرا هر طرف پرتاب بیبیم و جور واجور تعالیم و آدمانِ مکر و حیله باد، اُ نقشه ئانِ درون کی گُمرائی واسی کیشیدی، اَمرا اَ طرف اُ طرف ببَره. 15بلکی حئقیتِ گفتن امرا، محبت درون، جه هر بابت اونِ اندازه کی سَر ایسه، یعنی مسیح، رُشد کونیمی. 16اونِ درونِ کی تمان تن، هر مفصل امرا کی اونَ ربط دَره چفت و بند بیدی و چسبیدی، تا هر عضوی دُرُست کار بُکونه، تن رشد کونه و خورَه محبت درون بنا کونه.
تازه زیندگی
17هسّا، اَنه گَم و خُداوندِ درون بازم گَم کی شیمی رفتار دِه نبایستی اُ مردوم مانستن کی خُدایَ نشناسیدی بِبه کی خوشانِ بیخودی فکرانِ درون رفتار کونیدی. 18اوشانِ عقل تاریک بُبوسته، و نادانی واسی کی اَشانِ سنگدیلی نتیجه ایسه، خُدا زیندگی جا دور بُبوستیدی. 19اوشان، سنگدیل بُبوستید و خوشانَ هرزگی ره واسپاردیدی، هُطوکی طمعِ مرا دَس به هرناپاکی زَنیدی. 20ولی شُمان اَطویی مسیحَ یاد نیگیفتیدی 21البت اگر گمان بُکونیم کی اونِ باره بشتاوستید و عین اُ حئیقتی کی عیسی درون نَئه، تعلیم بیگیفتید، 22تا شیمی قدیم زیندگی رَوِش، یعنی اُ قدیم آدمَ، کی بواسطه ی فَریبنده خواسته ئان، فاسد بو، تنِ جا بیرون باوَرید. 23و روح درون شیمی فیکر تازه بِبه 24و تازه آدمَ شیمی تَن دکونید کی صالحی و حئقیقی قدّوسیت درون، خُدا مانستن خلق بُبوسته.
25پس، دوروغَ کنار بَنید و هرکس خو همساده مَرا راستی اَمرا گب بزنه، چره کی اَمان همتان همدیگر مرا ایتا اعضاییم. 26«بَرزخ بیبید، ولی گُناه نُکونید» وَئنلانید شیمی روج تمانَ به و شُمان هنو غیظ درون بأسید، 27و ابلیسَ فرصت فَندید. 28دوزد دِه دوزدی نُکونه، بلکی زحمت بکشه، و خو دسِ ئانِ مَرا صداقتِ امرا کار بُکونه، تا بتانه ایچی محتاج ئانَم فَدِه. 29شیمی دَهن بدِ گبِ واسی بازَ نَبه، بلکی تمان شیمی گبان دیگران بنا واسی کار بُکونه و احتیاجیَ برآورده بُکونه، و اوشانیَ کی ایشتاویدی فیض فارسانه. 30خُدا قدّوس روحَ کی اونِ امرا رهایی روجِ واسی مهر بُبوستید، ناراحت نُکونید. 31هر جور تلخی، خشم، غیظ، داد و بیداد، بُهتان و هر بد خوائیَ شیمی جا دور بُکونید. 32همدیگر مرا مهربان و دیلسوج بیبید و هُطوکی خُدا شمرأ مسیحِ درون ببخشه، شُمانم همدیگرَ ببخشید.
Currently Selected:
نامه اَفِسُسیان ره 4: GIL
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
نامه اَفِسُسیان ره 4
4
ایتا بوستن مسیح تن درون
1پس من کی خُداوندِ خاطری زندان درونم، خواهش کونم کی شیمی رفتار، درخورِ اُ دعوتی کی شیمی جا بُبوسته بِبه، 2تمان فروتنی و ملایمتِ اَمرا و صبر و محبتِ درون همدیگرَ تحمل بُکونید. 3تقلا بُکونید تا اُ ایتا بوستنَ کی خُدا روحِ جا ایسه، صلح و سلامتی درون بدَرید. 4هُطوکی ایتا تن و ایتا روح ایسه- خُدائَم اُ موقع کی شمرأ دعوت بُکوده، ایتا اُمید شمرأ فَدَه- 5ایتا خُداوند، ایتا ایمان، ایتا تعمید، 6ایتا خُدا و همتانِ پئر کی همه کَس جا بُجورترِ و همه کَسِ درون کار کونه و همه کَسِ درون ایسا. 7ولی هر تا جه اَمرا مسیحِ بخشش اَندر، فیض ببخشه بُبوسته. 8جه اَ رو مزمور کتاب گه:
«وقتی کی اون عرشِ برین سو بُجور بُشو
ایتا لشگر اسیرانَ خو دمبال ببَرد،
و اون، مردومَ پیشکشان فدَه.»
9اَ گبِ معنی کی ’اون بجور بشو‘ چیسه، جغیر اَنه کی زمینِ پست ترین جائانَم بجیر بامو بو؟ 10اونکی بجیر بامو بو، هونی ایسه کی تمان آسمانانِ جا بُجورتر بُشو تا همه چیانَ خو حضور امرا پُر بُکونه. 11و اون بو کی رسولان فدَه، پیغمبران، مباشران، شبانان و آموجگاران فدَه، 12تا مُقدسینَ خیدمتِ کار ره آماده بُکونید، مسیحِ تنِ بنا واسی، 13تا زماتی کی اَمان همتانِ ایمان ایتا بِبه، و امان همتانِ شناخت خُدا پسر جا ایتا بِبه، تا اَطویی ایتا کاملِ آدمِ قد پیله بیبیم، تا به مسیحِ پُری قامت اندر فاراسیم. 14پس دِه زاکانِ مانستن نخوائیم بوستن کی کُول ئان امرا هر طرف پرتاب بیبیم و جور واجور تعالیم و آدمانِ مکر و حیله باد، اُ نقشه ئانِ درون کی گُمرائی واسی کیشیدی، اَمرا اَ طرف اُ طرف ببَره. 15بلکی حئقیتِ گفتن امرا، محبت درون، جه هر بابت اونِ اندازه کی سَر ایسه، یعنی مسیح، رُشد کونیمی. 16اونِ درونِ کی تمان تن، هر مفصل امرا کی اونَ ربط دَره چفت و بند بیدی و چسبیدی، تا هر عضوی دُرُست کار بُکونه، تن رشد کونه و خورَه محبت درون بنا کونه.
تازه زیندگی
17هسّا، اَنه گَم و خُداوندِ درون بازم گَم کی شیمی رفتار دِه نبایستی اُ مردوم مانستن کی خُدایَ نشناسیدی بِبه کی خوشانِ بیخودی فکرانِ درون رفتار کونیدی. 18اوشانِ عقل تاریک بُبوسته، و نادانی واسی کی اَشانِ سنگدیلی نتیجه ایسه، خُدا زیندگی جا دور بُبوستیدی. 19اوشان، سنگدیل بُبوستید و خوشانَ هرزگی ره واسپاردیدی، هُطوکی طمعِ مرا دَس به هرناپاکی زَنیدی. 20ولی شُمان اَطویی مسیحَ یاد نیگیفتیدی 21البت اگر گمان بُکونیم کی اونِ باره بشتاوستید و عین اُ حئیقتی کی عیسی درون نَئه، تعلیم بیگیفتید، 22تا شیمی قدیم زیندگی رَوِش، یعنی اُ قدیم آدمَ، کی بواسطه ی فَریبنده خواسته ئان، فاسد بو، تنِ جا بیرون باوَرید. 23و روح درون شیمی فیکر تازه بِبه 24و تازه آدمَ شیمی تَن دکونید کی صالحی و حئقیقی قدّوسیت درون، خُدا مانستن خلق بُبوسته.
25پس، دوروغَ کنار بَنید و هرکس خو همساده مَرا راستی اَمرا گب بزنه، چره کی اَمان همتان همدیگر مرا ایتا اعضاییم. 26«بَرزخ بیبید، ولی گُناه نُکونید» وَئنلانید شیمی روج تمانَ به و شُمان هنو غیظ درون بأسید، 27و ابلیسَ فرصت فَندید. 28دوزد دِه دوزدی نُکونه، بلکی زحمت بکشه، و خو دسِ ئانِ مَرا صداقتِ امرا کار بُکونه، تا بتانه ایچی محتاج ئانَم فَدِه. 29شیمی دَهن بدِ گبِ واسی بازَ نَبه، بلکی تمان شیمی گبان دیگران بنا واسی کار بُکونه و احتیاجیَ برآورده بُکونه، و اوشانیَ کی ایشتاویدی فیض فارسانه. 30خُدا قدّوس روحَ کی اونِ امرا رهایی روجِ واسی مهر بُبوستید، ناراحت نُکونید. 31هر جور تلخی، خشم، غیظ، داد و بیداد، بُهتان و هر بد خوائیَ شیمی جا دور بُکونید. 32همدیگر مرا مهربان و دیلسوج بیبید و هُطوکی خُدا شمرأ مسیحِ درون ببخشه، شُمانم همدیگرَ ببخشید.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company