رومیان 7
7
رها شده از شریعت
1ای برادران، آیا نمیدانید-زیرا که با آگاهان از شریعت سخن میگویم- که مادامی که انسان زنده است، شریعت بر وی حکمرانی دارد؟ 2زیرا زن شوهردار مطابق شریعت به شوهر زنده بسته است، امّا هرگاه شوهرش بمیرد، از شریعت شوهرش آزاد شود. 3پس مادامی که شوهرش حیات دارد، اگر به مرد دیگر پیوندد، زناکار خوانده میشود. لیکن هرگاه شوهرش بمیرد، از آن شریعت آزاد است که اگر به شوهری دیگر داده شود، زناکار نباشد.
4بنابراین، ای برادران من، شما نیز به وساطت جسد مسیح برای شریعت مُرده شدید تا خود را به دیگری پیوندید، یعنی با او که از مردگان برخاست، تا برای خدا ثمر آوریم. 5زیرا وقتی که در جسم بودیم، هوسهای گناهانی که از شریعت بود، در اعضای ما عمل میکرد تا برای مرگ ثمر آوریم. 6امّا اکنون چون برای آن چیزی که در آن بسته بودیم مردیم، از شریعت آزاد شدیم، به حدّی که در تازگی روح بندگی میکنیم، نه در کهنگی حرف.
شریعت و گناه
7پس چه گوییم؟ آیا شریعت گناه است؟ به هیچوجه! بلکه گناه را جز به شریعت ندانستیم. زیرا که گناه طمع ورزیدن را نمیدانستم، اگر شریعت نمیگفت که «طمع مورز.»#7.7 خروج 20:17 و تثنیه 5:21 8لیکن گناه از حکم فرصت کشیده، هر نوع طمع را در من پدید آورد. زیرا بدون شریعت گناه مرده است. 9و من از قبل بدون شریعت زنده میبودم؛ لیکن چون حکم آمد، گناه زنده گشت و من مردم. 10و آن حکمی که برای حیات بود، همان مرا باعث مرگ گردید. 11زیرا گناه از حکم فرصت یافته، مرا فریب داد و به آن مرا کشت.
12خلاصه شریعت مقدس است و حکم مقدس و عادل و نیکو. 13پس آیا نیکویی برای من مرگ گردید؟ به هیچوجه! بلکه گناه، تا گناه بودنش آشکار شود. بهوسیلهٔ نیکویی برای من باعث مرگ شد تا آنکه گناه به سبب حکم بسیار پلید گردد.
14زیرا میدانیم که شریعت روحانی است، لیکن من جسمانی و زیر گناه فروخته شده هستم، 15که آنچه میکنم نمی دانم، زیرا آنچه میخواهم نمیکنم، بلکه کاری را که از آن نفرت دارم، به جا میآورم. 16پس هرگاه کاری را که نمیخواهم، به جا میآورم، شریعت را تصدیق میکنم که نیکوست. 17و اکنون من دیگر کننده آن نیستم، بلکه آن گناهی که در من ساکن است. 18زیرا میدانم که در من یعنی در بدنم هیچ نیکویی ساکن نیست، زیرا که میل در من حاضر است، امّا توان نیکویی کردن نه! 19زیرا آن نیکویی را که میخواهم نمیکنم، بلکه بدی را که نمیخواهم، میکنم. 20پس چون آنچه را نمیخواهم میکنم، من دیگر کننده آن نیستم، بلکه گناه که در من ساکن است.
21بنابراین این شریعت را مییابم که وقتی که میخواهم نیکویی کنم، بدی نزد من حاضر است. 22زیرا مطابق انسانیت باطنی به شریعت خدا خشنودم. 23لیکن شریعتی دیگر در اعضای خود می بینم که با شریعت ذهن من نزاع میکند و مرا اسیر میسازد به آن شریعت گناه که در اعضای من است. 24وای بر من، که مرد نگونبخت هستم! کیست که مرا از جسم این مرگ رهایی بخشد؟ 25خدا را شکر میکنم به وساطت خداوند ما عیسی مسیح. خلاصه اینکه من به ذهن خود، شریعت خدا را بندگی میکنم و امّا به جسم خود، شریعت گناه را.
Currently Selected:
رومیان 7: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
رومیان 7
7
رها شده از شریعت
1ای برادران، آیا نمیدانید-زیرا که با آگاهان از شریعت سخن میگویم- که مادامی که انسان زنده است، شریعت بر وی حکمرانی دارد؟ 2زیرا زن شوهردار مطابق شریعت به شوهر زنده بسته است، امّا هرگاه شوهرش بمیرد، از شریعت شوهرش آزاد شود. 3پس مادامی که شوهرش حیات دارد، اگر به مرد دیگر پیوندد، زناکار خوانده میشود. لیکن هرگاه شوهرش بمیرد، از آن شریعت آزاد است که اگر به شوهری دیگر داده شود، زناکار نباشد.
4بنابراین، ای برادران من، شما نیز به وساطت جسد مسیح برای شریعت مُرده شدید تا خود را به دیگری پیوندید، یعنی با او که از مردگان برخاست، تا برای خدا ثمر آوریم. 5زیرا وقتی که در جسم بودیم، هوسهای گناهانی که از شریعت بود، در اعضای ما عمل میکرد تا برای مرگ ثمر آوریم. 6امّا اکنون چون برای آن چیزی که در آن بسته بودیم مردیم، از شریعت آزاد شدیم، به حدّی که در تازگی روح بندگی میکنیم، نه در کهنگی حرف.
شریعت و گناه
7پس چه گوییم؟ آیا شریعت گناه است؟ به هیچوجه! بلکه گناه را جز به شریعت ندانستیم. زیرا که گناه طمع ورزیدن را نمیدانستم، اگر شریعت نمیگفت که «طمع مورز.»#7.7 خروج 20:17 و تثنیه 5:21 8لیکن گناه از حکم فرصت کشیده، هر نوع طمع را در من پدید آورد. زیرا بدون شریعت گناه مرده است. 9و من از قبل بدون شریعت زنده میبودم؛ لیکن چون حکم آمد، گناه زنده گشت و من مردم. 10و آن حکمی که برای حیات بود، همان مرا باعث مرگ گردید. 11زیرا گناه از حکم فرصت یافته، مرا فریب داد و به آن مرا کشت.
12خلاصه شریعت مقدس است و حکم مقدس و عادل و نیکو. 13پس آیا نیکویی برای من مرگ گردید؟ به هیچوجه! بلکه گناه، تا گناه بودنش آشکار شود. بهوسیلهٔ نیکویی برای من باعث مرگ شد تا آنکه گناه به سبب حکم بسیار پلید گردد.
14زیرا میدانیم که شریعت روحانی است، لیکن من جسمانی و زیر گناه فروخته شده هستم، 15که آنچه میکنم نمی دانم، زیرا آنچه میخواهم نمیکنم، بلکه کاری را که از آن نفرت دارم، به جا میآورم. 16پس هرگاه کاری را که نمیخواهم، به جا میآورم، شریعت را تصدیق میکنم که نیکوست. 17و اکنون من دیگر کننده آن نیستم، بلکه آن گناهی که در من ساکن است. 18زیرا میدانم که در من یعنی در بدنم هیچ نیکویی ساکن نیست، زیرا که میل در من حاضر است، امّا توان نیکویی کردن نه! 19زیرا آن نیکویی را که میخواهم نمیکنم، بلکه بدی را که نمیخواهم، میکنم. 20پس چون آنچه را نمیخواهم میکنم، من دیگر کننده آن نیستم، بلکه گناه که در من ساکن است.
21بنابراین این شریعت را مییابم که وقتی که میخواهم نیکویی کنم، بدی نزد من حاضر است. 22زیرا مطابق انسانیت باطنی به شریعت خدا خشنودم. 23لیکن شریعتی دیگر در اعضای خود می بینم که با شریعت ذهن من نزاع میکند و مرا اسیر میسازد به آن شریعت گناه که در اعضای من است. 24وای بر من، که مرد نگونبخت هستم! کیست که مرا از جسم این مرگ رهایی بخشد؟ 25خدا را شکر میکنم به وساطت خداوند ما عیسی مسیح. خلاصه اینکه من به ذهن خود، شریعت خدا را بندگی میکنم و امّا به جسم خود، شریعت گناه را.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company