اعداد 31
31
جنگ با مديان
1و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت: 2«انتقام قوم اسرائیل را از مِديانيان بگير، و بعد از آن به قوم خود ملحق خواهی شد.» 3پس موسی قوم را مخاطب ساخته، گفت: «از ميان خود مردان برای جنگ مهيا سازيد تا به مقابله مِديان برآيند و انتقام خداوند را از مِديان بکشند. 4هزار نفر از هر قبیله از تمامی قبایل اسرائیل برای جنگ بفرستيد.»
5پس از هزارههای اسرائيل، از هر قبیله يک هزار، يعنی دوازده هزار نفر مهيا شده برای جنگ منتخب شدند. 6و موسی ايشان را هزار نفر از هر قبیله به جنگ فرستاد، ايشان را با فينحاس پسر اِلعازار کاهن و اسباب قُدس و شیپورها برای نواختن در دستش به جنگ فرستاد. 7و با مديان به طوری که خداوند موسی را امر فرموده بود، جنگ کرده، همه آنها را که از جنس مرد بودند، کشتند. 8و در ميان کشتگان شاهان مِديان يعنی اِوی و راقِم و صور و حور و رَبَع، پنج پادشاه مِديان را کشتند. بَلعام پسر بِعور را به شمشير کشتند. 9و قوم اسرائیل زنان مِديان و کودکان ايشان را به اسيری بردند، و تمامی چارپایان و تمامی احشام ايشان و همه املاک ايشان را غارت کردند. 10و تمامی شهرها و مسکنهای و قلعههای ايشان را به آتش سوزانيدند. 11و تمامی غنيمت و تمامی غارت را از انسان و چارپا گرفتند. 12و اسيران و غارت و غنيمت را نزد موسی و اِلعازار کاهن و جماعت قوم اسرائیل در اردوگاه در همواریهای موآب، که نزد اُردن در مقابل اَريحاست، آوردند.
13و موسی و اِلعازار کاهن و تمامی سروران جماعت بيرون از اردوگاه به استقبال ايشان آمدند. 14و موسی بر رئیسان لشکر يعنی سرداران هزارهها و سرداران صدها که از خدمت جنگ باز آمده بودند، غضبناک شد. 15و موسی به ايشان گفت: «آيا همه زنان را زنده نگاه داشتيد؟ 16اينک اينانند که مطابق مشورت بَلعام، قوم اسرائیل را واداشتند تا در واقعه فِعور به خداوند خيانت ورزيدند و در جماعت خداوند وبا عارض شد. 17پس الان هر جنس مرد از کودکان را بکشيد، و هر زنی را که مرد را شناخته، با او همبستر شده باشد، بکشيد. 18و از زنان هر دختری را که مرد را نشناخته و با او همبستر نشده، برای خود زنده نگاه داريد. 19و شما هفت روز بيرون از اردوگاه خيمه زنيد، و هر کس از شما که شخصی را کشته و هر که کشتهای را لمس نموده باشد از شما و اسيران شما، در روز سوم و در روز هفتم خود را پاکسازی نمايد. 20و هر لباس و هر ظرف چرمی و هر چه از پشم بز ساخته شده باشد و هر ظرف چوبين را پاکسازی نماييد.»
21و اِلعازار کاهن به مردان جنگی که به کشتار رفته بودند، گفت: «اين است قانونی که خداوند در شریعتش به موسی امر فرموده است: 22طلا و نقره و برنج و آهن و روی و سرب، 23يعنی هر چه متحمل آتش بشود، آن را از آتش بگذرانيد و پاک خواهد شد، و به آبی که برای پاکی است، نيز آن را پاک سازند و هر چه متحمل آتش نشود، آن را از آب بگذرانيد. 24و در روز هفتم لباس خود را بشوييد تا پاک شويد. و بعد از آن به اردوگاه داخل شويد.»
25و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت: 26«تو و اِلعازار کاهن و سروران خاندان پدران جماعت، حساب غنايمی که گرفته شده است، چه از انسان و چه از چارپا بگيريد. 27و غنيمت را در ميان مردان جنگی که به کشتار بيرون رفتهاند، و تمامی جماعت نصف نما. 28و از مردان جنگی که به کشتار بيرون رفتهاند، سهمیه برای خداوند بگير، يعنی يکی از هر پانصد، چه از انسان و چه از گاو و چه از الاغ و چه از گوسفند. 29از قسمت ايشان بگير و به اِلعازار کاهن بده تا هديه افراشتنی برای خداوند باشد. 30و از قسمت قوم اسرائیل يکی که از هر پنجاه نفر گرفته شده باشد، چه از انسان و چه از گاو و چه از الاغ و چه از گوسفند و چه از تمامی چارپایان بگير، و آنها را به لاويانی که مسئولیت مسکن خداوند را به عهده دارند، بده.»
31پس موسی و اِلعازار کاهن مطابق آنچه خداوند به موسی امر فرموده بود، عمل کردند. 32و غنيمت سوای آن غنيمتی که مردان جنگی گرفته بودند، از گوسفند ششصد و هفتاد و پنج هزار راس بود. 33و از گاو هفتاد و دو هزار راس. 34و از الاغ شصت و يک هزار راس. 35و از انسان از زنانی که مرد را نشناخته بودند، سی و دو هزار نفر بودند.
36و نصفهای که قسمت کسانی بود که به جنگ رفته بودند، سيصد و سی و هفت هزار و پانصد گوسفند بود. 37و سهمیه خداوند از گوسفند ششصد و هفتاد و پنج راس بود. 38و گاوان سی و شش هزار بود و از آنها زکات خداوند هفتاد و دو راس بود. 39و الاغها سی هزار و پانصد و از آنها کمک خداوند شصت و يک راس بود. 40و مردمان شانزده هزار و از ايشان سهمیه خداوند سی و دو نفر بودند. 41و موسی این سهمیه را که هديه افراشتی برای خداوند بود، به اِلعازار کاهن داد، چنانکه خداوند به موسی امر فرموده بود.
42و از قسمت قوم اسرائیل که موسی آن را از مردان جنگی جدا کرده بود، 43و قسمت جماعت از گوسفندان، سيصد و سی هزار و پانصد راس بود. 44و از گاوان سی و شش هزار راس. 45و از الاغها، سی هزار و پانصد راس. 46و از انسان، شانزده هزار نفر. 47و موسی از قسمت قوم اسرائیل يکی را که از هر پنجاه گرفته شده بود، چه از انسان و چه از چارپا، گرفت و آنها را به لاويانی که مسئولیت مسکن خداوند را به عهده میداشتند، داد، چنانکه خداوند به موسی امر فرموده بود.
48و رئیسانی که بر هزارههای لشکر بودند، سرداران هزارهها با سرداران صدها نزد موسی آمدند. 49و به موسی گفتند: «بندگانت حساب مردان جنگی را که زيردست ما میباشند ،گرفتيم و از ما يک نفر نیز مفقود نشده است. 50پس ما از آنچه هر کس يافته است، هديهای برای خداوند آوردهايم از زيورهای طلا و خلخالها و دستبندها و انگشترها و گوشوارهها و گردن بندها، تا برای جانهای ما به حضور خداوند کفاره شود.» 51موسی و اِلعازار کاهن، طلا و همه زيورهای مصنوعه را از ايشان گرفتند. 52و تمامی طلای هديهای که از سرداران هزارهها و سرداران صدها برای خداوند تقدیم کردند، شانزده هزار و هفتصد و پنجاه مثقال بود. 53زيرا که هر يکی از مردان جنگی غنيمتی برای خود برده بودند. 54و موسی و اِلعازار کاهن، طلا را ازسرداران هزارهها و صدها گرفته، به خيمه اجتماع آوردند تا به جهت قوم اسرائیل، به حضور خداوند يادگار باشد.
Currently Selected:
اعداد 31: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
اعداد 31
31
جنگ با مديان
1و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت: 2«انتقام قوم اسرائیل را از مِديانيان بگير، و بعد از آن به قوم خود ملحق خواهی شد.» 3پس موسی قوم را مخاطب ساخته، گفت: «از ميان خود مردان برای جنگ مهيا سازيد تا به مقابله مِديان برآيند و انتقام خداوند را از مِديان بکشند. 4هزار نفر از هر قبیله از تمامی قبایل اسرائیل برای جنگ بفرستيد.»
5پس از هزارههای اسرائيل، از هر قبیله يک هزار، يعنی دوازده هزار نفر مهيا شده برای جنگ منتخب شدند. 6و موسی ايشان را هزار نفر از هر قبیله به جنگ فرستاد، ايشان را با فينحاس پسر اِلعازار کاهن و اسباب قُدس و شیپورها برای نواختن در دستش به جنگ فرستاد. 7و با مديان به طوری که خداوند موسی را امر فرموده بود، جنگ کرده، همه آنها را که از جنس مرد بودند، کشتند. 8و در ميان کشتگان شاهان مِديان يعنی اِوی و راقِم و صور و حور و رَبَع، پنج پادشاه مِديان را کشتند. بَلعام پسر بِعور را به شمشير کشتند. 9و قوم اسرائیل زنان مِديان و کودکان ايشان را به اسيری بردند، و تمامی چارپایان و تمامی احشام ايشان و همه املاک ايشان را غارت کردند. 10و تمامی شهرها و مسکنهای و قلعههای ايشان را به آتش سوزانيدند. 11و تمامی غنيمت و تمامی غارت را از انسان و چارپا گرفتند. 12و اسيران و غارت و غنيمت را نزد موسی و اِلعازار کاهن و جماعت قوم اسرائیل در اردوگاه در همواریهای موآب، که نزد اُردن در مقابل اَريحاست، آوردند.
13و موسی و اِلعازار کاهن و تمامی سروران جماعت بيرون از اردوگاه به استقبال ايشان آمدند. 14و موسی بر رئیسان لشکر يعنی سرداران هزارهها و سرداران صدها که از خدمت جنگ باز آمده بودند، غضبناک شد. 15و موسی به ايشان گفت: «آيا همه زنان را زنده نگاه داشتيد؟ 16اينک اينانند که مطابق مشورت بَلعام، قوم اسرائیل را واداشتند تا در واقعه فِعور به خداوند خيانت ورزيدند و در جماعت خداوند وبا عارض شد. 17پس الان هر جنس مرد از کودکان را بکشيد، و هر زنی را که مرد را شناخته، با او همبستر شده باشد، بکشيد. 18و از زنان هر دختری را که مرد را نشناخته و با او همبستر نشده، برای خود زنده نگاه داريد. 19و شما هفت روز بيرون از اردوگاه خيمه زنيد، و هر کس از شما که شخصی را کشته و هر که کشتهای را لمس نموده باشد از شما و اسيران شما، در روز سوم و در روز هفتم خود را پاکسازی نمايد. 20و هر لباس و هر ظرف چرمی و هر چه از پشم بز ساخته شده باشد و هر ظرف چوبين را پاکسازی نماييد.»
21و اِلعازار کاهن به مردان جنگی که به کشتار رفته بودند، گفت: «اين است قانونی که خداوند در شریعتش به موسی امر فرموده است: 22طلا و نقره و برنج و آهن و روی و سرب، 23يعنی هر چه متحمل آتش بشود، آن را از آتش بگذرانيد و پاک خواهد شد، و به آبی که برای پاکی است، نيز آن را پاک سازند و هر چه متحمل آتش نشود، آن را از آب بگذرانيد. 24و در روز هفتم لباس خود را بشوييد تا پاک شويد. و بعد از آن به اردوگاه داخل شويد.»
25و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت: 26«تو و اِلعازار کاهن و سروران خاندان پدران جماعت، حساب غنايمی که گرفته شده است، چه از انسان و چه از چارپا بگيريد. 27و غنيمت را در ميان مردان جنگی که به کشتار بيرون رفتهاند، و تمامی جماعت نصف نما. 28و از مردان جنگی که به کشتار بيرون رفتهاند، سهمیه برای خداوند بگير، يعنی يکی از هر پانصد، چه از انسان و چه از گاو و چه از الاغ و چه از گوسفند. 29از قسمت ايشان بگير و به اِلعازار کاهن بده تا هديه افراشتنی برای خداوند باشد. 30و از قسمت قوم اسرائیل يکی که از هر پنجاه نفر گرفته شده باشد، چه از انسان و چه از گاو و چه از الاغ و چه از گوسفند و چه از تمامی چارپایان بگير، و آنها را به لاويانی که مسئولیت مسکن خداوند را به عهده دارند، بده.»
31پس موسی و اِلعازار کاهن مطابق آنچه خداوند به موسی امر فرموده بود، عمل کردند. 32و غنيمت سوای آن غنيمتی که مردان جنگی گرفته بودند، از گوسفند ششصد و هفتاد و پنج هزار راس بود. 33و از گاو هفتاد و دو هزار راس. 34و از الاغ شصت و يک هزار راس. 35و از انسان از زنانی که مرد را نشناخته بودند، سی و دو هزار نفر بودند.
36و نصفهای که قسمت کسانی بود که به جنگ رفته بودند، سيصد و سی و هفت هزار و پانصد گوسفند بود. 37و سهمیه خداوند از گوسفند ششصد و هفتاد و پنج راس بود. 38و گاوان سی و شش هزار بود و از آنها زکات خداوند هفتاد و دو راس بود. 39و الاغها سی هزار و پانصد و از آنها کمک خداوند شصت و يک راس بود. 40و مردمان شانزده هزار و از ايشان سهمیه خداوند سی و دو نفر بودند. 41و موسی این سهمیه را که هديه افراشتی برای خداوند بود، به اِلعازار کاهن داد، چنانکه خداوند به موسی امر فرموده بود.
42و از قسمت قوم اسرائیل که موسی آن را از مردان جنگی جدا کرده بود، 43و قسمت جماعت از گوسفندان، سيصد و سی هزار و پانصد راس بود. 44و از گاوان سی و شش هزار راس. 45و از الاغها، سی هزار و پانصد راس. 46و از انسان، شانزده هزار نفر. 47و موسی از قسمت قوم اسرائیل يکی را که از هر پنجاه گرفته شده بود، چه از انسان و چه از چارپا، گرفت و آنها را به لاويانی که مسئولیت مسکن خداوند را به عهده میداشتند، داد، چنانکه خداوند به موسی امر فرموده بود.
48و رئیسانی که بر هزارههای لشکر بودند، سرداران هزارهها با سرداران صدها نزد موسی آمدند. 49و به موسی گفتند: «بندگانت حساب مردان جنگی را که زيردست ما میباشند ،گرفتيم و از ما يک نفر نیز مفقود نشده است. 50پس ما از آنچه هر کس يافته است، هديهای برای خداوند آوردهايم از زيورهای طلا و خلخالها و دستبندها و انگشترها و گوشوارهها و گردن بندها، تا برای جانهای ما به حضور خداوند کفاره شود.» 51موسی و اِلعازار کاهن، طلا و همه زيورهای مصنوعه را از ايشان گرفتند. 52و تمامی طلای هديهای که از سرداران هزارهها و سرداران صدها برای خداوند تقدیم کردند، شانزده هزار و هفتصد و پنجاه مثقال بود. 53زيرا که هر يکی از مردان جنگی غنيمتی برای خود برده بودند. 54و موسی و اِلعازار کاهن، طلا را ازسرداران هزارهها و صدها گرفته، به خيمه اجتماع آوردند تا به جهت قوم اسرائیل، به حضور خداوند يادگار باشد.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company