YouVersion Logo
Search Icon

اعداد 14

14
عصیان قوم اسرائيل
1و تمامی جماعت صدای خود را بلند کرده، فرياد نمودند. و قوم در آن شب می‌گريستند. 2و تمامی قوم اسرائیل بر موسی و هارون غرغر کردند و تمامی جماعت به ايشان گفتند: «کاش که در سرزمين مصر می‌مرديم يا در اين صحرا وفات می‌يافتيم! 3چرا خداوند ما را به اين زمين می‌آورد؟ تا به دم شمشير بيفتيم، و زنان و کودکان ما به يغما برده شوند؟ آيا برگشتن به مصر برای ما بهتر نيست؟» 4و به يکديگر گفتند: «یک رهبر برای خود تعیین کرده، به مصر برگرديم.»
5پس موسی و هارون به حضور تمامی گروه جماعت قوم اسرائیل به رو افتادند. 6و یوشَع پسر نون و کاليب پسر يِفُنّه که از جاسوسان زمين بودند، لباس خود را دريدند. 7و تمامی جماعت قوم اسرائیل را خطاب کرده، گفتند: «زمينی که برای جاسوسی آن، از آن عبور نموديم، زمين بسيار بسيار نیکوست. 8اگر خداوند از ما راضی باشد، ما را به اين سرزمين آورده، آن را به ما خواهد بخشيد، سرزمينی را که شير و شهد در آن جاری است. 9فقط بر خداوند عصیان مورزید، و از مردمان سرزمين ترسان مباشيد، زيرا که ايشان خوراک ما هستند! حفاظ ايشان از ايشان برداشته شده است، و خداوند با ماست؛ از ايشان مترسيد.»
10ليکن تمامی جماعت گفتند که بايد ايشان را سنگسار کنند. آنگاه جلال خداوند در خيمه اجتماع بر تمامی قوم اسرائیل ظاهر شد. 11و خداوند به موسی گفت: «تا به کی اين قوم مرا اهانت نمايند؟ و تا به کی با وجود همه نشانه‌هایی که در ميان ايشان نمودم، به من ايمان نياورند؟ 12ايشان را به وبا مبتلا ساخته، هلاک می‌کنم و از تو قومی بزرگتر و قویتر از ايشان به وجود خواهم آورد.»
13موسی به خداوند گفت: «آنگاه مصريان خواهند شنيد، زيرا که اين قوم را به قدرت خود از ميان ايشان بيرون آوردي. 14و به ساکنان اين سرزمين خبر خواهند داد و ايشان شنيده‌اند که تو ‌ای خداوند، در ميان اين قوم هستی، زيرا که تو ‌ای خداوند، رو در رو ديده می‌شوی، و ابر تو بر فراز ايشان برقرار است، و تو پيش روی ايشان، روز در ستون ابر و شب در ستون آتش راه می​روی. 15پس اگر اين قوم را مثل شخص واحد بکشی، اقوامی که آوازه تو را شنيده‌اند، خواهند گفت: 16”چون خداوند نتوانست اين قوم را به زمينی که برای ايشان قسم خورده بود درآورد، از اين سبب ايشان را در صحرا کشت.“ 17پس الان قدرت خداوند عظيم بشود، چنانکه گفته بودي 18که: ”يهوه ديرخشم و بسيار رحيم و آمرزنده گناه و عصيان است، ليکن تقصیرکار را هرگز بی‌سزا نخواهد گذاشت، بلکه جزای گناه پدران را بر پسران تا پشت سوم و چهارم می‌رساند.“ 19پس گناه اين قوم را مطابق عظمت رحمت خود بيامرز، چنانکه اين قوم را از مصر تا به این لحظه آمرزيده‌اي.»
20آنگاه خداوند گفت: «مطابق کلام تو آمرزيدم. 21ليکن به حيات خودم قسم که تمامی زمين از جلال يهوه پر خواهد شد. 22چونکه تمامی مردانی که جلال و نشانه‌​های مرا که در مصر و بيابان نمودم ديدند، مرا ده مرتبه امتحان کرده، صدای مرا نشنيدند. 23به درستی که ايشان زمينی را که برای پدران ايشان قسم خوردم، نخواهند ديد، و هر که مرا اهانت کرده باشد، آن را نخواهد ديد. 24ليکن بنده من کاليب چونکه روح ديگر داشت و مرا به تمامی اطاعت نمود، او را به زمينی که رفته بود، داخل خواهم ساخت، و نسل او وارث آن خواهند شد. 25حال چون عماليقيان و کنعانيان در وادی ساکنند، فردا رو گردانيده، از راه دریای سرخ به صحرا کوچ کنيد.»
26و خداوند موسی و هارون را خطاب کرده، گفت: 27«تا به کی اين جماعت شرير را که بر من غرغر می‌کنند، متحمل بشوم؟ غرغر قوم اسرائیل را که بر من شکایت می‌کنند، شنيدم. 28به ايشان بگو خداوند می‌گويد: ”به حيات خودم قسم که مطابق آنچه در گوش من گفتيد، همچنان با شما عمل خواهم نمود. 29لاشه‌های شما در اين صحرا خواهد افتاد، و تمامی شمرده شدگان شما مطابق تمامی شماره شما، از بيست ساله و بالاتر که بر من غرغر کرده‌ايد. 30شما به زمينی که درباره آن دست خود را بلند کردم که شما را در آن ساکن گردانم، هرگز داخل نخواهيد شد، مگر کاليب پسر يِفُنّه و یوشَع پسر نون. 31اما کودکان شما که درباره آنها گفتيد که به يغما برده خواهند شد، ايشان را داخل خواهم کرد و ايشان زمينی را که شما رد کرديد، خواهند شناخت. 32ليکن لاشه‌های شما در اين صحرا خواهد افتاد. 33و پسران شما در اين صحرا چهل سال آواره بوده، بار زناکاری شما را متحمل خواهند شد، تا لاشه‌های شما در صحرا تلف شود. 34مطابق شماره روزهايی که زمين را جاسوسی می‌کرديد، يعنی چهل روز. يک سال به عوض هر روز، یعنی بار گناهان خود را چهل سال متحمل خواهيد شد و خواهید دانست که چقدر ناخشنودم. 35من که يهوه هستم، گفتم که البته اين را به تمامی اين جماعت شرير که به ضد من جمع شده‌اند خواهم کرد، و در اين صحرا تلف شده، در اينجا خواهند مرد.»
36و اما آن کسانی که موسی برای جاسوسی زمين فرستاده بود. و ايشان چون برگشتند، خبر بد درباره زمين آورده، تمام جماعت را از او گله‌مند ساختند. 37آن کسانی که اين خبر بد را درباره آن سرزمين آورده بودند، به حضور خداوند از وبا مردند. 38اما یوشَع پسر نون و کاليب پسر يِفُنّه از جمله آنانی که برای جاسوسی زمين رفته بودند، زنده ماندند.
39و چون موسی اين سخنان را به تمامی قوم اسرائیل گفت، قوم بسيار گريستند. 40و بامدادان به زودی برخاسته، به‌ سر کوه برآمده، گفتند: «اينک حاضريم! به مکانی که خداوند وعده داده است، خواهیم رفت، زيرا گناه کرده‌ايم.»
41موسی گفت: «چرا از فرمان خداوند تجاوز می‌نماييد جایی که می‌دانید اين کار سرانجامی نخواهد داشت؟ 42مرويد زيرا خداوند در ميان شما نيست، مبادا از پيش دشمنان خود تار و مار شويد. 43زيرا عماليقيان و کنعانيان آنجا پيش روی شما هستند و به شمشير خواهيد افتاد، از آن رو که از پيروی خداوند روگردانيده‌ايد. خداوند با شما نخواهد بود.»
44ليکن ايشان از راه تکبّر به‌ سر کوه رفتند، اما نه صندوق عهد خداوند از اردوگاه بیرون رفت و نه موسی. 45آنگاه عماليقيان و کنعانيان که در آن کوهستان ساکن بودند، آمده ايشان را در هم کوبیدند و تا حُرما تار و مار کردند.

Currently Selected:

اعداد 14: RCPV

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in